Welcome to the Na 10 jaar pages of Maarten Maartensz. See:  Help + Map + Tour + Tips + Notes + News + Home


 

30 november 2000 - Telefoongesprek 2 met burgemeesters secretaresse Joke Raschew                       

- Volg de pijlen

 

Naar: Index van "Na 10 Jaar"

 

Telefoongesprek met mevrouw Joke Raschew van de bestuursdienst van Amsterdam d.d. 30 november 2000

 

Voor het leesgemak voeg in lege regels toe. Het gesprek werd overigens als een normaal telefoongesprek gevoerd op Donderdag 30 november 2000 in de namiddag.

Er zijn ook een aantal notities over dit gesprek van mijn hand bijgevoegd op 9-10 december, aangezien ik dit soort gesprekken al 25 jaar voer met Nederlandse burocraten. Twee verwijzing terzake zijn: mr. Lisser en mr. Sarucco, beiden meesters in het recht die mij in 1990-1991, hoogbetaald om in Amsterdam het recht te handhaven, die terwijl ik bij B&W klaagde over door B&W bij mij inpandig gevestigde harddrugshandelaars die mij met moord bedreigden "als je iets doet wat ons niet bevalt" (zoals klagen bij de gemeente), en die weigerden iets voor mij te doen.

De notities  zijn aangegeven in blauw en vervolgen die in het vorige bestand (pijl links). Van de notities keert u terug naar de tekst door op het nummer van de notitie te klikken (of door Alt-Pijl-Links in MS Internet Explorer, die mijn site beter weergeeft dan Netscape).

Zie tenslotte mijn uitleiding van dit gesprek voor een kleine filosofische, morele en psychologische diagnose.

 


 

JR: Kabinet burgemeester Joke Raschew. [Noot 44]

MM: Ja goedemiddag mevrouw Raschew. Met doctorandus Maarten Maartensz. Bent u ondertussen wat verder gevorderd?

JR: Nee meneer. Ik heb nog geen tijd gehad. Ik heb wel uw stukken doorgestuurd naar de GG&GD. [Noot 45]

MM: Hebt u ze wel doorgelezen?

JR: Nee, ik heb daar nog geen tijd voor gehad, want ik heb niet veel tijd. [Noot 46]

MM: Wat doen we dan? Ik bedoel: U heeft ze niet doorgelezen; ik ben er nu tien jaar over bezig; er zijn nogal wat mensen bij de bestuursdienst die er meer van weten. Het lijkt mij, en het lijkt mij dat alle denkende mensen dat lijken, dat u aan het tijdrekken bent, de zaak voor u aan het uitschuiven bent, etcetera. En dan heeft het niet zoveel zin.

JR: En u heeft eigenlijk begin november bent u begonnen met die stukken naar ons toe te sturen en naar de wethouders, en nu verwacht u dat ik in tien dagen tijd of in twintig dagen tijd, waarvan ik een paar ervan ben weggeweest, uw berichten in één klap door ga worstelen? [Noot 47]

MM: Nou...

JR:...Dat gelooft u toch zelf niet? U bent er tien jaar mee bezig geweest, en u verwacht van mij dat ik het in ongeveer twintig dagen doe? [Noot 48]

MM: Nee mevrouw, ik verwacht van u überhaupt geen wonderen. Ik verwacht van niemand die bij de gemeente Amsterdam werkt buitengewone vermogens. [Noot 49]

 Wat ik wel verwacht, mevrouw, is aangezien ik dat toch echt bewijsbaar op 24 april 1997 heb ingediend bij het kabinet van de burgemeester; dat ik er ondertussen met uw collega Winthagen en met uw collega Magilsen bij de bestuurdienst nu een jaar over bezig ben, en dat u allemaal, u, en u collegaas, en iedereen die bij de bestuursdienst werkt, niets anders doet dan geen antwoord geven en mij dus chicaniseren en schofferen, dat zit mij dus inderdaad wel hoog, mevrouw. En als u mij dus in het gemeentehuis wilt zien verschijnen, of als u mij in een gemeenteraadsvergadering wilt zien verschijnen, en dan zeer luidkeels, dan moet u zo doorgaan.

JR: Als dit een dreigement is, meneer, dan ben ik daar niet van onder de indruk. [Noot 50]

MM: Dat hoeft ook helemaal niet. U moet gewoon uw verstand gebruiken, mevrouw.

JR: Als u dit wilt doen dan doet u dat toch gewoon wat u zegt dat u wilt doen? [Noot 51]

MM: Ja, maar aangezien ik invalide ben en aangezien ik bovendien genoeg moeilijkheden heb gehad met drugshandelaars in Amsterdam om geen grote risico's te willen lopen wil ik dat soort dingen vermijden.

Maar zoals u na heeft kunnen lezen, mevrouw, de drugshandel die mij met moord bedreigde die floreert de afgelopen 10 jaar in Amsterdam. Daar ben ik nu 10 jaar over bezig. Dat u persoonlijk geen wonderen kunt verrichten in 10 dagen is me volkomen duidelijk. Maar er zijn 28.000 collegaas van u die dat 10 jaar hadden kunnen doen, mevrouw, en die dat ..

JR: ... Daar moet u mij niet verantwoordelijk voor stellen. [Noot 52]

MM: Nou ja, u bent medeverantwoordelijk voor het beleid wat u voert. [Noot 53]

Dat ik u persoonlijk en hoofdelijk niet voor alles verantwoordelijk stel spreekt natuurlijk ook vanzelf, want uiteindelijk wil ik gewoon burgemeester en wethouders voor de rechter hebben - daar komt het op neer. Ik zal u echt niet verantwoordelijk stellen voor wat 10 jaar geleden heeft plaatsgevonden. Aan de andere kant: U dient de mensen wel die de mafia van Amsterdam dienen. Zo zie ik dat. [Noot 54]

JR: Dat is uw mening, meneer. [Noot 55]

MM: Natuurlijk is dat mijn mening. Waarom zou ik erover liegen? En het is niet alleen mijn mening, mevrouw: Er zijn nogal wat andere Nederlanders die dat ook vinden. Ja? Toch? U heeft de afgelopen maanden - die site staat er ondertussen ook al een jaar. Er zijn nogal wat mensen die die gelezen hebben. U heeft de afgelopen maanden het een en ander over het gedoogbeleid kunnen horen, tot in de Tweede Kamer toe. Dus ik ben echt de enige niet die dit soort dingen denkt en zegt.

JR: Nee. En daarvoor leven wij in een democratie. [Noot 56]

MM: Het is heerlijk dat u me dat voorlicht. Dat ik dat mag horen...Ha,ha! [Noot 57]

JR: Ik zeg het maar even. [Noot 58]

MM: "Ik zeg het maar even". Dank u mevrouw dat u me dat zegt. [Noot 59]

En ik ben me ook bewust, mevrouw, en dat wil ik u ook nog wel vertellen, dat als dit laten we zeggen de Sovjet-Unie of China was geweest, dat ik dan allang dood was geweest. Dus in die zin is het hier beter dan elders. Aan de andere kant, dat het hier een behoorlijke gehandhaafde rechtsstaat is daar is überhaupt geen sprake van en daar kan geen sprake van zijn onder de bestaande omstandigheden, en daar heb ik het over. Ja? [Noot 60]

Dus nogmaals: Hoe regelen we dit op een of andere manier, zonder dat het ten eeuwige dagen ...

JR: Ik weet niet wat u wilt regelen. [Noot 61]

MM: Wat ik wil mevrouw is dat ik om een tafel kom te zitten met mensen van de bestuursdienst en van B&W om mijn vordering besproken en uitbetaald te krijgen. Daar komt het uiteindelijk op neer.

En ik wil dan bovendien ook wat garanties voor het geval dat ik weer bedreigd zou kunnen gaan worden.

Want nogmaals mevrouw: Die drugshandel bestaat nog steeds in Amsterdam. En aangezien op die website staat, die u kunt lezen, en die zij ook kunnen lezen, en aangezien die mensen echt niet zoveel moeite zullen hebben om mij te vinden, en aangezien er in Amsterdam tegenwoordig, heb ik begrepen, een uitzendbureau van huurmoordenaars is dat werkt voor de drugsmafia moet ik uitkijken met wat ik zeg en doe. Vandaar dat ik nogal aandring dat ik om een tafel kom te zitten met verantwoordelijke juristen van de bestuursdienst, met naam en titel, en met geïdentificeerde wethouders en de burgemeester. Ja? [Noot 62]

[Stilte]

Dat lijkt me toch een redelijk verlangen? Onder de omstandigheden? Ik bedoel: Het is "mijn mening" uiteraard; ik leef in "een democratie" en Nederland "is een rechtsstaat", maar vindt u dit een redelijk verlangen? Of niet? [Noot 63]

JR: U wilt dat. Wat ik ervan vind doet er niet toe. [Noot 64]

MM: Uiteraard doet dat er wel toe, mevrouw. Want U bent een verantwoordelijk Nederlands staatsburger die, naar ik mag hopen, hoog betaald krijgt om de Nederlandse wet te handhaven. Daar heb ik het over en daar hebt u het over en u hebt gewoon niet het recht...

JR: ... Ik heb het er niet over. U heeft het erover! [Noot 65]

MM: Wij hebben het erover. [Noot 66]

JR: Nee, U heeft het erover! [Noot 67]

MM: U heeft mij er net op gewezen, mevrouw, dat we in een democratie leven etcetera.

JR: U heeft het erover, ik niet! [Noot 68]

MM: Nou ja... [Noot 69]

JR: ... Dit gespek heeft niet zoveel zin.. [Noot 70]

MM:...Heeft u de mail van vandaag doorgelezen? [Noot 71]

JR: Nee, ik heb hem niet doorgelezen. [Noot 72]

MM: U kunt uw eigen teksten op dit moment op mijn website vinden.

JR: Nou dat is dan heel prettig.[Noot 73]

MM: Dank u wel. [Noot 74]

JR: Maar ik denk niet dat deze gesprekken dan iets uitmaken als u elk gesprek dat u opneemt op een website gaat zetten. Dan heb ik geen zin om dit gesprek voort te zetten. [Noot 75]

MM: Kunt u mij zeggen naar wie u mij bij de GG&GD hebt verwezen dan? Zodat ik met die mensen een verantwoordelijk gesprek kan voeren? [Noot 76]

JR: Ik heb u verwezen naar mevrouw Kleis.

MM: En dat is iemand die bij de GG&GD zit?

JR: Ja.

MM: Hoe spel ik mevrouw Kleis?

JR: K-L-E-I-S.

MM: K-L-E-I-S. OK. Goed. Wat is die mevrouw daar, voordat ik daar in de wildernis verdwaal. Ik bedoel: In welke capaciteit moet ze zich ermee bezig houden? [Noot 77]

JR: Umm. Ik denk dat ze dat het beste zelf met u door kan nemen. [Noot 78]

MM: Kunt u dat niet zeggen of weet u dat niet?

JR: Nee. [Noot 79]

MM: Ha, ha, ha, ha. [Meewarig grinnekend lachen]. Grote goden, mevrouw Raschew! Nou ja. Ik begrijp waarom de drugsterreur in Amsterdam zo vreselijk floreert. Dat is dankzij mensen als u. Een goeie middag! [Noot 80]

JR: Dag meneer!


Uitleiding

Net als de vorige tekst is dit de volledige tekst van het telefoongesprek.

De huidige versie is opgeladen op 5 december 2000 naar mijn site, maar ik zal dit en het vorig gesprek later van noten voorzien, want het is bijzonder interessant vanuit het gezichtspunt van een totalitaire psychologie Deze voorgaande  link gaat naar een bijlage bij een brief aan mijn huisarts uit mei 1993, met twee andere zeer pertinente bijlagen over het Milgram-experiment over de vraag waarom mensen mensen martelen en Kohlberg's theorie van morele stadia. Ook de vraag van F. Muller, een overlevende van het Krematorium-kommando van Auschwitz is in dit verband heel relevant: Vraag of medemenselijkheid en bestuursdienaars.

Een relevante link naar de reden waarom ik zo verontwaardigd ben, afgezien van de fysieke pijn die ik nu 10 jaar vrijwel continu lijd (alsof ik continu verzuurde skeletspieren heb), is de volgende brief van mijn  advocaat uit 1991 mr. Henk Kersting.

Over deze advocaat is het relevant op te merken dat hij indertijd in het gemeentehuis van Amsterdam intens gehaat werd, want hij was vrijwel de enige Amsterdamse advocaat die de gemeente durfde aan te pakken, en dat mij door gemeente-ambtenaar drs. Lancée in 1991 gewoon lachend stukken voor de rechtbank werden geweigerd met de kreet: "Kersting? Kersting?!! Ja, die kennen we! Die krijgt van ons geen stukken! En als het u niet bevalt dan sodemietert u maar op uit Amsterdam!" NB: drs. Lancée wist waar ik van sprak want ik had het hem uitgelegd en hij kende de brief van Kersting: Drs. Lancée is het soort Amsterdams bestuursdienaar dat het heerlijk vindt invalide Amsterdammers te doen vergassen, verbranden en/of met moord bedreigen, anno 1991, "uit naam van de idealen van de Februaristaking" (want zijn baas drs. Ed van Thijn, die al 12 jaar niet reageert op mijn klachten, rechtvaardigde zijn uitlevering van Amsterdam aan de drugsmafia vrijwel dagelijks in die termen: Hij zou besturen "uit naam van de idealen van de Februaristaking". Hier is een wat persoonlijke link naar de Februaristaking, aan B&W van Amsterdam bekend sinds 24 februari 2000 inclusief de Engelse uitleg The Dockworker.

In termen van de theorie van Kohlberg over morele stadia, sprekend als 50-jarige filosoof en psycholoog, afkomstig uit een familie die bewezen heeft moreel bijzonder te zijn, wil het mij voorkomen dat zowel mevrouw Joke Raschew als deze drs. Lancée als iedereen die bij de bestuursdienst van de gemeente Amsterdam werkt, op de morele niveaus 1 t/m 4 verkeren (die uitstekend geschikt zijn om drugshandelaars, totalitaite socialistische en fascistische leiders etc. te dienen met een heel rustig geweten en tegen een uitstekend inkomen) terwijl mijn familie en ikzelf heel duidelijk op niveau 6 leven, voelen en denken (wat zoals Kohlberg uitlegt tamelijk zeldzaam is, ook in Nederland, waar iedereen grondwettelijk "gelijkwaardig" zou zijn, van Beatrix tot Janmaat).

Vandaar dat ikzelf van de morele en menselijke minderwaardigheid wens te spreken van deze mensen, deze bestuursdienaars, die mij met zo'n gerust geweten overlaten aan gevaar waar ze voor betaald worden mij tegen te beschermen, en dat ik daar meewarig om moet lachen: In enigszins andere verhoudingen zijn dezelfde mensen bestuursdienaars van concentratiekampen, martelkelders etc., ook weer met een brandschoon geweten.

Dit maakt rationele communicatie met deze soort ook buitengewoon moeilijk: Ik sta als eerlijk, intellectueel begaafd en geinformeerd burger mijn menselijke rechten, mijn menselijke waardigheid en mijn persoonlijke integriteit te verdedigen tegen een grote groep hoogbetaalde meesters in het recht van de bestuursdienst van B&W van Amsterdam, en die meesters in het recht hebben en voelen en begrijpen geen persoonlijke verantwoordelijkheid, geen persoonlijke aansprakelijkheid, hebben kennelijk geen geweten, geen normen, geen waarden, en geen fatsoen, en begrijpen dat soort dingen ook niet echt, en weten ook niets van ethiek, moraal, filosofie of rationeel redeneren. Het enige wat ze weten en begrijpen is dat ze hoog betaald worden om te liegen, bedriegen en manipuleren voor hun bazen, en dat ze dat graag doen, en ook geleerd hebben plausibel ieder willekeurig ideaal te huichelen voor camera's, met hulp van dure media-trainingen uit de belastinggelden.

Kortom, dit soort bestuursdienaars is gelijkwaardig integer, gelijkwaardig menselijk, gelijkwaardig eerlijk, en gelijkwaardig gemotiveerd met de drugshandelaars wier belangen ze al zoveel dekaden zo trouwhartig feitelijk verdedigen tegen mijn klachten: de enige waarden die voor dit soort mensen werkelijk telt zijn persoonlijk geldelijk gewin en loyaliteit aan collegaas en superieuren. En wat dit soort verder publiek beweert is leugen, gehuichel, bedrog, of verkiezingspropaganda.

Of niet?

Mevrouw Kleis bij de GG&GD mag aan een rechtbank uit gaan leggen dat ik mij zou vergissen, en waarom dat zo zou zijn, bijvoorbeeld op basis van telefoongesprekken als de hier weergegevene - en zij mag dat daarvóór aan mij gaan doen. Zij zal daarbij vast enige intellectuele steun kunnen vinden bij Machiavelli en De la Boetie (waarnaar hierbij links).


10 december 2000: De noten zijn toegevoegd en opgeladen. Antwoord van gemeentezijde - 28000 ambtenaren geleid door een College van in eigen ogen hoogbegaafde Burgemeester en Wethouders - is er niet. Er zijn in de afgelopen week wel weer enkele drugsgerelateerde moorden geweest in Amsterdam, tot nu toe gelukkig niet van schrijver dezes.

Zou ik bij mijn leven nog meemaken dat Amsterdam verantwoordelijk en aansprakelijk en behoorlijk bestuurd wordt?

 

 

 

 


Welcome to the Na 10 jaar pages of Maarten Maartensz. See:  Help + Map + Tour + Tips + Notes + News + Home