Idee 75.                                                 

"Ga eens mee van-avend", zei me een vriend of zoo-iets. "Er wordt 'n verhandeling gehouden over de onsterfelykheid, door 'n broodbakker. 't Is 'n waar genie."

-Waar woont hy?

Mijn vriend zei 't my. Ik ging terstond daarheen en kocht 'n broodje. Dat slecht was. Maar 's avends ging ik de verhandeling hooren. Hoe die was weet ik niet, omdat ik geen verstand heb van onsterfelykheid en verhandelingen. Myn vriend zei, de verhandeling was mooi, en:

-Geloof me, 't is een waar genie...

-Z'n broodjen is slecht. Zie, nog heb ik iets bewaard van de kruim die denken doet aan glazenmaken.

-Dit is mogelyk. Maar de verhandeling was mooi. Geloof me, hy is 'n genie...

-Z'n broodjen is slecht.

M. meende zelf een waar genie te zijn, en had daar waarlijk gelijk in, maar het werd hem in Neerland-nivelleerland (107, 447) allerminst in dank afgenomen, om welke reden hij ideeŽn als deze en andere moest schrijven, om z'n integriteit, individualiteit, en afwijkendheid te verdedigen tegen z'n zeer talrijke nivelleerders.

Hier gaat hij in op vermeende genieŽn, die zeer veel vaker voorkomen dan echte. Ik zal later ingaan op M.'s genie, maar stel hier eenvoudig - nogmaals - dat wanneer M. zichzelf beschreef als genie hij eenvoudig en eerlijk de waarheid sprak, en geef de lezer een hint wat hij daarmee bedoelde: In het Noors is er een fraai woord voor "een genie" namelijk "en original", dus zoveel als "iemand die aan zichzelf ontspringt, en daarmee origineel denkt en spontaan handelt" (en zichzelf niet verleugent noch verloochent voor sociaal succes: zie mijn opmerking bij 74, en verder zie 113 e.v. en 220 e.v. en 136, 276)

Idee 75.