Idee 959.                                                


En ik bladerde! Daar vond ik stukken van staathuishoudkundigen aard... zonder Stuart Mill, o goden! Toch was er iets zuurs in. Maar ze zyn niet af. Iets er uit: 

In zeer algemeenen zin, mogen de inkomsten van den Staat niet anders zyn dan retributief.

In meer beperkten zin, behoort men ze te onderscheiden in kontributie en retributie.

Men moet zich ten-doel stellen de contributien zoo geleidelyk mogelyk te doen overgaan in retributie.

Retributie mag nooit hooger zyn dan de benaming aanduidt.

Kontributie mag slechts worden geheven van iets dat bestaat, nooit over of van iets dat geschiedt.

Binnen honderd jaar zal dit Idee - met of zonder permissie van Stuart Mill - 't punt van uitgang wezen der begrootingen in alle beschaafde landen. [1]


[1] Binnen honderd jaar zal dit Idee - met of zonder permissie van Stuart Mill - 't punt van uitgang wezen der begrootingen in alle beschaafde landen.

Maar daar kwam niets van in. En in feite is er uit dit idee niet wijs te worden, en overschat Multatuli zichzelf hier. Zoals Wittgenstein opmerkte, die ook wel eens - erg vaak - te hoog aangeslagen is en  zichzelf te hoog aansloeg: 'Wasz sich überhaupt sagen lässt lässt sich klar sagen'. Het is waar dat dit niet makkelijk is.

Voor M.'s zelfoverschatting zie 957.

Idee 959.