Multatuli was een tegenstander van het
huwelijk om nogal wat redenen, waarvan de belangrijkste waarschijnlijk
was dat hij meende dat men liefdesverbintenissen niet per
contract kan regelen. Hier valt veel voor te zeggen, maar twee
belangrijke bezwaren zijn dat de grote meerderheid der mensen verre van
perfect is en dat de maatschappelijk voornaamste functie van het
huwelijk is zo mogelijk te garanderen dat ouders hun kinderen
verzorgen en opvoeden (waar vooral mannen zich graag aan onttrekken).
[182]
Godsdienst en totalitairisme
er is een principieel probleem:
Feitelijk, moreel en intellectueel is het
probleem met godsdienstige verhandelingen niet zozeer dat ze - vrijwel
zonder uitzondering - welbeschouwd onzinnig, onwaar of onhoudbaar
zijn, maar het totalitaire gebruik dat er vrijwel altijd
en vrijwel overal van gemaakt is.
Er is immers geen gevaar in sprookjes, mythes,
fictie en wensdenkerij zolang degene die ze vertelt zich bewust is dat
z'n verhalen dát zijn - sprookjes, mythes, fictie of wensdenkerij
- of zolang degene die ze gelooft zich bewust is en toegeeft dat
z'n geloof even goed onwaar als waar kan zijn, en dat alles wat
men niet strikt logisch en wiskundig zelf kan bewijzen
daarmee en daardoor niet verplicht gesteld kan worden voor een
ander als geloof, laat staan als "geloofswaarheid"
(een term die overigens van het geslacht vierkante cirkel en verwanten
is: 't Is een oxymoron).
Religieuse sprookjes, mythes, fictie en
wensdenkerij worden echter zelden uitgedragen en zelden opgevat door
gelovers alsof hun geloof een mogelijke hypothese onder vele andere
is over hoe samen te leven en na te denken, en waar mensen naar
behoren te streven, en worden vrijwel altijd uitgedragen en opgevat
alsof het De Waarheid, de Hele Waarheid, en Niets Dan De Waarheid
betreft - ook en vooral als het dit evident niet is.
[182]
Geloof en totalitairisme
De gebruikelijke vorm die ieder
totalitair geloof aanneemt - religieus, politiek en overigens - is een
verbod tot nadenken en argumenteren (desnoods
gehandhaafd met inquisitie, brandstapel of concentratiekamp) en een
voorwendsel om autoriteiten te volgen in het rotsvaste waarachtige
besef dat het volgen van de machthebbende autoriteit en heersende
ideologie de buren, de politie, de baas en de familie zal plezieren,
en overigens maatschappelijk aanzien geeft, en problemen en
discriminatie vermijdt.
Er is mij geen
wijd verbreid religieus of politiek geloof bekend dat niet een fikse
hoeveelheid totalitaire denkbeelden uitdraagt, welke gewoonlijk
neerkomen op:
Ons Geloof is het Enig Ware en Onze
Gelovers zijn de Enig Goeden, en al wie niet gelooft, doet, voelt of
eruitziet als Wij is - zus of zo, meer of minder beleefd -
minderwaardig (namelijk: zondig, slecht, verdoemd, bestemd voor de
hel, of in ieder geval niet weldenkend als Wij Ware Gelovers, en zeker
niet geheel en al comme il faut).
De mythe van het uitverkoren volk is
dan ook niet alleen bijbels, maar is kennelijk geloofd door de
meerderheid van de meeste volkeren: Zij - hun Eigen Volk - en zij
alleen, zijn de beste, ware, echte, goede mensen, en iedereen die
anders is dan zij (Wij) deugt niet werkelijk (en mag dus van de
Heer en de autoriteiten vervolgd worden als dat financieel of
maatschappelijk goed uitkomt). [182]
Geloofswaarheden
Geloofswaarheden
van ieder willekeurig religieus geloof plegen absurditeiten te
zijn volgens het gezonde verstand van degenen die dit geloof niet
delen. (En NB Voltaire's scherpzinnige "If we believe in absurdities,
we shall commit atrocities.")
Het fundamentele probleem is weer dat het
doorsnee menselijk intellect niet ruim genoeg bemeten is om
zelfstandig tot zinnige oordelen te komen over filosofische,
wetenschappelijke of logische kwesties (die allemaal in grote
meerderheid inderdaad ingewikkeld en moeilijk zijn, en zeker niet
intellectueel opgelost kunnen worden door wensdenkerij) - en dat de
doorsnee mens er zelden bezwaar in ziet niet-medegelovers te
vervolgen, zogenaamd in hun eigen belang (want hebben Wij immers niet
het Ware Geloof, zoals Onze Heer ons Zelf verzekerd heeft, en is wie
het Ware Geloof niet heeft niet slecht, dom, misleid en verre van
gelukkig?). [182]
Doorsnee-mensen en wereldverbeteraars
Als van iedere 10.000 mensen in de
menselijke geschiedenis hooguit een enkeling goed of intelligent
genoeg was om herinnerd te worden door latere generaties als goed of
intelligent - zoals het geval is, bij benadering - dan is er een
fundamenteel probleem voor wie beoogt de mensheid te verbeteren door
te appeleren aan doorsnee verstandelijke of morele gaven.
[182]
Liefde en kinderen
dat het beste voorbeeld van
liefde tussen mensen niet de band tussen ouders is, maar de band
tussen ouders en kinderen. Liefde heeft veel meer te maken met
bewondering, bescherming en verzorging dan met geslachtsgemeenschap of
wat daar mee samenhangt. [182]
Vrouw en recht
"In
veel wetgevingen van zoogenaamde zedemeesters - zie de mozaïsche - is
zy 'n zaak, 'n ding, 'n meubel, 'n koe..." is waar, maar
hetzelfde geldt de meeste mannen in de meeste oude
wetgevingen: Er was immers geen sprake van menselijke gelijkheid, niet
tussen man en vrouw, en ook niet tussen man en man. [183]
Huwelijk
het huwelijk gepresenteerd als een
project tot wederszijds mens-worden of mens-maken
[183]
Eeuwig leven
Mijn eigen neiging zou zijn zo iemand
eerst te vragen wat ie met dat eeuwige leven aanwilde
[183]
Bijbelse moraalleer
In de bijbel beantwoordt Jezus de
vraag naar welke geboden gehouden zouden moeten worden door goede
mensen:
"(18) He saith unto him, Which?
Jesus said, Thou shalt do no murder, Thou shalt not commit adultery,
Thou shalt not steal, Thou shalt not bear false witness.
(19) Honour thy father and thy mother: and thou shalt love thy
neighbour as thyself."
Dit is een morele code, en
hoewel Jezus hem verstrekt aan een vragende man is het
duidelijk dat de code bedoeld is voor zowel man als vrouw. Deze code
is overigens niet bijzonder bruikbaar:
Het in vers 18 gestelde is weliswaar
de moeite van het memoreren waard, maar is niet iets zonder hetwelk
enige mensenmaatschappij in stand kan blijven: Maatschappelijke omgang
tussen mensen verwordt tot strijd als men elkaar vermoord, elkaars
echtgenoten verleid, elkaar besteelt of elkaar beliegt. Ieder van die
dingen is mogelijk bij uitzondering en bij gelegenheid zonder dat een
maatschappij eraan kapot gaat, maar is niet in meerderheid en niet bij
voortduring mogelijk zonder dat de maatschappij ten gronde gaat. En daarom zijn
bepalingen als deze in iedere maatschappelijke legale code voor een
maatschappij van mannen, vrouwen en kinderen zus of zo terug te vinden
- zodat hun vermelding (bij goddelijk gebod!) meer in de orde van "trapt
geen open deuren in" is dan dat het bijzonder christelijk of religieus
is. En waarom trouwens - bijvoorbeeld - slavernij en
uitbuiting niet expliciet verboden bij zoveel morele open deuren?
Daarbij is er - in het zojuist
genoemde verband - nog een belangrijk probleem, zowel met deze code
als het hele Nieuwe Testatement: Als religieus geïnspireerde
literatuur geschreven door mensen is de bijbel bij gelegenheid
fraai (het boek Prediker bijvoorbeeld), en bij gelegenheid saai of
slecht - maar als woord van God (een onfeilbare, almachtige,
goedertieren God!) is het volledig ongeloofwaardig - en volgens het
Nieuwe Testatement is dit: "het Woord Gods" wat de bijbel zou zijn.
Bij kontrast met het nogal open
deuren intrappen van vers 18 is het in vers 19 voorgeschrevene
onredelijk. In de eerste plaats immers: Het eren van vader en moeder
kan nauwelijks verplichting zijn, en behoeft dat evenmin te
zijn als goede smaak verplicht is. Daarbij: Aangezien niet alle ouders
altijd goed zijn, behoren de ouders meer te doen dan alleen
kinderen maken om door deze geëerd te worden. Het hier verplichte
leest als "Hebt autoriteiten lief omdat het autoriteiten zijn (en niet
omdat ze erin slaagden goede autoriteiten te zijn)".
En in de tweede plaats: Dat men z'n
naaste lief moet hebben als jezelf is een gebod dat nauw
verwant is aan: Wie eeuwig zalig wil worden - die tekene vierkante
cirkels. Het gebod is ófwel totaal onmogelijk voor doorsnee mensen,
zoals het de Heer heeft beliefd deze te maken, ófwel verdient een
toelichting ter dikte van de bijbel om begrijpelijk te worden - en ook
dan zal het weinigen gegeven zijn elkaar te beminnen zoals ze zichzelf
beminnen, omdat ieder mens alleen zichzelf voelt, en als
individu lijdt, streeft en geniet. Kortom: Non posse nemo
obligatur, en het hier gebodene is vrijwel iedereen volkomen
onmogelijk (behalve bij zeldzame uitzondering, en dan alleen - voor
mannen - in de
vorm "bemin uw buurvrouw als uw eigen vrouw of intenser").
[183]
Huwelijken
de grote meerderheid der huwelijken
is gebaseerd op driftnood, misleiding, hypocrisie, onwetendheid en
overige gebruikelijke menselijke zwakheden.
[183]
Qualia-probleem
Hoe kan ervaring ontstaan uit
samenstellende delen - atomen, moleculen, electrische stroompjes - die
geen ervaring zijn of hebben? [183]
Volgelingen
En dan M.'s slot, eindigend met "Maar
de discipelen begrepen hem niet." - wat voor alle
voorgangers van betekenis lijkt te gelden: Nooit heeft een werkelijke
volgeling z'n voorganger meer dan partieel en onvolledig begrepen -
was het anders dan was de volgeling geen volgeling. Er zijn
proportioneel heel weinig originele individuen met karakter, moed en
hersens; het grootste deel van de mensheid zijn volgelingen.
[183]
Moed tot zelfstandigheid
Een van Multatuli's eigen
morele regels was "agis comme tu penses!" -
Handel
zoals je denkt!. Dit komt zelden voor: Alleen enkelingen hebben de
moed de principes die ze met de mond belijden eerlijk in hun eigen
leven en omgeving toe te passen. Het meeste vertoon van geloof is niet
meer dan dat: Vertoon - met de opzet ervoor beloond te worden,
of althans niet bestraft te worden wegens afwijkendheid van de lokale
sociale norm. [184]
Morele codes
als er een ding zeker is over morele
codes dan is het dat ze bestaan omdat ze zo vaak gebroken worden. Geen
mens hoeft verplicht of eraan herinnerd te worden dat het nodig is te
ademen - wat dus veel meer vanzelf spreekt, zoals mensen in doorsnee
zijn, dan "Hebt uw naaste lief gelijk uzelve".
[184]
Geloof en eerlijkheid
Wat betreft "Geloof
wat ge wilt, maar handel naar uw geloof.": Dit was een van M.'s
stelligste overtuigingen, en een van de dingen die hem radikaal
deden verschillen van z'n medemensen, die naar een geheel andere
overtuiging leven: "Geloof wat de autoriteiten willen, of doe alsof".
Het fundamentele verschil - en wat
Multatuli naast z'n intelligentie en taalvermogen zo buitengewoon
bijzonder maakt - is werkelijke authentieke eerlijkheid. Het
lijkt een redelijke gissing dat, in de mate waarin Multatuli
gewoonlijk eerlijk en authentiek was, dit alleen mogelijk en
geloofwaardig is (in "moderne
Westerse staten, tussen moderne Westerse mensen") voor echte debielen en echte genieën.
Doorsnee-mensen plegen alleen
authentiek eerlijk te zijn indien zwaar beschonken of (naar eigen
mening) geheel alleen en onbespied. Ze hebben daar ook heel goede en
begrijpelijke redenen voor: De doorsnee die hen omringt bestaat immers
uit leugenaars, rollenspelers en aanstellers, vrijwel altijd van een
fundamenteel totalitair gemoed, en sterk genegen elkaar te nivelleren,
discrimineren en controleren. Zie idee 73,
74.
Het is niet waarschijnlijk dat dit
Multatuli volledig duidelijk was.
Daarbij - zoals
mensen nu eenmaal gemiddeld zijn:
Geloof wat ge wilt,
indien rationeel, maar handel naar uw
geloof.
[185]
Doorsnee en individu
Hij leefde, voelde en dacht als
kleurenziener tussen de kleurenblinden, en kon zichzelf het verschil
wel intellectueel uitleggen maar er niet naar ervaren of leven.
Nogmaals: Gewone mensen hebben
zelden de moed van hun eigen overtuigingen, en willen die
moed ook niet, behalve in zeer zeldzame omstandigheden of bij grote
dronkenschap: De doorsnee weet nauwelijks eigen ideeen
of eigen waarden te hebben, en weet dat hun eigen belang
het best gediend wordt door niet opvallen en meedoen met de
meute, ook als men het daar zelf niet mee eens is.
[185]
Religies
M.'s bewering "maar
in 't christendom-zelf geloof ik niet. Ik ontken 't bestaan van dat
christendom" moet ongetwijfeld begrepen worden in de zin:
Alle christendom die ik meegemaakt heb kwam overwegend neer op
gehuichel voorzover 't niet stoelde op verregaande domheid.
Dezelfde bewering kan uitgebreid
worden naar alle andere religies: Alle religies waar ik weet van heb
komen in de praktijk vrijwel altijd overwegend neer op gehuichel en
valsheid, en komen in de theorie overwegend neer op onmogelijk
bijgeloof of bedrog.
Het is mogelijk dat "alle"
een iets te sterke term is, omdat er ongetwijfeld - hier en daar,
vrijwel zeker vèr van normaal maatschappelijk verkeer - in ieder
geloof zeldzame enkelingen zijn die zich geroepen voelen de
leerstellingen en gedragingen waartoe dat geloof oproept werkelijk
en eerlijk te praktiseren. Zulke mensen zijn echter zeer zeldzaam,
en ikzelf heb nog nooit een eerlijk aanhanger van een religie ontmoet
die niet ook minstens behoorlijk dom was (het is trouwens een
gebruikelijke maar totale illusie van niet-akademici dat
akademici in meerderheid niet dom zouden zijn) en
die bovendien voor z'n domheid kennelijk aanzienlijke moeite gedaan
had, namelijk door systematisch alle kritiek op z'n geloof niet
rationeel te willen onderzoeken. [186]
Spelfouten en Nederlands schrijven
In 2001, 't jaar waarin ik dit
schrijf, is na 25 jaar onderwijshervormingen en 150 jaar continue
spellingshervormingen geen Nederlander meer in staat een pagina
Nederlands zonder spelfouten te schrijven - en vindt de zeer grote
meerderheid van de Nederlanders 't ook volstrekt niet meer nodig om
zich schriftelijk behoorlijk uit te kunnen drukken: Ze hebben immers
allemaal verTeeVeede breintjes. [186]
Dagelijkse praktijken van doorsnee-mensen
Zoals mensen bijna allemaal zijn,
overleven, doen en denken gebeurt dit maatschappelijk door geven en
nemen, door schipperen, door huichelen, liegen en draaien, door
voorwendsels, en door het goede dat men zelf uitdraagt en verdedigt
alleen uit te dragen en verdedigen als dit zonder risco of schade
mogelijk is. [187]
Kinderen en oneerlijkheid
kinderen gewoonlijk nog niet geleerd
hebben rollen te spelen, te huichelen en te schipperen. Uiteraard zijn
kinderen heel wel in staat te liegen, maar de vervalsing van zichzelf
die de doorsnee van zichzelf maakt om maatschappelijk te overleven of
carriere te maken, maakt de doorsnee in de puberteit en adolescentie.
Zie 74.
[187]
Moderne feministen
Ikzelf vermoed dat Multatuli even
weinig opgehad zou hebben met moderne feministes als met de dominees
Zaalberg en Wawelaar van zijn tijd, om dezelfde
reden: Ze moesten hem voorkomen als fanate en totalitaire
huichelaressen die carrière trachten te maken met ideologische
praatjes die ze zelf niet werkelijk geloven.
Ikzelf denk daar niet anders over: Ik
ben een groot voorstander van individuele moed, individueel talent,
individueel karakter, en individuele ontwikkeling - maar de zeer
grote (overwegend academische) meerderheid der feministes die ik
persoonlijk meegemaakt heb waren feitelijk fanate
totalitaire ideologische apinnen
die probeerden een maatschappelijke carrière en aanzien te
verwerven met bijzonder slecht doordachte zeer totalitaire denkbeelden
(over de excellentie van "de" Vrouw en de minderwaardigheid van
"de" man).
Er zijn werkelijke feministes geweest
waar ik grote bewondering voor heb, maar ze leefden kennelijk in
meerderheid vroeger: Mary Wollstonecraft, Madame de Stael,
Madame
Curie, Emma Goldman en Aletta Jacobs, bijvoorbeeld. De moderne
feministes uit mijn eigen tijd - de Hedi d'Anconas en Germaine Greers
- komen mij voor als carrière-maaksters zonder moed of karakter, maar
met een groot talent zichzelf op de voorgrond te stellen. Maar misschien is
mijn oordeel mede veroorzaakt door mijn werkelijk feministische
en communistische moeder en vader. [188]
Wetten en zeden
Dat "De
bewoners van 'n land zyn niet vry of onvry door de wet. De maat
van vryheid wordt bepaald door de zeden." is gedeeltelijk waar,
en een belangrijk inzicht, maar laat onverlet dat er wel degelijk
dictatoriale staten zijn en waren, met dictatoriale wetten die het de
machthebbers en hun burocratische uitvoerders mogelijk maakt mensen
van hun vrijheid of leven te beroven vanwege hun meningen, uiterlijk
of afkomst. [189]
Wetboeken
Dit heeft te maken met het feit dat
een wetboek niet anders kan zijn dan een nogal abstract
en zeer gedeeltelijk aftreksel van een aantal normen, gebruiken en
zeden in het land waaraan het de wet voorschrijft.
[189]
Doorsnee Nederlanders
Mijzelf - die Azië niet kent, maar in
Engeland en Noorwegen gewoond heeft, en 130 jaar na Multatuli werd
geboren - is hetzelfde opgevallen, zonder enige beinvloeding door
Multatuli: Doorsnee Nederlanders zijn, vergeleken met de mij bekende
doorsnee buitenlanders (en ik ben, als Multatuli, aanmerkelijk beter
bekend met buitenlanders en buitenlands dan de doorsnee Nederlander)
femelende, huichelende, achterbakse, oneerlijke, buitengewoon
conformistische nivelleerders en conformisten, die uitblinken door een
gebrek aan moed zichzelf te zijn en grote angst werkelijk te leven.
Ik vermoed dat het iets zegt zowel
over Nederland - land van huicheldeugden, geldgeilheid, valse
nederigheid en echte nivelleerzucht - als over Multatuli en mijn
reacties op de Nederlandse doorsnee van onze eigen tijden.
[189]
Het Volk
Juist, maar dit is een behoorlijk
grote en effectieve beperking op het verheffen, verbeteren, of
veredelen van "'n Volk, dat zichzelf aan banden
legt waar 't niet noodig is.": 't Volk wil helemaal niet
verheven, verbeterd, of veredeld zijn; 't Volk wil geld, genot,
brood en spelen, en is gewoonlijk bereid van verheffing en verbetering af te
zien zolang 't maar brood en spelen heeft (tegenwoordig: een baan en
TV).
De grote meerderheid van ieder "Volk"
bestaat uit conformistische volgelingen en oppassende uitvoerders van
de verlangen van hun leiders, vanwege de maatschappelijke voordelen
die 't conformistisch collaborateur zijn van politieke en religieuze
leiders plegen te bieden, en vanwege 't gebrek aan individueel
bijzonder talent van de grote meerderheid der mensen (waar ze niets
aan kunnen doen). [190]
Wereldverbeteraars
Voor wereldverbeteraars moet dit een
serieuze overweging zijn:
Als de mensheid in meerderheid een
rationele, redelijke en rechtvaardige samenleving had kunnen of willen
bereiken, dan had ze dat reeds lang geleden gedaan.
En de mensensoort die graag 't "Verbeter
de wereld: Begin bij gezelf!" schijnheilig mag belijden vergeet maar
al te graag dat dergelijke verbeteringen vrijwel altijd neerkomen op
persoonlijke financiële vooruitgang, en overigens niets.
Dit wil niet zeggen dat 't een
zinloze zaak is te trachten zichzelf of de wereld te verbeteren, maar
wel dat de maatschappij gemiddeld niet beter of intelligenter kan zijn
dan het gemiddeld peil van haar leden, en dat de meeste mensen die
zich willen verbeteren zich niet willen verbeteren in ethisch, moreel
of wetenschappelijk oogpunt, maar een betere inkomen, meer macht, en
een hoger status nastreven, en weinig of niets anders - ongeacht
de
pretenties waarmee ze die persoonlijke verbeteringen nastreven, die
gewoonlijk nobel klinken. [190]
Zeden en gebruiken
Verreweg het meeste maatschappelijk
normale kwaad wordt veroorzaakt door domme, ongeïnformeerde of
kwaadwillige alledaagse gebruiken,
praktijken en vooroordelen, en een veel kleiner deel van het
maatschappelijk normale kwaad gaat terug op slechte wetgeving.
Het zijn zelden de wetten die mensen
slecht maken, en het zijn gewoonlijk de maatschappelijk geaccepteerde
gebruiken, normen en waarden die slecht zijn, al handhaaft en hoogacht
de meerderheid ze, gewoonlijk uit domheid, desinteresse, of
eigenbelang.
En veel mensen - vooral zij die graag
optimisme over "de mens" voorwenden - vergeten graag dat
slavernij van mensen door mensen honderden eeuwen lang in de
meeste of alle mensen-maatschappijen door en door fatsoenlijk,
behoorlijk, en volstrekt normaal en onproblematisch is geweest,
overigens zowel in de wet als in de zeden.
[191]
De zeden
twee aantekeningen:
1. Aangezien de zeden de overwegend
vrijwillig aangegane omgangsvormen en beschouwingswijzen van
mensen onderling zijn, moet de konklusie zijn dat wanneer de zeden
langdurig overwegend drukkend, dom en wreed zijn dit toch vooral een
kwestie is van gemiddeld menselijk onvermogen tot iets aanmerkelijk
beters.
2. Er zijn natuurlijk ook vrijwillig
aangegane omgangsvormen en beschouwingswijzen tussen mensen die
bevrijdend, intelligent en humaan zijn, en ook tot "de
zeden en gebruiken" behoren, al mag men aannemen dat deze soort
omgangsvormen, zoals mensen nu eenmaal gemiddeld zijn, zeldzamer zijn
dan de meer gebruikelijke onderdrukkende domme of wrede omgang met
elkaar. [192]
Wetten vs. zeden
De hoofdreden dat de zeden altijd
slechter zijn dan de wetten van de maatschappij waarin 't zeden zijn
ligt in 't feit dat wat bij wet geregeld kan worden vrijwel altijd
algemener en abstracter is dan wat de zeden voorschrijven, en dat
de wetten vaak althans een formele rechtvaardigheid nastreven die de zeden als onbehoorlijk afwijzen (want "de zeden"
zijn gewoonlijk rechter, aanklager en beul ineen, verenigd in een
samenzwering van oppassende doorsnee "men" tegen alles wat
afwijkt of anders is dan de doorsnee).
[193]
Conformisme
En opnieuw: de reden waarom mensen
regels die dom, kwalijk en schadelijk zijn volgen, handhaven en
hooghouden is een combinatie van domheid, conformisme, en - 't meest
effectief! - de maatschappelijke premies die samengaan met een
geslaagde schijn van middelmatigheid en ordinairheid.
En overigens is DE menselijke morele
norm bij uitstek de huicheldeugd van
't conformisme: "Wie Rome verkeert, moet doen zoals de Romeinen doen"
- en wie tussen kannibalen verkeert moet doen zoals kannibalen doen -
zoals de doorsnee men ook eeuwen lang met een zeer gerust geweten en
gevulde beurs in slaven, wapens en drugs heeft gehandeld in de
stellige wetenschap dat "als ik 't niet zou doen, dan zou m'n buurman
- die ik liefheb als mijzelve - 't wel doen", en ik misgun hem de
winst. Nietwaar? [194]
Vrouwenemancipatie
Het resultaat van ruim een eeuw
"emancipatie der vrouw" is dat het grootste deel van de vrouwen zich
maatschappelijk geconformeerd heeft aan het soort rollen dat...
mannen spelen, en het soort waarden en normen dat daarbij horen:
Macht, status, geld. [195]
Doorsnee mensen en geschiedenis
Afgezien van cynisme en sarkasme is
dit geslacht van de gewone burgerlui, de gewone doorsnee-mensen, en -
nogmaals afgezien van cynisme en sarkasme, het zijn de doorsnee
kwaliteiten en gebreken van de doorsnee mensen die de
mensengeschiedenis gemaakt heeft tot wat het is: Een historie van
gruwelen, vervolging, onderdrukking, oorlogen, slavernij, uitbuiting,
kortom van ellende en pijn voor velen, toegebracht door velen, uit
naam van velen, in dienst van weinigen. Er zijn en waren altijd en
overal uitzonderlijke mensen die niet deelnamen aan de illusies en
praktijken van de doorsnee, en de menselijke vooruitgang in kennis is
vooral aan hen te danken, maar zij vormden altijd en overal een
kleine, meestal vervolgde, minderheid.
[196]
Menselijkheid
Het is helaas zo dat het overgrote
deel van wat mensen tot mensen maakt voor het overgrote deel van de
mensen nauwelijks inzichtelijk is, om dezelfde reden als wiskunde de
meeste mensen voorkomt als onbegrijpelijk: Gebrekkig talent - voor
wiskunde, of menselijkheid. Zie
136.
[196]
Huwelijk
M. doelt hier
op de uitspraak van de apostel Paulus die in 't Engels luidt: "it is
better to marry than to burn". Deze onduidelijke metafoor heeft tot
vele eeuwen ruzie en ellende aanleiding gegeven, omdat het vanaf het
begin onduidelijk was of Paulus bedoelde te zeggen dat het beter is te
huwen dan te branden van passie door onstilbare sexuele begeerte, of
dat het beter is te huwen dan te branden in de hel vanwege diezelfde
begeerte. [196]
Übermenschen
Wat betreft het opruimen der
Kappellui: Als de doorsnee met hun doorsnee leiders in hun doorsnee
wijsheid en goedertierenheid er de komende eeuw niet in zal slagen
iedereen om te brengen, hetzij door een kernoorlog, hetzij door een
ecologische ramp, dan is er enige kans het zeer grote geslacht der
domme en conformistische egoïsten overwegend af te schaffen door
eugenetische maatregelen die beogen niemand meer geboren te doen
worden die z'n ouders niet intellectueel overtreft in aanleg en
vaardigheden.
Dit is althans in beginsel mogelijk
binnen niet al te lange tijd, en lijkt het enige middel om te
voorkomen dat de doorsnee menselijkheid de mensheid en mogelijk alles
wat leeft op aarde te vernietigen.
Kortom: "Ich predige Euch den
Uebermensch", maar niet in de zin of met de opzet van Nietzsche of
Hitler, en wel in de zin van Multatuli's Idee 136. Het is
mogelijk een
goed, verstandig, redelijk, eerlijk en moedig mens te zijn - maar
zoals de menselijke talenten door moeder Natuur verdeeld worden is dit
zeldzaam. Vandaar de mensengeschiedenis tot nu toe.
[196]
Modern feminisme
Kortom, "de" vrouw werd tot in de
20ste eeuw in Nederland en de rest van Europa beschouwd en behandeld
als de minderwaardige van "de" man, en werd gewoonlijk verplicht een
huwelijk aan te gaan om zelf onderhouden te worden, en feitelijk als
huishoudster en broedmachine voor "de" man te dienen (die overigens
weinig of niets werkelijk verplichtte z'n vrouw als huishoudster en
broedmachine te beschouwen en behandelen - en de grote meerderheid van
de menselijke immer conformistische doorsnee dobbert altijd ergens in
't midden tussen een minderheid van schoften (gewoonlijk de leiders en
hun uitvoerders) en een minderheid van zelfstandig denkende
individuen).
Sindsdien de 19e eeuw is er veel
veranderd in de positie van vrouwen, en dankzij tientallen jaren
feminisme is "de" vrouw tegenwoordig in Nederland
veroordeeld tot carrière maken op de arbeidsmarkt en het uitbesteden
van de opvoeding van zelfs heel jonge kinderen aan derden, om zelf
carrière te maken.
Ikzelf betwijfel of dat een grote
vooruitgang is voor de grote meerderheid der vrouwen, want ik denk
niet dat iemand een beter of gelukkiger mens wordt door 35 à 40 uur
per week te moeten werken in een of ander dom baantje, om zich voor en
na 't werk naar de crèche te moeten haasten om de kindertjes weg te
halen en te brengen aan de dames die voorzien in haar bestaan als
crèche-medewerksters.
Men kan veel terechte kritiek hebben
op het huwelijk, op de maatschappelijke achterstelling en ontrechting
van vrouwen, het gebrek aan mogelijkheden tot ontwikkeling en scholing
voor meisjes en vrouwen in de 19e eeuw, op de gigantische hypocrisie
van de meeste verhoudingen tussen mannen en vrouwen (toen èn nu) en
op veel meer - maar 't is toch ook een feit dat vrouwen er in geslaagd
waren zich als groep buiten de dwang tot maatschappelijk werk te
plaatsen (dat voor de meerderheid altijd overwegend zwaar en vervelend
is geweest, en nog steeds is) om in plaats van een maatschappelijke
carrière te maken kinderen te baren en het huishouden te doen - d.w.z.
haar leven overwegend te besteden met werken voor de eigen kinderen en familie, in het
eigen huis, overwegend naar eigen
inzicht, planning en voorkeur, zonder bijzondere maatschappelijke
dwang.
Ikzelf zie daar niets vernederends of
discriminerends in, zolang de feitelijke positie van de vrouw niet die
van slavin of huishoudster is, maar van een gelijkberechtigd partner
van de man, met wie ze samenwerkt en samenwoont om samen een familie
te vormen en kinderen groot te brengen, en waarbij ze een speciale rol
voor zichzelf bedingt omdat het de vrouwen zijn die - bovendien met
veel pijn en aanzienlijk persoonlijk risico - de kinderen op de wereld
zetten.
Mij wil het dus voorkomen dat
het moderne feminisme de positie van de meeste vrouwen nogal radikaal
verslechterd
heeft: 't Heeft loonslavinnen van ze gemaakt, miljoenvoudig,
die niet meer het recht hebben hun eigen kinderen te verzorgen
en zelfstandig op te voeden, volgens eigen normen en inzichten - zelfs
als 't zo is dat de meeste vrouwen vòòr 't
feministisch-verantwoord loonslavin zijn een onbezoldigd
huishoudster van haar echtgenoot en moeder van haar kinderen was, dan
nog lijkt 't me in beginsel beter de ondergeschikte te zijn van een
man waarvan je in beginsel houdt en kinderen mee hebt, dan de
ondergeschikte te zijn van alle chefs van het bedrijf waar je werkt
als vrouw, en de opvoeding van je kinderen te moeten overlaten aan de
wijze inzichten van de pedagogisch werkers in de bedrijfs-crèche,
terwijl je als middel voor je carrière, als je er een beetje
appetijtelijk uitziet, je baas mag pijpen in de middagpauze, voor zijn
genot en jouw speciale persoonlijke voorkeursbehandeling.
De enige vrouwen die werkelijk
vooruitgegaan zijn dankzij het feminisme zijn de enkele procenten
vrouwen uit de allerhoogste standen - en dat waren de prominente
feministes gewoonlijk: ambitieuze dochters van behoorlijk bemiddelde
papa's - die zelf toegang wilde
krijgen tot de arbeidsmarkt van de hoogste standen, en tot dat
doel alle vrouwen, uit alle standen, hebben verplicht, uit naam
van het feminisme, uit naam van de gelijkwaardigheid, uit naam van de
anti-discriminatie... als loonslaaf de arbeidsmarkt op te
moeten, zogenaamd vanwege hun recht op "menselijke emancipatie".
Wat de feministische voorvrouwen
feitelijk bevochten hebben, naast status en macht voor zichzelf,
was toch vooral een socialistisch totalitair ideaal voor hun
lager opgeleide sexe-genoten:
Vanwege de illusies, pretenties en
baantjes en macht-jagerij van ambitieuze upper-class intrigantes als
Germaine Greer en Hedi d'Ancona zijn letterlijk miljoenen lageropgeleide
vrouwen gedwongen tot 30 à 40 uur saaie, domme, overwegend zinloze
economische loonslavinnen-arbeid, met opgave van het opvoeden van hun
eigen kinderen, en zonder mogelijkheden het grootste deel van haar
leven feitelijk hoofd van het eigen gezin, bazin in eigen huis, en
moeder van eigen kinderen te zijn, en met verwerving van "het
recht" 40 jaar uitgebuit te mogen worden in 't bedrijfsleven,
zogenaamd vanwege 't genoegen om niet thuis uitgebuit te worden door
de man die ze in beginsel uit liefde trouwde, feitelijk vanwege de
belangen van de baas, de chef, en de aandeelhouders van 't bedrijf
waarin ze haar feministische vrouwelijkheid beleeft als
loonslavin.
Tenslotte: Wie mijn meningen hierover
vreemd
vindt is eenvoudig niet zo ongebruikelijk opgevoed zoals ik:
Door arme communistische ouders, in de 1950-er jaren, in een
kapitalistische maatschappij, maar met ouders die een groot deel van
het huishoudelijk werk en de opvoeding van de kinderen deelden - op
eigen initiatief, niet omdat een of ander hysterisch ontregeld
wensdenkend feministisch voorvrouwtje daar opdracht toe gaf - en
gingen met elkaar om als gelijkberechtigden in een samenwerking die
elkaars belangen en die van de kinderen dienden.
Ook vermoed ik dat de meeste van mijn
lezers en lezeressen weinig weten van hoe het werk op een boerderij
verdeeld wordt (en vele eeuwen lang is) tussen man, vrouw
en kinderen, wat behoorlijk tot zeer anders is dan hoe werk verdeeld
wordt tussen middenstands of lagere stands grotestads-mensen die
feitelijk als horige loonslaven leven, wat ze ook van zichzelf mogen
denken. Ikzelf heb redelijk wat
kennis van hoe boerenfamilies leven, omdat ik diverse jaren in
midden-Noorwegen gewoond heb, en daar o.a. veeboer ben geweest, en dit
verschilt radikaal, en om goede redenen, van alle stadsleven dat ik
ken (persoonlijk vond ik dit de prettigste plaats waar ik geleefd heb,
en boer-zijn een veel zinniger en aangenamer beroep dan alles wat in
Nederland heb moeten doen om geld te verdienen).
Met die ongebruikelijke achtergronden
was het weer heel vreemd om tussen mijn 20ste en 35ste herhaaldelijk
toegebruld en uitgejouwd te worden door meutes studerende dochters van
geheel normaal-hypocriete Hollandse rijkworders, die me voor "patriarchaal
zwijn" en overig fraais uitmaakten, alléén op basis van mijn
geslacht, en trouwens nooit zonder een groepmedestandsters en altijd in hysterisch gillende meiden-groepen, wat ik welbeschouwd,
en gezien de mate van grondeloos geschift gescheld, laf en dom vind en vond.
Mijn konklusie was en is dan
ook: Doorsnee mannen zijn ideologische
apen, doorsnee vrouwen ideologische
apinnen, en persoonlijk zie ik heel weinig reden de menselijke
doorsnee - ongeacht geslacht of sexuele voorkeur, dames! - te proberen
te verheffen boven het lage niveau dat het op eigen
kracht kan
bereiken door oppassend conformisme, en denk ik dat het een illusie is
dat de meerderheid van de vrouwen of mannen iets anders zou willen of
kunnen (!) dan oppassend conformistisch rijk en geacht naar vermogen
worden.
En het moderne feminisme van de
afgelopen 30 jaar was toch vooral een combinatie van carrière-middel
en zelfverstrekte psycho-therapie voor de studerende dochters van de
hoogste standen, en had helemaal niets met menselijke
emancipatie van doen, en alles met een totalitair zwelgen in
zelfophemelende vooroordelen en het trachten te verwerven van
persoonlijke macht en status.
Ook ben ik in die 30 jaar geen intellectueel serieus te nemen feministe tegengekomen; heb geen
enkel intellektueel serieus te nemen feministische theorie onder
ogen gehad; en heb eigenlijk alleen hysterische poseuses van beperkt
intellect gezien die beweerden feministisch te zijn, en feitelijk
nauwelijks benul hadden van de meeste onderwerpen die ze aansneden.
Ik zie dan ook geen enkele relevante
overeenkomst tussen werkelijke respectabele feministes van de 19e eeuw
als Emma Goldmann en Aletta Jacobs, en de hysterische
club vrouwelijke zelfverheffende nitwits die vanaf ca. 1970
persoonlijk carrière probeerden te maken als "feministisch
voorvrouw", van 't niveau Hedi d'Ancona, een juffrouw die anderen
terroriseert met haar gecultiveerde vals-snerpende Barbie-pop geluid,
met het slaan met handtassen, met leugens en bedrog, met het neuken
van alleman en allevrouw die haar carrière kan bestendigen, en
zelf een stuitende politieke intrigante is:
Goldmann en Jacobs wilden de mens en
de maatschappij emanciperen, en hadden allebei duidelijk een
uitstekend verstand en grote persoonlijke moed; de dames die ik
meemaakte in Neerland, zoals die aan de UvA hun complexen en problemen
femistisch uitleefden, waren allemaal intellectueel en moreel
duizendsterangs volgelingetjes en imitatrices van buitenlandse
voorvrouwen, en vergelijkenderwijs armzalige parodieën zowel van
echte mensen en als van echte vrouwen, en wilden feitelijk alleen
zichzelf en hun vriendinnen op een zacht en goedbetaald kussen tillen,
waar dan ook nogal wat intellectueel en moreel volstrekt waardeloze
dames in geslaagd zijn.
U gelooft me niet, o lezeres? Ik
irriteer uw vrouwelijke solidariteit, uw feministiese solidariteit, uw
menselijke integriteit? Tsja: Hier is een link naar een
openhartig interview met een moderne Neerlandse feministische
voorvrouw. Ik wens u veel lering en vermaak!
[197]
Menselijke hersens
De menselijke hersens zijn, per
volume-eenheid, het ingewikkelst weefwerk dat moeder Natuur kent, en
ter beschikking heeft zichzelf te begrijpen, en het reduceren van dat
weefwerk tot een enkele kracht die ook al van toepassing is op iedere
twee atomen in dit weefwerk behoort tot de frasenmakerij der "terribles
simplificateurs". [198]
Liefde
't Is waar dat er vele termen zijn
voor allerlei vormen van liefde tussen mens en mens, maar ik geloof
niet dat "liefde,
dat is: aantrekking, neiging tot vereeniging"
een adekwate definitie is: 't Is te simpel en te weinig specifiek (er
is immers zoveel aantrekking en neiging tot vereniging die géén liefde
is, maar bijvoorbeeld welbegrepen eigenbelang).
Vervolgens is het mijn eigen indruk
dat de meerderheid der mensen nogal systematisch sexuele en
persoonlijke interesse verwarren, en dat de liefde die ouders voor
hun kinderen hebben vaak een beter voorbeeld is van menselijke
liefde dan de liefde die de ouders beweren voor elkaar te hebben.
("Men love women. Women love children. Children love animals. That is
human tragedy.") [199]
Maatschappij, deugd en rollenspel
In 't algemeen
moet echter
opgemerkt worden dat wie aan een menselijk maatschappelijk leven deel
wil nemen zich moet weten te beheersen in allerlei opzichten,
en dat dit beheersen aangeleerd moet worden, en vele jaren leertijd
neemt.
Dit is zo ongeacht wat men vindt van
wat maatschappelijk als wenselijk en onwenselijk gedrag, ideeën en
waarden wordt gehandhaafd en onderwezen. En in normale
maatschappelijke termen zijn die mensen deugdelijk
die zich
gedragen volgens de normen die in die maatschappij publiek gehandhaafd
en onderwezen worden. (Zie ook 423.)
Een volgend fundamenteel algemeen
probleem wat betreft deugd en deugdzaamheid is dat zeer veel menselijk
gedrag oneerlijk is in de zin dat een feitelijk acteur een rol speelt
vanwege de voordelen die het spelen van die rol biedt, en niet omdat
ie de rol zo of überhaupt zou spelen zónder de beloning die aan 't
spelen ervan verbonden is.
Additionele complicaties hierbij zijn
dat mensen geen enkele keus hebben over het waar en hoe geboren worden, en gedwongen
zijn tal van maatschappelijke rollen te gaan spelen willen ze
overleven, en zichzelf ook gewoonlijk definiëren en beleven als (bekleders
van) maatschappelijke rollen: Men "is" arts, advocaat,
matroos, huisvrouw of koningin, en een groot deel van de rol die men
"is", naar eigen zeggen, bestaat uit allerlei poses, leugens,
valse gebruiken, beroepsoplichterijen, waar de grote meerderheid van
de rolbekleders zich met verve van kwijten, zonder daar 't minste
probleem mee te hebben, eenvoudig omdat "men" - en in 't
bijzonder: de eigen collegaas en voorlieden - hetzelfde doen, dit
voordelen en inkomsten biedt, en veiligheid tegen achterklap gericht
tegen ieder die durft af te wijken van wat de doorsnee goed en
wenselijk acht. [200]
Modern feminisme
2
Om terug te keren tot M.'s feitelijk
onderwerp, de positie van vrouwen en meisjes in de 19e eeuw in
Nederland (en dan, gezien z'n publiek en hoe de toenmalige Nederlands
maatschappij georganiseerd was: vooral in de hogere standen):
't Is ongetwijfeld waar dat vrouwen
achtergesteld werden; dat meisjes zeer bekrompen en streng werden
opgevoed en werden dom gehouden; dat alles wat te maken had met
sexualiteit en de omgang der geslachten opzettelijk verduisterd en
verhuicheld werd; en dat de toenmalige Nederlandse maatschappij een
broeinest van achterbaks gehuichel, verwrongen, verdrongen, ontkende
sexualiteit, en valse, schijnheilige religieuse pretenties moet zijn
geweest, die 't leven van de vrijwel iedereen tot een overwegend zeer
saaie bekrompen vervalste en gehuichelde o-zo-fessoendelijke
tragi-komedie maakte.
En 't is ook ongetwijfeld waar dat
sindsdien zeer veel verbeterd is, maar - en dit is een interessant
punt wat betreft menselijke mogelijkheden tot verbetering:
De vooruitgang is vooral te danken aan
de feitelijke grote verbetering in anti-conceptie middelen en met de
wijde verkrijgbaarheid daarvan, die samenhangt met overige
maatschappelijke en wettelijke veranderingen.
En dit lijkt een algemeen
geschiedkundig feit: Er is vrijwel of totaal geen morele vooruitgang
of achteruitgang in de zeden (maar soms wel in de wetten!), en de
meeste feitelijke vooruitgang is overwegend resultaat van
toegenomen wetenschappelijke beheersing der Natuur en de daarmee
samenhangende technologie.
Een tweede punt dat aangestipt moet
worden in verband met "de positie der vrouw" is dat het
resultaat van meer dan 100 jaar feminisme aangetoond heeft dat de
gemiddelde vrouw geen haar beter is dan de gemiddelde man, en exact
hetzelfde wil: Macht, status, en geld, en - "menschlich-allzumenschlich"
- bereid is daar zeer omstandig voor te liegen en bedriegen, o.a. met
de pretentie dat "de vrouw" of "vrouwen" betere
wezens zijn dan "de man" of "mannen".
[200]
Menselijke sexualiteit
De maatschappelijke vervalsing,
onderdrukking, ontkenning, vervorming van de menselijke sexualiteit en
wat daar allemaal mee samenhangt is dus feitelijk in 't geheel niet
vruchteloos, en - gegeven de sterkte van de aandrift - nogal verbazend,
en op zichzelf beschouwd een goed voorbeeld hoe mensen verschillen van
andere dieren. [201]
Sex in de 19e eeuw
de sexuele en persoonlijke vrijheid
en ontwikkeling van de Nederlandse vrouwen en meisjes uit de door
preutse en schijnheilige fatsoendelijkheids-opvattingen zwaar
verkreupelde en verziekte 19e eeuw - waar een bekrompen preutsheid en
schijnheiligheid gecombineerd met zelfopgelegde blinde onwetendheid
en, inderdaad, hysterie heerste waar de tegenwoordig levende
zich vrijwel zeker nauwelijks een goed beeld van kan vormen.
[202]
Hoge en lage menselijkheid
het is nuttig op te merken dat M.
hier en elders nogal bewust het hoog-menselijke in de mens, namelijk
het vermogen tot rationeel redeneren, wetenschappelijk onderzoeken, en
zich waarachtig en rechtvaardig te gedragen op basis van kennis en
heldere gehandhaafde afspraken, stelt tegenover het minstens zo grote
laag-menselijke in de mens, namelijk het vermogen tot wensdenken,
bijgeloof, hypocrisie, en oneerlijkheid, uitbuiting en het misbruik
maken van de zwakten van anderen tot eigen voordeel.
[202]
Sexuele modes
voor mij, die zo'n 45 jaar behoorlijk
levendig terug kan herinneren, waaronder de preutse en bekrompen en
saaie en suffe 1950-er jaren - overigens vergeleken met de 1850-er
jaren waarschijnlijk een relatief paradijs van vrijheid en
verlichtheid! - geldt dat het inderdaad wáár is dat de begrippen over
sexualiteit, opvoeding en onderwijs in een klein aantal jaren, en
zonder overige grote maatschappelijke revoluties, zich nogal radikaal
kunnen wijzigen.
Het is echter óók zo dat die
betrekkelijk vergaande en snelle veranderingen véél meer met modes,
conformisme, navolgen van voorgangers, imitatie van voorbeelden, en
doen en zeggen wat "men" doet en zegt te maken hebben dan
met werkelijk en zelfstandig verworven persoonlijk
inzicht, aanzienlijk uitgebreide kennis, of bewust uitgedragen, zelfstandig
gefundeerde en eerlijk beleefde persoonlijke waarden van de
meerderheid te maken heeft.
OOK dergelijke toch nogal ingrijpende
veranderingen - van samenlevingsvormen, van kinderen opvoeden, van
sexuele vrijheden, van gebruik van voorbehoedsmiddelen en legale
medische abortus - lijken voor de meeste mensen meer te maken met hoe
normen en waarden over modes uitgedragen plegen te worden door
damesbladen: "Paars màg weer met De Nieuwe Zomermode!"
"Pastel is UIT, oker en aardkleuren zijn IN!" e.d. dan met
individuele rationele geinformeerde besluitvorming. Zie ook [3].
[202]
Deugd in de praktijk (19e eeuw)
De feitelijke deugdsbegrippen van de
Neerlandse 19e eeuwers lijken te hebben gedraaid rond financiële normen (Neerlandse "men"
deugt in evenredigheid met rijkdom), rond conformisme (Neerlandse
"men" deugt in evenredigheid met de gelijkenis in gedrag,
kleding, meningen, behuizing etc. etc. met andere "men",
geheel gelijk gemotiveerd), rond hypocrisie (de normen en
waarden van Neerlandse "men" zijn overwegend publiek
meehuilen met de morele pretenties die dat moment modieus in de
meerderheid zijn), en tenslotte rond sexuele moraal (deugdzame
Neerlandse "men", tot zeer recentelijk althans, had
zogenaamd geen sexualiteit of sexueel leven, althans niet buiten de
beslotenheid van de huwelijkse slaapkamer). [202]
Overbevolking
dit is feitelijk het grootste gevaar
op de achtergrond dat de mensheid bedreigt: De almaar voorttikkende
populatie-bom. Immers, binnen 25 jaar staan in de zogeheten "Derde
Wereld", als er niet radikaal en snel veel dingen veranderen en
bovendien nieuwe ontdekkingen en technologische vindingen worden
gedaan, een bevolking van zo'n 10 miljard mensen gereed, opgevoed op
Hollywood-illusies over 't Goede Leven van rijkdom en economische
spilzucht, die in 't geheel niet te bevredigen vallen, en de grote
kans op oorlogen over voedsel, water en land impliceren.
[202]
Sexuele modes 21e eeuw
het Nederlandse standpunt van 2001,
waar het wettelijk geaccepteerd is dat homo's kunnen huwen, abortus
vrij verkrijgbaar is, net als tal van voorbehoedsmiddelen, een zeer
groot aantal huwelijken strandt en kinderen vaak door één ouder worden
opgevoed, en de Neerlandse doorsnee miljoenvoudig voyeuristich heeft
zitten gluipgenieten bij TV-programma's als Big Brother
[203]
Hoogmoed, trots en arrogantie
Het is, dunkt mij, volstrekt
onmogelijk om te durven schrijven en handelen als Multatuli deed
- een volstrekte eenling die de gehele
Nederlandse
maatschappij, in alles wat onrechtvaardig, onwaar, bekrompen,
schijnheilig, achterbaks, verrot en slecht was durfde kritiseren, van
koloniale uitbuiting tot christelijk hypocriet geloof, van slecht
school-onderwijs tot waanzinnige opvoeding, van Nederlandse uitbuiting
van de lagere standen tot vervalsing der levensmiddelen en nog veel meer,
inclusief alle bestaande politieke partijen, systemen en opvattingen,
en de totaal verleugende sexuele en overige bekrompen en gestoorde
zeden - indien hij een bescheiden, deemoedig, voorzichtig persoon was
geweest.
Vervolgens. Z'n hoogmoed was van een
geheel ander soort dan wat men arrogant pleegt te noemen in anderen,
want normale arrogantie - van politici, militairen, politie-chefs,
rijke zakenlieden e.d. - is niet gebaseerd op eigen individuele kracht en een helder bewustzijn van de
eigen exceptionele
vermogens maar op hun hoge status in de machtssystemen waarin ze zich
omhoog hebben gewerkt.
Bovendien is normale arrogantie vooral
een maniertje, een techniek, een manier van kleden, het hebben van een
kak-accent en imponeer-manieren (te leren in enkele maanden
ontgroening in studentencorps) en is het vrijwel altijd de manier
waarop au fond nogal waardeloze mensen achting proberen te krijgen die
ze noch aan zichzelf noch aan hun feitelijke kwaliteiten kunnen
ontlenen. (De Nederlander van 2001 denke aan Brinkhorst: de
geaffecteerde hete aerdappel in dienst van de eigen tomeloze
machtsgeilheid.) [203]
Inschattingsfout van echte individuen
En tenslotte maakte Multatuli een
inschattingsfout die zeer vele van de overigens zeer zeldzame
werkelijk exceptionele individuen maken: Ondanks z'n hoogmoed schreef
hij - vooral in de eerste jaren van z'n publicaties, waar dit IDEE in
geschreven werd - aanmerkelijk méér van z'n eigen verstand, motieven,
beweegredenen en gevoelens aan andere mensen toe dan feitelijk terecht was.
[203]
Machthebbers
ongeacht wat de mensen in later tijd
denken en ongeacht wat de niet-machthebbers uit de eigen tijd vinden
over het beleid van hun machthebbers - machthebbers, zolang ze op 't
kussen zitten, gewoon door plegen te gaan met doen wat ze eerder op 't
kussen bracht en hield. [204]
Moraal en stuurlui aan de wal
En 't feitelijk antwoord op M.'s vraag
aan z'n tijdgenoten: "wat
deedt gy al den tyd dien ik zwom?"
was, met weinig uitzonderingen: "toekijken of je ons 't plezier
zou doen publiek en voor onze ogen te verzuipen".
[205]
Het goede in de publiciteit
het is de moeite waard hier op te merken dat iedereen, van ieder geloof en iedere
politieke overtuiging altijd voor "
vryheid en waarheid, en
humaniteit " is en tegen "despotisme
en bygeloof, slaperigheid en dweepery"
- inclusief de volgelingen van Hitler, Stalin of Mao. Kortom: Iedereen
is altijd voor het goede, tegen het slechte, en kan het makkelijk eens
worden met vrijwel iedereen welke woorden een goede publieke
indruk maken en welke een slechte. Het probleem begint met de feitelijke
invulling, onderbouwing en achtergrond van al dat verbale fraais - dat
tot dat moment gewoonlijk dom of gehuichel is, of dom gehuichel. Immers,
wie was er ooit een tegenstander van "het goede"? (Zie verder
423.)
[206]
Leugen, bedrog en conformisme
Wel, ook buitenskamers zijn de
leugenaars voor eerlijkheid, de huichelaars voor integriteit, de
karakterlozen voor moed, de lafaards voor strijdbaarheid - en zo de
hele catalogus van deugden langs. 't Probleem blijft dat er méér
leugenaars dan waarheidssprekers zijn, zeker als de waarheid niet
populair of moeilijk te begrijpen is, méér huichelaars dan integere
mensen, zeker als huichelen geld of status brengt, en méér
karakterloze lafaards, meelopers en conformisten dan echte mensen,
zeker als karakterloze lafheid maatschappelijk beloond en gewenst is,
zoals vrijwel altijd vrijwel overal.
[206]
Autoriteiten en kritiek, vooral in
Nederland
"
't aangezicht der misdadige regeering
van 'n verbasterd volk " Ik ligt dit eruit om
aan te tonen hoe bijzonder radikaal Multatuli zich uitdrukte. Ook anno
2002 mag een Nederlander dit alleen zeggen of schrijven als cabaretier
of relnicht, en moet iedere pijnlijke waarheid over corrupte
Nederlandse machthebbers omzwachteld en gesuikerd worden voordat ze
gezegd of geschreven kan worden in enige - would be! - serieuze
verhandeling. Nog steeds "behoren" de autoriteiten geprezen, omhoog
gestoken en gevleid worden voordat enig woordje van kritiek gesproken
"mag" worden, en de enige uitzonderingen hierop vormen teksten en
personen die heel evident niet echt menen wat ze zeggen, en dat in een
rol als komediant doen.
[206]
Multatuli en verzet
Multatuli riskeerde
werkelijk bijzonder veel, en veel meer dan vrijwel ieder
ander Nederlander, met uitzondering van de numeriek zeer weinigen in het Nederlands verzet
in de 2e W.O. (Pro memorie: 3000 Nederlandse verzetsstrijders, 24.000
Nederlandse leden van de Waffen-SS e.d., 116.000 vanwege hun vermeende
vermoorde Nederlanders. Srebrenica geschiedde dan ook geheel naar
Neerlands normbesef.) [206]
Hoogleraren
Hoogleraren zijn zelden geniaal,
zelden uitzonderlijk moedig, zelden goede schrijvers of sprekers, en
vrijwel altijd weinig meer of anders dan leraren aan een universiteit.
[206]
Instituties en personen
Wanneer je de personele bezetting van
een maatschappelijke institutie als de universiteiten verwijderd
(vermoord, ontslaat, opsluit) dan is daarmee en daardoor die
maatschappelijke institutie vernietigd, want deze bestaat in de eerste
plaats uit de individuen en hun persoonlijke relaties die er deel van
uitmaken. [206]
Goede bedoelingen en goed verstand
Het is nogal misleidend omdat goede
bedoelingen zonder goed verstand zelden tot
veel goeds leiden. Verder gaat het niet zozeer om "hart" als om
eerlijkheid, authenticiteit, karakter, moed, rechtvaardigheid. Al
die
deugden zijn zeer veel zeldzamer dan hun verbale belijdenis, en ook
zeer veel moeilijker - want de gebruikelijke invulling van
menselijkheid in een maatschappelijke
rol is leugenachtig, vals, karakterloos, laf en onrechtvaardig,
eenvoudig omdat dit maatschappelijk gewenst is.
[206]
Mensenmaatschappijen
Mensenmaatschappijen werken middels aangepaste individuen, en individuen passen zich aan
door poses en dus leugen en bedrog. De meeste maatschappelijke rollen
bestaan uit een kleine verzameling vaardigheden, verpakt in een grote
hoeveelheid maatschappelijk gewenst gehuichel, pose, aanstellerij -
kortweg: gepast rolgedrag. En nee, lezer: Het kan niet anders, en ook
u kunt alleen anders en beter indien u een ongebruikelijk goed verstand
en een behoorlijke moed hebt. [206]
Christelijke goedheid en de Bijbel
't Bijbelverhaal over Abraham en z'n
zoon Izaak, dat de lezer zeker moet lezen als ie 't niet gelezen
heeft, omdat het in beginsel véél verklaart over veel gruwelijken die Christenen hebben aangericht
uit naam van hun alwetend almachtig liefhebbend God: Omdat hun Boek
van God vol wreedheden en waanzin staat, naast veel fraais en veel
saais. [208]
Dominees en priesters
de dominees en priesters geven
zichzelf immers uit als "herders van hun schapen", zijn veel beter
opgeleid dan hun volgelingen, en zijn gewoonlijk ook rijker,
intelligenter en geïnformeerder dan in ieder geval 't gemiddelde van
hun volgelingen.
Waarom gedragen dominees zich nooit
zoals Bijbelse aartsvaders die ze als zo voorbeeldig goddelijk
opvoeren voor hun volgelingen?
Antwoord: Omdat er weinig echt geloof
en zeer veel overwegend huichelgeloof is, en dat vooral van dominees
en priesters. [208]
Huwelijk 2
doet men er verstandig aan - zeker in
maatschappijen zonder kollektiever verzekeringen, AOW etc. -
huwelijken te zien als overeenkomsten om kinderen groot te brengen,
wat de ouders meestal aanzienlijke offers kost, maar in beginsel een
verzekering kan zijn voor een min of meer verzorgde oude dag.
[210]
Buitengewone mensen
je kunt buitengewone mensen niet
langs dezelfde maatlat leggen waarmee gewone mensen elkaar de maat nemen:
dat is puur Prokrustes.
[211]
Vaders
't "misdadige"
schuilt in "vader, die niets zyt dan dat"
- waar "dat" slaat op: spermabron. En dat
te zijn is geen enkele verdienste, en niet meer dan dat te willen zijn voor wie
je daarmee op de wereld helpt zetten is inderdaad even verachtelijk als
gebruikelijk. [212]
Opvoeding en opvoeders
Ik ken niet veel ouders die hun
kinderen behoorlijk opvoedden, of die een behoorlijk voorbeeld voor
hun kinderen waren. De meeste opvoeding waar ik getuige van ben
geweest bestond voornamelijk uit het aanleren van onzin, en de meeste
ouderlijke voorbeelden zijn voorbeelden van mensen die maatschappelijk
aangepaste karikaturen van zichzelf hebben gemaakt uit eigenbelang en
gebrek aan individualiteit of eigen kracht. Zie
73,
74.
[213]
Lager onderwijs
Het vak "rechtzitten"
heb ik in de 50-er jaren ook nog
op de kleuter-school en de lagere school meegemaakt: 't bestond erin
dat een leraar een hele klas kinderen langdurig voorbeeldig mooi en
stil deed zitten, met gevouwen armen etc. Dit au fond militaristische
gedril zal dus minstens 150 jaar bestaan hebben, maar is tegenwoordig
(2001) gelukkig verdwenen, terwijl de lagere scholen er ook een stuk
vrolijker uitzien en vrijer zijn dan in mijn jeugd.
[215]
Moderne sexuele opvoeding
En wat sexualiteit en de jeugd aangaat:
Ik lees in de NRC dat tieners van 12 - 16 nu commerciële bladen
thuiskrijgen met naaktfotoos van medetieners en met instructies hoe
sex te hebben. Wat mij opvalt is dat zowel ouders als kinderen dit
dood-normaal zeggen te vinden, maar dat de enige realistische
konklusie moet zijn dat de ouders hun kinderen nog steeds overwegend
slecht voorlichten, en de sexuele voorlichting uitbesteed hebben aan de
commerciële blaadjes waar ze hun
kroost op abonneren, die in feite gewoon aan zeer schijnheilige
softporno voor pubers meedoen.
Voor iemand als ik die zich de
bekrompen 50-er jaren en de zogeheten "sexuele bevrijding"
van de 60-er jaren kan herinneren is sindsdien feitelijk weinig verbeterd of vooruitgegaan in sexuele moraal: de normen zijn veel
losser en vrijer geworden, maar de schijnheiligheid en oneerlijkheid zijn gelijk gebleven voorzover ik kan zien.
Wat tenslotte opvallend is, en waar ik
geen behoorlijke verklaring voor ken, is dat de sexuele rijpheid
steeds vroeger valt, zowel voor meisjes als jongens; dat de
Nederlander steeds langer en ouder wordt, en door steeds slechter
onderwijs steeds minder weet, en zich steeds slechter uitdrukt. Het
laatste feit is elementair verklaarbaar doordat het onderwijs al
minstens 30 jaar alleen maar verslechterde, op alle niveaus, maar voor
de andere twee feiten, die toch behoorlijk opvallend zijn, ken ik geen
goede verklaring. [215]
Doorsnee lezers
Een vraag die hier terecht gesteld
kan worden is deze: Is de doorsnee lezer in staat de enkele goed
geschreven teksten te herkennen tussen de talrijke slecht of
middelmatige gestelde teksten? Uit de vorm waarin ik de vraag stel zal
de scherpzinnige lezer opmaken dat mij dunkt van niet: Wat de doorsnee
voor "goed geschreven" houdt is vrijwel altijd wat hun wensen
bevredigt; wat uitspreekt dat ze zelf al dachten en voelden; wat de
waan van het moment bezingt; of wat hun vooroordelen, eigen groep of
eigen leiders vleit. [218]
Dictators en identificatie
De menselijke soort identificeert
zich graag met succesvolle leiders en voorgangers, en dictators plegen
daar zeer van te profiteren. [218]
Napoleon en genialiteit
Napoleon is zeer vaak voor genie
versleten (ook door Multatuli), en was dat wellicht als veldheer,
terwijl ook niet ontkend kan worden dat een aantal van de
vernieuwingen die hij invoerde (als: metriek stelsel; nieuwe
wetboeken; verbeterd onderwijs) reële verbeteringen waren. Maar als ik
oordeel naar het boekwerk "The mind of Napoleon", dan valt mij
op dat hij
slim, brutaal en goed van tongriem was, en kennelijk goed was in
wiskunde, maar niet werkelijk bijzonder vergeleken met werkelijke
intellectuele genieën. Overigens ligt het voor de hand dat de talenten
nodig voor het zijn van een goed veldheer strijdig zijn met de
talenten die iemand tot Euler, Gauss of Shakespeare maken, en dat -
met zeer zeldzame uitzonderingen, waaronder mogelijk Pericles en
Marcus Aurelius - politieke heersers nooit grote intellectuele genieën
zijn geweest. (Zo iemand verveelt zich teveel onder doorsnee
politici om er meer dan zeer zelden mee om te willen gaan. Bovendien
is politiek - immers op z'n best één facet van één deel van de
werkelijkheid - voor wie werkelijk intellectueel of artistiek begaafd
is gewoonlijk minder interessant dan wetenschap of kunst.)
[218]
Multatuli en Nederlandse literatuur
Ik geloof dat
ik de eerste ben sinds M's dood (in 1887) die serieus ingaat op
M's Ideen. Dat dit zo'n 115 jaar vergde zegt het een en ander over het
Nederlandse volk, want er hebben in de tussentijd minstens 25 miljoen
Nederlanders geleefd, gestreefd en nagelaten hun grootste schrijver
serieus te lezen, serieus te nemen, of serieus van commentaar te
voorzien.
En het blijft voor mij een vreemd feit -
of beter: een bewijs van het onvermogen van Nederlanders en
Neerlandici werkelijk goed Nederlands met begrip te lezen of werkelijk
goed Nederlands te onderscheiden wat zich daarvoor uitgeeft - dat
vrijwel alle aandacht die aan Multatuli is besteed in feite is gegeven aan de "Max Havelaar", dat toch, volgens hem en mij, z'n minste boek is,
al is het onvergelijkelijk veel beter dan vrijwel alles in het
Nederlands dat niet van M.'s hand is.
De voornaamste verklaring voor dit
vreemde feit is dat Nederlanders in zeer grote meerderheid blind zijn
voor intellectuele of morele excellentie, of zich er zeer door
bedreigd voelen, en van hun schrijvers en voorgangers juist niet
eisen dat ze voorbeeldig intelligent, moedig en individueel zijn,
en juist wel dat ze voorbeeldig middelmatig zijn en
perfect uitdrukking geven aan de wensen, vooroordelen, en illusies van
doorsnee lezers.
Wie in Nederland geacht, geëerd en
rijk wil worden als "Groot Neerlands Schrijver" legge zich toe op het
in kromtaal uiten van de vooroordelen, wensen en waangedachten van het
moment, en zal lokaal wereldberoemd worden in de mate dat ie daarin
slaagt. En wie in Nederland werkelijk goed schrijft en nadenkt, en z
'n eigen waarheid durft publiek te maken, speelt met z'n leven, kansen,
geluk en inkomen, en mag alleen hopen lang na z'n dood met enig begrip
gelezen te worden door een andere zeldzaam individu.
Is het buiten Nederland beter gesteld?
Het hangt er van af, en de mensheid is nergens ooit bij enige
benadering perfect geweest. Maar Nederlanders - nomen est omen
- verschillen al vele
eeuwen van andere Europese volkeren in hun buitengewone nivelleerzucht,
publiek geëiste publieke nederigheid, en conformistische hypocrisie.
Ook dit heeft voordelen, want het maakte het o.a. mogelijk dat er in
Nederland een grotere vrijheid van drukpers was dan buiten Nederland (uiteindelijk
omdat de machthebbers totaal niet geïnteresseerd waren in literatuur
anders dan als handelswaar, en te stellen hadden met een klein volk
met veel verschillende geloven), maar het nadeel is een nationale
literatuur die, afgezien van het zeer uitzonderlijke individu
dat zich Multatuli noemde, vergeleken met de nationale literatuur van
buurstaten, héél weinig voorstelt.
Dit is geen populair standpunt - en
bedoelt dit ook niet te zijn. En ja, het is waar dat Neerland
overstroomt van de zwaar gesubsidieerde schrijvers van het allooi Van
Dis, Palmen, Mak, Grunberg, Giphart etc. die kennelijk om de andere
dag wel op TV te zien zijn om hun zogenaamd hoogbegaafde meningen te
geven over zaken als internationale politiek, oorlogsvoering en ieder
ander media-onderwerp van 't moment. (Ik heb en kijk al meer dan 30
jaar geen TV, wat mijn gemoedsrust en produktiviteit zeer dient, en
rapporteer dus uit de tweede hand). Maar nee, o ongetwijfeld
hoogbegaafde lezer(es): Het enige wat de genoemde figuren onderscheidt
van de honderden volkomen terecht vergeten publiek schrijvende
wawelaars, babbelaars, aanstellers, publieke letterhoeren en
ijdeltuiten uit Multatuli's tijd is dat ze nu leven en zichzelf kunnen
prostitueren op TV, en gebruik kunnen maken van staatssubsidies, wat
het voor handige conformisten met een TV-genieke kop nog makkelijker
maakt bemind en bekend te worden onder miljoenen.
Was er in de 20ste eeuw dan helemaal
niemand die werkelijk kon schrijven in het Nederlands en bovendien
een zekere mate van kennis en beschaving had? Het hangt er vanaf hoe
hoog u de lat legt, lezer. Ik vind sommige dingen van Hermans
en Karel van het Reve aardig, net als van drs. P. en enkele anderen,
zoals Kees Stip en Belcampo. Maar grote literatuur is het niet, al is
het amusant en redelijk geschreven. (Ik vermoed dat de genoemden allen
genoeg statuur en talent hebben of hadden om dit zelf toe te geven.)
En drie goede redenen waarom er in
het Nederlands buiten Multatuli zo weinig werkelijk grote
schrijvers of denkers waren in de afgelopen drie eeuwen zijn dat
werkelijk grote schrijvers volstrekte eenlingen zijn en hooguit eens
in de eeuw geboren worden in een land zo klein als Nederland; dat
Nederland geen enkele traditie heeft om werkelijk exceptioneel
intellect te helpen (zoals ampel en bitter blijkt uit Multatuli's
"carrière") - waarin Nederland verschilt van de omringende landen; en
dat Neerlanders een hypocriet en zwaar nivellerend volk vormen, met
een "culturele élite" die altijd uit handige intellectueel
middelmatige ellebogenwerkers bestaat, die zich naar boven hebben
weten te werken door likken, trappen en conformeren, en door evident
gebrek aan werkelijk individueel talent.
[219]
Hoogmoed en Nederlandse drugshandel
Multatuli was
hoogmoedig.
Ik ben hoogmoedig. Maar
misschien - misschien! - stelt dat niet zo
bijzonder veel voor.
Wel... m'n vader was hoogmoedig. Hier
is een voorbeeld dat misschien iets voorstelt, in termen van moed en
hoge menselijkheid.
De tijd is 1943, de plaats
het concentratie-kamp Vught, de spreker is mijn vader, een toen
ca. 30-jarige huisschilder, en politiek gevangene vanwege z'n
verzets-aktiviteiten. Ik citeer een deel van het rapport dat hij in
1966 schreef voor het verkrijgen van een verzetspensioen:
-
ook
hier vervulde ik weer een functie als sanitäter. De eerste
primitieve operaties werden er verricht door de Duitse
hoofdsanitäter Heinz Wons (van beroep mijnwerker) en Joe Birnie
medisch student te Groningen. In het nieuw gebouwde revier (waarin
een vrij behoorlijk geoutilleerde operatieruimte) kreeg ik de
verzorging van de chirurgische afd. later onder leiding van de
onvergetelijke mens dr. Steyns.
-
een
geval wil ik noemen uit de reeks van dagelijkse gebeurtenissen.
Dit was voor de aanwezigheid van dr. Steyns.
Van een der landwachters kreeg de jonge Hagenaar Frans Wagenaar
een z.g. dum-dumkogel in de buikholte. Hij werd onmiddelijk naar
de operatiekamer gebracht waar de toen aanwezige beide doktoren (namen
noem ik niet) weigerden operatief in te grijpen op grond van hun
beroepseed. Een voor mij onbegrijpelijk gewetensconflict. Heinz
joeg ze de operatiekamer uit en verrichtte door mij bijgestaan de
operatie. Frans herstelde.
-
ook
verpleegde ik de jonge Groningse marreschaussee met gangreen, die
met de hulp van dr. Steyns, Hans Tiemeier en Harry Kindt via een
Rode Kruisauto wist te ontkomen.
-
Philips
ging in het kamp Vught produceren. 100en vrouwen en mannen werden
in aparte barakken tewerk gesteld. Ik werd voor eenvoudige
wondbehandeling op het Philipsterrein aangesteld als sanitäter.
-
door
een zekere bewegingsvrijheid die mijn functie me verschafte (ik
bezocht n.l. m'n patienten) verspreidde ik berichten en briefjes
zowel van buiten naar binnen als v.v. Daarbij werd ik door een
unterscharführer gesnapt. Het verschafte me 6 weken donkere cel en
2 mnd. strafcommando.
-
Gedurende
de landing in Normandie bevond ik me in de cel van de z.g.
cellenbarak. Onvergetelijk is het opeenpersen van het grote aantal
vrouwen in zoo'n kleine cel, waarbij de celdeur letterlijk werd
dichtgedrukt.
-
dan is
er het hoofdstuk "zwerver", die zijn verraad van
honderden van de beste met de dood heeft moeten bekopen ... en nog
zovele hoofdstukken.
-
Ik denk
daarbij aan het tellen van de schoten in de avondstilte, die we
vanaf de executieplaats konden horen en waarna een korte tijd een
grijpbare stilte ...
-
Na
dolle dinsdag volgde het transport naar Sachsenhausen.
Allemaal zeer hoogmoedig,
nietwaar - zoals dat "Een voor mij onbegrijpelijk
gewetensconflict."? Hoogmoediger ook dan de meeste
Nederlanders gegeven was, en is, dunkt mij.
Nu, lezer: Als er mèèr mensen zo
hoogmoedig als hij waren geweest, toen, waren er mèèr goede mensen
gered tussen 1940 en 1945.
Merk trouwens "de
onvergetelijke mens dr. Steyns" op, en
de uitdrukking "honderden van de beste": mijn vader
geloofde zo min als ik in "gelijkwaardigheid"
van alles en iedereen (van Einstein tot Eichmann). En merk ook op,
lezer, waarom u aanmerkelijk minder van mijn vader weet dan u
anders gedaan zou hebben: Hij was een communist, en is daar in "Onze
Democratische Rechtsstaat" z'n hele leven voor gediscrimineerd.
Want zo gaat en ging dat in "Onze
Democratische Rechtsstaat".
Wie iets meer van "de hoogste
graad van moed" wil weten en, hopelijk, begrijpen leze "Mijn
vader verhaalt van concentratie-kampen". En leze en overdenke
74 en 107
en bekijke ME
in Amsterdam (mijn kemelvel)!
Vervolgens, dan, ME
in Amsterdam bekend veronderstellend (ja, het is bitter, lezer
- maar ik lijd nu meer dan 12 jaar pijn als gevolg van het misdadig
drugsbeleid van de gemeente Amsterdam):
Toen ik in 1977 uit Noorwegen
remigreerde om in mijn vaderland en moederstad te studeren vond ik een
universitair klimaat waarin men mij, en alle andere studenten, wilde
wijsmaken dat "alle mensen
gelijkwaardig zijn" (van Einstein tot Eichmann); dat
"waarheid niet bestaat"
(en de Holocaust dus ook niet); en dat "alle
moraal relatief is", zodat het drugsfascistische
beestmensen (met pretense Joodse identiteit, omdat dat zo lekker
appeleert aan 't Hollands schuldgevoel, maar zonder "toevallig
besneden" - copyright: Raoul Heertje - te zijn, als mijn geheel
atheïstich persoon bijvoorbeeld, voor wie 't echt weten wil) als de
drugsfascistische burgemeesters Van Thijn en Cohen van Amsterdam, die
zo graag, in uiterst loyale
samenwerking met de top van de Amsterdamse drugsmafia, invaliden
als ik jaren lang mogen laten terroriseren door harddrugshandelaars,
die harddrugs handelden en in moorddreigingen en geweld mocht
grossieren "uit naam van de idealen van de Februaristaking".
DRIE EN EEN HALF JAAR LANG! ONDANKS
- letterlijk! - HONDERDEN KLACHTEN MIJNERSZIJDS! IN WEERWIL VAN
HERHAALDE GELOOFWAARDIGE BEDREIGINGEN "ALS
JE IETS DOET WAT ONS NIET BEVALT, DAN VERMOORDEN WE JE!"
Nu dan, hier is mijn mening,
"waorop u reg hep, in onsuh dommocratische
rechtstaat"
Wie de gelijk - of minder - waardigen
van Duitse fascistische beestmensen wil bestuderen, in den
vleze, hier en nu, in al hun walgelijke stinkende hypocriete misdadige
corruptie bestudere Van
Thijn, Patijn, Cohen, Vrakking, Nordholt en Salomons:
De Amsterdamse burofascistische
beestmensen van en voor de harddrugsmafia, en de grootste en
gruwelijkste monsters van hypocriet wanbestuur waar ik weet van heb,
waar ik nu meer dan 12 jaar
vrijwel constante pijn aan dank omdat ze weigerden de wet te
handhaven in Amsterdam, en in plaats daarvan harddrugshandelaars
protegeren en patroniseren.
En wie mij wil duidelijk maken
dat IK niet het recht zou hebben burgemeesterlijke en
politionele vergassers en moorddreigers-beschermers en
harddrugshandelaar-patronen in WOORDEN gelijk te stellen aan de
fascistische beestmensen waarmee ALLE genoemden zich ZELF
PUBLIEK
JARENLANG zich "gelijkwaardig"
hebben verklaard, vervolge mij voor een - bij voorkeur buitenlandse
- rechtbank vanwege smaad, laster, belediging en zo meer. ('t Zal
logisch en moreel interessant worden!)
Helaas zijn in de Nederlandse
rechtbanken minstens 65% van de rechters en officieren van justitie...
PvdA-kameraden. Ik vind dat niet de juiste partij-achtergrond
om mijn beweringen over hun partij-vrienden eerlijk en rechtvaardig te
beoordelen, en meen overigens dat de hele rechterlijke macht in
Nederland tonnen boter op het hoofd draagt vanwege het nu dekaden-lang gedogen van het gedogen:
Een bestaande wet wordt òf feitelijk
gehandhaafd òf feitelijk niet gehandhaafd, en handhaven is bestuurlijke
plicht. Wie dat niet wil als bestuurder behoort ontslag te nemen, en niet aktief het gedogen van het uitgebreid breken van
wettten te bevorderen, zeker niet wanneer dat neerkomt op het
feitelijk assisteren, en van markten, winsten, verkoopplaatsen,
bescherming te voorzien van
drugscriminelen.
Het bestaande Nederlands bestuur - de
feitelijke bestuurders - en de bestaande rechterlijke macht (die
onafhankelijk zou moeten zijn, maar in grote meerderheid
partijkameraden en bekenden of vrienden zijn van de bestuurders die ze
objectief zouden moeten controleren) hebben het mogelijk gemaakt aan
de drugsmafia om zich in Nederland te vestigen als een gigantische
plaag politiek geprotegeerde pestvogels en aasgieren, die semi-legaal
feitelijk-misdadig werden "gedoogd", zegge politiek
beschermd.
Zodoende werd in Holland-Heroïne-Land,
Neerland-Drugs-Paradijs, Amsterdam extasy-walhalla, vooral dankzij
het zeer weloverwogen misdadige beleid van Van
Thijn, Patijn, Cohen, Vrakking, Nordholt vele miljarden illegale drugswinsten gemaakt in de afgelopen 20 jaar - precies door
dat, zeer weloverwogen, gedoogbeleid,
dat, weer zeer
weloverwogen, drugscriminelen
woekerwinsten garandeerde, vrije en beschermde verkoop van illegale
middelen bood, en dekadenlang "gedoogde" protectie van de
Nederlandse zwaar mafiose bestuursélite.
En tenslotte, wat mijzelf betreft en
genoemden betreft, waar ik uit toch
al bestaande verachting nooit iets mee te maken had
gehad ALS ZE GEWOON HUN WETTELIJKE PLICHT HADDEN GEDAAN:
Wie een
invalide meer dan 3 1/2 jaar doet martelen en met
moord en vergassingsgevaar bedreigen door harddrugshandelaars ten
behoeve van die harddrugshandelaars "uit naam van de idealen
van de Februaristaking" en door voortdurende geluidsoverlast van
deze en andere nabijgelegen horeca-penose, en wie dat doet als
burgemeester van Amsterdam, helemaal wanneer hij dat doet, zoals
geschiedde, "uit naam van de
idealen van de Februari-staking", staat
- cultureel-relatief aan de normen gehandhaafd - Heldhaftig,
Vastberaden, Barmhartig gehandhaafd door MIJN familie - lager
dan een fascist, die met al z'n beestachtigheid tenminste gewoonlijk
niet loog over z'n beestachtigheid ... en die ook geen duizenden
drugsmafiosi hielp vestigen in Amsterdam, uit naam van de hoogste
idealen, feitelijk vanwege de smerigste - als gewoonlijk dus:
financiële en politieke - belangen. [220]
Nederigheidssprekers
Vertrouw nooit iemand die
nederig spreekt, want hy liegt.
Iedereen schat z'n eigen familie, z'n
eigen kinderen en de leden en vooral de leiders van de groepen waar ie
deel van uitmaakt hoger dan anderen. Het is een sociale-zoogdieren
eigenschap, naar ik aanneem met een aangeboren hormonaal fundament.
De vele miljoenen Nederlanders die de
afgelopen 30 jaar massaal hebben gehuicheld alles en ieder
"gelijkwaardig" te achten en "respect" te hebben voor iedereen waren
evenzovele nivellerende leugenaars - en wisten en weten dat.
[221]
Gelijkwaardigheid, respect en nederigheid
Wie nederig spreekt van
zichzelf, wordt boos als ge hem gelooft, en woedend als ge hem nazegt
wat-i zegt.
Want ie wil in ieder geval geprezen
worden voor z'n voorbeeldige nederigheid. Merk overigens op, lezer,
dat publieke belijdenis van de eigen enorme zondigheid in de meer
Christelijker tijd van M. gebruikelijker was dan 't nu is.
Tegenwoordig belijdt hoog-tot-laag "gelijkwaardigheid"
van alles en iedereen, en wenst ... "respect" van alles en iedereen,
uiteraard uit gebrek aan zelf-respect.
[222]
Nederigheid
Nederigheid is de wil laag te staan,
en een kruipersdeugd. [223]
Zeden en conformisme
't Is ongetwijfeld waar dat "Zeden
zijn onrechtvaardige meesters", want zeden hebben altijd
een irrationeel fundament, en bestaan uit wat een doorsnee van een
groep belieft goed en wenselijk te achten, en slecht en onwenselijk te
achten, altijd zonder andere grond dan de valse autoriteit van geldend
vooroordeel en gebruik.
Maar 't is niet
zo dat de zeden
"beloonen geen gehoorzaamheid":
O nee, was 't maar waar! Feitelijk staan er grote premies op normaal
zijn, doen, lijken, denken, voelen, en krijgt iedereen die zich
fatsoenlijk-deugdzaam conformeert aan de geldende vooroordelen en waan-
en wan-praktijken zowel maatschappelijke premies en steun, als vrijwaring
van sanctie, discriminatie, schandblokken en brandstapels. En
tenslotte hebben alle oppassende burgers de grote, continue,
dagelijkse beloning dat ze iedereen die afwijkt van de norm met
steun van de meerderheid mogen discrimineren, belasteren, vervolgen en
er kwaad van spreken, wat zoals mensen in doorsnee nu eenmaal zijn een
grote nimmer opdrogende bron van doorsnee menselijk geluk is:
zondebokken straffen voor hun afwijken van de norm, kwaad spreken van
ieder individu dat durft af te wijken van wat fatsoenlijke
"men" huichelen dat "men" behoort te doen, zeggen,
denken of voelen, en alles en iedereen nivelleren tot hóógstens
"gelijkwaardig" aan de nivellereerder. (Zie
49, 107).
[224]
Amsterdams volk
Ik ken
dat, uit eigen bittere ervaring. Ik heb 7 lange jaren als invalide
Amsterdammer op de Elandsgracht gewoond, waar ieder jaar met 30 april
Koninginnedag werd gevierd, dat daar de vorm kreeg van gewoonlijk een
dag en een nacht voortdurend bezopen gebral, geschreeuw, en getier van
de heffe des Volks, onder begeleiding van loeihard versterkt gesang
fan Sjonnie Sjordaan, André Hazes, en ander afgoden van de debiele
Amsterdamse massa's. Eenieder die genezen wil worden van iedere
illusie over ut chewoone folluk, en zeker iedereen die mij aanvalt
vanwege mijn gebrek aan geloof in hun voortreffelijkheid, wens ik heel
hartelijk minstens dezelfde ervaringen toe.
[229]
Nederlandse literatuur
Een groot en
fundamenteel verschil tussen Nederland en Frankrijk en als gevolg
tussen het Nederlands en het Frans, is dat de Fransen trots
zijn op hun taal, en deze al eeuwen laten bewaken door wie ze de
geleerdsten, slimsten of best schrijvenden in hun generatie vinden, en
die dan benoemd wordt tot de Academie Française, die de
uitdrukkelijke taak heeft het Frans te beschermen tegen verval en
verminking.
Het gevolg daar weer van is dat
iedere Fransman - desgewenst - zonder enige moeite z'n klassieke
Franse schrijvers van eeuwen her kan lezen, omdat het Frans
ondertussen niet bijzonder gewijzigd is, en nog steeds herkenbaar en
leesbaar hetzelfde is als eeuwen geleden, afgezien van moderne woorden.
In Nederland daarentegen hebben een
stel Neerlandici meer dan 130 jaar gelaboreerd aan een woordenboek,
dat vergeleken met Engelse of Franse woordenboeken nog steeds slecht
is, terwijl het Nederlands iets van drie keer per generatie een stel
Neerlandici betaalt voor telkens weer een nieuwe spellingshervorming (bovendien
zonder uitzondering dwaas) die het lezen van klassiek Nederlands
volstrekt onmogelijk moet maken en inderdaad gemaakt heeft. Gelukkig
is de enige goede reden die ik ken om Nederlands te willen lezen dat
Multatuli (overwegend) in die taal schreef, en dat er behalve "Reynaert
de Vos" en de werken van Multatuli erg weinig in 't Nederlands is
geschreven waar een Nederlander met recht trots op kan zijn vanwege
het bijzonder goede Nederlands.
Het is dan ook niet toevallig dat de
enige Nederlandse literatuur die al generaties lang in het buitenland
bewonderd wordt vanwege de werkelijke kwaliteit die het heeft
vertalingen van "Reynaert de Vos" en "Max Havelaar" zijn.
[229]
Domheid
Dat niemand
klaagt over z'n eigen gebrek aan ideeën is juist, en vele keren eerder
opgemerkt, o.a. door
La Rochefoucauld. Het is ook waar dat het de
dommen zijn die niet te klagen hebben over hun eigen domheid.
[229]
Intelligentie
Dit is inderdaad een kenmerk van
waarachtige intelligentie: Grote belangstelling in veel verschillende
zaken alleen omwille de vreugde van het begrip of de kennis ervan.
[229]
Gewone mensen uit het volk
Het dunkt mij wel, wat de menselijke
doorsnee betreft. Gewone mensen, indien eenmaal gearriveerd in de
volwassen jaren des onderscheids, maken groot onderscheid tussen Eigen Volk en Ander Volk, en zijn
zelden genegen de menselijkheid of rechten van leden die niet tot hun
eigen groep behoren meer dan zeer oppervlakkig en formeel te erkennen, laat staan
te handhaven. [229]
Menselijkheid en het goede
Het is - helaas! - niet zo dat
"'t Goede begraven [ligt] onder wat sleur".
Was dit wel zo dan leefde de mensheid al vele eeuwen in een
betrekkelijk Utopia. De waarheid is - nogmaals: helaas! - dat de
doorsnee, althans in het tegenwoordige Europa en de V.S., heeft en
krijgt wat de doorsnee verdient en wil, en niet veel beter of anders
wil, en geen rationele begrippen heeft van iets anders. Het resultaat
is ellendig, stompzinnig, lelijk en dom, en dagelijks op minstens 24
zenders op iedere TV te zien. De hoofdreden voor al die lelijke
domheid en domme lelijkheid is - ja: helaas! - het gemiddelde
aangeboren menselijke intellectuele gebrek aan talent, taalvermogen,
rekenvermogen en redeneervermogen, naast een overigens eveneens
aangeboren gebrek aan moed, was 't alleen om af te wijken van de
doorsnee.
Wie dit anders ziet weet
veel te weinig van de geschiedenis van de 20ste eeuw, en is zelf
gezegend - helaas voor z'n begrip; deo gratia voor z'n levensgeluk -
met een veel te matig verstand voor een behoorlijk oordeel. Daarbij:
Al is dit een bittere vorm van Jezus' "Vader, vergeef hen, want zij
weten niet wat ze doen!", het helpt in te zien dat de doorsnee niet
veel beter kan dan ze doet, en niet zozeer uit vrije wil
als uit aangeboren onvermogen.
[229]
Respect en zelf-respect
Wie als volwassene geen zelfrespect
heeft verdient dan ook zelden enig respect - en zal makkelijk vallen
voor politieke of religieuze charlatans.
[229]
Literaire fictie
Ikzelf geef ook niet bijzonder om
pure fantasterij, tenzij het geschreven is in een schitterende stijl,
zoals soms gebeurt - maar vermoed dat dit vooral een kwestie van smaak
is, en niet ligt aan mijn eigen morele voortreffelijkheid.
[230]
Nederlandse literatuur
2
Tenslotte is het nuttig op te merken
in verband met M.'s oordelen over literair maakwerk dat hij vooral
reageerde op de Nederlandse literatuur van de 19e eeuw, die iemand van
zijn talent niet anders voor kon komen dan als overwegend krom
geschreven valse aanstellerij tot vermaak van de geestloze burgerij.
Ieder niet-Neerlandicus die de moeite neemt zich enigszins te
verdiepen in de Nederlandse literatuur afgezien van Multatuli in de
19e eeuw zal het hier - lang na dato - mee ééns zijn: Bijna alles is
saai en slecht geschreven en lijkt aanstellerij, bovendien geschreven
zonder talent voor dat aanstellen - al zijn er natuurlijk
uitzonderingen (als de Schoolmeester, waar M. trouwens ook van hield).
[230]
Bijgeloof en beelden
Beeldjes die zouden helpen tegen
kiespijn, zwangerschap, eksterogen, of dronkenschap vallen een stuk
eerder door de mand als ineffectief dan beeldjes die zouden behoeden
tegen "de zonde". [231]
Normen en waarden
M. meende dat werkelijke goedheid spontaan uit het
hart opwelde, en geen expliciete "normen en waarden" nodig heeft.
Sterker: Hij meende dat wie "normen en waarden" publiek uitdraagt
liegt en poseert. Zie 100 en
423. [231]
Religie, bedrog en het gemiddelde
M.'s argumentatie komt heel dicht in
de buurt van: Deze vorm van waanzin maakt de volgelingen ervan
gelukkiger dan gene - ergo, gelooft en praktiseert deze vorm en niet
gene.
Er ligt hier ook een ander belangrijk
punt verborgen, namelijk iets dat het cynisch argument voor godsdienst
mag heten. Dit begint met M.'s opmerking: "Weldadig?
Ja, voor kinderen en wie kinderlyk gestemd zyn." en vervolgt
aldus:
De grote meerderheid der mensen
blijkt overwegend kind of kinderlijk gestemd - ergo: de grote
meerderheid heeft een natuurlijke behoefte of aanleg in termen van
goden en zielen te verklaren, en kan niet beter, uit gebrek aan
intellectueel talent. De mensheid wil in meerderheid bedrogen
worden, en moet bedrogen worden - een intelligente maatschappelijke
élite (legde Plato al uit in "De Staat") zorgt voor een godsdienst of
ideologie die de massa's kunnen begrijpen en volgen, en die deze
massa's dienstbaar, gewillig, onderdanig, en sociaal aangepast houdt,
en overigens enig geluk geeft middels aangename ficties die door de
priesters of partij-leiders worden opgediend als werkelijkheid.
Als gezegd: Dergelijke argumenten
zijn bij Plato te vinden, en bij
Machiavelli, en bij Nietzsche, maar
brengen in het geheel niet noodzakelijk met zich mee dat de
bedriegelijke maatschappelijke élite zelf niets godsdienstigs of
politieks gelooft, of bewust immoreel of amoreel is - het brengt
alleen met zich mee dat de élite het volk een geloof voorhoudt dat de
élite zelf niet gelooft. (Als: "Alle mensen zijn gelijkwaardig!" - wat
een in Neerland populaire leugen is die letterlijk miljoenen
Nederlanders zonder zelfrespect en zonder hersens tussen 1970 en 2000
uitdroegen als "tolerant" en "verlicht", al maakte het ieder van hen
logisch gezien "gelijkwaardig" met zowel Eichmann als Einstein.)
Op dit punt gearriveerd kunnen tal
van argumenten en overwegingen opgestapeld worden, maar ik beperkt me
tot twee:
A. De feiten zijn beter in
overeenstemming met het cynisch argument voor godsdienst dan met
niet-cynische argumenten voor godsdienst: Maatschappelijke élites
hebben zich vrijwel altijd vrijwel overal toegelegd op welbewust
bedrog - "propaganda", "missie", "onderwijs" - in eigen belang,
hoewel ze gewoonlijk ook zelf een vorm van geloof hadden.
B. Wie enigermate rationeel kan
redeneren is alleen al daardoor een zeldzaamheid - en zal moeten
toegeven en inzien dat volgens de grote meerderheid van de mensen de
grote meerderheid van de mensen zich fundamenteel vergist in hun
fundamentele aannames.
Kortom: Het volk wordt
bedrogen, is bedrogen en wil bedrogen worden; het volk
kan gemiddeld niet veel beter dan het volk doet; en alleen zeldzame
individuen mogen enige rationele hoop koesteren zich niet te laten
bedriegen door de gebruikelijke wanen en illusies - en lopen een
groot gevaar vervolgd te worden vanwege hun afwijkendheid.
Aristoteles meende dat "ieder mens
wil weten" - en schreef z'n eigen karakter en driften aan alle anderen
toe, die nogal anders bewerktuigd zijn dan filosofische genieën. Wat
mensen willen is plezier, gemak, bevrediging van de eigen wensen en
noden. Kennis willen maar weinigen, en al helemaal niet wanneer het
verwerven van die kennis moeilijk is of moeite kost.
[233]
Protestanten
Het is moeilijk de verschillende
relevante factoren die een rol spelen aan te geven en adequaat in te
schatten in de geloofsbeleving, maar het is zeker waar dat kerken vol
protestanten verre van gelukkig ogen, en waar dat het idee dat de mens
zondig en slecht is sinds de verbanning van Adam en Eva uit het
paradijs vanwege hun wens van de boom der kennis mee te eten veel
prominenter is dan in de katholieke kerk, en ook waar dat een
dergelijke leer niet geschikt is om zeer velen zeer gelukkig te maken
of doen ogen. Ik vermoed zelfs dat het in werkelijk protestantse
landen niet als behoorlijk geldt er gelukkig uit
te zien, zelfs als men zich gelukkig voelt, zoals het ook niet als
behoorlijk gold er vrolijk uit te zien. Immers: Volgens het
protestantse geloof is de mens zondig, in en door zonde geboren, en
voorbestemd tot zondigen. (Wie hier meer van wil weten leze
Kierkegaard, Jonathan Edwards of Calvijn. Ook interessant in dit
verband zijn verhalen van Nathaniel Hawthorne.)
Deze - in onze moderne ogen - extreme
vorm van protestantse geloofsbeleving zijn tegenwoordig, waar dit
geloof nauwelijks meer leeft buiten kleine gemeenschappen, niet meer
geldend, maar zal in M.'s tijd de norm zijn geweest en een belangrijke
rol hebben gespeeld, die M. natuurlijk goed kende uit eigen ervaring
en uit kerkgang in z'n jeugdjaren.
En in algemene termen, hoe ook
gebracht en beleefd, is er niet veel in de diverse protestantse
geloven dat een mens tot vrolijkheid of geluk zal helpen brengen in
dit aardse leven, en veel dat 'm bekrompen, angstig, en ongelukkig zal
helpen maken. [233]
Protestanten en katholieken
Protestanten en katholieken hebben
elkaar eeuwen lang vervolgd en naar het leven gestaan op tal van
manieren, terwijl dat bovendien in beide gevallen volledig strijdig is
met hoe het geloof uitgedragen en beleefd werd ("heb uw naaste lief
gelijk uzelve"; "wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat
ook een ander niet"; "onze god is een god van liefde en
rechtvaardigheid") - zolang men zich niet bezighield met het
levend verbranden of doodmartelen van ketters met het beweerde doel
hun onsterfelijke ziel te redden van de hel, waar een almachtig
liefhebbend God hen een eeuwigheid zou doen martelen vanwege hun
onware geloof.
Dit suggereert overigens sterk dat de
mens in aanleg een in horden levend zoogdier is, als hyena's,
honden en wolven, en als zodanig, als
totalitaire ideologische
aap-achtige, de leden van andere horden vervolgt en schaadt naar
vermogen, om reden dat horden concurreren om territoria en het bezit
of gebruik van goederen voor zichzelf, en ieder voorwendsel -
inclusief almachtige goedertieren godheden - daarvoor goed genoeg is
om gebruikt te worden. Zie verder onder 423.
[233]
Geloofswaanzin
Het onderliggend probleem is
natuurlijk dat dit, al is het waar, neerkomt op een argument als:
Onze vorm van waanzinnig bedrog maakt
z'n slachtoffers gelukkiger dan jullie vorm van waanzinnig bedrog. Daarom:
Leve onze vorm van geloofswaanzin, en op de brandstapel met
jullie geloofswaanzin! [233]
Geloof en ideologie
Er is geen
reden te betwijfelen dat Hooft de waarheid sprak (over het levend
laten doorknagen van zogeheten katholieke ketters door ratten: niets
lijkt beter geschikt mensen tot allerlei vormen van wrede waanzin te
bewegen dan een religieus of politiek geloof - en voor het levend
laten doorknagen door ratten, zie ook Orwell's "1984"), zoals
er ook geen reden is te betwijfelen dat zowel de katholieken als de
protestanten zich gruwelijk misdragen hebben tegen wie hen als ketters
verschenen, en dat alleen dit hoofdstuk uit hun respectievelijke
kerkgeschiedenis - de vervolging van ketters - volstrekt onverenigbaar
is met de pretenties en vele leerstellingen van deze geloven.
Kortweg: De essentie van ieder geloof
(politiek of religieus, ja zelfs sportief) is niet zozeer de
goedertierenheid en lieflijkheid die erin beleden wordt, die vooral de
leden van de eigen groep gelden, maar het feit dat het een
ideologisch instrument is om de territoriale en overige belangen van
een sociale horde te helpen handhaven en zich te verweren tegen de
aanspraken van andere horden. Zie 423.
[233]
Mensheid en religie
Waar het
uiteindelijk om gaat is inderdaad "'t
kretiniseeren van de Mensheid, dertig geslachten lang"
- behalve dat ook deze voorstelling van zaken te eenvoudig is, en
daarmee misleidend.
Immers, laten we aannemen dat dit
waar is - was het alleen omdat volgens ieder religieus geloof het
religieus geloof van andersgelovigen niet deugt en de godheid niet
behaagt, zodat vrijwel alle mensen het er in ieder geval feitelijk
over eens zijn geweest dat vrijwel alle mensen zich fundamenteel
vergisten in zaken des geloofs (en dat kennelijk ondanks het zeer
wijdverbreide geloof in een rechtvaardig en almachtige godheid).
We nemen dus aan dat volgens de
volgelingen van ieder geloof de volgelingen van ieder ander geloof
misleid zijn en daarmee dat alle gelovigen het eens zouden moeten zijn
dat de meeste gelovigen zich fundamenteel vergissen en misleid zijn
over hoe en waarom en waarvoor de werkelijkheid ingericht is en
bestaat.
Maar dan lijkt het te volgen dat het
veel waarschijnlijker is dat de grote meerderheid der mensen
eenvoudig niet in staat is behoorlijk na te denken en zich
behoorlijk te gedragen, dan dat de meerderheid der mensheid zich 30
geslachten lang heeft laten kretiniseren. Immers, dat lukt alleen -
dertig geslachten lang! - als het een meerderheid betreft niet van "gekretiniseerden"
maar van cretins: Een ras dat zich 30 generaties lang laat
bedriegen verdient niet beter want kan niet beter.
Als dat echter zo is (en daar
lijkt het sterk op) dan is er weinig of geen rationele hoop "de
Mensheid" door rationele argumentatie te genezen van z'n dwalingen:
Mensen geloven en handelen gemiddeld conform hun vermogens, en kunnen
gemiddeld niet veel beter dan ze doen. En alleen zeldzame individuen
zijn in staat tot rationele gedachten - en ook zij zullen zich
waarschijnlijker dan niet vergissen, en lopen overigens een groot
risico vervolgd te worden vanwege hun afwijken van de norm.
[233]
Religie en waanzin
Iets als
het in de vorige noot gestelde geldt ook M.'s "Vóór
't Geloof geeselen en wurgen en branden kon, moest het vooraf de
menschen krankzinnig maken.": Het lijkt veel
waarschijnlijker dat vormen van geloof die mensen doen geselen, wurgen
en branden mede dienen om mensen te helpen geselen, wurgen en branden,
en dat er in de gemiddelde mens zowel een groot horden-gevoel huist (loyaliteit
aan de eigen groep en leiders) als een aanzienlijk reservoir van
wreedheid, leedvermaak en sadisme, vooral als dit uitgeleefd kan
worden op leden uit andere groepen.
Zie 423.
Anders gezegd: Vanuit het perspectief
van een atheïst zijn er veelteveel evident krankzinnige religies om te
geloven dat het de religies zijn die de mensen krankzinnig
maken. De reden voor de overmaat aan krankzinnige religies ligt
niet in de religies, maar in de mens, die klein, zwak en dom
is, en in een enorm bijzonder ingewikkeld universum moet overleven dat
hem op allerlei manieren bedreigt en uiteindelijk ombrengt.
[233]
Zedelijkheid
t Zijn gewoonlijk de domsten en
zwaksten die het meest schijnheilig op zedelijkheid staan, gewoonlijk
uit afgunst, bedilzucht en als de enige manier om hun geldingsdrang
veilig te uiten. [235]