\ 

Nederlog

 

6 Januari 2010

 

Kort metrofraude nieuws


Metrofraude-files

Eerder vandaag had ik al wat kort nieuws en nu wat meer, namelijk over de metro-fraude, dat ik aan de NRC van heden ontleen, waarin op de binnnenland- paginaas een stuk staat waarvan het belangrijkste punt in de titel staat: "Financieel risico werd al in 2000 genomen".

Het stuk deelt mee de gemeenteraad van Amsterdam hedenavond het gemeentelijk enqueterapport over de Noord-Zuidlijn zal behandelen bespreekt overigens vooral de meningen van een voor de gemeente werkende voorstander van de aanleg van die lijn en van een niet voor de gemeente werkende tegenstander, dat de suggestie van objectiviteit wekt, waarvan ik echter niet weet of deze suggestie terecht is om een reden die ik hieronder uitleg, al neem ik een en ander de journalistieke schrijvers van het stuk niet kwalijk.

Ik heb dat rapport eerder behandeld in

maar gaf toen al aan dat ik het weliswaar gevonden had op het net maar niet doorgelezen had, en wel omdat het een heel vet pdf-bestand betrof, in Amsterdams gemeente-proza.

Het NRC-artikel van heden geeft aan dat ik me over de dikte van dat enquete-rapport niet vergist heb, want de NRC spreekt van

het 500 pagina's tellende rapport, dat de enquetecommissie van de Amsterdamse gemeenteraad half december openbaarde.

Ik heb het nog steeds niet gelezen en zal dat waarschijnlijk niet doen omdat (1)  500 pagina's gemeentelijk proza erg slecht voor mijn humeur zijn en omdat  (2) ik feitelijk vermoed dat de enquetecommissie de zaken vaak maar subtiel anders zal stellen dan ze werkelijk zijn en omdat (3) ik verder vermoed dat het echte doel van die commissie niet zozeer het boven water halen van de waarheid is als wel het veilig stellen van burgemeester Cohen en de wethouders en gemeenteraadsleden sinds 2000.

Ik had dat vermoeden al - en zie o.a. mijn

en dit artikel ondersteunt dat vermoeden zeer, en wel omdat de beweerde voorstander, ene De Boer, en beweerde tegenstander van de Amsterdamse metro, ene Sarolea, het precies daarover eens zijn, zoals de titel van het stuk in de NRC ook luidt:

De enquetecommissie reconstueert nauwkeurig hoe het zover heeft kunnen komen, sinds in 1988 voor het eerst werd gesproken over de metrolijn.

Twee opmerkingen tussendoor: Ik zie niet in waarom ik die enquetecommissie per se zou moeten geloven, en zie wel redenen dat niet te doen, want de meeste betrokkenen hebben boter op hun hoofd als gemeenteraadslid of iets dergelijks, en ik zie al helemaal niet waarom daarvoor tot 1988 teruggegaan zou moeten worden - behalve als het de bedoeling is het enqueterapport dik, saai, en onleesbaar vanwege de vele irrelevanties te maken.

Het stuk vervolgt

De beschrijving werpt nieuw licht op cruciale besluiten in het verleden. Zo gold het moment waarop de raad in oktober 2002 definitief instemde met de aanleg altijd als scharnierpunt. "Omdat toenmalig wethouder het 'go-besluit' door de raad sleepte, wordt hij vaak aangeduid als hoofdschuldige. Ten onrechte, vindt Sarolea."

Dit is de tegenstander van de metro, overigens advocaat, en mij geheel onbekend. Maar precies over dit punt is hij het eens met zijn opponent, want het stuk vervolgt

Het beslissende moment lag volgens hem en De Boer in juni 2000. Toen zei Amsterdam ja tegen de eenmalige subsidie van het Rijk.

Waarom dit het beslissende moment zou zijn geweest wordt geheel niet verduidelijkt, in geen enkel opzicht, dus ik zal u dat meteen uitleggen: Dat komt omdat Job Cohen toen net nog geen burgemeester was, en Ger Dales geen wethouder, en de meeste gemeenteraadsleden van nu nog geen raadslid (maar vaak nog gewoon gemeente-ambtenaar). En Schelto Patijn is veilig dood, en kan niets meer tegenspreken.

Kortom... mijn eigen gissing is dat het hele gemeentelijke enqueterapport in feite het doel heeft de machthebbers van en kort geleden, dus burgemeester, wethouder en gemeenteraadsleden, vrij te pleiten ten koste van lieden die tien en meer jaren geleden aan de macht waren en ze niet meer kunnen tegenspreken.

En ik denk dat dit verreweg de meest waarschijnlijke bedoeling van het werkstuk was en is, volgens het bekende woord van ik weet niet meer wie

"Als je wilt dat iets niet gebeurt, dan houd je het tegen.
 Als je wilt dat iets zeker niet gebeurt, dan stel je een commissie ervoor in."

Het doel van deze gemeentelijke commissie was volgens mij het redden van - de carrieres, inkomens, persoonlijke belangen en machtsposities, van de sinds Cohen aantrad aan de macht geweest zijnden.

En ik heb geen zin daarvoor 500 pagina's gemeentelijk proza tot mij te nemen, want zelfs Marx' Das Kapital - ook al geen verhandeling om enthousiast door te werken, zelfs niet voor waarachtige communistische gelovers - is minder dik dan dit gemeentelijk rapport over een evidente fraude die zich evident over de laatste 10 jaren uitgestrekt heeft.

Ook zal ik u verdere rapportering van het stuk in de NRC besparen, behalve de eindalinea, om u duidelijk te maken waarom ik dat doe:

Zo gaan die dingen nu eenmaal, zegt De Boer: "De metro van Parijs is aangelegd in de tijd van de postkoets. Nu werken de Fransen aan de derde generatie metro." Sarolea voelt zich hier niet zo door aangesproken: "Trams zijn typisch Amsterdams."

Dit zijn drie grove redeneerfouten - zie mijn stuk On fallacies - achter elkaar, van een buitengewoon bedenkelijk popi-jopi nivea ook, dat mij eens te meer het gevoel geeft dat de heren feitelijk bezig zijn het publiek een oor aan te naaien ten behoeve van de belangen van de huidige machthebbers van Amsterdam, en eens te meer de overweging ingeeft dat je ook de beweerde voorstanders van goede doelen zelden kunt vertrouwen.

Hoe het zij, ik ga er vanuit dat vrijwel alles dat over de Amsterdamse metrofraude gezegd zal gaan worden namens of door sprekers van de gemeente of de gemeenteraad uiteindelijk n achterliggend hoofddoel heeft: Het beschermen van de Amsterdamse gemeentelijke machthebbers en hun uitvoerders sinds 2000.

De opzet is kennelijk deze: Niemand van degenen die sinds 2000 macht in Amsterdam hadden - B&W, ambtenaren, gemeenteraadsleden - treft enige rele blaam; de echte fouten zijn namelijk allemaal gemaakt - zolang Van Thijn nog leeft - onder Patijn, die veilig dood is (wie weet dat er nog een ambtenaar gevonden kan worden die zal zweren dat Patijn het Amsterdams creatief gebruik van stelposten bedacht en verordonneerde); en overigens is 10 en meer jaar geleden vast "verjaard", als het de vervolging van enige Amsterdamse machtshebber voor enige bestuurlijke misdaad betreft.

Dat is tenminste wat ik ervan maak. Voor achtergronden en voorgeschiedenis zie de Metrofraude-files.

-Metrofraude-


Maarten Maartensz

        home - index - top - mail