Idee 134.                                                 


Omnis comparatio claudicat. Natuurlyk. Anders was 't similitudo. Gelykheid zou de Gelykenis doen vervallen. Wat zoudt ge zeggen van iemand die de schoone parabel van Jezus over 't berouwhebbend kind van zich stootte, omdat...

- Dat gaat my niet aan. Daar wordt gesproken van 'n verloren zoon...
- Welnu?
- Ik? Ik ben 'n verloren
dochter!

Zoo-iets ontmoet men veel, en ik houd er niet van. Men moet in 't vatten van de bedoeling des spreker of des schrijvers "van goeden wille" zijn. En dit is vooral noodig bij vergelykingen, gelykenissen en parabels.


Zoo-iets ontmoet men veel: En heet "valse scherpzinnigheid", overigens de essentie van het normale politieke intellect. (Zoals een hoer uitblinkt in het geven van sex zonder liefde tegen betaling in geld, zo blinkt een politicus genus Neerlandicus uit in het geven van beweringen zonder waarheid of bewijs tegen betaling in geld of macht. Maar het is waar dat dit niet puur-Nederlands is, helaas.)

Idee 134.