- Verder met Achtergrond-opmerkingen

 

 

 

Waar het mij om gaat:
Wat mijn klachten zo bijzonder maakt

 

In eerste instantie is dit bestand op 1 januari 2000 geschreven om de Nationale Ombudsman mr. Fernhout te motiveren om te doen wat redelijk is: mijn klachten zus of zo helpen op te nemen.

Het is mij echter niet ontgaan dat (1) mr. Fernhout lid is van de club van beroepspolitici waarvan ik nogal wat prominente leden, hemzelf ongetwijfeld persoonlijk bekend, aanklaag en (2) dat hij een soort quasi-juridische schaamlap heeft om behoorlijk beleid quasi-behoorlijk onmogelijk te maken - wat te heikel, te moeilijk, te ingewikkeld en te vaak van het kastje naar de muur en terug gestuurd is door immer kwaadwillende aangeklaagde ambtenaren en bestuurders zou ... "verjaard" zijn - alsof mijn pijn, mijn principes, of mijn verontwaardiging zouden verjaren.

  1. de aard van mijn klachten
  2. de documentatie van mijn klachten
  3. mijn ziekte M.E.
  4. mijn persoon en achtergrond
  5. de beklaagden
  6. de gemeente Amsterdam en de UvA
  7. filosofie - rationaliteit en redelijkheid
  8. het onderwijs in Nederland
  9. de moraal in Nederland
  10. mijn taalgebruik

1. de aard van mijn klachten


Mijn klachten zijn - gelukkig - ongebruikelijk in Nederland: Mijn gezondheid en mijn menselijke rechten zijn systematisch, welbewust, opzettelijk geruïneerd door B&W van Amsterdam en het CvB van de UvA, de eerste door drie jaar lang hun wettelijke plichten te weigeren te doen tegen een door B&W beschermde drugshandel in Amsterdam, de uitbaters waarvan mij met moord beliefden te bedreigen "als je iets doet wat ons niet bevalt" en mij 's nachts tot in de ochtend wakker te houden met geluidsoverlast; de tweede door mij tot twee keer toe van de UvA te verwijderen "vanwege uw uitgesproken meningen".

Het laatste is in ieder geval geen Nederlander sinds 1945 overkomen, en beide zijn in directe, en volstrekt evidente tegenspraak met mijn menselijke rechten (die deel uitmaken van de Nederlandse grondwet).

Links:  Klacht 1 tegen de UvA - 1988        Vonnis rechtbank 1985
           Klacht 2 tegen de UvA - 1989       Stukken in Spiegeloog 1988-89

           Klacht 1 tegen de Gemeente Amsterdam - 1990
           Klacht 2 tegen de Gemeente Amsterdam - 1991
           Klacht 3 tegen de Gemeente Amsterdam - 1992

2. de documentatie van mijn klachten


Mijn klachten zijn aanmerkelijk vollediger en helderder geformuleerd en gepresenteerd dan gebruikelijke klachten van burgers. Bovendien zijn ze inhoudelijk twee keer door een Nederlandse rechter geïnspecteerd, en in beide gevallen werd conform mijn verlangens gevonnist, en de eisen van de tegenpartij - resp. het CvB van de UvA en de Staat der Nederlanden - afgewezen.

Er is overigens bij mijn weten nog nooit een behoorlijke hypertekst ingediend als klacht tegen het Nederlandse  bestuur, en het feit dat mijn klacht in de vorm van hypertekst zijn maakt ze veel publieker, makkelijk vermenigvuldigbaar en makkelijker leesbaar dan papieren teksten.

Links: ME in Amsterdam
           Index 1 - origineel 1997
           Index 2 - korte index 1991

3. mijn ziekte M.E.


Mijn ziekte is bijzonder in diverse opzichten, niet alleen voor mij maar voor iedereen die deze ziekte minstens diverse jaren heeft (en ik ben nu 21 jaar lijdende aan deze ziekte):

  • er is geen eenduidige biochemische test ervoor
  • mensen met M.E. zijn jarenlang in de media afgeschilderd als niet "echt" ziek
  • mensen met M.E. krijgen gewoonlijk geen hulp van instituties
  • mensen met langdurige M.E. hebben jarenlang moeten horen dat volgens artsen hun klachten hooguit "psychosomatisch" zouden zijn, en nauwelijks serieuze aandacht of hulp verdienden
  • het is buitengewoon moeilijk te overleven onder dergelijke omstandigheden, zelfs als men welstaand en rijk voorzien is van rijke familieleden en vrienden met een goed hart en daadkracht
  • als gevolg van drie jaar nauwelijks slaap boven de drugshandel en de cafés waar de gemeente Amsterdam mij van weigerde te bevrijden is en was mijn gezondheid zeer veel slechter dan de voorafgaande ook zieke 10 jaar
  • ik heb ca. 1/20ste deel van de energie van gezonde mensen tot mijn beschikking (zodat, omgekeerd, alles wat ik doe mij 20 keer meer moeite, inzet en spierpijn oplevert dan gezonde mensen die hetzelfde proberen te doen)

Links: Hoe het is en voelt ME te hebben
           Aan mijn huisarts
           Aan bevriende psychologen
           ME-files (Engels)

4. mijn persoon en achtergrond


Ik leef in een land waar verreweg het grootste deel van de bevolking zich door een kleine minderheid van politieke en religieuze voorgangers - allen veel beter betaald dan de doorsnee; veel beter wonend; veel machtiger; veel bekender dan de doorsnee - heeft laten wijsmaken dat "iedereen" in Nederland "gelijkwaardig" zou zijn aan ieder ander. ("Iedereen", geachte lezer(es) omvat uzelf, drs. Janmaat, Hare Majesteit, Johan Cruyff, allochtone harddrugshandelaars, Gerard 't Hooft, de tientallen heroine- hoeren rond het Centraal Station in Amsterdam, en meer dan 15 miljoen andere Nederlanders - gewoon als logisch gevolg van "iedereen". Een ander logisch gevolg eruit is het Karremans-principe van Neerlandse moraal te velde: "There are no good guys and there are no bad guys". Aangezien die moraal slechts 8000 niet-Neerlanders een zogenaamde "Safe Haven" binnenlokte die feitelijk als fuik voor de Servische moordmachine diende en tot hun kennelijk nogal gruwelijke dood leidde, was dat - voor Neerlanders, immers een zeer moreel principieel volk, naar eigen mening - niet zo heel erg, temeer daar Onze Jongens allemaal levend en wel terugkwamen.)

Deze schijnheilige waanzin - die geen mens werkelijk gelooft, omdat ieder mens zichzelf, z'n kinderen, z'n familie, z'n vrienden, en z'n politieke en religieuze leiders gewoonlijk aanzienlijk beter, waardevoller, moreler, intelligenter, kortweg behoorlijker en verdienstelijker vindt dan de meeste of alle andere mensen - heb ik nooit geloofd (zoals waarschijnlijk de meeste Nederlanders) en nooit publiek beleden de afgelopen 30 jaar (zoals vrijwel niemand anders van omtrent mijn leeftijd: de politieke en religieuze Nederlandse elite heeft het domme volk zeer aan zich weten te verplichten door ad nauseam te verklaren dat, in Nederland, ook de grootste hufter, de domste schoft, en de lafste leugenaar "gelijkwaardig" zouden zijn met de beste menselijke individuen die er geweest zijn).

Links: Filosofie-frame
           Logica-frame
           Stukken in Spiegeloog 1988-89
           Vader
           Aan de UR 1982

5. de beklaagden


Degenen die ik in de eerste plaats verantwoordelijkheid voor wat mij overkomen is in Amsterdam en aan de UvA zijn allen zonder uitzondering academisch opgeleide personen uit de elite van de PvdA - een club die erin geslaagd is de afgelopen 30 jaar letterlijk miljarden gemeenschapsgeld in de zakken van een paar duizend incompetente bestuurders te schuiven.

Van de mensen die ik aanklaag is bovendien gedocumenteerd in de landelijke pers dat onder hun bestuur op onrechtmatige wijze in ieder geval vele tientallen miljoenen guldens zijn verdwenen, gewoonlijk op ongeveer identieke wijze: de boekhouding en financiële verantwoording werden systematisch verslonsd onder deze bestuurders, die dat aangrepen tot vele jaren hoogst creatief boekhouden (die het vrijwel zeker onmogelijk hebben gemaakt de precieze bestemmingen van die vele tientallen miljoenen te traceren).

Links: Galerie van Amsterdamse buro-fascisten (visuele toekomstmuziek!).

6. de gemeente Amsterdam en de UvA


Mijn klachten gelden de zeer uitgebreide tientallen jaren heersende bestuurlijke, morele, wettelijke en intellectuele wantoestanden die geheerst hebben in Amsterdam zowel aan de gemeente als in de universiteit, tussen 1975 en 2000.

Mijn klachten gelden ook de vele honderden keren herhaalde morele pretenties - de stuitende hypocrisie - van de naar eigen zeggen Politiek Linkse bestuurders, hoge ambtenaren en overige Amsterdamse politieke carrièremakers middels leugens, bedrog en diefstal. (Zie "Chaos aan de Amstel" van Jos Verlaan, uit november 1999. Uitgeverij SUN, fl. 34,50 in de boekhandel.)

Deze personen doen er wijs aan zich te realiseren dat ik voor niets en voor niemand ongestraft 10 jaar vrijwel onafgebroken pijn lijd, zolang ik een vinger kan heffen of een zucht kan slaken, en dat mijn zaak ofwel voor mij bevredigend financieel ofwel voor mij bevredigend fysiek wordt afgedaan: Kwaad behoort vergolden te worden, want zonder vergelding is er geen rechtvaardigheid. (En overigens, voor wie van kreten houdt: "Necessitas non habet legem" - noodzaak overstijgt conventie.)

7. filosofie - rationaliteit en redelijkheid


Ik ben in de eerste plaats een filosoof - iemand die zeer welbewust antwoorden probeert te vinden en formuleren op de fundamentele menselijke vragen: Wat is er in werkelijkheid? Wat behoren ik en anderen te doen en laten? En hoe weet een mens wat ie gelooft of beweert te weten?

Als ik mijn filosofie in 4 woorden moet samenvatten, dan is dat als: Wees rationeel! Wees redelijk! - maar het is me ook bekend dat, eenvoudig als dit mag lijken, werkelijke rationaliteit (uiteindelijk: heldere sluitende redeneringen) en werkelijke redelijkheid (uiteindelijk: eerlijke rechtvaardigheid) voor de meeste mensen zeer hoge en moeilijke idealen zijn, die ze in de dagelijkse praktijk zelden proberen overeind te houden of toe te passen.

Links: Filosofie-frame
          
On Philosophical Assumptions
          
Multatuli en de Filosofie

8. het onderwijs in Nederland


De voornaamste reden om mij ondanks mijn invaliditeit in te zetten, rond 1980, voor het behoud van wat resteerde van de universitaire opleidingen was mijn grote bezorgdheid over het culturele, intellectuele en morele verval wat ik om mij heen zag in Nederland, in Amsterdam en aan de UvA:

Vrijwel iedereen die publiek spraak maakte beleed publiekelijk dat "waarheid niet bestaat"; dat "alle moraal relatief is"; dat "alle mensen gelijkwaardig zijn" - en handelde daar gewoonlijk ook naar. (Deze meningen zijn de centrale leerstellingen van het Politiek Correcte Post-modernisme, dat inderdaad een heel prettig bijgeloof is voor mensen zonder hersens, zonder normen, en zonder enige individuele distinctie.)

Vrijwel niemand die dit soort dingen beweerde was werkelijk geïnteresseerd in waarheid, moraal, gelijkwaardigheid - maar het hielp zeer de meningen van anderen te bestrijden (als er dan toch geen waarheid is); met hulp van leugens, intriges en netwerken carrière te maken en veel geld te verdienen (als er dan toch alleen relatief of subjectief geldende normen zijn); en alles en iedereen dat beter, zinniger, wellevender, verstandiger of beschaafder was dan een modale profvoetballer tot dat niveau van intellect, kennis en beschaving te nivelleren (als "we" dan toch allemaal "gelijkwaardig" zijn - want dan mag niemand zelfs maar beter schijnen dan de minsten, de domsten, de luisten, en de lafsten).

Sinds 1980 is het onderwijs over de hele linie, van kleuterschool tot en met universiteit, verder verslechterd. Mensen die jonger zijn dan ik en enige hersens hebben spreken nauwelijks vreemde talen en lezen ze al helemaal nauwelijks, zoals ze vrijwel niets lezen; de universiteiten zijn gedegenereerd tot HEAO-opleidingen, waar vrijwel niemand studeert vanwege interesse in wetenschap, maar de zeer grote meerderheid, gezegend met een IQtje rond de 115, probeert zo snel mogelijk een carrière-papiertje te krijgen dat inhoudelijk zo weinig mogelijk inhoudt en financieel zo veel mogelijk opbrengt.

Vrijwel de totale Nederlandse bevolking die de afgelopen 30 jaar leefde heeft, anders dan ik, 30 jaar lang 52 weken per week meer dan 20 uur TV per dag bekeken, dusdoende circa 500.000 moorden meegenoten en ca. 50*20*30=30.000 uren lezen nagelaten (goed voor diverse academische graden) ..... en gelooft van zichzelf geïnformeerd, beschaafd, en redelijk verstandig te zijn, en - OH NEE! - in het geheel niet verslaafd te zijn aan zijn/haar meer dan 20 uur per week debielige geloer en getuur naar visuele shit, verbale kul en beschavingloos dom amusement onveranderlijk gericht en berekend op de domsten van een zo groot mogelijk publiek doorsnee-denkers, doorsnee-voelers, en doorsnee-TV debielen.

Links: Aan de UR 82
          Spiegeloogstukken
          "Ik wil gelezen worden"

9. De moraal in Nederland


De publieke moraal in Nederland is overwegend een verziekte hypocriete komedie, die neer komt - na meer dan 25 jaar indoctrinatie van alles en iedereen dat EN "iedereen gelijkwaardig is" (van Eichmann tot Einstein) EN "waarheid niet bestaat" (dus Auschwitz ook niet) EN "alle moraal relatief is" (zodat alles, van Auschwitz tot Bingo, van Koninklijk Huis tot Seks voor de Buch, "relatief" gelijk goed is) - op een zeer radicale "postmoderne", totalitair-nihilistisch relatieve - "Umwertung aller Werte", die nu voltrokken IS en voor de meerderheid inhoudt dat de enige waarden waarin men werkelijk gelooft en die men praktiseert schijnheiligheid, hebzucht en machtswellust zijn, alleen verpakt in mooiere valse namen (als "solidariteit", "integriteit" en "loyaliteit").

Het is niet wonderbaarlijk dat 450 Nederlandse beroepssoldaten bijdroegen aan de moord op 8000 mannen, vrouwen en kinderen die ze zouden hebben moeten beschermen; dat ze zich achteraf vooral lijken te hebben toegelegd op valutasmokkel en zich voor een pot pindakaas laten afzuigen door hongerige Joegoslavische vrouwen achter prikkeldraad; en dat hun leider een domme zwakkeling is die beweert dat "there are no good guys and there are no bad guys", en maar dan ook geen enkel eergevoel heeft.

Want inderdaad: Minstens 95% van de nominaal volwassen, nominaal weldenkende, nominaal beschaafde Nederlanders zit avond na avond na avond na avond met zwijgende koppen te kijken naar altijd weer dezelfde permutaties van een handvol van altijd weer dezelfde media-rotkoppen, altijd het bezit van publieke hoeren en pooiers van het eigen uiterlijk, de eigen integriteit, de eigen geaardheid etc., altijd goed in huichelend slijmen, en altijd evident (voor wie werkelijk kan denken en iets weet en vermag) zelf zonder enig verstand of kennis van enig ander onderwerp dan zichzelf en hun carrière en status. (De trouwe dagelijkse TV-mainliner bedenke dat ondergetekende hersens heeft die niet 30 jaar lang dagelijks uren lang door de nationale breinwasmachine zijn gedebiliseerd. Het maakt echt een verschil, al is dat nogal moeilijk uit te leggen aan TV-verjunkte hersentjes van hoogst modale capaciteit en interesses.)

Links:  De gedebiliseerde Nederlandse rechtsstaat
           ME in Amsterdam
           Burofascisme

10. Mijn taalgebruik


Onder burocraten en beroepspolitici wordt mijn taalgebruik gevreesd en gediscrimineerd - voorzover de burocratische of beroepspolitieke lezer al in staat en gewillig is mijn stukken of brieven te volgen.

Het zou "beledigend en/of grievend" zijn, wat Nederlands ambterlands is voor: "Zolang je m'n reet niet likt kun je doodvallen, Untermensch - en daarna trouwens ook!".

Het is mijn ZEER weloverwogen mening dat de personen die ik aanklaag ambtsmisdadigers, miljoenen-dieven en/of beschermers van de drugsmaffia zijn, terwijl vele van "mijn" generatie van beroepspolitici, tegen de zieke koppen waarvan ik nu al zo'n jaar of 30 aankijk zodra ik een krant opsla, naar mijn stellige mening verreweg het best als psychopaten begrepen verdienen te worden - mensen zonder geweten, tot alles in staat omdat het hen aan het vermogen ontbreekt zich anders dan alleen puur huichelend in een ander mens te verplaatsen.

Onder de Nederlandse grondwet heb ik het recht te zeggen wat ik vind - en het komt mij bijzonder vreemd en onlogisch voor wanneer, bijvoorbeeld, feitelijke psychopaten of feitelijke ambtsmisdadige helpers van de drugsmaffia, mij zouden mogen weerhouden van het hen betitelen als psychopaat of ambtsmisdadiger (en inderdaad: drs. Ed van Thijn is een psychopathische ambtsmisdadiger, die de drugsmaffia in Amsterdam aan de macht geholpen heeft "uit naam van de idealen van de Februaristaking" en die al doende 124 miljoen liet verdwijnen van de lopende Amsterdamse rekeningen, naast een onder zijn bestuur gegroeide gigantische fraude en corruptie van Amsterdam ambtenaren).


 

Maarten Maartensz

1.I.2000


 

Nawoord Juli 2000:

Het ging zoals ik verwachtte, zoals de lezer zelf kan nalezen in

Nationale Ombudsman mr. Fernhout

Ook de Nationale Ombudsman - PvdA-lid - is ongewillig de Nederlandse rechtsstaat overeind te houden tegen de drugscorruptie van zijn politieke kameraden als Van Thijn en Patijn, of Neerlands grootste en machtigste industrie aan te pakken en wettelijk in te tomen. (Men herinnere zich dat dit intomen door de parlementaire commissie Kalsbeek zo levensgevaarlijk voor zichzelf werd geacht dat hun rapport samen met hun doorluchtig personen met hulp van vele zwaarbewapende motoragenten naar het parlement werden gereden. Voor iemand als ik, die ruim drie jaar met levensgevaar en zonder enig resultaat getracht heeft de drugscorrupte gemeentepolitie van Amsterdam te bewegen op te treden tegen moordzuchtige drugshandelaars-met-gemeentevergunning is dat nogal bitter. Zie: Bezwaarschrift 1992).

De smoes van mr. Fernhout heet "de zogenaemde jaertermijn" (ik schrijf het zoals men het ten kanteure van de Naetionale Ombudsman uitspreekt: wie zich tegen de Neerlandse politiek aanbemoeit en geen zwaer geaffecteerd accent heeft is zeer bijzonder).

"De zogenaemde jaertermijn" is een eufemisme voor "dat is me te politiek!" en voor "ik ben te laf en zit hier alleen voor eigen belang!":

Liever dan de corruptie van het Neerlands bestuur aanpakken houdt de Nationale Ombudsman zich druk bezig met het onrecht dat - uiteraard binnen "de zogenaemde jaertermijn" - vakantiegangers zou zijn aangedaan e.d., wat hem vast veel populairder maakt, en uitzicht op andere hoge ambten geeft.

Hoe het zij: Iets verheugends inzake de Neerlandse drugscorruptie is te melden - wie weet omdat Haagse politici mijn site lezen zonder de moed te hebben mij te mailen, en mij dank te zeggen voor mijn helder geformuleerde meningen en voorstellen:

In het afgelopen half jaar zijn een ex-politie-commissaris van Rotterdam Hessing en de opperambtenaar Engelsman, beiden vroeger verdedigers van "het gedoogbeleid" daarvan teruggekomen - overigens, zoals gebruikelijk, achteraf, eufemistisch, zonder echt man en paard te willen noemen, en ook zonder te zeggen wat de redelijke Nederlandse oplossing is: Er naar te streven, ongeacht wat "men" in "het buitenland" doet of zegt, soft drugs te legaliseren en via Albert Heyn e.d. aan te bieden, en het gebruik en de productie van hard drugs inclusief XTC e.d. veel strenger te straffen.

Persoonlijk lijkt me dit ook zeer belangrijk voor Neerlands andere grote industrie, het voetbal: De aanhangers daarvan blijken alleen te weerhouden van het plunderen van stadscentra en elkaar massaal bevechten indien ze met liberale hoeveelheden soft drugs en zogeheten evenementen-bier kalm worden gehouden. Aangezien de konklusie van de regering na de EK voetballen, die werden afgesloten volgens het ANP "met rellen in honderden steden", was dat "de EK een groot succes was" en dat dergelijke evenementen herhaling behoeven, lijkt mij dat de enige manier om de centra van Nijmegen, Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, Zwolle te vrijwaren van toekomstige grootscheepse rellen en plunderingen inderdaad het op gemeenschapskosten stoned houden van de modale voetbal-fan en overige oranje Neerlanderthalers.

En voor dat standpunt - het legaliseren van soft drugs, was het alleen om de drugscriminaliteit aan te pakken - zijn in het afgelopen half jaar ook burgemeesterlijke voorstanders gevonden: Wallage van Groningen en Stekelenburg van Tilburg - en natuurlijk niet Patijn van Amsterdam, of Van Thijn, die op de TV alleen liegt over zijn eigen integriteit en eigen excellentie.

Er was zelfs een kamermeerderheid voor, zij het met één enkele stem, en zij het dat de immer incompetente Korthals Altes weigert zijn ministeriële plicht te doen, zogenaamd vanwege "internationale verplichtingen": Dergelijk ministeriële incompetenten vinden het namelijk beter dat Nederland door buitenlanders met buitenlandse ideeën en waarden geregeerd wordt dan door competente, integere en eerlijke Nederlandse ministers, die Nederlandse standpunten hebben, en een Nederlands beleid volgens Nederlandse normen voeren.

Onze Volksvertegenwoordiging vond het goed dat de Minister van Justitie en het kabinet weigeren te doen - in "onze" zogeheten parlementaire democratie! - wat het parlement in meerderheid wil: morele integriteit of behoorlijk bestuur kennen ze dan ook niet uit eigen ondervinding.

Men beschouwe

Oud-commissaris Hessing vindt geweten

Nationale Ombudsman mr. Fernhout

en men bedenke nogmaals dat wanneer we het over de Nederlands drugscriminaliteit hebben we het hebben over Nederlands grootste en meest winstgevende industrie, groter dan Shell en Unilever, en al 25 jaar opzettelijk "gedoogd" door de Nederlandse politici, die allemaal zullen beweren daar persoonlijk geen enkel voorbeeld bij te hebben.

Als dat zo is dan hebben de Neerlandse politici van de afgelopen 25 jaar Nederland overgeleverd aan de internationale drugsmafia alleen door eigen massieve krankzinnige  stompzinnigheid: wie niet kan inzien dat je de drugscriminelen helpt aan gigantische illegale drugswinsten door ze een legale vergunning en een legale plaats te bieden om in illegale drugs te handelen is een debiele krankzinnige - of natuurlijk een geacht Neerlands kamerlid, van onbesproken morele excellentie en lichtend intellect, of een Neerlandse ambtenaar, van onbetwijfelbare integriteit en ongecorrumpeerdheid.

En ondertussen zijn er de afgelopen 25 jaar vele miljarden verdiend in de Nederlandse drugshandel, door een handjevol drugscriminelen, feitelijk geholpen door Nederlandse burocraten en Nederlandse politici.