Noot 1: M.a.w.
dit is een rapport dat in enkele maanden geschreven
is. Voor Nederlandse verhoudingen is dat
verbazingwekkend snel. Dat is lofwaardig, maar men
kan zich afvragen of wat meer tijd en welicht een
wat minder journalistieke stijl en presentatie niet
beter waren geweest bij een zo belangrijk en
overwegend zich illegaal en in het geheim afspelend
onderwerp.
Wat betreft "nadat het
concept op 11 augustus 1995 uitvoerig was
besproken met een aantal vertegenwoordigers van
politie en justitie in Amsterdam. Deze bespreking
stond natuurlijk geenszins in het teken van enige
fiattering van dit rapport.": Uiteraard kan
dit ook anders gelezen worden: vertegenwoordigers
van politie en justitie in Amsterdam wilden de
bevindingen van het rapport niet onderschrijven
- immers, we spreken van het rapport van een
parlementaire enquete-commissie (en niet van
een stel journalistieke sensatiemakers).
TekstN1
Noot 2: Wat mij
enigszins verbaast - als kenner van het
universitaire milieu - is de aanname dat 4
hoogleraren criminologie de specifieke kennis en
competentie hebben voor een rapport als het
onderhavige.
Ikzelf zou aannemen dat de normale hoogleraar erg
weinig omgang heeft met criminelen, en deze
voornamelijk uit boeken of uit rechtszalen kent,
maar niet in actie. En ikzelf heb nog nooit enige
hoogleraar aangetroffen met mijn ervaringen in het
Amsterdamse drugsmilieu (waar ik niet alleen
geterroriseerd ben boven een drugshandel, maar ook
een Sleep-In geleid heb, en betrokken ben geweest
bij problemen in een softdrugs-handel).
Het is overigens moeilijk te zeggen wie de
noodzakelijke competentie voor het doen van zinnige
uitspraken over het Nederlandse criminele milieu wel
hebben. Ik vermoed dat degenen die er het meest van
weten, afgezien van de criminelen zelf, in de
journalistiek of bij de politie werken. TekstN2
Noot 3: "Alle
definities zijn moeilijk", verzuchtte Multatuli
heel wat keer. "Deze
definitie luidt dat er van georganiseerde
criminaliteit sprake is wanneer groepen van
personen uit winstbejag op een systematische
manier misdaden plegen met ernstige gevolgen voor
de samenleving en hun illegale optreden op
allerhande manieren, maar in het bijzonder door
(dreiging met) geweld of (andere vormen van)
intimidatie en corruptie trachten af te schermen
tegen gericht optreden van de overheid hiertegen."
Aangezien ik een logische geest heb moet ik hieraan
ontlenen dat er sprake is van het georganiseerd
breken van de wet wanneer meerdere personen ... de
wet breken en dat trachten te verbergen middels
intimidatie of corruptie, en dat allemaal doen uit
winstbejag.
De rest van de "definitie"
bestaat uit waardeoordelen, en wat resteert is geen
behoorlijke definitie (o.a. omdat noch winstbejag,
noch intimidatie, noch corruptie tot de essentie van
het plegen van misdaden c.q. het opzettelijk breken
van de wet behoren - want bijv. ook
idealistische terroristen kunnen georganiseerde
criminelen zijn, net als witte-boorden criminelen,
of politiemensen die eenvoudig weigeren de wet te
handhaven, omdat ze daar georganiseerd geen zin in
hebben, wat kennelijk de norm in Amsterdam is, sinds
Van Thijn en Nordholt). TekstN3
Noot 4: Ik heb hier in
de tekst die ik op het net vond het e.e.a. moet
omgooien in zins-volgorde om de betekenis te
behouden. TekstN4
Noot 5: Het in deze
alinea gestelde is op sommige plaatsen niet erg
duidelijk, wat wellicht van doen heeft met de
snelheid waarmee het rapport geproduceerd is. Hoe
het zij, ik licht eruit dat "Om Amsterdam kan men dus gewoon
niet heen wanneer men enig zicht wil krijgen op
het probleem van de georganiseerde criminaliteit
in Nederland." en dat het rapport
zich "beperkt tot de ontwikkelingen en
gebeurtenissen die zich sedert 1990 hebben
voorgedaan", waaronder dus "ME in Amsterdam"
ook valt.
Feitelijk spreekt het rapport dus van ca. 5 jaar,
en feitelijk zijn dit jaren waarin Amsterdam
"bestuurd werd uit naam van de idealen van de
Februari-staking" door drs. Ed van Thijn, die deze
frase vele keren bezigde terwijl hij de stad
uitleverde aan de drugsmafia en de ambtelijke
corruptie en incompetentie. TekstN5
Noot 6: Het in deze
alinea gestelde is weer vlot journalistiek, maar de
in methodologie geinteresseerde wetenschapsfilosoof,
die leest dat " Kortom:
onderzoek naar georganiseerde criminaliteit is
geen eenvoudige zaak" en wat daaraan in de
tekst vooraf ging vraagt zich af of er dan überhaupt
wel echte onomstotelijke feiten zijn; wat de
methoden zijn waarmee die feiten vastgesteld en
onderzocht worden; en hoe de lezer van het Van Traa
rapport moet beslissen of het daarin gestelde nu uit
de duim van de rapportschrijvers komt, of een wat
"wetenschappelijke herschrijving" is van veel
journalistiek, of anders zo niet de gehele waarheid
dan in in ieder geval een beduidend deel
daarvan. TekstN6
Noot 7: Meer
journalistiek. Het valt deze burger op dat er zeer
vele Amsterdamse burgers zijn die redelijk wat
ervaring hebben met allerlei vormen van
criminaliteit, en dat er daaronder weer velen
zijn die zich - net als ik - vele keren tevergeefs
tot de Amsterdamse politie hebben gewend.
Verder weet deze met de drugshandel bekende
Amsterdamse burger dat in kringen van
drugshandelaars de Amsterdamse politie een lachertje
wordt gevonden - "stommelingen", "mietjes",
"uniformgekken" etc.
En
op 6 oktober 2001 schreven de kranten dat de
Nederlandse politie 80% van de aangiftes (NB: niet
de misdrijven: de aangiftes!) totaal onbehandeld
laat, en dat 80% een miljoen (rekenkundig, voor
wie 't niet gelooft: 1.000.000) aangiften betreft.
Dit betekent iets
heel eenvoudigs: De Nederlandse Rechtsstaat
functioneert niet meer, wanneer 4 van de 5
aangemelde misdrijven niet eens meer onderzocht
worden. Er is in de praktijk geen rechtsstaat
meer over indien de politie wel het verkeer
blijft regelen maar overigens de door de
burgerij aangegeven misdrijven in zeer grote
meerderheid niet eens behandelt. TekstN7
Noot 8: Tsja. Als dat
allemaal in die paar maanden gebeurd is waarin het
onderzoek gedaan en het rapport geschreven is, dan
is er gewerkt op een manier en met een snelheid en
grondigheid die ik totaal niet ken in Nederland.
Kortom: Ik geloof het gestelde niet - niet in de
vorm waarin het gepresenteerd wordt, met de
suggestie dat allerlei bronnen grondig bestudeerd
zijn. TekstN8
Noot 9: Wat nog
veel meer "voor de hand"
ligt is dat "persberichten
en journalistieke reportages" de feitelijke
hoofdmoot van de onderzoeksgegevens vormen (en niet,
zoals in deze alinea gesuggereerd, een
terzijde).
TekstN9
Noot 10: Deze lange
alinea kan wat de zin betreft ingekookt worden
tot:
Bij
de Amsterdamse politie is het overwegend een
puinzooi, en wordt maar wat aangerommeld, te
goeder of te kwader trouw, en zonder veel leiding,
coordinatie, of behoorlijke organisatie. En
inderdaad: dit komt ook precies overeen met mijn
eigen rijke maar zeer droefgeestige ervaring met
de hoofdstedelijke Hermandad - die ik overigens
alle goeds wens, want zonder een goede politie is
er geen behoorlijke rechtsstaat. (Ergo: In
Amsterdam heerst geen behoorlijke
rechtsstaat.) TekstN10
Noot 11: De gegeven "eenvoudige reden" is
onbegrijpelijk. TekstN11
Noot 12: Tsja. Mijn
eigen indruk van de Amsterdamse politie de
afgelopen 30 jaar, waar ik veel ervaring mee heb,
alles uniform ellendig is, dat het een incompetent
geleid corps is, met een staf die kan doen en
laten wat ze willen, wat gewoonlijk niet de wet
handhaven is maar het zichzelf verrijken of
zichzelf beleven in een uniform, en die voorzover
niet incompetent eenvoudig corrupt zijn, op tal
van manieren, en in ieder geval NIET doen
waar ze WEL voor betaald worden: Het handhaven van
de Nederlandse wet en het overeind houden van de
Nederlandse rechtsstaat.
Hierbij wil ik best aannemen dat er individuele
moedige en behoorlijke agenten zijn en ook dat
sommige leden van de korpsleiding, en mogelijk de
meerderheid van het personeel, overwegend integer
is. Maar ook integriteit, moed en behoorlijkheid
garanderen geen competentie, en het komt mij voor
dat in de afgelopen dekaden in Nederland zowel
gehele openbaar bestuur en zowel de gekozen
volksvertegenwoordigers als de ambtenarij en
wetshandhavers, gerekruteerd worden uit precies dat
deel van de bevolking dat NIET geschikt is als
bestuurder of wetshandhaver.
En inderdaad
lijkt het mij dat een Nederlander met hersens en
moed al het mogelijke zal doen om te VERMIJDEN
dat ie in de politiek of het bestuur terecht
komt, eenvoudig vanwege het niveau van de mensen
dat daarin rondloopt. Wie hersens of moed heeft
in Nederland (NB het "of") kan dan ook zeer veel
beter verdienen, en zeer veel interessanter werk
vinden buiten het openbaar bestuur, en zal dit
vrijwel altijd doen. Degenen die resteren voor
het Nederlandse openbare bestuur zijn de
tienderangs, de mislukkelingen, de talentlozen,
de laffen, de geboren uitvreters en meelopers -
kortom, iedereen die niet in staat is
zelfstandig een carriere in de wetenschap, de
kunst, de media, of in zaken te maken. (Ook dit
is een gevolg van het soort democratie dat in
Neerland heerst. Men vergelijke bijv. De
Tocqueville's "Democracy in America".) TekstN12
Noot 13: "moeten worden bezien" ??
Ach kom: KUNNEN worden bezien - de pretentie dat een
snel samengeflanste ingeblikte geschiedenis het
noodzakelijke normatieve kader zou vormen is
onzin. TekstN13
Noot 14: Ergo: De
ENIGE garantie dat de inhoud van het rapport
waarachtig is - die immers voor een groot deel
geheime en/of onbekende criminele feiten en personen
betreft - is gelegen in de integriteit van de
opstellers ervan.
Gezien het onderwerp is dat wellicht onontkoombaar,
maar een rapport met geanonimiseerde bronnen en
gegevens die betrekking hebben op geheimen is niet
het meest geloofwaardig in de wereld. TekstN14
Noot 15: Het kan aan
mijn gevorderde leeftijd, grote eruditie of hoge
intelligentie liggen, maar alineaas als deze (en
nogal wat andere) maken op mij sterk de indruk van
teksten voor boekjes voor HAVO-leerlingen uit de wat
hogere klassen. Dit geldt een flink deel van het
proza dat volgt, maar ik zal het niet meer opmerken,
en verwijs alleen naar noot 13.
Tekst15
Noot 16: Kortom:
Wat feitelijk spectaculair steeg waren (1) het
aantal overheidsdienaren en (2) de criminaliteit,
en de laatste steeg zo spectaculair omdat de
eersten al 30 jaar "een gedoogbeleid" voeren tegen
vrijwel iedere vorm van criminaliteit waar ze zelf
geen direct slachtoffer van zijn.
Overigens zie Oud-Korpschef
Hessing: "Het Nederlandse drugsbeleid deugt niet."
TekstN16
Noot 17: Wat betreft:
"(in de stad huizen meer
dan 40.000 «probleemdrinkers» en 7.000 verslaafden
aan drugs)". Ik zou graag weten waar die
getallen op gebaseerd zijn, en merk overigens op dat
" meer dan "
impliceert dat de gegeven aantallen de minimale
aantallen zijn.
Merk ook op dat omgerekend naar 700.000 inwoners
(iets te hoog, en dat omvat bovendien heel wat
kinderen, die noch probleemdrinker noch verslaafde
zijn) ca. 1 op de 15 alcoholici en ca. 1 op de 100
(anderszins) verslaafden. Kortom,
minstens 10% van de volwassen bevolking van
Amsterdam moet - volgens de gegeven minimale
cijfers - verslaafd zijn aan alcohol of drugs.
Inderdaad zijn dit schrikwekkende cijfers - die
toch voor een belangrijk deel op het conto van een
stel Amsterdamse burgemeesters te schrijven zijn,
zoals in het bijzonder Van Thijn. TekstN17
Noot 18: Wat betreft:
"Tussen 1987 en 1993 zijn
in Nederland 15.701 blanco documenten ontvreemd
van gemeentelijke instanties. Hier waren 5.148
paspoorten bij." Ook dit
zijn weer zeer verontrustende cijfers: In
Nederland verdwijnen kennelijk in de orde van 1000
Nederlandse paspoorten per jaar, geheel afgezien
van de valselijk als "verloren" opgegeven, en
afgezien van de werkelijk verloren of gestolen
paspoorten.
Men mag aannemen
dat een groot deel van de internationale mafia
zich met Nederlandse reisdocumenten verplaatst. Zie Noot 12. TekstN18
Noot 19: Wat betreft:
"Maar dat met de
vernieuwingen die 30 jaar geleden tot stand werden
gebracht, ook een basis is gelegd voor de
ontwikkeling van georganiseerde misdaad in de
stad, is in de beschouwingen over de jaren zestig
nog niet verdisconteerd."
In
de eerste plaats toont dit aan dat zo ongeveer
ALLE Nederlandse: burgemeesters, wethouders,
commissarissen van politie, officieren van
justitie, en rechters - om van de
volksvertegenwoordigers niet te spreken, 30 jaar
lang hun plicht welbewust hebben verzaakt, of
totaal incompetent zijn geweest. Zie Oud-Korpschef
Hessing: "Het Nederlandse drugsbeleid deugt
niet."
In de tweede plaats kan ik me nog heel goed
herinneren dat ik in het najaar van 1969 aanwezig
was in Paradiso, waar een vergadering was mede
belegd door de gemeente Amsterdam, waar al heel
duidelijk beargumenteerd werd door de aanwezigen -
vooral op basis van het Britse Wootton-rapport over
drugs van enkele jaren eerder (Wootton was een
Engelse parlementarier) - dat de enige manier om
misdaad en verloedering te voorkomen het legaliseren
van soft drugs was.
In de derde plaats heb ik in 1970 een rapport over
de Amsterdamse Sleep-In ingediend bij de toenmalige
wethouder Verheij, waarin uitgebreid beargumenteerd
werd dat de Sleep-Ins zoals ze door de gemeente
geexploiteerd werden een gegarandeerd recept vormden
om jaarlijks vele duizenden jonge buitenlandse
toeristen aan de drugs te krijgen. Verheij heeft
altijd beweerd dat hij het rapport niet ontvangen
heeft en niet kende, en heeft mij in 1971 met een
gemeentelijke order de toegang tot de gemeentelijke
Sleep-Ins ontzegd, die hij van 1971 liet exploiteren
door de volkomen corrupte en alcoholische ambtenares
Jeugdzaken Amsterdam mevr. mr. Storm en haar
persoonlijke vriendjes en beschermelingen. Dit is
doorgegaan tot in de 90-er jaren, toen de uitbaters
zich hervormden in wat tegenwoorde "De Arena"
heet. TekstN19
Noot 20: Het lijkt er
sterk op alsof de hooggeleerde schrijvers van het
rapport hier zelf bij zijn geweest, gezien de
plotselinge levendigheid en intimiteit van het proza
en het noemen van namen. Wat betreft "In feite feestten de
subsidie-ontvangers (waaronder leden van «The
Happy Family») in Spanje en financierden met
overheidsgeld hun eerste drugstransporten."
zou ik diverse interessante verhalen kunnen
vertellen (afkomstig van dealers van «The Happy
Family»: ik ben er niet bij geweest, maar heb zelf
een interessante conversatie en ben niet vrij van
moed, karakter en ondernemingslust, en heb dus de
afgelopen 30 jaar nog wel eens wat gehoord).
Hoe het zij: Mijzelf, en nogal wat van mijn
kennissen, was duidelijk vanaf ca. 1970 dat absoluut
alles mogelijk was in Amsterdam, en dat wie geen
morele normen en wel geldlust had, en overigens een
goed verstand, makkelijk en snel erg rijk kon
worden. (De lezer van deze site mag z'n konklusies
trekken over mijn eigen normbesef. Overigens heb ik
niets tegen soft drugs, en ben altijd een verklaard
tegenstander van hard drugs geweest, en drink ik
zelf ook al niet. Ondanks mijn invaliditeit - en
misschien mede omdat deze me al 22 jaar dwingt zo
gezond mogelijk te leven - zie ik er dan ook veel
jonger uit dan ik ben.) TekstN20
Noot 21: Bij deze -
zoveelste te - lange alinea moet ik een paar
kritische korte opmerkingen maken:
"De feitelijke seksuele
vrijheid blijkt veel minder groot te zijn dan werd
aangenomen. Dachten we in de jaren zestig... ":
Wie zijn "we"?
Ikzelf dacht al in de jaren 60 dat het grootste deel
wat ik zag modieuse aanstellerij was, en denk dat
nog steeds. (Sexualiteit is nu eenmaal zó
emotionerend dat maar heel weinig mensen de karakter
en de spontaniteit hebben daar zinnig mee om te
durven en kunnen gaan. Er wordt dan ook al sinds de
Klassieke Oudheid vooral publiek over gelogen en in
het geheim aan gedaan.)
"Ondanks alle vrijheid is
het drugsgebruik van Nederlanders niet sneller
gestegen dan in landen waar hun gebruik streng is
verboden en wordt vervolgd; in sommige opzichten
(aantal drugsdoden, verspreiding van AIDS via
junkies die naalden gebruiken) gaat het hier zelfs
beter."
"What's in a word?" Ik zou echter toch veel liever
van "minder slecht" dan van "beter" spreken.
"...de plaatselijke VVV
maakt dus niet alleen reclame voor musea en het
grootste intact gebleven historische centrum van
alle Europese steden, maar ook voor de openlijke
prostitutie en voor het tolerante klimaat
tegenover drugsgebruikers; het presenteerde de
stad vijf jaar terug zelfs als Amsterdam-homotown
om haar libertaire karakter te profileren...":
Tsja. Ik vermoed dat dit alles bewust B&W-beleid
is, bijvoorbeeld van de kennelijke bisexuele doch
braaf getrouwde wethouder Van der Aa, die niet lang
geleden grote gemeentelijke posters met twee
griezelig-kaalgeschoren homofiele kerels verspreidde
(mij herinnerend aan het feit dat er een
buitenproportioneel grote hoeveelheid homofielen
onder de SS waren, wat immers ook een echte macho
wereld was) poserend met hun eigen baby, aangeschaft
met morele steun van B&W van Amsterdam, die
kennelijk stuk voor stuk zo in de war zijn over hun
eigen sexualiteit dat ze koste wat het kost willen
bewijzen NIET "homofoob" te zijn, en dus de meest
gestoorde verlangens uit die hoek inwilligen. Men
mocht immers eens denken dat Van der Aa of Cohen of
Van Thijn van de verkeerde kant zouden kunnen
zijn!
Hetzelfde gebeurde trouwens aan de UvA: Tussen 1980
en 1990 was je als lid van de Asva vrijwel zeker van
een aanstelling als wetenschappelijk medewerker
wanneer je maar luid genoeg van de daken schreeuwde
dat je een homo of een feminist(e) was. Dit bracht
je dan feitelijk voor de rest van je leven een
buitengewoon hoogbetaald parasieten-plekje op, en
daar ging het de dames en heren kwasi-revolutionaire
radikalinski's feitelijk altijd om, ongeacht sexuele
voorkeur of politieke pretenties: Het heeft een
tamelijk kleine groep vele miljoenen en tientallen
jaren inkomsten en parasieten-baantjes
verzekerd. TekstN21
Noot 22: "Het ideaal van zulke
vechtsporters is gecontroleerd geweld, maar wil
dat altijd lukken?" Natuurlijk niet - maar
ik vraag me hier weer eens me af hoeveel feitelijke
kennis van zaken de zeer hooggeleerde schrijvers
hebben. Mijn eigen ervaring is dat ik veel liever te
maken heb - als ik dan toch met onderwereldfiguren
omga, wat ik wel eens gedaan heb - met figuren die
een vechtsport beoefend hebben, om de eenvoudige
reden dat deze zich gewoonlijk beter kunnen
beheersen en veel minder snel een wapen zullen
gebruiken.
Overigens wat betreft mijn omgang met
onderwereld-figuren het volgende: Ik heb
Joegoslavische cocaine-dealers gekend (niet vanwege
mijn cocaine-gebruik: ik gebruik geen hard drugs,
maar vanwege mijn bijzondere conversatie, die me
voor dergelijke figuren interessant maakte, en door
mijn eigen nieuwsgierigheid naar menselijke types);
ik heb grote Nederlandse softdrugs-handelaars en
coffeeshop-eigenaars gekend; ik heb een Amsterdamse
coffeeshop geleid (vier maanden lang: toen stopte ik
vanwege de komst van de Ecstasy, waar ik tegen was
en ben); en ik heb diverse andere
onderwereld-figuren ontmoet.
Nu, afgezien van moraal is het een feit dat de
criminele top die ik ontmoet heb - grote
drugshandelaats, coffeeshop-eigenaars e.d. -
in mijn ogen gewoonlijk intelligenter, moediger en
feitelijk redenerender mensen zijn dan de tamme
idioten die ik het Neerlands bestuur en de
Neerlandse burocratie tref, gewoonlijk
beschavingsloos, laf, en alleen redenerend in termen
van de modieuze politieke blah-blah van het moment
zijn. In het bijzonder de - zeer rijke, zeer
gevaarlijke, zeer intelligente - Joegoslavische
mafiosi die ik gekend heb zijn veel harder, slimmer
en brutaler dan enige Nederlandse politieman. (Zie
weer Noot 12.)
TekstN22
Noot 23: In de html
die ik op het net vond is de tabel afwezig.
Aangezien ik het e.e.a. gehoord heb van bekenden van
Brilleman (coffeeshop-eigenaars die samen met hem
trainden, om het neutraal te houden) is het nuttig
op te merken dat lang niet alle liquidaties opgelost
worden, en dat gevreesd moet worden dat er
aanzienlijk meer lijken in vaten met beton gestort
en afgezonken zijn. Volgens mijn informant is
Brilleman gevonden - in zo'n vat, in de rivier De
Waal - omdat "men dat wilde". (In wat cynisch Frans:
"Pour encourager les autres".) TekstN23
Noot 24: Wat betreft:
"er zijn, voorzover
bekend, in Amsterdam in de genoemde periode:
1989-1995 - 6 autochtone Nederlanders geliquideerd
en 17 buitenlanders dan wel allochtonen! ".
Tegenwoordig - 2001 - ligt dit iets anders, is mijn
indruk (na de moord op Sam Klepper e.d.). Maar ik
heb geen cijfers, en ben geen criminoloog - al
herhaal ik dat ik vrees dat een redelijk aantal
liquidaties in het drugsmilieu eenvoudig volledig
onbekend zijn bij de politie. TekstN24
Noot 25: Wat betreft:
"Het beste bewijs dat deze
«mierenhoopverstorings»-strategie werkte was - het
moge wonderlijk klinken - dat het vacuüm dat door
dit optreden in de heroïnehandel werd geschapen,
heel snel werd opgevuld door heroïnehandelaren van
allerlei slag en soort:". Tsja - je kunt
het ook als "het beste
bewijs" dat de Amsterdamse politie de
drugshandel feitelijk assisteert, hetzij
opzettelijk, hetzij door onoordeelkundigheid.
En opnieuw: Al in
de 60-er jaren is gepleit voor de vrije
verstrekking van heroïne en andere hard drugs
via medici en onder toezicht - maar ik kan me
niet herinneren dat enige Nederlandse
politieman, rechter, officier van justitie of
ander personage wiens plicht is de wet en de
orde te handhaven en te beheersen wat ze niet
kunnen verdelgen aan misdaad deze toch evident
zinnige maatregel voor te stellen en
ondersteunen met persoonlijk gezag gebaseerd op
feitelijk inzicht in wat de Nederlandse politie
en justitie wel en niet vermogen. TekstN25
Noot 26: Een
smakelijk verhaal - maar het gaat volstrekt voorbij
aan het principe van niet noemen van namen dat de
wetenschappelijke onderzoekers formuleerden aan het
begin van hun studie. Overigens ligt ik er twee
dingen uit: "De seksclub
werd de plaats waar de penose en allerlei
Amsterdamse society-figuren samenkwamen."
Hierover zou je als Amsterdammer toch veel meer
willen weten. En er zijn vast tal van fraaie fotoos
van tal van "Amsterdamse
society-figuren". Vervolgens wat
betreft de "corrumptieve
contacten met ambtenaren van de gemeente en de
politie": Waarom geen namen of minstens
functie-aanduidingen, zeker wanneer we de namen van
de Nederlandse penose (die ook niet-criminele
familie met dezelfde achternaam hebben!) wel met
naam en toenaam opgevoerd worden? TekstN26
Noot 27: Wat betreft:
"Het enige dat wij
achteraf misschien anders zouden inschatten is het
belang van deze connectie." Wie zijn
"wij" en hoe "anders" en waarom "misschien"?
TekstN27
Noot 28: Wat betreft:
"dat het illegale gokwezen
de wind uit de zeilen werd genomen, doordat de
Nederlandse overheid het casino-gokken onder
bepaalde condities legaliseerde en de
concurrerende Holland Casino's oprichtte".
Het is navrant op
te merken dat als het om GELD gaat de
Nederlandse overheid heel zinnig weet op te
treden, maar als het om MENSEN gaat - junks,
drugsterreur - de Nederlandse overheid afwezig
is c.q. dertig jaar lang alleen maar krampachtig
aan de ene kant aan wetshandhaving en aan de
andere kant aan gedoogbeleid gedaan heeft, wat
de beste combinatie is om het de drugsmafia zo
makkelijk mogelijk te maken zich te vestigen en
zichzelf te helpen verrijken. TekstN28
Noot 29: Wat betreft:
"Het bleek met andere
woorden dat vrouwenhandel geen schijnprobleem was,
maar een reële kwestie." Goh, wat verbazend
- maar niet heus. Overigens, wie - zoals ik - wel
eens gesproken heeft in enig vertrouwen met
politiemensen die op de Wallen werken weet dat wat
in deze alinea geschetst wordt maar een heel klein
deeltje is van wat in die buurt werkelijk
gebeurt. TekstN29
Noot 30: Ik ligt diverse punten
uit deze alinea: "Ook de
manifestatie van de eerste nadrukkelijke vormen
van georganiseerde criminaliteit in de jaren
zeventig hadden geen majeure zelfstandige impact
op de organisatie van de recherche, laat staan
die van het gehele korps." Kortom, wat
voor ieder denkend mens evident was - en wat ik
voor B&W opgeschreven had in 1970 en begin
1971: zie noot 19 en noot 20 - was voor de uit
gemeenschapsgeld betaalde ordehandhavers kennelijk
volstrekt niet duidelijk. Merk op het in een
eerdere alinea gestelde "Wie
zich verdiept in de reorganisatie van het
Amsterdamse politiekorps in de voorbije decennia
stelt vast dat zoiets als georganiseerde
criminaliteit zeker niet de motor achter de
reorganisatie was": Wat veranderde in het
Amsterdamse politiekorps veranderde kennelijk
vanwege het doen en laten van "autochtone"
Nederlandse "aksie-voerders", en was beleid dat
inspeelde op de media, en niet op de feitelijke
ontwikkeling van de criminaliteit in Amsterdam.
Vervolgens: "Het was
echter de nieuwe burgemeester van Amsterdam, E.
van Thijn, die deze moeilijke knoop moest
doorhakken. In 1983 besliste hij dat de invoering
van dit model moest worden voorbereid en zo snel
als mogelijk moest worden geëffectueerd. Later
haalde hij er de huidige hoofdcommissaris, E.
Nordholt, bij om dit beleid tot een goed einde te
brengen". Mij lijken deze twee personen
beide volstrekt incompetent voor hun taak, en de
voornaamste persoonlijke verantwoordelijken voor de
ontwikkeling van de Amsterdamse drugscriminaliteit,
omdat ze zo ongeveer alles nagelaten hebben wat hun
wettelijke taak met zich meebracht, en zo ongeveer
niets gedaan hebben wat ze zouden hebben moeten
doen.
Mijn eigen klachten over het niet handhaven van de
Nederlandse wet door het Amsterdamse korps in mijn
eigen geval, in mijn eigen woning, ten koste van
mijn eigen - toch al invalide - gezondheid,
belandden uiteindelijk bij Van Thijn (naar eigen
zeggen "burgemeester uit naam van de idealen van de
Februaristaking"), die sinds 1989 geweigerd heeft
mij (zoon en kleinzoon van medeorganisatoren van de
Februaristaking) zelfs maar te beantwoorden, alsof
drugsterreur, moorddreiging en geweld volkomen
gerechtvaardigd, normaal, behoorlijk, en wenselijk
zijn, tegen invalide Amsterdammers. Verder zie "ME in Amsterdam".
En overigens, gezien mijn
eigen bijzondere vader: Van Thijn had geen
vader die hem opvoedde, wat hem een grote fascinatie
ingaf voor kwasi-kerels in echte uniformen, als Eric
Nordholt, een kennelijk sm-erige uniformgek die er
geen enkel probleem in ziet een half miljoen per
jaar op te strijken als volstrekt incompetente
hoofd-commissaris, met geldpest, malle praatjes, en
vele bijbaantjes en bijverdiensten, sommige wellicht
niet legaal. (Ik beweer niet dat Nordholt of Van
Thijn corrupt zijn, in de zin dat ze door de
drugsmafia betaald zijn, want ik heb daar geen
bewijs voor. Ik beweer wel dat beide volstrekt
incompetent zijn, en dat weten. Het zijn dus beide
welbewuste ambtsmisdadigers.)
Overigens zou het interessant zijn meer te weten
over de geruchten die ik gehoord heb over de
verhouding tussen Nordholt en Van Thijn, en over het
feit dat Schelto Patijn aangesteld zou zijn om
Nordholt in te tomen. TekstN30
Noot 31: Wat betreft:
"Wat de reorganisatie van
de (centrale) recherche in Amsterdam betreft, valt
in de rapporten die in de jaren negentig
hieromtrent zijn verschenen, te lezen dat de
voorstellen die in De kit in de lift werden
ontwikkeld, zeker niet standvastig zijn
uitgevoerd. In de praktijk veranderde er in elk
geval weinig." Tsjee: wat verbazend! Hoe
het zij: Bewijs nummer zoveel, in een lange reeks
impliciet opgediend in dit rapport waaruit volgt dat
het bij de Amsterdamse politie al dekadenlang een
organisatorische, personele, juridische en morele
puinhoop is.
En wat betreft: "De
ervaringen die in de loop van de jaren 1993-1994
zijn opgedaan met deze nieuwe structurering van de
recherche, zijn niet onverdeeld gunstig. Een
aantal vormen van wat traditioneel
groepscriminaliteit wordt genoemd, bleek helemaal
tussen de wal en het schip te vallen: handel in
vuurwapens, afpersing, koppelbazerij,
mensenhandel, illegaal gokken etcetera." De
frase "niet onverdeeld
gunstig" is een nogal gruwelijk eufemisme
gezien het "helemaal tussen
de wal en het schip te vallen" van NB "handel in vuurwapens,
afpersing, koppelbazerij, mensenhandel, illegaal
gokken". En wat "etcetera" mag
betekenen in deze context is volledig onduidelijk.
Merk bovendien op wat hier feitelijk staat: De
Amsterdamse politie heeft dus vele jaren helemaal
niets gedaan aan zware criminaliteit als (ik herhaal
het nog maar eens) "handel
in vuurwapens, afpersing, koppelbazerij,
mensenhandel, illegaal gokken etcetera."
Mij komt dergelijk ambtelijke politionele
nalatigheid voor als evidente ambtsmisdadigheid.
En ik ligt in dit verband uit deze alinea: "Verder is de verdeling van
recherchetaken tussen de districten en de
wijkteams lang niet overal op een heldere manier
afgerond, terwijl de samenwerking tussen de
districten en de centrale recherche in meer dan
één geval te wensen overlaat, juist ook op het
gevoelige punt van de vergaring en analyse van
criminele inlichtingen. En ook de kwaliteit van
het recherchewerk is als gevolg van de abrupte
toedeling van veel opsporingstaken aan de
wijkteams tot een zorgelijk niveau gedaald."
Ik herhaal nog maar eens: Mij komt dergelijk
ambtelijke politionele nalatigheid voor als evidente
ambtsmisdadigheid. TekstN31
Noot 32: Deze alinea
bevat vooral zwaar burocratisch proza, dat
weliswaar de konstatering doet dat "bestrijding van georganiseerde
criminaliteit niet langer alleen op een
repressieve, strafrechtelijke manier dient te
gebeuren, maar ook op een preventieve manier moet
worden aangepakt" maar in het geheel niet
ingaat op de enige wezenlijke realistische maatregel
die al 30 jaar lang getroffen had kunnen zijn in
Nederland, dat immers een onafhankelijke staat met
een eigen wetgeving is (NIET gedicteerd door
"internationale verdragen": dat is een gewone
politieke leugen), namelijk (1) het legaliseren van
soft drugs, en het controleren van de handel,
desnoods via de schappen van Albert Heijn i.p.v. via
het bestaande drugscircuit, vergezeld van (2) zowel
het strenger vervolgen van hard drugs als (3) de
medische verstrekking van heroïne aan junks. (Wat
MIJ betreft is dit geen mede-menselijkheid - wie
zichzelf volspuit met hard drugs en tot dat doel de
middenstand jaarlijks besteelt van diverse
honderdduizenden guldens, want daar komt het
feitelijk op neer kan wat mij betreft ook opgehangen
worden "pour encourager les autres" - maar eenvoudig
verstandig en realistisch beleid, gedikteerd door de
noodzaak de samenleving te beschermen.)
TekstN32
Noot 33: Ik ligt
hieruit: "Want net als toen
lag ook nu de klemtoon op de bestrijding van de
internationale handel in verdovende middelen"
en merk op dat het niet de taak van de NEDERLANDSE
politie is de INTERNATIONALE misdaad te bestrijden,
en wel de taak van de NEDERLANDSE politie is de
NEDERLANDSE WET te handhaven. Vervolgens: Het is de
PLICHT van de Nederlandse politie PUBLIEK te maken
dat ze niet in staat is haar taak naar behoren uit
te voeren, wanneer ze nietin staat is haar taak naar
behoren uit te voeren: De rechtsstaat en de staat en
het bestuur bestaan niet voor zichzelf, of vanwege
"internationale verdragen", maar bestaan om de
rechten van de burgers te handhaven - al is deze
juridisch en rechtsfilosofisch volkomen correcte
opvatting gewoonlijk onder bestuurders en ambtenaren
ver te zoeken. TekstN33
Noot 34: Wat betreft:
"Om de eenvoudige reden
dat juist in de tweede helft van de jaren tachtig
de centrale recherche in een organisatorische
malaise verkeerde en zij daarenboven niet over de
personele en technische middelen beschikte om van
tijd tot tijd een samenhangend en uitgewerkt beeld
van de georganiseerde criminaliteit in de stad te
vervaardigen." Dit danken we kennelijk weer
aan Van Thijn en z'n korpsleiding (en ook aan de
officieren van justitie en het gerechtshof, die
eveneens een welbepaalde publieke plicht hebben als
omschreven in Noot 33), en komt minder eufemistisch
gesteld neer op: Bij de Amsterdamse politie is het
in ieder geval sinds de 80-er jaren een gigantische
puinhoop - moreel, personeel, organisatorisch,
structureel, juridisch, intellectueel en wat
taakopvatting en taakuitvoering betreft.
TekstN34
Noot 35: Het in de
laatste 2 alineaas gestelde klinkt toch vooral als
een verhaal uit de Nieuwe Revu of Panorama: Tal van
duistere Orientaalse en Italiaanse namen van geheime
genootschappen en andere terminologie, maar verdomd
weinig relevante juridische feiten. Bijvoorbeeld die
45 kg. cocaine: Wat was de straatwaarde daar toen
van (a raison van 200 gulden de gram: 45 * 200.000
gulden = 9.000.000 gulden). TekstN35
Noot 36: Dat is
machtig interessant allemaal, maar weer behoorlijk
sensationeel en zonder duidelijke financiele
cijfers, waar het uiteindelijk allemaal om gaat.
Verder vind ik het vreemd in een stuk dat geen namen
zou noemen van een informant "Bettien M." te
horen. TekstN36
Noot 37: Voor 4
hooggeleerde professoren is "De conclusie moest wel luiden
dat de politieman e Turken had geript. "
wel erg makkelijk en sensationeel geformuleerd, en
trouwens zoals zo vaak in dit rapport in geheel
vermijdbaar Amerikaans patois. Veel wezenlijker
lijkt me: De conclusie moet zijn dat het Amsterdamse
politiekorps evident en in hoge mate gecorrumpeerd
is. TekstN37
Noot 38: Deze weer
eens te lange alinea bevat een aantal
redactie-fouten die niet van mij stammen, en waarvan
ik de oorspronkelijke zin of bedoeling niet kan
reconstrueren. Ik ligt hier verder uit: "En dit
temeer omdat haar leider te verstaan had gegeven
dat hij bereid was actie te ondernemen tegen
politiemensen die tegen hem in het geweer wilden
komen." en merk het volgende op:
In de tijd dat dit verhaal speelde wendde ik mij
zeer vaak tot het politie-bureau Leidseplein met de
mededeling dat de gelijkvloers gevestigde coffeeshop
mij en m'n buren terroriseerde met moorddreigingen
van de vorm "Als je iets doet wat ons niet bevalt
dan vermoorden we je." Over het bureau Leidseplein
was mij rond 1985 verteld door een grote
Joegoslavische cocaine- handelaar, die mijn
conversatie en persoon bijzonder interessant vond,
en in wie ik een leerzaam voorbeeld van een
menselijk type zag, dat hij het bureau Leidseplein
in z'n zak zou hebben door corruptie, en dat 't hem
overigens voorkwam als een stel domme en slappe
mietjes. Hij was daar ook zeer verbaasd over, want
het rijmde totaal niet met z'n Joegoslavische
ervaringen met politie. Ik
citeer hem: "Marteen! Are all these fucking Dutch
cops fucking queers? Are they crazy? What ees dee
matter with dees country? Don't they want
to keep the law?"
Rond 1985 nam ik dat voor gezegd, zonder enige
konklusie, omdat ik de feiten niet kende. Sinds ik
mij vanaf 1989 tot de Amsterdamse gemeente-politie
en het Amsterdamse gemeentebestuur heb gericht
inzake mijn mensen-rechten geloof ik dat de zaak nog
erger is dan deze Joegoslaaf mij vertelde: Men was
daar welbewust corrupt en misdadig, en weigerde
welbewust de Nederlandse wet te handhaven. Zie
verder ME in
Amsterdam.
Wat betreft deze drugshandelaar: Ik heb 'm eind
1985 voor 't laatst gezien, en vond 'm toen nogal
megalomaan, kennelijk vanwege z'n cocaine-gebruik.
Het was overigens iemand met een bijzonder goed
verstand, en een aanzienlijk taalvermogen, duidelijk
vele keren competenter en ondernemender dan de top
van de Amsterdamse politie en dan het Amsterdamse
College van B&W (zie nogmaals noot 12) - aan wier
incompetentie hij z'n bestaansmogelijkheid en grote
omzet in Amsterdam dankte.
Tenslotte wat betreft " En dit temeer omdat
haar leider te verstaan had gegeven dat hij
bereid was actie te ondernemen tegen
politiemensen die tegen hem in het geweer wilden
komen.": De Amsterdamse burgerij
wordt dus jarenlang door de Amsterdamse
gemeentepolitie overgelaten aan terreur, maar niet
zodra komen de belangen van de gemeentepolitie zelf
in het geding, of de politie staat paraat - voor
EIGEN belang IN TEGENSPRAAK MET HUN WETTELIJKE TAAK,
dus ambtsmisdadig. TekstN38
Noot 39: Het hier
gestelde "dat er mogelijk
ook heel wat Engelsen, in Amsterdam woonachtig,
betrokken waren bij de internationale handel in
verdovende middelen" op basis van een
enkele op drift geraakte Engelse tandarts die in LSD
deed - een party-drug, eigenlijk in Nederland alleen
te slijten onder voormalige hippies te Ruigoord e.o.
- is overwegend een kolderiek misbruik van een
incident. En ik vermoed dat de internationale
afzetmarkten voor LSD-achtige tripmiddelen ook veel
te klein en te weinig winstgevend is om van
interesse te zijn voor echte professionele mafia,
die echt gemotiveerd wordt door winstmarges en
marktgrootte, en niet door hippy-achtig
getrip. TekstN39
Noot 40: "Verschillende oudere
rechercheurs vertelden ons dat die, mede als
gevolg van het gedoogbeleid, vanaf de jaren
zeventig bloeide als nooit tevoren. En dus waren
het gouden tijden voor de hashhandelaren."
Ook dit vind ik weer van een voor Nederlandse
criminologen verbluffende naïviteit: "Verschillende oudere
rechercheurs vertelden ons..." Nou
ja! Zijn de hooggeleerde heren nooit in
Paradiso, De Melkweg, of The Bulldog, zijnde het
vroegere politiebureau Leidseplein geweest?
Maar goed. Veel wezenlijker is: "De gebruikersmarkt in binnen-
en buitenland bleef maar groeien, terwijl de
internationale tussenhandel, grotendeels in handen
van de zogenaamde «Hollandse netwerken», door
politie en justitie jarenlang goeddeels ongemoeid
werd gelaten. Pas tegen het einde van de jaren
tachtig kwam deze keerzijde van het gedoogbeleid
weer meer in beeld en werd er bekeken wat tegen
die netwerken zou kunnen en moeten worden
ondernomen" Immers: Iedereen die wat van
Amsterdam wist sinds 1970 wist dat dit sinds 1970
gebeurde - met actieve steun van B&W van
Amsterdam, in de Sleep-Ins, in Paradiso, in De
Melkweg, in The Happy Family etc. etc.
Gewetensvraag: Konden B&W wel anders? Antwoord:
Ja en nee. Nee, want ze waren objectief niet in
staat de Nederlandse wet te handhaven - zoals al
duidelijk was in 1970, en zoals ik, en anderen, in
1970 al aan de gemeente gerapporteerd hebben, die
dat soort rapporten eenvoudig niet wilde lezen,
aanhoren of erkennen. Ja, want ze hebben de plicht
zowel de wetgever als de burgerij te informeren dat
ze niet in staat zijn de bestaande wetten te
handhaven; wat de gevolgen zijn van dat
niet-handhaven (in dit geval: een staande open
uitnodiging aan de gehele Europese mafia zich in
Amsterdam een vrijplaats voor drugshandel te
verschaffen); en wat daartegen gedaan kan
worden.
Wat kan daartegen dan gedaan worden? Totale
legaliseren van soft drugs, zodat deze op de
schappen van Albert Heijn naast de drank liggen;
vervolging van de handel in en productie van hard
drugs; en vrije medisch gereguleerde verstrekking
van hard drugs aan verslaafden - zoals allemaal
sinds uiterlijk 1970 volstrekt duidelijk is
geweeest, en zeer vele keren door zeer vele ter zake
kundigen van allerlei nationaliteiten en
achtergronden helder geargumenteerd is.
Als het Nederlands bestuur dat dan 30 jaar naliet
te doen, dan kan de enige serieuze conclusie zijn
dat dit opzet was (tenzij men wil aannemen dat het
volledige Nederlandse bestuur al die 30 jaar een
grote collectie debiele en tamme idioten is
geweest): Er zijn LETTERLIJK vele miljarden mee
gemoeid geweest de afgelopen 30 jaar, wanneer je
eenvoudig de staatwaarde van de bewijsbaar verkochte
softdrugs en harddrugs gewoon optelt. TekstN40
Noot 41: Dit klopt
met wat ik weet van de mij bekende Joegoslavische
cocaine-handelaars en wat betreft de coffeeshops.
Het is echter wat ronkerig opgeschreven, en wat de
auteurs kennelijk hier en elders wat missen is een
begrip van hoe gigantisch veel GELD dergelijke
criminelen om handen hebben: Grote handelaren
ontvangen vele duizenden guldens per dag, en geven
die ook uit. Bovendien worden ze gecultiveerd door
allerlei lieden die om hen heen hangen vanwege hun
status, hun charisma, hun macht, hun dope, hun
mogelijkheden, en de baantjes en opdrachten die ze
te vergeven hebben. TekstN41
Noot 42: Wat mij
opviel was dat de drugshandel die ik meegemaakt heb
in feite gedreven werden door vriendengroepen, die
elkaar lang kenden en op die basis vertrouwden, en
waar de sterksten, slimsten en brutaalsten
automatisch boven kwamen drijven als bazen, waar
bovendien sterk tegenop werd gekeken vanwege hun
moed, daadkracht, vele geld en - gewoonlijk - fraaie
vriendinnen.
En wat mij overigens opviel was de hoge incidentie
van nogal duidelijk psychopathische figuren, waarmee
ik met "psychopaat" bedoel: Iemand met een wat beter
verstand dan de doorsnee, kennelijk zonder geweten.
(Dit sluit loyaliteit geheel niet uit. En de SS,
toch niet bekend vanwege gewetensvolheid, had als
wapenspreuk "Unsere Ehre heisst Treue!", wat
overigens een goed motto is voor zowel de
burokratie, als de poltiek, als de georganiseerde
misdaad - want in ieder van deze
menschlich-allzumenschliche bezigheden is loyaliteit
de eerste eis.) TekstN42
Noot 43: Wat betreft
"Kennelijk was al dit
wapentuig aangeschaft om zich in geval van nood te
kunnen verdedigen tegen overvallers.": Het
lijkt mij waarschijnlijker dat het een vorm van
hobbyisme was, samen met de wens te imponeren, die
sterk leeft onder de misdadigers die ik ontmoet heb.
Het hoort ook bij de opvatting over mannelijkheid
van dergelijke types. TekstN43
Noot 44: Een grote
hashhandelaar met wie in 1985 omging vertelde me
indertijd al dat hij de ins en outs van de dood van
Brilleman kende, die gestolen zou hebben, en als
voorbeeld omgebracht was. Kontroleren kon en kan ik
dat niet, maar wat wel duidelijk was is dat "het
milieu" toen bestond uit nogal wat vrije jongens met
lef, hersens, en de wil het te maken, en overigens
tamelijk los georganiseerd was afgezien van
persoonlijke vriendschappen, die gewoonlijk lang
terug gingen. TekstN44
Noot 45: Dit komt
overeen met mijn eigen waarnemingen van de
drugshandelaars die ik gekend heb, met de
aantekening dat het in mijn ervaring een
anarchistischer zooitje ongeregeld was dan hier
opgevoerd, maar dat het ook waar is dat werkelijke
persoonlijkheden - als de Joegoslaaf die ik gekend
heb - grote invloed hadden op hun omgeving,
eenvoudig door hun persoonlijk overwicht, bewezen
moed, rijkdom, en connecties. Wat me nogal verbaast
is de frase "mogelijk onder
invloed van de lezing van Amerikaanse
gangster-romans": Wat mij opviel aan de
paar drugshandelaars die ik gekend heb is dat ze
weliswaar zeer intelligent waren, maar neerzagen op
lezen en alle niet-praktische kennis. En het leven
dat dergelijke mensen dagelijks leiden nodigt echt
niet uit tot het lezen van thrillertjes. Mijn eigen
gissing is veel eerder dat Bruinsma, net als de
Joegoslaaf die ik kende, niet bestand was tegen 't
witte poeder dat ze zo rijkelijk in hun neusgaten
stopten, en inderdaad werd de Joegoslaaf op het
laatst dat ik 'm kende ook typisch megalomaan.
En wat betreft "op
donderdag 27 juni 1991 werd hij vermoord door de
(ex-)politieman": Ik begrijp dat er opnieuw
sprake is van een zwaar corrupte Nederlandse
politie-ambtenaar, maar wat betekent 't voorzetsel
"(ex)" hier precies? TekstN45
Noot 46: Weer een te
lange alinea. Ik ligt eruit: "hij had bedenkelijke contacten
met zowel leden van de gemeentepolitie (een
vijftal) als met douane-ambtenaren (een tweetal)."
Ik vermoed dat dit vermenigvuldigd kan worden met
een behoorlijk positief getal, en dat hier staat
alleen is wat bewezen kan worden uit de kennelijk
schaarse en onvolledige "politieel
onderzoek". Overigens vind ik de stijl van
deze alineaas weer te journalistiek en te vaag (en
uitdrukkingen als "haast letterlijk" zijn
wangedrochten, helemaal als het om metaforen
gaat).
Meer jongensboeken-taal: Lekker spannend
hoor, zo'n professoraat criminologie! Wat betreft "De ratio van deze manipulatie
van de media ligt, ook gezien de Amerikaanse
literatuur terzake, voor de hand." Tsja. Ik
heb Bruinsma niet gekend, maar wat de
criminologische schrijvers tot nu toe missen in hun
psychologisch portret van dit type is dat het
kennelijk vooral avonturiers zijn: Mensen die genot
vinden in spanning, avontuur, uitdaging, zichzelf
bewijzen, en die overigens vaak meer of minder
afwijken van de doorsnee-burger die genoegen neemt
met een geregeld veilig leven met geregelde matige
inkomsten. De misdadigers die ik ontmoet hebben
keken daar allemaal op neer, en beschouwden zichzelf
uitdrukkelijk als behorend tot een soort elite, van
mannen met lef en savoir vivre, en met een soort
vanzelfsprekend recht op veel geld, bewondering, en
mooie vrouwen. Iets anders wat me opviel is dat de
succesvolle drugshandelaars intelligent, moedig en
brutaal waren, maar geen van allen echt theoretische
geesten, al hadden de meesten wel belangstelling in
intelligente conversatie, althans met mij, op
momenten dat ze niets dringenders te doen hadden.
(Het kan overigens zijn dat Bruinsma hierop een
uitzondering was, en een betere opleiding
had.) TekstN46
Noot 47: Wat betreft
"Op het moment dat Bruinsma
werd geliquideerd liep er tussen de
hoofdcommissarissen van politie te Amsterdam,
Rotterdam en Den Haag - E. Nordholt, R. Hessing en
J. Brand -, plus het hoofd van de CRI - J. Wilzing
- een discussie over een nieuwe strategie om de
georganiseerde criminaliteit in de Randstad
gezamenlijk te bestrijden." leze men:
Oud-Korpschef
Hessing: "Het Nederlandse drugsbeleid deugt
niet."
En overigens is een adekwate samenvatting van het
in deze alinea kennelijk weer: In het Amsterdamse
korps was het als gebruikelijk een organisatorische
puinbak. TekstN47
Noot 48: De rationele
samenvatting van het gestelde is dat het behoorlijk
sensationeel gefraseerd is, maar overwegend uit
hear-say (om ook eens een Anglicisme te gebruiken)
bestaat. Daar is op zichzelf weinig aan te doen,
maar gegeven de types die ik in de criminaliteit in
Amsterdam gezien heb, en de types die de leiding
hebben in de Amsterdamse politie en het gemeentelijk
bestuur is mijn konklusie dat de laatsten, op
individuele basis, geen adekwate partij zijn voor de
eersten: die zijn namelijk een stuk intelligenter en
daadkrachtiger (en wellicht ook gewetenslozer - naar
men mag hopen, als burger geinteresseerd in het
behoud en niet het teloorgaan van de
rechtsstaat). TekstN48
Noot 49: Wat ik
jammer vind is het gebrek aan cijfers en de overdaad
aan smakelijk journalistiek detail. Het zou niet zo
moeilijk zijn geweest wat redelijk gefundeerde
getallen te geven over de straatwaarde van de drugs
die gevonden en gesmokkeld is, al dan niet met hulp
van de Neerlandse politie, en over de hoeveelheid
geld die de drugsmafia in Amsterdam omzet. Het gaat
- ook volgens dit rapport - immers LETTERLIJK over
miljarden guldens. TekstN49
Noot 50: Ik ligt hier
uit: "Voor alles moet
worden opgemerkt dat, als gevolg van de secundaire
rol die de centrale recherche - en op de
achtergrond: de georganiseerde criminaliteit - tot
laat in de jaren tachtig heeft gespeeld in de
reorganisatie van de Amsterdamse politie, het
beeld dat deze politie rondom 1990 van deze
criminaliteit had nogal gebrekkig was. Het dekte
bepaald niet alle groepen die mogelijkerwijze in
Amsterdam een vooraanstaande rol spelen en
voorzover het dat wel deed, vertoonde het in een
aantal gevallen op diverse belangrijke punten
grote lancunes."
Kortom: De Amsterdamse politie was tussen 1970 en
1990 (feitelijk: 2001) een grote incompetente bende.
Het kan niemand bij de Amsterdamse politie ontgaan
zijn dat uiterlijk sinds 1970 de drugshandel
gigantisch toenam, jaar na jaar, en daarmee ook
allerlei daarvan afgeleide en mee samenhangende
criminaliteit. Als men er dan in de loop van NB 20
jaar alleen komt tot een beeld dat "nogal gebrekkig was" en
dat "op diverse belangrijke
punten grote lancunes" vertoonde dan MOET
er sprake zijn van grote ambtelijke en bestuurlijke
nalatigheid, in het bijzonder op het niveau van de
verantwoordelijke burgemeesters en korpschefs. En
zie noot 1.
TekstN50
Colofon: Notities 51-54 geschreven Oct 6-7 2001.
Notities 54-80 geschreven Oct 8 2001.
Notities 80-110 geschreven Oct 9 2001.
Notities 110-140 geschreven Oct 10 2001.
