Idee 472.                                                 



- M'nheer, ik ben 't niet met u eens...

- Yselyk! Zoudt ge 't met my eens willen zyn?

- Zeer gaarne. Als ik maar begreep...

- Zeer wel. Gy wilt begrypen. Dit 's een edele wil, want begrypen is genot, en genot is deugd. Welnu, om dan te beginnen met... Maar voor-af dit: als ge zult begrepen hebben, wat ontvang ik dan voor uw: ‘Ah.. zóó... ei?’

- Wat ge er voor ontvangt? Moet daarvoor betaald worden?

- Door u, ja! En vollen prys nog wel. Want anders vrees ik dat gy met de waarheid zoudt doen, wat er geschiedt met entrées de faveur van een schouwburg. Ze worden door Jan-Rap op straat verschacherd tegen kwartgeld, en dat depreciëert ‘het stuk.’ Ik houd u voor iemand die 'n discipel van Jezus zou geworden zyn, alleen om wat te verdienen aan 't uitventen van z'n bergrede du jour. ‘Burgers, boeren en buitenluî... ziet-hier 't nieuwste nieuws dat de dwaas van Nazareth gezegd heeft’ ! En als de man gezwegen had, dien dag, zoudt ge in-staat zyn uw eigen nieuws in de plaats te geven, liever dan neen-verkoopen.


Zie 471. En het is ook de moeite waard op te merken dat er bij Multatuli's leven niet meer dan ruim 700 abonnees waren op de Ideen.

Trouwens: Ook ik vind dit verbluffend weinig, maar tegenwoordig bepalen de gelijkwaardigen van André Hazes en Henk van der Meyden met honderdduizenden of miljoenen aan kijk- en lees-vee (van "Privé" en "Story": Ziedaar tot welk verheffend niveau de achterkleinkinderen van Klaas Ris zichzelf hebben mogen verheffen!) wat ut Nederlandsuh Folluk wil sien en horuh, fanwege Onsuh Feine Dommokraasie, muhneer!

Idee 472.