Idee 491.                                                 


Qui bene distinguit, bene docet. Juist. Wie onderricht geeft, moet scheiden en onderscheiden, om den leerling het geheel te doen vatten by gedeelten.

Maar de wysgeer - ˇˇk 'n leerling altoos - die geroepen is tot het verkondigen van algemeene slotsommen, moet samenvatten om te begrypen en te oordeelen.

Wy beginnen met distinctie, analyse, antithese. Wy behooren te eindigen met synthese en conjunctie.

Als men den loop onzer studie trachtte voortestellen in zichtbaren vorm, zou die vorm gelyken op platvisch. 't Begin en 't einde puntig, en wat breedte in 't midden. De meesten onzer zyn en blyven tusschen kop en staart.  #  

#  Als we zoo ver komen! Velen blyven zeer specialiteitiglyk ver van den kop. Het tegendeel schets ik kortelyk op blz. 103, III. Ook in myne Duizend-en-een Hoofdstukken wordt die plicht om samentevatten behandeld. (1872)


Ja, en het is in dit verband interessant zich te realiseren dat het gemiddelde menselijke korte termijn geheugen niet meer dan zo'n 7 onderwerpen kan vasthouden en dat het menselijk bewustzijn lijkt te verlopen in periodes van enkele seconden hooguit. Vandaar de noodzaak tot onderscheiden.

Een andere relevante opmerking is dat de meeste mensen vrijwel alleen in waarheid en kennis ge´nteresseerd zijn als dit hun directe belang raakt en veel liever ideeŰn koesteren die hun zelfbeeld vleien en vooroordelen in stand houden.

Idee 491.