Na hun kinderjaren zijn maar heel weinig mensen werkelijk zichzelf - de grote meerderheid heeft geleerd zichzelf te vervalsen tot enkele alledaagse rollen die samenhangen met het gewone leven en alledaagse werk.

Er is een cultus of wijdverspreide pretentie onder politieke en religieuze voorgangers van authenticiteit, maar dit is van begin tot eind leugen en hypocrisie:

Werkelijke authentieke eerlijkheid is buitengewoon zeldzaam voor niet-kinderen, en vrijwel alleen mogelijk aan echte debielen of echte genieën, althans in "moderne Westerse staten, tussen moderne doorsnee Westerse mensen".

Gewone mensen hebben zelden de moed van hun eigen overtuigingen, en willen die moed ook niet, behalve in zeer zeldzame omstandigheden of bij grote dronkenschap: De doorsnee weet nauwelijks eigen ideeën of eigen waarden te hebben, en weet dat hun eigen belang het best gediend wordt door niet opvallen en wel meedoen met de meerderheid, ook als men het daar zelf niet mee eens is.

En voorgangers en autoriteiten hebben in vrijwel alle gevallen hun voorgangerschap te danken aan hun vermogen te doen alsof - te liegen, bedriegen, een rol te spelen, en niet ontdekt te worden als oplichter. ("One can fool most of the people most of the time concerning most things".)