Oppervlakkige ziel-ontleders denken gewoonlyk veel te spoedig aan huichelary, wanneer zy iemand ongelyk zien aan zichzelf. Juist deze ongelykheid is by zeer velen de strenge konsekwentie van allergewoonste karakterloosheid. 

Zie eerst mijn laatste opmerking bij de vorige noot: 1210. Het betreft nog steeds de betekenis van "huichelen", in samenhang met het spelen van maatschappelijke rollen.

M. heeft gelijk met z'n suggestie - als dat z'n bedoeling was - dat "allergewoonste karakterloosheid" het huichelen en rollen spelen gewoonlijk een stuk makkelijker maakt, maar dat betekent niet dat die "allergewoonste karakterloosheid" niet z'n meest gebruikelijke uitdrukking vind in wat ik huichelen noem.

Het is echter waar dat een probleem met en over rollen-spelen, inclusief huichelen en karakterloosheid, is dat er vaak veel ruimte is voor ambiguïteit, en veel raakpunten en overeenkomsten tussen schijn en werkelijkheid. Ik citeerde onder 1171

"Society can exist only on the basis that there is some amount of polished lying and that no one says exactly what he thinks." - Lin Yutang

en interessante voorbeelden van de ambiguïteit waar ik op doelde zijn beleefdheid en vriendelijkheid.

Zie verder 1211, waaronder ik inga op wat algemene menselijke punten die samenhangen met het spelen van maatschappelijke rollen.