De UvA-opperfilosoof antwoordt:

 

De voorzitter van het faculteitsbestuur van de faculteit voor wijsbegeerte, prof.dr. Cornelis Verhoeven (die recentelijk te zien was op advertenties van Randstad Uitzendbureaus, kennelijk omdat hij dat bij zijn status en integriteit van hoogleraar vindt passen, en zelf, met integriteit, conterfeitsel, naam en titel en al - te koop is voor een heel laag bedrag, en te kijk hangt aan de Amsterdamse tramhaltes) beantwoordde in september 1988 mijn zeer uitgebreide kritiek op het onderwijs en bestuur aan zijn faculteit als volg - een reactie die belangstelling zeker in de context van mijn kritiek moet lezen, en wat sindsdien gebleken is over de UvA, en het daargegeven onderwijs bij de filosofen: "zorgwekkend slecht", volgens een commissie van de Vereniging van Samenwerkende Nederlandse Universiteiten in 1991.

Hier is de brief:


1 sept. 1988                              Dhr. M. Maartensz
                                          Elandsgracht 3 III
                                          1016 TM AMSTERDAM

Geachte heer Maartensz, 

Uw brief, op de enveloppe aangeduid als 'persoonlijk en
dringend', heb ik ontvangen. Omdat het stuk zelf een 'brief aan
het faculteitsbestuur' heet, weet ik niet, of ik namens het 
bestuur moet antwoorden -en in dat geval moet het bestuur
de brief lezen- dan wel als particuliere lezer. In het eerste geval
begrijp ik niet dat hij persoonlijk is, in het tweede geval niet
dat hij dringend is. In beide gevallen vraag ik mij af, op grond 
van welke bevoegdheid U iemand kunt sommeren een brief binnen
een door U gestelde termijn te beantwoorden.
Dit alleen al ontneemt mij de lust uitvoerig op U schrijven in
te gaan, maar ik maak graag gebruik van de gelegenheid U een paar
zaken onder ogen te brengen.
Ten eerste heb ik er de grootst mogelijke bezwaren tegen dat U zo
te keer gaat tegen enkele van de meest toegewijde, bekwame en U
een goed hart toedragende medewerkers van de faculteit waarvan ik
dekaan ben. U kunt van mij werkelijk niet verwachten dat ik de
studieadviseur en een medebestuurder afval.
Ten tweede: voor een doctoraal examen is zonder meer vereist dat
de kandidaat het voorgeschreven aantal tentamens heeft afgelegd
en een scriptie heeft ingeleverd, die door een begeleider en twee 
andere docenten is goedgekeurd. Als u aan die voorwaarden niet
hebt voldaan, kunnen wij met het restant van onze goede wil niets
voor U doen. De figuur van een 'doctorandus honoris causa' is
hier onbekend, om van 'terroris causa' nog maar te zwijgen. En of
in het buitenland een getuigschrift van een faculteit die door U 
zo laag wordt aangeslagen, veel indruk zal maken, zou U zelf als
eerste moeten betwijfelen.

Ik hoop u hiermee van dienst te zijn,

met de meeste hoogachting,

C. Verhoeven
dekaan van de Faculteit voor Wijsbegeerte.

Colofon:

Antwoord van professor doctor Verhoeven op mijn brief van 31 augustus 1988.

Ik heb niet zo'n zin om dit morele debielen-proza te bespreken. Ik haal er alleen twee passages uit:

Ten eerste heb ik er de grootst mogelijke bezwaren tegen dat U zo te keer gaat tegen enkele van de meest toegewijde, bekwame en U een goed hart toedragende medewerkers van de faculteit waarvan ik dekaan ben. U kunt van mij werkelijk niet verwachten dat ik de studieadviseur en een medebestuurder afval.

Dit is puur gehuichel: ik had mij tot de mij tot dan onbekende Verhoeven gewend omdat mijn afstuderen onmogelijk gemaakt werd, door zijn onbekwame een goed hart huichelende collega's, die mij in koor hadden toegeroepen dat ik een terrorist zou zijn (vanwege mijn kritiek op hun slechte onderwijs); die studentes hun bed in manipuleerden door het geven van studiepunten (zie de brief); die mij vele keren verzekerd hadden dat "jij zult aan deze universiteit nooit een baan krijgen" (vanwege mijn kritiek); en veel meer waar mijn brief aan Verhoeven en aan het CvB uitgebreid op ingaan.

Vervolgens. Voorbijgaand aan Verhoeven's kwaadwillige evidente sadisme: wat te denken van een zwaar betaald academisch filosoof, die redeneringen ondertekent als deze, om te rechtvaardigen waarom hij het de enige begaafde student die hij kennelijk in z'n leven is tegengekomen te verhinderen af te studeren:

En of in het buitenland een getuigschrift van een faculteit die door U zo laag wordt aangeslagen, veel indruk zal maken, zou U zelf als eerste moeten betwijfelen.

Rationeel denkende mensen, die niet zo van zichzelf vervuld zijn als prof. Verhoeven, denken natuurlijk in het geheel niet dat ongespecificeeerde mensen in een ongespecificeerd buitenland zullen vinden wat ze persoonlijk vinden van Nederlandse wantoestanden: dit soort stupide drogredenen is overigens alleen voor Nederlandse academische filosofen academisch respectabel.

En afgezien daarvan had ik in mijn brief duidelijk genoeg omschreven waarom ik het diploma wilde: om in het buitenland te kunnen promoveren. Maar Verhoeven wenste dat onmogelijk te maken; wist dat hij dat kon omdat ik invalide was en ben; en deed dat.

Het is het enige van filosofisch belang dat Meletus Verhoeven ooit verricht heeft. Wat een verachtelijk mens is dit!

NB: Er is sinds mei 1945 geen enkele Nederlandse student van enige universiteit verwijderd vanwege

"Uw uitgesproken gedachten over het peil van bestuur, onderwijs en onderzoek aan deze universiteit"

Er is sinds mei 1945 geen enkele Nederlandse student geweest met een zo doortimmerde verzetsachtergrond als ik (afgezien van mijn broer).

Er is sinds mei 1945 geen enkele Nederlandse student geweest die zo goed is afgestudeerd als ik.

© Maartens@xs4all.nl