Bezwaarschrift Gemeente Amsterdam - 1990

         Naar Index - Overzicht Bijlages


Amsterdam, 11 december 1990

Mijne heren,

U ontvangt hierbij het gecorrigeerde exemplaar van mijn bezwaarschrift d.d. 7 december 1990. Helaas hebt u in eerste instantie een klad-exemplaar ontvangen dat weliswaar een miniem deeltje van het achterste van mijn tong toont, maar niet volledig is wat ik u en de heer Blok (aan wie mijn brief-cum- bezwaarschrift in eerste instantie gericht was) wens mee te delen. Het feit dat u in eerste instantie een kladexemplaar ontving kan verklaard worden uit de haast en mijn met mijn ziekte samenhangende constante vermoeidheid. U kunt het weggooien: De bijgaande tekst is de tekst van mijn bezwaarschrift. (Uiteraard behoren de bijlagen van 7 december hierbij.)

Ook ontvangt u als bijlage enige verdere documentatie, nl. een deel van de stukken die ik over de UvA geschreven en gepubliceerd heb. U kunt u voor verdere informatie en documentatie over de processen die het College van Bestuur van de UvA (indertijd allen prominente PvdA'ers) tegen mij voerde en verloor uiteraard opvragen bij uw partijgenoten in dat (voormalige) College van Bestuur, bij de UvA, of bij de faculteit voor wijsbegeerte van de UvA.

Wat betreft informatie over de spierziekte waar ik al twaalf jaar aan lijd verwijs ik u naar de M.E.-Stichting onder het in mijn bezwaarschrift vermelde adres, of naar de GG&GD, die hierover het afgelopen jaar van mij uitgebreide informatie ontvangen heeft.

Ook wijs ik u er op dat ik de zaken die in mijn bezwaarschrift aan-gesneden worden reeds eind 1989 heb trachten aan te snijden via ambtenares Van Oostveen, die beweert de persoonlijke assistent van burgemeester Van Thijn te zijn en hem "persoonlijk heel goed te kennen" - whatever that may mean.

Mevrouw van Oostveen was mij in eerste instantie zeer terwille, omdat ik haar gezegd had een interview met Van Thijn te willen maken. Toen bleek dat ik de zoon van een geridderde mede-organisator van de Februari-staking ben, en Van Thijn wilde aanspreken op zijn pretenties "in naam van de idealen van de Februari-staking" te besturen, in een verloederde stad waar de junken en gokmaffia de binnenstad beheersen, waar evident geesteszieke mensen aan hun lot overgelaten worden en publiekelijk uit de vuilnisvaten moeten vreten, waar vele miljoenen door incompetentie en onverantwoordelijkheid over de balk gesmeten worden, en waar het bestuur zo slecht is dat de bevolking gedemoraliseerd genoeg raakt om neo-fascisten in de gemeenteraad te kiezen ... toen kon ik plotseling dood vallen wat mevr. Van Oostveen betrof: "Ik wilde Van Thijn zeker chanteren".

Op 10 april van dit jaar heb ik over e.e.a. een uitgebreide persoonlijke brief aan Van Thijn gestuurd. De bode van de burgemeester, de heer Henningmeijer, heeft mij gezegd dat van de zijde van de burgemeester beweerd wordt dat deze brief niet ontvangen is of, indien dat wel zo is, doorgezonden is naar herhuisvesting. Antwoord heb ik in ieder geval nooit gekregen, zoals gebruikelijk in Amsterdam.

Ook heb ik mevr. van Oostveen reeds een jaar geleden aangeboden dat Van Thijn met mij in discussie kan in het programma van Theo van Gogh, op de Amsterdamse kabeltelevisie. Dat aanbod heb ik in April herhaald, en ik heb het recentelijk nogmaals gedaan, aan de onverantwoordelijke drs. Breemers, die wegliep met de woorden "ik heb wel wat beters te doen", toen ik 'm uitgelegd had dat ik een zoon en kleinzoon van geridderde mede-organisatoren van de Februari-staking ben, en dat mijn leven en gezondheid gevaar lopen omdat de Amsterdamse ambtenarij weigert haar plicht te doen.

Ik verlang een aantal dingen van u, en wel voor 18 december a.s.:

        een adekwate schriftelijke reactie op mijn bezwaarschrift, ondertekend door burgemeester van Thijn,

        een instemmend of afwijzend antwoord op mijn uitnodiging aan van Thijn om voor het oog van de camera's over de idealen van de Februari-staking en het verval van Amsterdam te discussieren - in de maand van de 50- jarige herdenking van de Februari-staking,

        en tenslotte wens ik mijn bijdrage te leveren aan die 50-jarige herdenking van de Februari-staking. Zoudt u zo vriendelijk willen zijn mij mee te delen wat de Gemeente Amsterdam van plan te doen (of te laten) is bij die herdenking?

Hoogachtend,

M. Maartensz
Elandsgracht 3'''
1016 TM Diemen

De bijlages zijn allen in 1500-voud gepubliceerd in 1988 en 1989 in "Spiegeloog", het faculteitsblad van de faculteit voor psychologie, waar ik 1 1/2 jaar lang maandelijks in columneerde. Geen wetenschappelijk docent had de moed, de geestelijke vermogens, de integriteit of het zelfrespect mij te antwoorden, hoewel mijn hoofdredacteur wel te horen kreeg dat nogal wat van deze docenten mij "het liefste dood" zagen - net als het CvB eerder. Maar sommigen - niet toevallig met een internationale reputatie - dachten daar heel anders over, en boden mij een colloquium aan (zie "Lichaam & Geest"). Er zijn ook gepubliceerde stukken uit 1981 en 1982, die kennelijk de reden vormde dat het CvB mij "het liefste dood" zag, maar daar heb ik op het ogenblik geen kant en klare copieen van.

Bijlages:

        Hoeren van de Rede - Nov 88

        Mandarijntjes met een IQ van 118 - 89

        Echte wetenschap - Apr 89

        Yahooisme en Democratie - Mei 89

        Ik wil gelezen worden - Jun 89

        Lichaam en geest? - Oct 89

        Waarheid en Waarde - Nov 89

        De ideologische aap - Dec 89

Ik voeg ze bij niet omdat ik aanneem dat u er iets van zult leren, maar om mijn beweringen te ondersteunen. Overigens wens ik u veel leesplezier: U zult zelden of nooit toch tamelijk filosofische vraagstukken in Nederlands als het mijne gelezen hebben. En mocht de inhoud u niet aan- staan, de vorm is in ieder geval niet het achterlijke ambterlands dat uw dagelijks ambtelijk leesvoer vormt.

Aan: gemeente Amsterdam                                                 
     stadhuis, amstel 1,
 Van: M. Maartensz
      Elandsgracht 3'''
      1011 PN amsterdam                                                         1016 TM Amsterdam

BEZWAARSCHRIFT

De heer Blok, ambtenaar van de voorpost Jordaan, heeft mij verteld dat ik, indien ik de plaatsing van een monument voor de zogenaamde volkszanger "Johnny Jordaan" voor mijn deur wens tegen te houden, een bezwaarschrift in moet dienen, en dat een bezwaarschrift een bezwaarschrift is als er "bezwaarschrift" boven staat.

Dit is dus dat bezwaarschrift, in de vorm van een brief aan genoemde ambtenaar Blok. Voor nadere inlichtingen verwijs ik B&W naar mr. H. Kersting, Meeuwenlaan 327, 1022 AL Amsterdam.

Deze brief is geschreven op 14 november, en op 7 december bezorgd bij het Gemeentehuis van Amsterdam. De vertraging is te wijten aan de traagheid van ambtelijke molens, en omdat ik, voordat ik opnieuw mijn gezondheid op spel zet omdat de Gemeente Amsterdam incompetent bestuurd wordt, met de politie, mijn advocaat, en anderen wilde overleggen.


Amsterdam, 14 november & 7 december 1990

Geachte heer Blok,

Hiermee reageer ik alleen op uw schrijven d.d. 14.11.90 betreffende een standbeeld voor de zogenaamde volkszanger "Johnny Jordaan" dat men recht voor mijn woning wenst neer te zetten.

Ik veronderstel hier verder het door mij gezegde in onze telefonische conversatie d.d. 12.11.90, en zal de achtergronden van de Kafkaesk-krankzinnige, zeer veel overlast veroorzakende en, voor mij en mijn directe buren, levensgevaarlijke situatie die al jaren "aan de kop van de Elandsgracht" heerst hier nogmaals gedeeltelijk uiteenzetten.

Dat ik zo reageer als ik reageer heeft, zoals alles, z'n oorzaken en redenen, en ik wilde om te beginnen enkele van mijn eigen bijzonder bittere belevenissen in Amsterdam, terwille van de volledigheid en de duidelijkheid, en in vervolg op wat ik in onze telefonische conversatie uiteengezet heb, kort samenvatten, omdat anders mijn reactie voor u misschien niet erg begrijpelijk is.

Nog twee opmerkingen: Hoewel deze brief lang is zijn de feiten die ik u noem zeer onvolledig, en kan ik alles wat ik beweer documenteren, gedeeltelijk zelfs met rechterlijke uitspraken. Ook vermoed ik dat u, of anderen, mijn taalgebruik zullen pogen aan te vallen om de aandacht van mijn argumenten af te leiden. Nu, wie iets over bestuurders en machthebbers wenst te beweren dat afwijkt van de normale verbale schijnheiligheid die politici tot schaamlap voor incompetentie en corruptie dient zal eerst die schaamlap weg moeten rukken. Dat spijt me, maar het is kennelijk nodig - nodig om gehoord te worden, en nodig om iets te veranderen aan de situatie waarin ambtelijk wanbestuur mij geplaatst heeft.

Achtergrondopmerkingen: Ik ben 40 jaar oud; ik ben nu 12 jaar invalide: ik heb, sinds kort ook volgens de Amsterdamse GG&GD, Myalgische Encephalomyelitis, kortweg M.E.; ik ben een filosoof; en, samenhangend met mijn redenen om in de eerste plaats filosofie te studeren, ik ben de zoon en kleinzoon van mede-organisatoren van de Februari-staking: Mijn grootvader is daarvoor in het concentratiekamp Amersfoort 1944 vermoord; mijn vader heeft daarvoor meer dan 3 jaar en 9 maanden concentratie-kamp overleefd; en mijn vader is in 1980 op het stadhuis van Amsterdam geridderd als de voornaamste organisator van de Nationale Verzetstentoonstelling.

Over mijn gezondheid: U weet waarschijnlijk weinig van Myalgische Encephalomyelitis, dat overigens een wat misleidende naam voor een tot op dit moment tamelijk raadselachtige ziekte is. Een betere naam dan de in Nederland gebruikelijke term "M.E." is overigens "Chronische Vermoeidheids Ziekte" (Engels: "Chronic Fatigue Syndrome"), omdat dit beter aangeeft waar het om gaat:

Wie M.E. heeft is niet in staat meer dan enkele honderden meters te lopen en niet in staat meer dan enkele tientallen minuten te staan; wie M.E. heeft is voortdurend doodmoe en heeft gewoonlijk voortdurend een of andere vorm van spierpijn; en wie M.E. heeft lijdt gewoonlijk ook aan een of meerdere andere klachten als hoofdpijn, spijsverteringsmoeilijkheden, gevoeligheid voor temperatuurswisselingen en excessief veel zweten, rheumatische pijn in de gewrichten etc. etc.

De hoofdproblemen voor mensen met M.E. zijn dat de ziekte tot zeer recent niet erkend was en dat er geen geneesmiddel tegen is. Sinds ongeveer 1983 is dit veranderd, om te beginnen in de U.S.A., terwijl er nu in verschillende medische centra uitgebreid onderzoek naar verricht wordt, o.a. in Nederland door prof. Van der Meer van het Radboudziekenhuis te Nijmegen.

Helaas is van M.E. nog niet veel bekend: De oorzaak is gewoonlijk een virus-infectie die gerelateerd is aan de ziekte van Pfeiffer en waarschijnlijk een storing in het immuun-systeem veroorzaakt. Ook is nu bekend dat honderdduizenden mensen over de hele wereld aan M.E. lijden. Net als met Aids en vele andere ziekten is er tot nu toe geen medische therapie tegen, en de vooruitzichten zijn matig: Sommige mensen hebben de ziekte nu 35 jaar; anderen enkele jaren. Herstel binnen enkele jaren komt voor maar is niet gebruikelijk.

Er is ook wat "goed" nieuws over M.E.: Het is zelden of nooit dodelijk; er is met enige hulp mee te leven; in sommige gevallen is het na enkele jaren of voorbij of een heel stuk minder; en - dit is voor wat mij in Amsterdam overkomen is zeer relevant - de enige bekende remedie is rust, rust en nog eens rust: Wie M.E. heeft en zich teveel inspant en stort lichamelijk in, soms in die mate dat men zich alleen nog maar met een rolstoel kan verplaatsen. En NB wat "teveel" wil zeggen voor M.E.patienten: "Teveel" kan 500 meter lopen of 15 minuten staan zijn.

Dit bij wijze van inleidende opmerkingen over mijn gezondheid. E.e.a. is in mijn geval bijzonder goed gedocumenteerd, en wie over M.E. in het algemeen geinformeerd wenst te worden wende zich - middels meezending van een aan zichzelf geadresseerde en bepostzegelde envelop - tot de M.E.-Stichting, postbus 116, 1120 AC, Landsmeer.

Mijn rechten in Amsterdam 1980-1990: Nu wat betreft de Gemeente Amsterdam, waar ik sinds 1980 woon (en geboren en opgegroeid ben). Ik bevind mij in de volgende ironische en bittere situatie, waarvan ik u eerst kort wat achtergronden zal geven:

A. Bijna 3 jaar vervolging en terreur bij de Dokwerker - anno 1981-1983: Mijn eveneens aan M.E. lijdende ex en ik zijn van januari 1981 t/m augustus 1983 systematisch en opzettelijk gemiddeld 4 a 5 nachten in de week, tot 3 a 6 uur 's ochtends uit onze slaap gehouden in een studentenflat; we zijn in dezelfde periode systematisch en opzettelijk met moord bedreigd, en met lichamelijk geweld vervolgd; en we zijn uitgebreid geterroriseerd door 2 ook in de studentenflat wonende niet-studenten, beide enigszins tot volledig geestelijk gestoord.

Ik kan in deze paar paginaas niet adekwaat uitleggen wat het betekent om samen met je vrouw M.E. te hebben en dag in dag uit opzettelijk wakker gehouden te worden tot 4 a 5 uur 's nachts, en bedreigd en lichamelijk aangevallen te worden. Feit is dat het gebeurde, en feit is - zoals ik hieronder uiteen zal zetten - dat over het door mij gestelde jarenlang geprocedeerd is, zodat e.e.a. ook juridisch boven iedere redelijke twijfel staat.

Deze bijna 3 jaar voortdurende terreur tegen 2 invaliden die zich niet konden verweren vond plaats op 100 meter afstand en in het zicht van "De Dokwerker", het monument voor de Februari-stakers. En het gebeurde met actieve instemming van het College van Bestuur (CvB) van de Universiteit van Amsterdam (UvA), dat mij kende als een van de zeer weinige studenten die publiekelijk optrad tegen het verval van onderwijs en wetenschap in Nederland en aan de UvA.

Het CvB van de UvA weigerde zelfs op te treden om het leven, de gezondheid, de studiemogelijkheden of de maatschappelijke carriere van mijn ex en mij te beschermen of redden toen hun eigen personeel hen schreef dat er doden zouden vallen als het CvB niet optrad. Wat het CvB in plaats daarvan deed was mijn ex en mij voor de rechter dagen omdat wij weigerden de huur te betalen voor een huis waar we systematisch geterroriseerd werden; waar onze gezondheid systematisch en opzettelijk geruineerd werd; en waar we in het geheel niet konden studeren.

U vraagt zich af: Waarom trad ik publiekelijk op tegen het verval van het onderwijs in Nederland? En waarom als mijn ex en ik reeds toen invalide waren? En waarom weigerde het CvB ook maar ene vinger uit te steken om leven, gezondheid en rechten van mijn ex en mij te beschermen? Ik heb het over een ingewikkelde geschiedenis die zich over jaren uitstrekt, maar zeer kort is het antwoord als volgt.

Verval van het onderwijs: Ik meen dat in de afgelopen 25 jaar het onderwijs in Nederland vrijwel volledig geruineerd is. Het lager en voorbereidend onderwijs leert de leerlingen hoogstens de helft van wat mensen 25 en meer jaren geleden moesten leren, en het gemiddeld IQ op de universiteiten is tegenwoordig 115, d.w.z. dat van een MULO-er vroeger (tegenwoordig heet dat schooltype MAVO, maar ook dat is zwaar genivelleerd), terwijl de opleidingen hooguit de helft van de tijd innemen die ze vroeger innamen.

Het uiteindelijke resultaat is culturele debilisering en verval van de beschaving: Een beschaving als de Westeuropese kan alleen blijven bestaan als een zo groot mogelijk deel van de bevolking een zo hoog mogelijke opleiding krijgt, en als mensen behandeld worden naar de talenten die ze werkelijk hebben - i.p.v., zoals dat de afgelopen 25 jaar in Nederland gegaan is, in naam van de "menselijke gelijkwaardigheid" alle voorbereidend onderwijs voor iedereen, ongeacht talent of inzet, te nivelleren tot een peil dat de zelfs de domsten in meerderheid aankunnen.

Universitaire politiek: Ik heb dit soort dingen gezegd en geschreven sinds ik studeer, en o.a. daarom vroegen een paar wetenschappelijk medewerkers mij of ik niet een studentenpartij op wilde richten om de macht van de Asva te breken.

Waarom die opzet? Het is u waarschijnlijk onbekend dat ook de UvA al bijna 20 jaar zogenaamd "demokraties" bestuurd wordt. Er is een "parlement" dat "Universiteits-raad" of kortweg "U.R." heet waarin de Asva samen met de zogenaamde fractie "Progressief Personeel" al bijna 20 jaar de heel democratisch de absolute meerderheid heeft, op basis van een opkomstpercentage van ca. 35%, en er is een "regering", nl. het reeds genoemde CvB.

En zowel bestuur als onderwijs aan de UvA zijn tot op zeer grote hoogte gepolitiseerd: Vrijwel alle Asva- en Progressief Personeelsleden zijn prominente leden van CPN, PSP of PvdA, en het CvB bestond in 1980-1984 alleen uit prominente PvdA'ers, nl. de heren Cammelbeeck, Poppe en De Hon. Bovendien, afgezien van wat individuele wetenschappelijke docenten wel of niet zouden willen, is alle wetenschapsbeoefening ondergeschikt aan wat de Universiteitsraad samen met het CvB bepalen.

Gepolitiseerde "wetenschap": Het gevolg is dat aan de UvA, althans aan de alfa- en gamma-faculteiten, overwegend bijzonder slecht onderwijs wordt gegeven, dat bovendien in aanzienlijke mate weinig met wetenschap en veel met politiek van doen heeft. NB: Het was jarenlang het uitdrukkelijke doel van de UvA onderwijs te geven en wetenschappelijk onderzoek te doen dat in dienst stond van .... "de vakbeweging, de vrouwen-beweging en de milieu-beweging" (natuurlijk stuk voor stuk politieke pressie-groepen vol PvdA'ers, PSP'ers en CPN'ers), omdat dit "maatschappelijk relevant" zou zijn - alsof goed onderwijs en echte wetenschap niet maatschappelijk relevanter zouden zijn dan de onwetenschappelijke ideologische voor-oordelen van actie-groepen.

Ikzelf meen en meende dat politiek en wetenschap zoveel mogelijk gescheiden beoefend en beschouwd behoren te worden: De eisen van de wetenschap (waarheid en objeciviteit) zijn, zoals bijv. het verval van grote delen van de wetenschap onder het socialisme aantoont, niet te verenigen met politieke programmaas. (Toen ik dit ooit in de UR opmerkte werd ik namens de Asva voor "fascist" uitgemaakt. De reden? Een Asva-potentaat legde mij dit als volgt uit - en op grond van dit soort achterlijke en kwalijke kul is jarenlang gedacht en bestuurd aan een van de paar hoogste instellingen voor wetenschappelijk onderwijs en onderzoek dat Nederland rijk ... was - "Wie voor objectieve wetenschap is is voor het imperialisme, en wie voor het imperialisme is is gelijkwaardig met een fascist". Ik dus ook - samen met iedereen die ooit wat wetenschappelijk gepresteerd heeft, maar dat zal de Asva een rotzorg zijn.)

De nalatigheid van het CvB van de UvA: Maar waarom trad het CvB niet op? Ik heb ze die vraag herhaaldelijk schriftelijk voorgelegd, en mijn antwoord is nooit bestreden: Omdat ik een van de zeer weinige effectieve politieke tegenstanders van het socialistische College van Bestuur van de in naam van "de vakbeweging, de vrouwenbeweging, de homobeweging en de milieubeweging" agerende UvA was, en omdat socialisten, of in ieder geval lieden van het morele en menselijke niveau dat Cammelbeeck, Poppe en De Hon kenmerkt zo politiek bedrijven.

De nalatigheid van de Gemeente Amsterdam: Waarom deden andere gemeente-diensten dan niets? NB, mijnheer Blok: Zowel mijn ex en ik als anderen voor ons hebben zich tientallen malen tot de Gemeentelijke Dienst Herhuisvesting gewend en tientallen malen tot de Gemeentepolitie. Het is ondoenlijk om dit allemaal in kort bestek te documenteren - maar vergeet niet dat ik uitgebreid kan documenteren wat ik beweer.

Feit is dat andere gemeente-instellingen die mijn ex en ik aangesproken hebben, ook weigerden iets effectiefs te doen om mijn ex en mij te helpen. De reden hier was niet zozeer politiek als wel een doodordinair gebrek aan menselijkheid, aan daadkracht, aan behoorlijk bestuur en aan plichtsbesef gecombineerd met een totaal gebrek aan effectieve sancties waarmee dat gebrek aan menselijkheid, daadkracht, behoorlijkheid en plichtsbesef tegengegaan zou kunnen worden: Mijn ex en ik waren geen familie van enig ambtenaar; geen prominent PvdA-lid; en geen bekend Nederlander, en dus geen lid de van groepen waarvoor de doorsnee ambtenaar spontaan werkt.

De feitelijke situatie 1981-1983: Het resume van januari 1981 - juli 1983 voor mijn ex en mij is vrijwel dagelijkse overlast tot 4 a 5 uur 's ochtends die ons het slapen en studeren onmogelijk maakten en onze toch al bijzonder slechte gezondheid totaal ruineerden, en vanaf 1982 vrijwel wekelijkse bedreigingen en herhaalde lichamelijke aanvallen door een psychoot, die als ie ons niet bedreigde soms tot 14 uur per dag op enkele meters van onze deur in de gemeenschappelijke telefoon stond te schreeuwen en gillen dat ie "zus zou vermoorden", "zo zou vermoorden", "die te pakken zou nemen" etc. - en die in dat soort stemmingen mijn ex en mij regelmatig dagelijks stond op te wachten. En dat alles was bekend bij het CvB, bij de politie, en bij het GDH - exact zoals 50 jaar geleden bij tal van Amsterdamse ambtenaren bekend was dat de joden geterroriseerd werden en exact zoals dat toen voor vele ambtenaren geen beletsel vormden om daaraan mee te doen of in ieder geval niets te doen om het te verhinderen.

Gevlucht voor de terreur: Uiteindelijk werd ik op 4 april 1983 in mijn eigen huis in m'n maag geslagen, in m'n gezicht gespuwd en werd me - na ruim 2 1/2 jaar terreur - toegevoegd dat als ik nog een keer durfde te protesteren tegen deze terreur mijn ballen eraf gesneden zouden worden.

Ik belde de gemeentepolitie. Zoals vele tientallen keren eerder weigerde deze te komen "want wij kunnen niets doen bij buren-ruzies" (een leugen, en zelfs indien waar in tegenspraak met de politie-wet). Ik dreigde met een kort geding.

Toen kwamen er 2 ca. 20-jarige Groningse puistenkoppen in het uniform van de Gemeentepolitie van Amsterdam. Ze weigerden zich bij naam te identificeren en weigerden ook maar iets te ondernemen tegen de daders, ook toen hen door onafhankelijke getuigen uiteengezet werd dat mijn ex en ik al meer dan 2 jaar geterroriseerd werden. En ook nadat ik hen artikel 284/5 van het wetboek van strafrecht voorlas -

"Bedreiging met openlijk geweld met verenigde krachten tegen personen of goederen (...), met enig misdrijf tegen het leven gericht, met zware mishandeling of met brandstichting, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste 2 jaren (...)"

- weigerden zij op te treden.

Deze weigering van de Gemeentepolitie van Amsterdam (afkomstig van het Bureau het IJ, waar later Hans Kok kwam te overlijden onder omstandigheden die door toedoen van de burgemeester van Amsterdam nooit opgelost zijn) geschiedde met de volgende woorden, die uitgesproken werden in het bijzijn van de daders, en in zwaar Grunnings accent:

"Ach m'nier, dur gebeurt soviel ien Amsterdam da nie sou mog'n. Weetoe hoe da komp? Da komp omdat alle Amsterdammers klootsakk'n benn'n. En daarom kom'n wij pas als de lijk'n al over de vloer'n ligg'n. Dag mieneer."

Waarop deze hoogbetaalde zeer laagbegaafde wetshandhavers in hun van gemeenschaps-geld betaalde auto stapten en wegscheurden. (Mocht u geboren en getogen Amsterdammer zijn, mijnheer Blok, dan weet u nu wat u bent, volgens de Amsterdamse Gemeentepolitie; volgens B&W van Amsterdam in naam waarvan de Gemeentepolitie handelt; en, verreweg het meest belangrijk: Wat in Amsterdam, als niet-prominent Amsterdammer, uw feitelijk uitoefenbare rechten zijn, zelfs als uw leven in onmiddellijk gevaar is: Geen. Goed dat er politie is, nietwaar?).

Na deze aansporing tot moord ("Wij kom'n pas als de lijk'n al over de vloer'n ligg'n") stonden de daders dezelfde avond weer voor m'n deur om me "een lesje" te leren.

En ik ben diezelfde avond, 57 kg zwaar bij een lengte van 1.94, en ernstig invalide, uit "Heldhaftig, Vastberaden en Barmhartig" Amsterdam naar Engeland, waar ik gewoond heb, gevlucht om mijn leven te redden.

De rechtszaak: Uiteindelijk, na jaren procederen, heb ik zowel de bovengenoemde als het hoger beroep dat het CvB begon gewonnen (de gewone zaak in Mei 85, na 3 jaar procederen, en het hoger beroep in October 1988, na nogmaals 3 jaar). Ik wens er ook nog op te wijzen dat de CvB het proces tegen mijn ex en mij begon, en procedeerde op gemeenschapskosten tegen een totaal bedrag van, volgens mijn advocaat, ca. 250.000 gulden.

De beloning van het CvB: De hoofdverantwoordelijke Cammelbeeck (PvdA) werd in 1984 als ca. 65-jarige door de UR naar huis gestuurd als "incompetent om te besturen", maar kreeg van zijn collega-CvB'ers, allen ook PvdA'ers .... 850.000 gulden gouden handdruk gemeenschapsgeld uitgekeerd "vanwege verstoorde toekomstverwachtingen". Ook werd hij tot "doctor honoris causa" gemaakt, vanwege zijn zogenoemde "bijzondere prestaties".

De hoofdverantwoordelijke Poppe (PvdA) liet naar mijn informatie een tekort van 34 miljoen gulden op de rekeningen van de UvA ontstaan. Waar het geld gebleven is schijnt niemand te weten en niemand ooit uitgezocht te hebben.

De hoofdverantwoordelijke De Hon (PvdA) liet de Stichting Studentenhuisvesting (SSh), waarvan hij samen met de rest van het CvB het bestuur vormde, in 1985 failliet gaan - nadat ik hem al in 1982 gezegd had dat de SSH incompetent bestuurd werd (waarop zijn antwoord was "Meneer, u denkt toch zeker niet dat ik mijn ambtenaren afval?!!"). Dit kostte de gemeenschap 14 miljoen, o.a. vanwege de studentenflats te Diemen.

In 1986 richtte De Hon ijskoud de SSh weer op, en recentelijk wist deze PvdA'er ook nog burgemeester van Diemen te worden - waar de belangrijkste bezittingen van de SSh zich ook bevinden. (Wie vreest in Nederland nog voor de Maffia als we de PvdA hebben?)

Verantwoordelijkeid en aanspakelijkheid van het bestuur: Deze mensen - Cammelbeeck, Poppe en De Hon - hebben mijn ex en mij jarenlang opzettelijk overgeleverd aan terreur, waar ze - ook volgens de rechtbank - verplicht waren tegen op te treden, en ook heel makkelijk tegen hadden kunnen optreden, bijv. door mijn ex en mij, zoals we vele tientallen keren gevraagd hebben, een andere woning aan te bieden (uit een bestand van 4000 woningen!) of degenen die ons bedreigden, conform de regels, te dwingen te verhuizen.

Volgens de Nederlandse wet is wat zij deden een onrechtmatige daad, en ik ben nu 2 jaar bezig geweest met het telkens opnieuw aan de UvA en de SSh vragen om mij de adressen van dit menselijk uitschot te geven, zodat ik ze voor een rechtbank kan dagen. Die adressen zijn me nu een keer of 10 geweigerd - door het huidige CvB (overwegend PvdA, en allemaal bevriend met het vorige); door de SSh (heroprichter De Hon); door de beheerder en bedrijfsleider van het Maagdenhuis; en door de PvdA. Zo zit het met de verantwoordelijkheid, aansprakelijkheid en controleerbaarheid van het bestuur in Nederland: Die wordt systematisch en opzettelijk ontdoken en ontlopen door de bestuurders.

Deze mensen - allen prominente PvdA'ers, die hun positie niet aan hun menselijkheid of hun talent danken, maar alleen aan gewetensloze carriere-geilheid en een PvdA-partijboekje: De Nederlandse socialistische nomenklatoera - zijn zelfs te laf om zich voor de Nederlandse rechtbank te verantwoorden, ook als al aangetoond is dat ze een onrechtmatige daad begaan hebben, nog afgezien van hun evidente financiele wanbeleid en de ruinering van het onderwijs aan de UvA waar ze zich aan schuldig gemaakt hebben.

B. Ruim 2 jaar levensgevaar vergast of verbrand te worden - anno 1988-1990
De situatie: Uit de bijgaande brief aan de dienst Bouw- en Woningtoezicht kunt u lezen dat zowel ikzelf als mijn buren

         nu al meer dan 2 jaar levensgevaar lopen verbrand of vergast te worden

         mijn huisbaas drugshandelaars gelijkvloers vestigt

         die zowel mijn buren als mij met moord bedreigd hebben toen we klaagden over de geluidsoverlast vanwege de terrassen (met speciale politie-vergunning van Bureau Leidseplein tot 2 uur 's nachts)

         mijn huisbaas al minstens 4 jaar weet dat deze schoorsteen levensgevaarlijk is

         de directie van Bouw- en Woningtoezicht en de verantwoordelijke ambtenaren van Bouw- en Woningtoezicht weigeren om mijn brieven te beantwoorden hoewel ook zij al minstens 2 jaar weten van het levensgevaar

         de directie van Bouw- en Woningtoezicht mij telefonisch heeft laten weten dat "als het al zolang levensgevaarlijk is dan kan het nog best een tijdje levensgevaarlijk blijven"

         dat ik dit op de band opgenomen heb, en ermee naar het kabinet van de zogenaamde "in naam van de idealen van de Februari-staking" besturende burgemeester van Amsterdam gegaan ben, en dat diens assistent drs. Breemer eenvoudig weigerde dit aan te horen en wegliep - nadat ik hem verteld heb dat ik de zoon en kleinzoon van geridderde mede-organisatoren van de Februari-staking ben.

Verder verwijs ik u naar bijgaande brief aan ambtenaar Van Dijk. Het is deze brief die zowel Van Dijk als de directeuren (o.i.d.) Bartels en Vos van Bouw en Woningtoezicht weigeren te beantwoorden. Ik vermoed dat de machthebbertjes van Bouw- en Woningtoezicht mijn toon niet aanstaat, en dat ze de elementaire menselijkheid missen om in te zien dat die te danken is aan hun nalatigheid. (Hoeveel mensen zijn er nu eigenlijk vergast omdat hun eigenschappen machthebbertjes niet aanstonden? Velen, en de morele principes zijn dezelfde.)

Resume: Mijn leven en gezondheid lopen dus opnieuw al jarenlang gevaar. Ik kan hier niet behoorlijk slapen vanwege de overlast van de kroegen; ik ga iedere dag met spierpijn en gewrichtspijn naar bed omdat ik hier niet behoorlijk kan slapen; ik weet nu al 2 jaar dat mijn schoorsteen een tijdbom is (en als ik niet stook in de winter kan ik net zo goed meteen van het dak springen); zowel mijn buurvrouw als ik zijn met moord bedreigd door de onder ons door onze huisbaas gehuisveste drugshandelaar - omdat we vragen stelden over zijn ons overlast bezorgende terras; de politie heeft opnieuw laten weten dat ze niet optreden; de verantwoordelijke ambtelijke instellingen weigeren opnieuw mijn brieven te beantwoorden (en zullen wel weer top-ambtenaren uit de PvdA hebben); opnieuw weigeren Amsterdamse ambtenaren de een na de ander ook maar een vinger uit te steken voor wiens leven bedreigd wordt; en ook het kabinet van de burgemeester "heeft wel wat beters te doen" dan burgers te helpen wier leven bedreigd wordt (als ze geen bekende PvdA-leden zijn, natuurlijk).

Het zal u dus niet verbazen, mijnheer Blok, als ik deze zaak wat anders aanpak dan de vorige: Ik heb uit mijn ervaringen geleerd, en de les was zeer bitter.

Algemene Inleidende Konklusie


Mijn algemene en inleidende konklusie uit het voorafgaande is deze.

Ik bevind mij in de zeer bittere situatie dat ik, als zoon en kleinzoon van geridderde mede-organisatoren van de Februari-staking:

         samen met mijn ex bijna 3 jaar lang met geweld, bedreiging en opzettelijke onze gezondheid ruinerende overlast geterroriseerd ben in het zicht van de Dokwerker, waardoor de gezondheid, de maatschappelijke carriere, en zeer vele burgerlijke en menselijke rechten van mijn ex en mij volstrekt opzettelijk voorgoed geruineerd zijn;

         nu al 2 jaar lang iedere nacht naar bed ga met de gedachte dat zowel mijn buren als ik een excessief risico op vergassing of verbranding lopen;

         in beide gevallen heb ik vele tientallen ambtenaren gevraagd hier wat aan te doen, en in beide gevallen is dat vele tientallen keren nagelaten - en nagelaten door ambtenaren die weten en wisten dat er sprake was van levensgevaar ... zij het niet voor hen.

NB: Ik heb het over FEITEN die omstandig voor de rechtbank bewezen zijn, c.q. die al jaren bekend zijn bij de Gemeente, en ik heb het over FEITEN die, althans voor mij, een boel duidelijk maken over de menselijke achtergronden van de genocide op de joden en de overige barbaarse gruwelgeschiedenis van de 20ste eeuw.

Nogmaals: In beide zaken heb ik letterlijk met vele tientallen Amsterdamse ambtenaren te maken gehad, die vrijwel zonder uitzondering weigerden een vinger uit te steken om mijn ex of mij te helpen of beschermen - wat in vrijwel alle gevallen niet alleen hun menselijke en morele plicht was, maar ook hun normale ambtelijke plicht, waar de gemeenschap hen voor betaald om uit te oefenen.

Mijn jarenlange ervaring is, kortweg, dat de meerderheid van de Amsterdamse ambtenaren, en het Amsterdamse college van B&W, corrupt of incompetent en levensgevaarlijk is voor mensen wier leven van hun inzet, goede wil of bekwaamheid afhangt. Het resultaat is o.a. dat ik geheel andere meningen heb over de kwaliteiten van het gemeentebestuur en de modale Amsterdamse ambtenaar dan de betrokkenen zelf.

Dat is wat moeilijk argumenteren, want ieder mens leeft veel liever met plezierige illusies dan met pijnlijke waarheden, en liegen is altijd veel makkelijker dan handelen.

Wat vragen over menselijkheid: Laten we dus eens wat relevante vragen stellen, mijnheer Blok. Ik ben tenslotte een filosoof, en afgezien daarvan zijn vragen als de volgende, samen met de feitelijke gepraktiseerde antwoorden erop, de eigenlijke ideeele basis van onze cultuur - die zoals alles wat menselijk is opgetrokken is uit een combinatie van creatieve fantasie, feitelijke kennis, en door kennis geinspireerde ethische keuzes.

Ik heb het over vragen als deze.

         Wat is menselijkheid?

         Wat is een behoorlijk bestuur?

         Wat zijn de rechten van de mens, en uw en mijn burgelijke rechten nu in de dagelijkse praktijk in Nederland?

         Van welke factoren is de kwaliteit van de cultuur afhankelijk - en hoe komt het bijv. dat Athene en Florence, met enkele honderdduizenden inwoners en zonder moderne technologische middelen, de meest schitterende culturele prestaties leverden, terwijl modern Amsterdam, met 750.000 inwonders, als belangrijkste cultuurmonumenten de sang fan Sjonnie Sjordaon, het stopera-gedrocht (af te betalen tot 2050, en heil van Thijn), en de Bijlmer heeft?

         Hoe komt het dat in deze eeuw de grote meerderheid van de wereldbevolking in de gruwelijkste dictaturen geleefd hebben die er ooit bestaan hebbben - dictaturen gewoonlijk gevestigd in naam van hoge socialistische idealen?

         Wat is de reden dat er alleen in deze eeuw meer mensen vermoord en onnodig verhongerd zijn dan er in de hele menselijke geschiedenis tot deze eeuw aan mensen geweest zijn?

         En voor het oog van de camera?

Schets van een antwoord: Ik stel maar eens een paar vragen, en hoewel ik me zeker niet voorstel hier volledige antwoorden te geven heb ik hier wel een paar kleine vingerwijzingen. (Zie de bijlagen voor meer. Misschien maken die bijlagen u ook duidelijk waarom het CvB van de UvA niet tot mijn bewonderaars behoort. Mocht het u allemaal wat zwaar op de maag liggen, lees het dan s.v.p. "in het kader van de verstoorde relatie tussen bestuur en bevolking" waar de minister-president zo gaarne en zo vals van spreekt.)

De staten en gemeenschappen in deze eeuw zijn vrijwel allen bestuurd door beroepspolitici en beroepsbestuurders. In de praktijk blijken de politici zelden mensen van uitnemend intellectueel of moreel talent maar gewoonlijk het tegendeel: Wie carriere wil maken in een politieke partij moet in vrijwel alle gevallen een rasleugenaar en publieke hoer zijn, want een carriere in een TV-democratie wordt niet gemaakt met ideeen maar met indrukken op anderen, en het hebben van kennis van wetenschap, literatuur of filosofie, laat staan het hebben van originele ideeen, is - zoals u weet - onder (Nederlandse) politici zo zeldzaam dat het hebben van een bibliotheek en het regelmatig lezen van een boek een kamerlid al tot een vrijwel unieke zonderling stigmatiseert.

Het bestuur: Zoals ik de termen gebruik is het bestuur (van een stad of staat) de met macht bekleedde politici (die de beslissingen nemen, altijd "in naam van de democratie") + de ambtenaren, die de beslissingen moeten uitvoeren.

En let wel, mijnheer Blok: Naar doel en functie zijn ambtenaren nodig en nuttig: Hun taak is de wet te handhaven, en zorg te dragen voor voorzieningen (als infra-structuur, verkeer, defensie) die individuele burgers niet goed zelf kunnen organiseren. Zonder behoorlijk bestuur, een goed en gehandhaafd rechtssysteem en een effectief ambtelijk apparaat kan geen grote gemeenschap goed functioneren.

Twintig jaar verval: Zo meester, zo knecht, en wat voor politici geldt geldt tegenwoordig ook voor ambtenaren - in Nederland minstens 25% van de beroepsbevolking (vandaar de BTW-percentages): De afgelopen 20 jaar Nederlandse politiek zijn helaas gekenmerkt door een voortdurend falend beleid veroorzaakt door vrijwel volledige feitelijke incompetentie, ideeenarmoede, wanbestuur en onzinnige politieke ideeen en idealen - EN door het ene bestuurlijke schandaal na het andere, die stuk voor stuk aantonen waar de feitelijke interesses van onze bestuurders liggen en wat hun competentie is: Visserij-affaire, paspoort-affaire, Aantjes-affaire, RVS-affaire, Wir-affaire, ABP-affaire, de onrechtmatige en buitengewoon onbehoorlijk vrijlating van 2 veroordeelde oorlogs-misdadigers ... en ik noem hier alleen een handjevol recente schandalen dat me onmiddellijk te binnen schiet. Voor wie geen familie, vrienden of beschermers onder de bestuurders heeft is makkelijk te zien dat aldoor weer dezelfde zeer menselijke motieven het uiteindelijke feitelijke handelen en besturen bepalen: Machtswellust, statusgeilheid en hebzucht - en dat competentie, verantwoordelijkheid en integriteit onder Nederlandse politici even normaal zijn als een bochel, genialiteit of het hebben van twee neuzen.

Het hele bestuurlijke en wettelijke landschap is de afgelopen 20 jaar kapot gemaakt door de ene horde baantjesjagende incompetente volkshoeren (men leze: geachte democratisch verkozen afgevaardigden) na de andere, terwijl het onderwijs steeds verder verrotte, het milieu steeds meer vergiftigde, de rechtsstaat steeds verder afkalfde, en de droombox-verslaafde bevolking - heel democratisch, maar onbewust gedwongen, want ze worden immers onderwezen aan Nederlandse scholen - steeds dommer, oppervlakkiger, en kortzichtiger werd.

En ook steeds gedesillusioneerder, want in Nederland begrijpt de grote meerderheid van de niet met politici verwante of bevriende politici zo langzamerhand heel goed wat de werkelijke motieven van hun zogenaamde vertegenwoordigers zijn: Geld, macht en status - wat overigens hele respectabele menselijke motieven zijn, mijnheer Blok:

Het hoofdprobleem van het bestuur: Het probleem is dat machthebbers gewoonlijk corrupt en incompetent zijn, en zich geld, macht en status toeeigenen zonder de bevolking daarvoor te compenseren in behoorlijk bestuur, culturele rijkdom, en beschaving. En daar hebben we dus weer het 30 eeuwen oude probleem: Hoe vrijwaart een bevolking zich tegen corrupte of incompetente machthebbers: Hoe kan bestuursmacht (die nodig is) getemd worden door werkelijke en effectieve verantwoordelijkheid (die nog meer nodig is, omdat macht zonder verantwoordelijkheid uitmondt in dictatuur)?

Politici over verrotting en verval: Zelfs de huidige premier, net als vele andere echt democratisch verkozen staatshoofden een linke multi-miljonair met scherpe ellebogen en jezuitische praatjes, klaagt nu publiekelijk over "de verrotting" en "het verval" van de samenleving en van de publieke moraal.

En daar heeft deze machthebber ook gelijk in - alleen legt hij de schuld onder andere in uw en mijn schoenen, mijnheer Blok, en niet waar ie hoort: In de 20 jaar corruptie, incompetentie en baantjesjagerij en in de konsekwente verrotting onder Nederlandse parlementariers en hoge ambtenaren en in de 20 jaar ambtelijke en politieke uitvreterij, die een nationale schuld opgeleverd heeft die, als ik het wel heb, ieder uur met 1 miljoen toeneemt - en die de volgende generatie kan afbetalen, omdat de huidige generatie "na ons de zondvloed" aan het spelen was.

Nederlands taalgebruik: Vindt u mij cynisch, mijnheer Blok? Och, het zal wel, want in Nederland behoort het tot de goede vaderlandse toon om alles wat Nederlands is en waar de carriere van af kan hangen te verontschuldigen, te verfraaien en "loyaal", zoals dat heet, te vrijwaren tegen kritiek. Resultaat: Doodordinaire diefstal, zelfverrijking, parasitisme, bestuurlijke megalomanie en evidente incompetentie en corruptie worden kromgeluld tot "partij- en lands-belang", tot "politieke loyaliteit", of tot "sociale" of "maatschappelijke bewogenheid".

Menselijkheid in Amsterdam: Maar laten we eens wat vragen stellen over de menselijkheid. Hier is om te beginnen wat context. De burgemeester van Amsterdam heeft publiekelijk laten weten dat hij zou

"besturen in naam van de idealen van de Februari-staking. Komt dat zien! Komt dat zien!"

Amsterdam heeft, mede vanwege de moed en inzet van mijn ouders en grootouders, het gemeentewapen "Heldhaftig, Vastberaden en Barmhartig". En er worden in Amsterdam, in naam van de medemenselijkheid tientallen clubs vol PvdA'ers en andere linkse wereldverbeteraars gesubsidieerd die de medemenselijkheid beweren te praktiseren - in Nicaragua, Zuid-Afrika, Vietnam en andere verre en romantische oorden waar Nederlanders niet al te best over geinformeerd zijn.

Over de menselijkeid van ambtenaren: Wat moet ik dan denken van de vele tientallen ambtenaren en bestuurders die ik - in Amsterdam, in de tachtiger jaren van deze eeuw - verzocht heb het leven of de gezondheid van mijn ex en mij te beschermen, en die dit eenvoudig niet deden? Terwijl het niet alleen hun menselijke plicht was, maar ook eenvoudig hun ambtelijke plicht, waar de gemeenschap hen bijzonder goed voor betaalt?

Ik zie dat als volgt:

Over ethiek: Ieder mens, hoe verschillend ook van andere mensen, weet tot op zeer grote hoogte wat z'n medemensen pijnigt en pleziert, en wat een mens nodig heeft om redelijk te kunnen bestaan. In deze zin zijn mensen gelijk: Ze lijden dezelfde pijnen als gevolg van dezelfde oorzaken; ze ondervinden dezelfde elementaire genietingen als gevolg van dezelfde stimuli; en ze hebben tot op zeer grote hoogte dezelfde elementaire behoeften - aan voedsel, aan behuizing, aan bescherming, en aan de vrijheid om hun eigen wensen op hun eigen manier na te streven.

Anders gezegd: "We never hurt each other but by error or by malice" - zoals dr. Johnson een inzicht uitdrukte dat al minstens zo oud is als Socrates.

Konklusie over Amsterdamse ambtenaren: Als mijn ex of ik aan tientallen Amsterdamse ambtenaren, waarvan een aanzienlijk aantal bovendien vanwege hun zogenaamde menselijke en morele bewogenheid PvdA-lid zijn - dat immers ook het beste menselijke uitzicht biedt op de zachtste kussens die er in Nederland te vinden zijn, vele tientallen keren vragen om ons te beschermen tegen onze gezondheid ruinerende overlast, tegen bedreigingen met moord en tegen lichamelijk geweld; en als onafhankelijke derden vele keren hetzelfde verzoeken; en dag in dag uit, maand in maand uit, en jaar in jaar uit gaan de overlast, de bedreigingen en het lichamelijk geweld door, dan gebeurt dat met opzet, of beter gezegd: Het wordt getolereerd en in stand gehouden omdat

1.      het de behandelende ambtenaars en bestuurders aan ingeschapen menselijkheid ontbreekt om hun medemensen, voorzover geen familie, collega, of partij-lid, te helpen. En ja, ik denk dat de geschiedenis leert dat de meerderheid van de mensen zich alleen spontaan moreel en menselijk opstelt tegen leden van de eigen groep, en zich alleen tegen veronderstelde leden van de eigen groep zo verhoudt als ze zelf van anderen verlangen dat ze zich tegen henzelf verhouden. Het is wat bitter, maar verklaart wel het een en ander in bijv. de recente geschiedenis. En

2.      in Nederland geen enkele ambtenaar of bestuurder een effectieve feitelijke verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid heeft: Een ambtenaar of politicus in Nederland kan vrijwel alles doen en, vooral, laten wat ie wil - het kan een ex-SS'er zijn, het kan een evidente debiel zijn, het kan een klaarblijkelijk gestoord drankorgel zijn, maar zolang ie een geacht collega is zullen zijn zeer soort- gelijke geachte collegae - allen zijn doortrokken van en gesausd in de carriere-moraal dat "Unsere Ehre heisst Treue" en dat collega's dekken, beschermen en helpen promoveren de beste methode is om zelf gedekt, beschermd en gepromoveerd te worden. (En vandaar ook dat de grote partijen zozeer uitvallen tegen partij-leden die niet "loyaal" in hun partij-pas lopen: Zo iemand wordt gewoonlijk voor verrader versleten door de voormalige geachte collegae - precies zoals het bij de Maffia en het democratisch-centralistisch socialisme gaat, nietwaar?).

Verbreding van de vraagstelling: En wat, mijnheer Blok, is volgens u de reden dat de "socialismes" in deze eeuw onveranderlijke totalitaire terreur-staten bleken waaronder zo'n 2 miljard - dus 2000 miljoen mensen, mijnheer Blok: Ca. 200 totale bevolkingen van Nederland, en meer dan er tot twee eeuwen geleden totaal aan mensen geweest zijn - gedwongen zijn geweest te leven in deze eeuw? Denkt u dat dat een gevolg is van de persoonlijke macht van een paar krankzinnige beestmensen als Hitler, Stalin en Mao? Nu, dat kan een prettige illusie zijn, maar ik denk dat niet:

Konklusie over de recente geschiedenis: Alle macht bestaat alleen en in zoverre als de meerderheid van het bestuursapparaat - de ambtenaren, mijnheer Blok - de wil van de machthebbers uitvoert.

De 116.000 Nederlandse joden die vermoord zijn in de 2e Wereldoorlog zijn vermoord mede omdat de Nederlandse ambtenaren - na de oorlog uiteraard trouw vaderlander - massaal meewerkten aan hun opsporing. De 6 miljoen joden die in de 2e Wereldoorlog vermoord zijn zijn vermoord mede omdat de ambtenaren in de landen waar zij woonden liever ambtenaar bleven dan zich menselijk gedragen. De geschatte 40 miljoen mensen die vermoord zijn in 70 jaar Sovjet-socialisme, de geschatte 20 miljoen mensen die vermoord zijn in de Chinese culturele revolutie, zijn vermoord omdat .... juist, mijnheer Blok. En ja: "We never hurt each other but by error or by malice" - al die moordpartijen gebeurden met stilzwijgende toestemming van verantwoordelijke ambtenaren, die, gezien het feit dat alle mensen weten wat hun medemensen pijnigt en pleziert, heel goed wisten wat ze deden.

Verschil tussen dictatuur en rechtsstaat: Nu is het waar dat zij een excuus hadden, dat niet slecht is: Zij leefden in een dictatuur - en wie in een dictatuur niet meehelpt slachtoffers te maken wordt zelf slachtoffer. Maar wat moet ik dan denken van die vele tientallen Amsterdamse ambtenaren, en de prominente kwasi zeer hoogbegaafde PvdA-doctorandussen, die mijn ex en mij jarenlang welbewust aan de terreur overlieten - zonder dat ze daartoe gedwongen werden door de Gestapo of de KGB, en kennelijk daartoe bewogen door de medemenselijkheid die ze spontaan en op eigen kracht ... niet kunnen opbrengen?

Vraag over ambtelijke menselijkheid: Wat, mijnheer Blok, is volgens u nu het principiele individuele menselijke verschil tussen zogeheten fascisten (of KGB-ers, of Ceausescu-socialisten, of rode gardisten of welke andere in naam van "socialistische idealen" opererende machthebbers of hun moordadige uitvoerders ook) die mensen opzettelijk aan terreur, geweld, mishandeling, ontrechting, of het gevaar verbrand of vergast te worden overgeven en tussen zogenaamde PvdA-socialisten of Amsterdamse ambtenaren die, altijd "in naam van de idealen van Februari-staking" "heldhaftig, vastberaden en barmhartig" .... precies hetzelfde doen, en zonder daartoe gechanteerd te worden door enige bedreiging, geheel en al uit vrije keuze?

Ik voor mij vind het helaas erg moeilijk hier een principieel individueel menselijk verschil te zien - en "socialisten" als burgemeester Van Thijn en het CvB van de UvA ook al niet, hoewel, zoals ik u later uiteen zal zetten, hun redenen nogal verschillen van de mijne.

Bittere konklusie: U kunt dit een bittere konklusie vinden, en 'm cynisch noemen, maar we zijn lid van een diersoort die alleen al in deze eeuw vele honderden miljoenen soortgenoten heeft vermoord of, voor het oog van de camera's, heeft laten doodhongeren, terwijl de gruwelijkste politiestaten in het leven geroepen zijn op basis van even eerlijk beleden "socialistische idealen" als waar onze zogenaamde "socialistische" burgemeester zich jaarlijks 350.000 "kapitalistische" guldens laat betalen.

Verschillen dictatuur en rechtsstaat: Uiteraard zie ik wel nogal wat andere verschillen: In Nederland leven we onder een veel beter wettelijk systeem; Nederland is nog geen dictatuur, al wordt het even incompetent en ongeinteresseerd bestuurd als een dictatuur; en de economische welvaart is, vooral om historische en geografische redenen, veel hoger dan vrijwel overal vrijwel altijd.

De puinhoop Amsterdam: Maar wat is dan de reden dat het in Amsterdam zo een ongelovelijke culturele, sociale en juridische puinhoop is - met het Leidseplein in handen van de gokmaffia; de junks als gesubsidieerde dieven in de binnenstad; de vele tientallen onverpleegde geesteszieken die publiekelijk gedwongen worden uit de vuilnisbakken te vreten omdat de Gemeentelijke G&GD weigert ze te helpen; en een moreel en intellectueel volstrekt incompetente en overigens behoorlijk megalomane burgemeester die fungeert als stemmentrekker van de neo-fascisten "in naam van de idealen van de Februari-staking", en zelfs niet verdwijnt nadat gebleken is dat ie 124 miljoen gulden gemeenschapsgeld in het Stoperagedrocht heeft laten verdwijnen?

Reden: Onverantwoordelijk en incompetent bestuur: De algemene reden (afgezien van doodordinair gebrek aan moreel of intellectueel niveau) is de systematisch onverantwoordelijkheid die door het Nederlands bestuur geschapen is om zichzelf te vrijwaren van kritiek of controle van de burgerij, en te doen en laten wat de bestuurder zelf wil, gecombineerd met onbekwaamheid en vaak ook onwil tot behoorlijk bestuur.

Zoals ik al zei: We leven - nog - niet in een dictatuur. Maar dat is in het geheel niet de verdienste van het Amsterdamse aartsluie, misdadig onbekwame en volledig immorele gemeente-bestuur. Ik vrees dat als het van de menselijke en morele kwaliteiten van B&W van Amsterdam zou afhangen, we hier morgen een totalitaire dictatuur hebben - uiteraard ook weer "heldhaftig, vastberaden en barmhartig" en "in naam van de idealen van de Februari-staking" - om de naieve kiezers te bedriegen die niet kunnen beoordelen wat voor menselijke types ze verkiezen tot hun bestuurders. Het spijt me dat ik het zo moet zien, maar mijn ervaringen in Amsterdam en mijn kennis van de menselijke geschiedenis geven mij geen redenen tot meer optimistische gevolgtrekkingen.

Een gedebiliseerde rechtsstaat: En tenslotte, om deze zeer schetsmatige achtergrond-opmerkingen af te ronden: De hoofdreden van het bestaan van de gruwelijke dictaturen die in deze eeuw de mensheid geteisterd hebben zijn niet enkele beestmensen - maar het feit dat de grote meerderheid van het bestuursapparaat, d.w.z. van de ambtenarij, hun beestachtige politiek uitvoert: Er is geen dictatuur zonder miljoenen collaborerende ambtenaren, die ieder misschien geen bloed aan de handen hebben, maar gezamenlijk de ruggegraat van de staat vormen, en van wat de staat uitricht, ten goede of ten kwade.

Het is in Nederland nog steeds veel beter leven dan elders omdat het recht behoorlijk is en nog steeds meer wel dan niet gehandhaafd wordt - maar niet door het parlement, en niet door de ambtenarij, maar alleen door de rechtbanken. Daarom spreek ik ook van een gedebiliseerde rechtsstaat:

Van de trias politica zijn 2 van de 3 machten in dit land, nl. de bestuurlijke (regering + ambtenaren) en de wetgevende (parlement) overwegend gecorrumpeerd en bezet met grotendeels incompetente baantjes-jagers die door gebrek aan intellecueel of moreel gewicht omhoog zijn gevallen in politieke partijen. Vandaar de "demoralisatie" en "onverantwoordelijkheid" die onze premier zo gaarne de burger in de schoenen wenst te schuiven: Voorzover waar is dat voor de gemiddelde burger het onontkoombaare resultaat van meer dan 20 jaar immoreel en onverantwoordelijk wanbestuur door telkens opnieuw corrupte politici en bestuurders voortdurend afkomstig uit steeds hetzelfde hele kleine kringetje van prominente politici en ambtenaren uit de grote politieke partijen.)

Ik kan aan het verval van Nederland ook niets doen, maar ik kan het wel registreren, documenteren, beschrijven en analyseren.


En terzake, wat uw brief d.d. 14.11.90 betreft, deze keer over het enige soort cultuur-uitingen waar de hoofdstedelijke PvdA het menselijk niveau en het intellectueel talent voor heeft:

De gedwongen plaatsing van een "monument" voor de "zanger" "Johnny Jordaan" recht voor mijn deur. U schrijft, letterlijk, als alinea 2:

"Het beeld van de hand van Kees Verkade is beoordeeld door de kunst-commissie. Het oordeel over beeld en plaats was positief en dat heeft men als advies medegedeeld aan burgemeester en wethouders. B&W hebben dit advies voor kennisgeving aangenomen en daarmee was de weg vrij verder te gaan."

Dat wil zeggen:

Mijn buren en ik worden door B&W welbewust:

         opgezadeld met een "monument" tegen onze wil

         waar mij meer dan een jaar lang door minstens 20 ambtenaren, waaronder zeker 4 zogenaamde "voorlichters", systematisch informatie over is onthouden

         waar we dus, kennelijk opzettelijk, niet in gekend worden

         waar mij over geweigerd is, al in November 1989, de noodzakelijke informatie toe te sturen zodat ik mijn RECHTEN uit zou kunnen oefenen en de plaatsing van dat "monument" voor MIJN deur tegen te houden.

Ambtelijke onbehoorlijkeid: Dit laatste had zowel mij als de commissie als de gemeente veel werk had kunnen schelen, zoals ik ook toen reeds opgemerkt heb, namelijk tegen ambtenaar Lancee van Kunstzaken, die meent dat ik als ik kritiek op de gemeente Amsterdam heb maar ergens anders naar toe moet oprotten, zoals ook meer recentelijk de mening van ambtenaar Couzy, ook van Kunstzaken, was.

En de heer Lancee, die ik reeds eind 1989, nu een jaar geleden, om informatie voor mijn advocaat vroeg om een Arob-procedure te starten tegen de plaatsing van dat monument weigerde mijn advocaat die informatie toe te sturen, met de zeer democratisch-socialistische uitroep

"Kersting?? Kersting?!! Ja, die kennen we. Daar kunnen we niet aan beginnen"

, zoals ook een ambtenaar Schinkel van Publieke Werken mij dat eerder geweigerd had met de "heldhaftige en vastberaden" woorden

"u haut seeker niet fan sjonnie sjordaaooon? Nou, dan ken ik niets foor u doen. En as ut u nie befal mottu maor naor de ombudsman gaon. Mottu fooral doen, ha, ha, ha"

. Ambtenaren Lancee, Couzy en Schinkel worden nl. onderhouden van gemeenschapsgeld, ergo in Amsterdam kunnen zij eigen rechtertje spelen - ten koste van de belangen en de rechten van de burgerij: Op kosten van de burgerij ten koste van de burgerij.

Totalitaire praktijken: Ik weet niet of u het zich realiseert, mijnheer Blok, maar dit zijn doodordinaire totalitaire manieren van doen:

Een stelletje mij volstrekt onbekende personen, zonder twijfel zeer goed betaald, maakt uit dat ze "positief" oordelen over een beeld (o.g.v. welke criteria?); B&W neemt dat "voor kennisgeving aan" - et voila, alsof het Boekarest onder Ceausescu is komt er een beeld van een door mij verafschuwd "zanger" voor MIJN deur. En wie protesteert, of zelfs maar om informatie vraagt om gewoon wettelijk te kunnen protesteren, wordt ambtelijk geschoffeerd, ambtelijk gechicaniseerd, ambtelijk belogen, en ambtelijk van het kastje naar de muur gestuurd. Want ZO gaat dat in Amsterdam, voor burgers die geen prominente PvdA-ers zijn.

Denkt B&W van Amsterdam, naar welbekende reeel-socialistische bestuurders-moraal, met horigen van doen te hebben en niet met burgers met rechten? Kennelijk wel, in de dagelijkse praktijk.

Cultureel verval: Om terug te keren tot uw brief, mijnheer Blok: Nu ik al meer dan een jaar aan tientallen Amsterdamse ambtenaren gevraagd heb mij de informatie te geven om te voorkomen dat dit "monument" voor mijn deur geplaatst wordt blijkt dat "de weg vrij" is om MIJN uitzicht en MIJN onmiddellijke woon- en leef-omgeving te verontreinigen met een "cultuur"-uiting van het allerlaagste en meest achterlijke niveau dat Amsterdam en Nederland heeft voortgebracht.

Geluidsoverlast: En niet alleen dat. U weet, zoals u mij uit eigen initiatief gezegd hebt, en tientallen gemeente-ambtenaren weten:

         dat de geluidsoverlast op de kop van de Elandsgracht bijzonder groot is;

         dat hier op 25 vierkante meter 3 kroegen en 1 drugshol zijn, allen met terras-vergunningen tot 2 uur 's nachts;

         dat hiertegen door mijn buren nu al jaren geprocedeerd is en wordt;

         dat afgezien van de kroegen en het drugshol er jaarlijks grote geluids-overlast is door het zogenaamde "Jordaan-festival" en de feesten t.g.v. de bevrijding en de koningin;

         dat de kroegbazen en drugshandelaars hier volkomen eigenmachtig hun gang gaan wat het maken van herrie, het plaatsen van geluidsboxen, of het hun gasten herrie laten maken tot diep in de nacht betreft;

         dat de Gemeentepolitie hiertegen weigert op te treden;

         dat althans een van mijn buren door deze voortdurende herrie zo overspannen is geraakt dat hij een van de kroegsbazen met een mes heeft achterna gezeten;

maar desalniettemin is een "kennisgeving" van nota bene een "Kunstcom-missie" genoeg voor het kwasi-menselijke gemeentebestuur of "de weg is vrij" tot het plaatsen van NOG een bron van grote overlast erbij, en een welkome aanleiding voor 3 kroegbazen om het ene Johnny Jordaan Herdenkings Festival na het andere te gaan organiseren, uiteraard ook met instemming van B&W, want waarvoor staat dat beeld er anders?

Het leed van anderen is zeer licht te dragen, vooral voor de menselijke types die in deze stad de macht uitoefenen - en die niet, als mijn buren en ik wel, temidden van 3 cafe's, 1 drugshol, en 4 terrassen met vergunning tot 2 uur 's nachts worden gedwongen te wonen, leven en werken.

Laat ik het dus maar heel simpel zo stellen:

Geen zinnig mens wenst een dergelijke bron van geluidsoverlast voor zijn deur - hierbij nog geheel afgezien van het zeer stuitende menselijke, morele en culturele niveau dat spreekt uit de wens om populistische "zangers" als "Johnny Jordaan" "te eren met een monument" ... in een stad waar Spinoza, Huyghens, Brouwer, Beth, Van Beinum en wie al niet van werkelijke menselijke, morele of culturele statuur NIET worden geeerd met een behoorlijk monument, en ook geheel afgezien van de schandelijke geluidsoverlast die hier verder al jaren heerst.

Wie meent dat dat niet zo is, bijv. de in de Jordaan woonachtige anonieme leden van deze Kunstcommissie, zette het ding maar voor z'n EIGEN huisdeur neer: Een kennisgeving aan B&W is genoeg, op het niveau van de Amsterdamse socialistische nomenklatoera.

De bemoeienis van B&W: U schrijft, vervolgens, in alinea 3 letterlijk dit:

"De bemoeienis van de zijde van de gemeente is slechts zeer summier aangezien het hier een particulier initiatief betreft zonder financiele consequenties voor de gemeente."

Zoals ik al aangaf: Voor het huidige B&W van "heldhaftig, vastberaden en barmhartig" Amsterdam is het leed van anderen zo licht te dragen dat ze het zelfs niet zien (als ze dat al zouden willen, quod non):

Volgens uw woorden is de taakopvatting van B&W van de gemeente Amsterdam deze: ONS kost het niets, voor ONZE deur komt het niet - dus laat het maar gebeuren: De ellende van anderen wordt door B&W van Amsterdam "heldhaftig, vastberaden, en barmhartig" gedragen, a raison van enkele honderdduizenden guldens jaarlijks. Nietwaar, meneer Blok?

Reden van de nalatigheid van B&W: "De bemoeienis van de zijde van de gemeente is slechts zeer summier" eenvoudig omdat geen enkel persoonlijk of financieel belang van enig lid van B&W geraakt wordt: B&W van Amsterdam tolereert kennelijk ieder particulier initiatief (nadat het woord "positief" door een Kunstcommissie "ter kennisgeving" is gegeven) zolang het geen financiele consequenties heeft voor B&W.

Meer terzake:

De geluidsoverlast voor de omwonenden; de rechten van omwonenden tijdig en behoorlijk gekend te worden in veranderingen in hun eigen woon- en leef-omgeving; en zoiets elementairs als het de burger zoveel als redelijk mogelijk is laten meebeslissen over z'n eigen leven (inclusief culturele uitingen als beelden waar ie dag in dag uit op uitkijkt en waar ie de luidruchtige "herdenkingen" omheen moet dragen) BESTAAN eenvoudig voor B&W van Amsterdam ...

Nu, ik wou schrijven "niet" maar dat zou, zoals u weet, een onwaarheid zijn, mijnheer Blok. Natuurlijk bestaan dat soort idealen voor B&W van Amsterdam - maar strikt en alleen verbaal: in de misselijk-makende politieke propaganda-praatjes waarmee B&W van Amsterdam zeer socialistisch aan hun macht, privileges en hoge inkomens vasthouden, om zich periodiek te laten herbenoemen of herkiezen.

Willekeur en onverantwoordelijkheid: Zoals de afgelopen 10 jaar als gewoon en invalide Amsterdams burger mij hebben geleerd is in de alledaagse Amsterdamse praktijk de gewone Amsterdamse burger overgeleverd aan ambtelijke en politieke willekeur en onverantwoordelijkheid van merendeels incompetente of corrupte bestuurders en ambtenaren, die weigeren moeite te doen voor wat niet hun eigen persoonlijke belang dient, en die - getuige uw brief, namens de gemeente Amsterdam - in hun bestuur met de belangen van de burger alleen rekening houden voorzover B&W zelf er financieeel door getroffen wordt.

Ik denk niet dat u dat bedoeld hebt te zeggen, meneer Blok, maar ik kan logisch redeneren. En ja, het klopt inderdaad met de Amsterdamse feiten en mijn ervaringen in Amsterdam: Het is een culturele en maatschappelijke puinhoop. En ja, het klopt ook met wat we uit de menselijke geschiedenis weten: Vrijwel overal vrijwel altijd was het bestuur corrupt, en veel minder geinteresseerd in behoorlijk bestuur dan in eigen glorie en eigen belang.

Er zijn competente ambtenaren: Natuurlijk duid ik u niets persoonlijk euvel van wat ik gezegd heb - Amsterdam wordt al jaren buitengewoon slecht bestuurd, en er is in Amsterdam zeker een minderheid van competente en verantwoordelijke ambtenaren die wel hun best doen en wel integer zijn. Helaas zijn goede mensen tamelijk zeldzaam, zoals de geschiedenis leert, en zijn vrijwel alle machthebbers vrijwel overal vrijwel altijd corrupt.

B&W zijn verantwoordelijk: Wie ik wel verantwoordelijk en aansprakelijk stel voor de wanstaltige sociale, wettelijke en bestuurlijke puinhoop die Amsterdam is zijn de burgemeester van Amsterdam en het College van B&W, die ik daarover ook verder aan zal spreken, zoals ik ze al eerder aangesproken heb.

In ieder geval heeft u hiermee mijn antwoord op uw brief. Mijn advocaat zal mij verder wel informeren over zowel Arob-procedures als de mate waarmee u daarmee redelijkerwijs geacht mag worden onbekend te zijn.

Samenvating van mijn wensen: Ik wil nu uitdrukkelijk aantekenen dat voor MIJN deur GEEN monument voor de "zanger" "Johnny Jordaan" komt: Zet het maar voor de deur van de initiatief-nemers die u mij genoemd hebt, of voor de deur van de zo positieve ambtelijke Kunstcommissie (anoniem dus onverantwoordelijk).

Gezien mijn woonsituatie en gezondheid is het waarschijnlijk verreweg het verstandigst en het redelijkst, en in ieder geval mijn wens, dat de Gemeente Amsterdam mij behulpzaam is te verhuizen:

Ik wens niet te leven in een pand waar mijn leven afhangt van de goedertierenheid van drugshandelaars en malafide huisjesmelkers, en waar ik jaar in jaar uit moet wachten tot ik vergast of verbrand ben.

Want inderdaad: De totalitaire ambtenaren Couzy, Lancee etc. hebben groot gelijk:

Voor rationele, rechtvaardige en redelijke mensen is er in deze stad en in dit land geen plaats: In Nederland worden veroordeelde fascistische massa-moordenaars in naam van de menselijkheid vrijgelaten op verlangen van 19 zogenaamd "prominente personen" en met voorbijgaan aan alle rechts- en fatsoens-regels; en in Amsterdam, anno 1980-1990, worden de kinderen en kleinkinderen van geridderde anti-fascisten jarenlang met terreur en moordbedreiging vervolgd, en als ze dat met veel moeite overleefd hebben worden ze jarenlang, met actieve instemming van de totalitaire socialisten die hier de macht hebben, door de Gemeente Amsterdam welbewust blootgesteld aan het gevaar vergast en/of verbrand te worden.

Weg uit Amsterdam en Nederland: Ik wil dus weg uit deze stad en dit land, waar mijn gezondheid en mijn menselijke en burgerlijke rechten welbewust geruineerd zijn "in naam van de idealen van de Februari-staking" door hoogbetaalde ambtenaren die hun baantjes danken aan de PvdA en die ik, gezien hun misdadige nalatigheid, helaas alleen als menselijk en moreel gelijkwaardig met fascisten kan zien.

Vindt u dat cynisch? En zoudt u zich niet eerst afvragen of het waar is?

Of wat het betekent?

Universele menselijke gelijkwaardigheid: Nu, in de eerste plaats zie niet alleen ik deze gelijkwaardigeid zo: Zelfs de burgemeester van Amsterdam ziet dat zo, want hij heeft ad nauseam verklaart dat zijns inziens "alle mensen gelijkwaardig" zijn. Als burgemeesterlijke zelfbeschrijving, of als beschrijving van de top van de PvdA (die dit standpunt vrijwel allemaal huldigen - ieder met een door de gemeenschap betaald salaris dat in het geheel niet gelijkwaardig met het modale salaris is) wil ik dit wel accepteren:

Het getuigt van een lofwaardige zelfkennis van deze machthebbers om in te zien en bij implicatie toe te geven dat ze "gelijkwaardig" zijn met bekende socialisten als Goering, Goebbels, Stalin, Beria - "alle mensen" betekent tenslotte alle mensen, terwijl iemand als Beria bijzonder knap was in het afsteken socialistische verkiezingsredes, naast een minstens even grote knapheid op het terrein van martelen.

De lessen van de UvA: In de tweede plaats is dit wat ik aan de "maatschappelijk relevante" UvA "geleerd" heb: Mij is van de katheders in het Maagdenhuis en de faculteiten voor filosofie en psychologie tientallen malen voorgehouden dat "iedereen weet dat waarheid niet bestaat", dat "alle moraal cultureel relatief is" (zodat bijv. het fascisme een "gelijkwaardige" menselijke poging tot het stichten van een cultuur is) en dat "rationele wetenschap sexistisch en verderfelijk" is. Het zijn dit soort inschattingen en waarderingen die het geestesgoed vormt waarmee de nieuwe alfa- en gamma-elite, opgeleid aan de UvA, zich kan orienteren in de "Brave New World" van morgen.

Overigens, mijnheer Blok, even als denkende mensen onder elkaar: Als er geen waarheid bestaat kan het ook niet waar zijn dat er ca. 6 miljoen joden vermoord zijn in de 2e Wereldoorlog; als alle moraal cultureel relatief is dan zijn Mao en Hitler geen haar beter of slechter dan ons aller socialistische heilige wijlen Joop den Uyl (waarvan burgemeester Van Thijn "altijd tranen in de ogen kreeg" als ie 'm hoorde spreken: Politiek fanatisme en kontlikkerij hebben dus fysiologische gevolgen) en danken we het alleen aan Joop's gebrek aan gelegenheid dat we ook hier niet gesticht zijn door een culturele of socialistische revolutie; terwijl als rationele wetenschap zo verderfelijk is een belangrijk deel van wat ons van de andere dieren onderscheid en, als waarachtig begrip en werkelijk inzicht in de ons omringende werkelijkheid onze roeping en trots zou moeten zijn, verderfelijk is.

Over menselijke ongelijkwaardigheid: Maar terug naar "Alle mensen zijn gelijkwaardig". Als beschrijving van bijv. mijn ouders of mijzelf wijs ik het af: Mijn vader was niet "gelijkwaardig" met de SS'ers die mijn grootvader vermoordden, zoals ik niet "gelijkwaardig" ben met de morele en menselijke incompetent die Amsterdam a raison van 350.000 gulden jaarlijks "in naam van de idealen van de Februaristakers" als "socialistisch" burgemeester heeft.

En in de derde plaats, mijnheer Blok: Het kost u, als Goed Vaderlander, geen enkele moeite om van buitenlanders ("allochtonen", in ambterlands) als Alva of Rauter te accepteren dat het op z'n minst baarlijke duivels waren, noch kost het u moeite om in te zien dat vrijwel overal vrijwel altijd in de menselijke geschiedenis de machthebbers corrupt, incompetent, huichelachtig en hebzuchtig waren. Nu, ik zeg dat het bestuur in Amsterdam niet beter is dan elders, maar wel een stuk schijnheiliger.

In de vierde plaats, tenslotte: Helaas is mijn gezondheid geruineerd, mede door toedoen van het soort totalitaire PvdA-socialisten dat in deze stad de macht heeft, en mijn conclusie na tien jaar wonen in Amsterdam is dat ik helaas in een gedebiliseerde rechtsstaat woon, en in een stad met een bijzonder incompetent en corrupt bestuur.

Mijn rechten en taalgebruik: Nogmaals, dat alles is uw schuld niet, maar - zie ik me helaas verplicht toe te voegen, gezien de tientallen Amsterdamse ambtenaren die mij zeer totalitair hebben gezegd dat ik maar op moet rotten als ik kritiek heb - ik heb recht op mijn meningen; recht om mijn meningen te uiten; en in beginsel recht ernaar te handelen.

En als mijn taalgebruik u niet mocht aanstaan, omdat ik bijv. niet deel in de onder ambtenaren gebruikelijke gespeelde ootmoedige eerbied voor de pretenties van onze huichelende bestuurders, bedenk dan dat "mijn woord mij een wapen tot verweer" is - verweer tegen het soort mensen die er niet in schromen mij jarenlang aan de medemenselijkheid van moorddadige psychoten en drugs-handelaars bloot te stellen, en dat, volgens de burgemeester en het officiele briefpapier van de Gemeente Amsterdam, dat altijd "Heldhaftig, Vastberaden en Barmhartig" doen in naam van de idealen van de Februari-staking.

Ik wil u er nog wel op wijzen dat ik geen geweld maar alleen woorden gebruik - als verweer tegen mensen die welbewust tolereren dat ik blootgesteld word aan situaties die mijn leven of gezondheid bedreigen; dat ik geen malafide bestuurder met een inkomen van 350.000 gulden jaarlijks ben en geen incompetente ambtenaar die zijn plicht nalaat tegen 50.000 gulden jaarlijks uit de belastingopbrengst; dat mijn taalgebruik er mede toe dient om niet verstikt te raken in de kwasi-menselijke politieke propaganda-clichees, valse beloftes en voze pretenties waar onze o zo menselijk liegende bestuurders critici op vergasten; dat de enige reden waarom ik u en anderen moet onthalen op dit proza het feit is dat het Amsterdamse bestuur haar plicht niet doet; en dat, tenslotte,

mijn vragen en schetsmatige opmerkingen een deel van de fundamenten van onze beschaving, onze cultuur en onze rechtsstaat betreffen, en van de redenen waarom ik nogal pessimistisch gestemd ben over het behoud van onze beschaving, onze cultuur en onze rechtsstaat. Uiteraard pretendeer ik niet enig onderwerp dat ik aangesneden heb volledig behandeld te hebben.

En tenslotte, mijnheer Blok, geloof me als ik zeg dat ik het liefst NIETS van doen heb met mensen van het menselijke en morele niveau van B&W van Amsterdam en de doorsnee Amsterdamse ambtenaar en dat ik daarom dan ook jarenlang gepoogd heb de hier genoemde zaken buiten de publiciteit op te lossen, ook al omdat ik niet geloof dat er in Nederland een rationele publieke discussie gevoerd kan worden, en bovendien meen dat het daarvoor te laat is: De gevolgen van 20 jaar wanbestuur kunnen niet meer omgekeerd worden, en Nederland is gedebiliseerd voor de komende generaties.

Ik schrijf u omdat ik daartoe word gedwongen omdat het bestuur niet deugt en voortdurend eigenmachtig, dom, bot en arrogant in mijn leven ingrijpt.

En het neemt deze vorm aan omdat ik de moeite neem om althans te proberen mijn meningen duidelijk te maken.

Maar goed, genoeg voor het moment.

Met vriendelijke groeten,

hoogachtend,

Bijlages


P.S.

Deze brief is een bezwaarschrift omdat ambtenaar Blok mij gezegd heeft dat dit de enige mogelijke manier is. Hij heeft mij ook gezegd dat er geen of geen duidelijke beslissing is (nl. afgezien van een paraaf op een map, want zo gaat B&W om met de belangen van anderen), en dat ik de tijd zou hebben tot 9 december.

En verder loopt deze brief vooruit op andere stukken, zoals een verzoek om een besluit tot schorsende werking dat u tegemoet kunt zien van mijn advocaat; verdere documentatie, nl. het opnieuw aanbieden van mijn brief aan Van Thijn uit April van dit jaar, die deze zogenaamd niet ontvangen heeft; en nog een aantal andere zaken, zoals een schadevordering op de gemeente Amsterdam.

Verder wil ik opmerken dat ik over deze zaak en daarmee samenhangende problemen de afgelopen weken gesproken heb met de heren Blommestein en Broodbakker van de afdeling Vergunningen; met de heer Blokker van de voorpost Jordaan; met de leiding van het politiebureau Lijnbaansgracht (adjudant Uitdewilgen + assistent en de heer Takens, die daar de geuniformeerde politie leidt); en met een advocaat gespecialiseerd in huurzaken betreffende de levensgevaarlijke schoorsteen, en dat ik al mijn kosten voortkomend uit ambtelijke/bestuurlijke incompetentie terug zal vorderen, evenals de schade die ik door die incompetentie geleden heb.


Colofon:
Ingediend tegen ontvangstbewijs bij de persoonlijke portier van burgemeester Van Thijn in 1990.
NOOIT beantwoord.

         Naar Index - Overzicht Bijlages

Maartens@xs4all.nl


 

 

 


Welcome to the ME in Amsterdam pages of Maarten Maartensz. See Help + Map + Tour + Tips + Notes + News + Home