Prev-IndexNL-Next

Nederlog

Sep 23, 2016

Autobio 1991: Instorting, zelfmoorderig, Jolanda stopt, grote ellende

Introduction:

The previous file of my autobiography was published on December 1, 2015, which is over 9 months ago. The main reasons it took so long to do the next file is in part that I have to write this with KompoZer, which often is a pain, and sometimes a big pain, but which is - alas, alas, alas - the only WYSIWYG html-editor available for Linux, that also has not been updated since 2008, and it is also in part that I did not like what I had written in my autobiography, not because it was bad, but because it was too unorderly.

I have done considerable work to improve the autobiography in 2016, of which the official version starts here (in my personal directory in /philosophy/). This version meanwhile has an improved version of Part I (until the beginning of 1978), which is considerably better than was, simply because it now has many named sections, but it still needs some textual corrections, while I have removed what was there from Part II (from the second half of 1978 until but excluding 1994), because that also was too unorderly.

This will be restored later, and will also be announced in Nederlog. Also, Part II was meanwhile extended from 1991 until (and including) 1993, simply because that is better. (This was not yet the case last December.) Everything in Part II will be uploaded (again) when the whole Part II has been done, which will probably happen this year.

To end this English introduction, about the present file: What follows describes my life in 1991, which was the most horrible year of my life
. It is meanwhile 25 years ago, but I still recall it well: Everything was deeply miserable all the time (though less so in my journal). Also most of what follows is in Dutch, though some parts are in English.


Introductie:

Van 1991 is er een journaal tot de 2e helft van April, maar verder niets. Wat volgt
is voornamelijk geciteerd uit wat er is in mijn Journaal voor 1991, in het blauw, met enige commentaren en toelichtingen van nu (2016) in het zwart. De titels van de stukjes zijn van nu; de stukjes zelf van de genoemde dagen in 1991.

De korte samenvatting van 1991 is dat dit mijn gruwelijkste jaar was, maar het is een feit dat ik in de paginaas van mijn journaal optimistischer ben dan ik was, en het is overigens waar dat het aantal paginaas dat ik per maand aan mijn journaal schreef radikaal viel: 132 Kb in Januari 91; 25 Kb in Februari 91; 10 Kb in Maart 91; 3 Kb in April, en daarna het hele jaar niets meer. (Dit is als 78% : 15% : 6% : 1%: Een snelle val.)

Ik geef redelijk wat van de eerste drie maanden en beschrijf mijn zelfmoorderigheid (van 24 april) nu, in 2016, omdat ik er in 1991 niets over schreef, en voeg nog enkele puntjes toe, ook van 2016, van wat er verder gebeurde in de rest van 1991.

Tenslotte is het zo dat er werkelijk twee delen zijn: Deel I is uit mijn journaal en is overwegend in 1991 geschreven en gaat feitelijk tot eind Maart. Deel II is vanaf half April en is in 2016 geschreven.


Aangezien er geen journaal meer is van na April 1991 zijn de laatste 6 secties uit 2016.
De mogelijke 3e W.O. over Koeweit
Oorlogskomedie
Eerste Censuur
Over vele mensen
De ideologische drogreden
Verklaring van de vele moorden
A near century of democracies
Civilians in war
About emotions
Social psychology
The people one sees in the media
The idiots who are commentators
The ordinary official bullshit
I am feeling lousy
Mensen zijn zelden rationeel
Twee soorten literatuur
On the KGB and on human problems
The style of reporting the war
De gemiddelde stompzinnigheid
Oorlog zonder echte feiten
Het Warschau-pact is opgeheven
Over Mul en over Multatuli
Irak is weer uit het nieuws
Journalistieke rapportering en feitenkennis
Alweer weken beroerd
Depressief
Stand van zaken in de wereld
ME-conferentie niet bezocht: Teveel pijn
----------------------------------------------
Kort suicidaal

Jolanda gaf me op, vrijwel direct
Ik was zeer depressief, maanden lang
Jolanda kreeg een vriend ergens in de herfst, een IJslander
Ik zou een andere woning krijgen en pakte de spullen alvast in
2 maanden in een huis vol dozen

Dit begint als volgt:
4.i: De mogelijke 3e W.O. over Koeweit
Als het allemaal gaat zoals aangekondigd dan breekt over 10 dagen de 3e W.O. los, over Koeweit. De afgelopen 4 maanden zijn een groot bal masqué van incompetentie, ijdelheid, publieksgeilheid en stompzinnigheid geweest, waar het Onze WereldLeider En Regeringsleiders betreft. Wat een zooitje achterlijke idioten! 
 
NB dat democratie de voornaamste reden is voor het niveau van de huidige machthebbers: De huidige manier van machthebbers selecteren selecteert in zogenaamde democratieën machthebbers zonder individueel talent - mensen die uitblinken in overleg-culturen, in commissies, raden, vergaderingen en netwerken: Meelopers, ogendieners, publiekshoeren, en selecteert buiten de zogenaamde democratieën typisch dictators, misdadigers of fanaten.
Ik had geen gelijk over de 3e W.O. maar dit was een reële mogelijkheid. En wie illusies over de democratie heeft - en ik ben zelf uiteindelijk een democraat, maar niet één vol van hoop en idealisme of geloof in de bestaande doorsnee van de mensheid - moet verder lezen.
10.i: Oorlogskomedie
De oorlogskomedie gaat maar door en is vnl. media-event. Alles zou heel anders gaan zonder TV, of met andere gewoontes voor de TV. Afgezien daarvan is de incompetentie en schijnheiligheid gruwelijk. Gisteren hadden we bijv. Bush die, in hakkelig Texaans gelijmd tussen obligate clichees van z'n speech-writers "very disappointed" was wat betreft de "chances for peace". Twee maanden geleden was Hussein volgens dezelfde schertsfiguur een 2e Hitler. NB: Ik geloof dat Bush in beide gevallen loog: Hij meent zo min het een als het ander, en zegt beide omdat dat is wat ie denkt dat de mensen horen willen of denken moeten. Ondertussen is er geen enkel werkelijk historisch, ethisch, economisch, filosofisch niveau of benul, zoals evident is uit het taalgebruik van Onze Leiders: Ze spelen Winston Churchilletje, maar hebben geen enkel adekwaat idee van wat een goed staatsman is, zou moeten doen, of zou kunnen zijn. 
NB dat hier twee verschillende gronden genoemd worden: Enerzijds de TV, die gruwelijk is en was (sorry, ik heb al 46 jaar geen TV, en heb niets gemist behalve zeer vele tienduizenden moorden) en daarnaast de incompetentie en schijnheiligheid, inzonder (maar niet alleen) van de politieke leiders. (En nee, wie denkt dat deze werkelijke hersens hadden - ik spreek van 1991 - vergist zich in de grote meerderheid van de gevallen, helaas.)
10.i: Eerste Censuur
In Engeland zijn trouwens de eerste censuur-mededelingen gedaan, en het schijnt er daar op neer te komen dat de regering de oorlog voert, een enkele journalist mag zeggen dat het goed gaat, zonder "het" nader te omschrijven, en dat overigens de feiten pas na afloop - nu, evenmin genoemd zullen worden.
 
Veel mensen schijnen het leuk te vinden, trouwens: Iedere bestuursidioot of wie dat graag zou zijn voelt zich natuurlijk groeien in Het Gemeenschappelijke Gevecht voor Ons Land en Onze Idealen. Er zijn een stel verslaggevers op de BBC die oorlog verslaan als voetbal, en sowieso is de BBC teleurstellend (zoals al het andere nieuws): Vrijwel de enige vraagstukken die aan de orde komen zijn onderdeel van politiek toneel (pers-interviews, conferenties van politieke notabelen) en, vooral (net als bij de sport) psychologische vragen. Bijv. na het bandje van Bush ("very disappointed" not to be able to make peace with the 2nd Hitler) werd e.o.a. journalist geinterviewd (door de journalist van de BBC) over de vraag "how George Bush felt" ("Weeelll Aaah think that if Geaawwg Bush says he's disappointed he suuww is disappointed. Aaah wouldn't say that Ouww Pwesident is du kind of man dat says he is disappointed if he ain't.") etc. ad nauseam.
 
Niemand schijnt het krankzinnig te vinden dat de meeste vragen (in een vergelijkenderwijs goed programma als Newshour) door journalisten aan journalisten gesteld betreffende de psychische gesteldheid van Prominenten die de gevraagde journalisten nauwelijks zullen kennen of door betaald worden. En niemand schijnt het krankzinnig te vinden om het grootste deel van de vragen niet over pertinente feiten te laten gaan (als: Hoeveel zal het kosten, in termen van geld, doden, en gewonden, en wie gaat dat betalen? Of: Wat voor soort bestuur heerst er in Irak (een gruwelijke dictatuur, maar daar hoor je in feite nauwelijks iets over)) maar over de gevoelens (en de gezondheid en de vrouw en kinderen) van de betrokkenen: Alles is gereduceerd tot soap-opera.
 
NB: Ik heb tot nu toe nergens iets in deze zin gelezen of gehoord.
Maar het was helaas geheel waar, ook wat betreft de censuur: Feitelijk is er bijzonder weinig werkelijk informatiefs meegedeeld over de oorlog, ondanks karrevrachten "informatie" die overwegend uit herhalingen, gemeenplaatsen en wat maar weinig kale feiten en "feiten" bestond. En een aanzienlijk deel was gewoon propaganda voor het Westen.
12.i: Over vele mensen
Mensen zijn ijdel, oneerlijk, dom en egoistisch, of in ieder geval: Meer ijdel dan bescheiden; meer schijnheilig dan integer; meer onwetend en slecht redenerend dan geinformeerd en rationeel; en meer hun eigen belangen bevorderend dan die van anderen. Soit, en evidente megalomanie is dus meer een teken van status (zoals bij filmsterren en acteurs) dan van waanzin.
Wel... "Mensen" is érg vaag, maar het is een typering. Dan is er dit - en ik trek in wat volgt helaas niet expliciet het onderscheid tussen demokratie-als-ideaal en demokratie-als- gepraktiseerd:
12.i: De ideologische drogreden
Maar nogmaals de ideologische drogreden: In de politiek worden alleen lieverkoekjes gebakken - alles wordt beoordeeld in termen van waarden en niet in termen van waarden en waarheden. Ergo: Zus en zo is goed omdat het onze waarden ondersteunt; zo en zus niet want het ondersteunt ze niet of gaat er tegenin. Of onze waarden in de gegeven situatie realiseerbaar zijn is een vraag die systematisch niet gesteld wordt, evenmin als de achterliggende vraag of die waarden nu wel zo verstandig zijn. (Dit is ook waarschijnlijk de hoofdreden waarom ik niet in demokratie geloof: Het gros van de kiezers denkt niet, en voorzover wel weten ze niet genoeg over de relevante onderwerpen om er zinnige meningen over te hebben. M.i. is het dan demokratischer en zinniger om te dobbelen om bestuursposities dan ze aan de beste publiekshoer te geven, omdat ie zo'n vertrouwenwekkende kop heeft en speech-writers die de juiste populistisch toon treffen. In het eerste geval weet je dat je waarschijnlijk een incompetent, maar mogelijkerwijs een verstandig mens krijgt; in het tweede geval weet je dat je een leugenaar kiest die vrijwel zeker alleen in geld, macht en status geinteresseerd is, en vrijwel zeker incompetent is. En in beide gevallen is het bestuursprobleem - hoe komen we van machthebbers af - in beginsel opgelost: In het eerste geval wordt er iedere 4 jaar gedobbeld; in het 2e geval wordt er iedere 4 jaar gelogen, gefleemd, gevleid, gehoereerd. Opnieuw is de eerste oplossing preferabel, en niet alleen moreel: Je krijgt dan namelijk geen politieke machtselite die zich 4-jaarlijks laat herverkiezen.)
Nee, ik denk nu dat het beter is (eerlijk etc.) te stemmen, maar ik maak me inderdaad geen illusies over de mate van democratie, omdat deze gewoonlijk evenredig zal zijn aan het gemiddelde niveau van de kiezer, dat helaas niet hoog is. (En dit vergt overwegend eerlijke verkiezingen, dat ook vrijwel overal niet zo is, omdat geld een veel te grote rol speelt, direct of indirect, of macht, idem.)
13.i: Verklaring van de vele moorden
Het is wel gek: Er staan weer ca. 2 miljoen mensen gereed om elkaar te vermoorden, en vrijwel geen van hen wil moorden; vrijwel allen zijn bang; en vrijwel geen heeft voldoende relevante informatie om de eigen situatie adekwaat te beoordelen. Waarom zullen ze dan moorden? Uit sociale gevoelens: Liever dan asociaal te zijn in de eigen groep vermoord men de leden van een andere.
Ik denk dat dit een redelijk adekwate verklaring is waarom oorlogen gevoerd kunnen worden: ook oorlogen zijn gebaseerd op sociale gevoelens.

In het volgende zou het beter zijn geweest als ik ""democracies"" voor "democracies" gesubstitueerd had, maar goed:
14.i: A near century of democracies
A near century of democracy and capitalist and socialist exploitation has produced 2 (almost 3) world wars; hundreds of colonial wars; hundreds of millions unnecessarily starved people; several genocides; unprecedented tyrannies; unprecedented stupid hedonism, tempered by fear of what the neigbours might think, in the West; and a world close to several ecological disasters. There is a less shady side, which mainly is about (1) the rights of millions of people in the West (quietly avoiding the issue what they did with their opportunities) and (2) the wellfare of idem (ditto), and (3) the growth of knowledge (idem again). Also interesting is what has not been achieved nor generally aimed for: Good general education; sensible planning; high culture; a civilized society. 
 
The forces molding this century have indeed been power, ideology and exploitation - and note: Everywhere "by the people, for the people, in the name of the people", for nearly all states claimed to be democracies. Everywhere this was a lie, though there are indeed great differences between being allowed to 4-yearly elect some incompetents from a small pool of incompetents or being tyrranized unceasingly by the same sort of incompetents ruling a police-state, who claim likewise it is in your interests (or you must be crazy).
Merk op dat ik zowel gronden tegen als voor geef. En mijn leven was ongetwijfeld - arm als het altijd was, en ziek als ik 37 jaar ben - toch rijker dan dat van mijn ouders en grootouders, en voor mij oorlogsvrij. En ik kon veel meer leren dan zij.
19.i: Civilians in war
After 2 days of war civilians are sometimes mentioned, but - oddly - mainly by dignitaries, who stress "the aim not to cause heavy civilian casualities" etc. Their plight is very secondary, but at least they are mentioned now - by those who were, it is said, democratically elected, and only in a sort of ritualistic fashion. The journalists and experts don't mention them: They either talk of technology (which is safe) or speculate about anything untestable, as long as it sounds sensational and provides opportunities for seeming expertise.
Ik rapporteerde (en ik denk: goed).
21.i: About emotions
As to emotions: It's interesting that everyone strives to canalize them through the accepted beddings. On the news this takes two shapes: 1. An elaborate military and political tech talk, very little of which is genuinely informative, and all of which serves as incantations: See us master our problems by darkening and drowning them with words. Its social function is to be exemplary: These are the phrases the talkers believe the hearers should think, and they are also the phrases the hearers would like to think. (Whence also the clipped and quasi-rational military style of speech: A politician's bedside manner.) And 2. an incredible amount of repetition. The BBC has special programs about the war which seem to take up to 12 hours per day, but the news they have is at best good for 12 minutes. So they repeat all the time.
Ook dit is voornamelijk rapportering, en het punt over emoties is (ook) een heel stuk algemener: inderdaad probeert iedereen z'n emoties te bevredigen binnen geaccepteerde kaders. Dit kan niet altijd, om allerlei meer of minder goede redenen, maar de voordelen van geaccepteerde beddingen zijn dat ze onproblematisch zijn en vaak met enige instructie of voorbeelden gepaard gaan. (Maar goed...)
21.i: Social psychology
Lots of interesting social psychology could be done now, but I don't think it'll happen. One important area would be the media, and their abuse of language (and style). For example, it is quite evident the news is, let's say, kneaded into shape: Though the BBC is not censored, the news is worded so as to stress or underplay what's important to the West. This happens mainly through choice of words (adjectives and nouns especially).
Jawel, en het is misschien jammer dat ik geen voorbeelden gaf.
21.i: The people one sees in the media
Another interesting (and worrisome) thing is the sort of people that suddenly get virtually unlimited access to the media (and therewith immediately to literally millions of people). The people that suddenly can talk for hours on the situation in the world and reach hundreds of millions are: 
 
(1) the standard journalists, who do what they did before (moderating, say) only on a larger scale; 
(2) leading politicians, who also do what they did before (lying to the public in its and their interests), only on a larger scale, and more puffed up - for ain't these decisive times;
(3) special correspondents: Journalists who happen to be on a sensational spot, much like sports reporters (which is why very much is written the last few days about 3 American journalists who are reporting life from Bagdad: It makes many of their colleagues very envious);
(4) specialists: Flocks of so-called defense-experts, military experts, experts on the Middle East, experts of diplomacy, political experts and got knows what else. (The only thing missing sofar is an expert system, which also will be the only "expert" giving some sensible info.)
 
And that's it. You hear no writers, no philosophers, no psychologists, no sociologists (unless "expert in the Middle East" at the very least), no scientists, and not even priests - nothing. 
 
I don't suggest that these kinds of people, as they are on average now, could contribute much of genuine interest, and certainly I would expect mainly drivel, humbug and bullshit. But that is what we're getting now, and not from people humanly qualified or knowledgeable for anything but knowing whether Quattar has more anti-tank-missiles than Oman, or the other way around. 
Inderdaad, je hoorde en je hoort geen schrijvers, geen psychologen, geen sociologen, en ook geen theologen meer, en geheel geen wetenschappers van enige soort: Wat je hoort "op het nieuws", en in alle programmaas die daarop lijken, waren en zijn, al minstens 25 jaar, en waarschijnlijk een stuk langer, alleen en uitsluitend journalisten en "experts", waarbij degenen die "experts" heten in vrijwel alle gevallen weer gewoon journalisten zijn die ófwel een heel klein beetje meer weten dan hun collegaas, ófwel die dichter in de buurt wonen waar hun "expertise" op slaat.

In feite lijkt het alsof journalisten het monopolie hebben op de media. Hier is wat meer erover - en "commentators" = "experts":
22.i: The idiots who are commentators
It is amazing what idiots most commentators are. Most seem to know very little - experts of defense, on Turkey, on the Middle East, on Iraq, etc. all apparently lifted from telephone directories of universities or earlier known at the BBC nearly all have very little specific expert information and lots of platitudes and generalities. A few know something, apart from recent events, that's not reported earlier, but it's always in the way of some statistical or technical information: Names of missiles and kinds of planes etc. and most is of the wowie-type: knowledge of jargon rather than based real understanding.
 
What is much more worrisome is a near total blank regarding knowledge from history, politics, sociology, economics, psychology - or what not in fact. All is discussed in terms of very primitive personalized psychological concepts: Nations are reduced to actions and plans of leaders, who are interpreted in simple psychological terms. To some extent, of course, this is adequate, but it is a very partial story (the main actors without the stage, the props, the other actors and the script), and it is also contaminated by propaganda:
 
Rather than radically saying something like: "OK, let's treat all as if they're scheming for personal power, glory, riches and status", instead all are treated in part as they pretend they are, and in part as Our Ideology frames them, and what people are seen as depends mainly on the purport of their latest sensational act: In terms of Our Values (that, moreover, are publicly presented as True and Reasonable). People "are" what they seem to be to our emotions - that's more or less what it comes down to. And our emotions are rarely guided by sensible thinking or adequate information, and seldomly controlled by a rational mind.
Ik denk nog steeds dat dit waar is.
24.i: The ordinary official bullshit
Colin Powell had a press conference yesterday. "No pictures will be released for some time to come" but he believed to have "achieved air superiority". What that means noone seems to have clarified beyond noticing that Powell wrote text books on air war and should know his own definitions. My own view is that this is part of the same pattern of bullshit that the officials release all the time: The "news" you get is for 9/10th or more tautologous restatement of earlier "news". Evidently, the allies had "air superiority" from the very start in any useful sense of the term: At least 3 times as many planes, nearly all of which are also better than those the Iraqi's have. (If I play chess with Kasparov he may announce "superiority" after 20 moves, and this would be equally void: If he wouldn't have retained his starting superiority after 20 moves against a player of my class he's ill or drunk.) Noone makes these points.
Ook dit was en is waar: De machthebbers liegen of zeggen anders maar een zeer klein deel van wat ze weten - en zoals ik hierboven aantoonde zei Colin Powell niets werkelijks, al sprak hij veel woorden.
25.i: I am feeling lousy
I'm feeling lousy for at least a week now, with considerable pains in my hands and arms when I try to sleep. I haven't taken much vitamins in the foregoing month or two and maybe that's the reason, combined with too much walking a.s.o. in November. Now it is slightly better than in the beginning of the week, but it is difficult to fall asleep: Too much pain to do so easily.
In feite begon ik hierna snel verder en verder in te storten.
25.i: Mensen zijn zelden rationeel
Trouwens, in alles wat mensen beweegt is het het karakter en niet de rede die mensen beweegt, zo goed als het de persoon is die reageert en niet de logika. Mensen zijn alleen in staat tot een strikt rationele afweging van wat ze niet werkelijk interesseert: Zodra waarden of gevoelens een rol spelen wordt de afweging, hoe opzettelijk objectief ook, ingekleurd door de trekken van de oordelende persoon.
Inderdaad, en hier is ook niet aan te ontkomen. Het maakt niet alles subjectief, maar het maakt wel dat de meeste oordelen over menselijke zaken een behoorlijke persoonlijke component hebben.
25.i: Twee soorten literatuur
Trouwens, het valt me nu op dat de succesvolle 19e eeuwse schrijvers toch vooral succesvol waren omdat ze hun publiek behaagden, en dat ze hun publiek behaagden op een nieuwe manier: Het was een nieuw publiek dat vermaakt en afgeleid wenste te worden, en liever niet nadacht. In de 18e eeuw schreven mensen van geest voor mensen van geest en voor de aristocratie; in de 19e eeuw schreven feuilleton- schrijvers voor burgers met een behoefte aan afleiding en amusement. En vanaf dat moment wordt de literatuur banaler en verhalender - of anders gezegd: Pas in de 19e eeuw ontstaat de ontspanningsliteratuur voor de massa's, en verdwijnen de ideeen uit de literatuur: Montaigne, Shakespeare, Donne, Milton, Dryden, Pope, Johnson, Voltaire, Rousseau, Diderot, Lichtenberg schreven voor een zeer beperkt auditorium en behandelden ideeen en waarden en hun gevolgen, en Hazlitt sluit deze periode af; Wordsworth, Dickens, Trollope, Hardy etc. (uiteindelijk te beginnen met Addison en Steele) schrijven voor een zo wijd mogelijk auditorium (videotorium?) en beogen moreel verantwoord amusement of stichting van de massa.
Ik denk dat dit een heel redelijk idee is en was (en ben behoorlijk tot zeer goed ingelezen in "de Engelse literatuur" van ca. 1700-1850): Er was een behoorlijk verschillende markt in de 18e en in de 19e eeuw, en die in de 19e eeuw was gemiddeld minder goed opgeleid, meer geïnteresseerd in amusement, en veel groter dan in de 18e eeuw (en bestond vooral uit wat nu "de middenstand" heet, want de lagere stand kon gewoonlijk niet lezen).
28.i: On the KGB and on human problems
In the SU the KGB has gotten more official powers, and I heard the first more or less rational report by an English (or other) journalist on the background, viz. that Gorbatsjov has no choice if he wants to keep the country together and avoid a major crisis (through collapse of the S.U., which is an elementary possibility I can see, but that sofar has hardly been raised in the West).
 
Anyway: Man is responsible for his own problems - he made them himself, throug his own greed, vanity, stupidity and egotism.
De KGB (die tegenwoordig anders heet) heeft feitelijk een groot deel van de macht in het huidige Rusland, en president Putin was een KGB'er. En wat "de mens" betreft heb ik gewoon gelijk - niet over iedereen maar wel over de meesten.
28.i: The style of reporting the war
What I also find thoroughly disgraceful is the tone and the words: They're reporting the world football championship, with balls of lead instead of leather. Much is quite jocund and satisfied and of amused curiosity, but in fact ALL the time people are killed in awful ways - that absolutely noone raises or mentions, except by the way and anesthetized in military jargon. Of course, it is not broken voices and tears I desire but a real indication what it is all about: People murdering people on a large scale, with an appreciable risk that soon it will happen on an unprecedented scale (there or everywhere), and a factual and sensible discussion of the whys and the wherefores of it.
 
This is the issue that is precisely avoided. Instead, we get constant reports on what some journalist noone knows from Adam presumes to think about the state of mind of some dignitary nearly all humankind only knows by name and rank, and about what "experts" opine about "deployments of forces", "missiles", "operations", "air superiority" ("that according to the Pentagon now might well be air supremacy"), "task forces", and "anti-air force missiles".
 
Note that this is in fact the common human condition: Keep your head in the sand until it is over. Most of it is a cop out: They're afraid to raise sensitive issues; afraid to use a tone that differs from the common one; and, most of all, unwilling to stick their own neck out. 
Inderdaad! En dan is er dit - en ik rapporteer weer vooral (enigszins depressief), in de eerste alinea:
11.ii: De gemiddelde stompzinnigheid
Het meest angstwekkende aan alles is de ongelovelijke massieve stompzinnigheid en de botte en bete zelfingenomenheid. Kennelijk is voor vrijwel iedereen de wereld gereduceerd tot een paar personen en Wij en Zij, en geldt verder alleen bij welke groep ze horen en wat er over Ons en Onze Leiders gezegd worden: Wie ons vleit wordt niet meteen vermoord. 
(...)
Ik slaap hier de afgelopen dagen voor de kachel op de vloer. Dat gaat wel, op een paar dekens. Ik doe het omdat het boven koud is, want het vriest al dagen 5 a 10 graden en er wordt op de grachten geschaatst, en er hoog gestookt moet worden: Als er wat fout gaat met de schoorsteen lig ik er liever naast, want dan merk ik het veel eerder. Jola ligt beneden voor haar kachel.
Wat de 2e alinea betreft: Ik zou een jaar later leren (op 10.ii.92) dat de totale kachelopzet met de ingestorte schoorstenen sinds 1988 (!!) levensgevaarlijk was, want in 1992 werd een rookproef gedaan waarbij het hele huis, op zowel de 2e als de 3e verdieping geheel blauw stond van de rook (die als het goed was geweest allemaal door de schoorsteen was afgevoerd - maar die was dus ingestort, in 1988, als hij toen niet opzettelijk kapot is gemaakt).
25.ii: Oorlog zonder echte feiten
In de Golf is het grondoffensief van de geallieerden begonnen, na een dag of 5 komedie over een Russisch vredesplan. Er is geen enkele informatie, want nu is er een totale of vrijwel totale "news blockade to save American lives". De journalisten slikken het, en hebben alles vergeten over de noodzaak van een adekwate berichtgeving. Je kunt dus weinig serieus nemen, maar het schijnt dat de helft van de olieputten in Koeweit branden; dat er 14.000 Iraakse krijgsgevangenen zijn gemaakt op de 1e dag; dat de Fransen ondertussen 50 km in Iraq staan (ondanks eigen beweringen alleen Koeweit te willen bevrijden); dat de Iraqi's in Koeweit Koeweiti's aan het vermoorden zijn op grote schaal; en dat de Amerikanen niet van plan zijn in Koeweit te stoppen als ze in Bagdad kunnen eindigen.
 
Ik blijf alles ook nog steeds absurd vinden. Als ooit de uitingen van Saddam Hussein en George Bush over de laatste maanden achterelkaar afgedrukt worden dan krijg je een catalogus van politieke krankzinnigheid en stompzinnigheid: Second Hitler, Mother of all Wars, Holy War, New World Order, Satan Bush, The Chances for Peace, No Second Vietnam etc. etc. - wat er gezegd wordt schijnt niets uit te maken, en tot nu toe weet niemand, na 5 weken oorlog, wat er aan de hand is.
En feitelijk bleef dat ook zo: Een echte oorlog zonder echte feiten voor iemand anders dan Amerikaanse militairen, zogenaamd "to save American lives".

Dan is er dit, dat feitelijk bijzonder belangrijk bleek:

27.ii: Het Warschau-pact is opgeheven
Een ander interessant item is dat gisteren het Warschau-pact, dat zo'n 36 jaar bestaan heeft, opgeheven is (per 1 april a.s.). In de afgelopen 2 jaar zijn dus vrijwel alle bepalende factoren van de wereldgeschiedenis van de afgelopen ca. 40 jaar in elkaar gestort:
 
't Socialisme is in elkaar gestort (ondertussen ook in Albanie, waar de opvolger van Enver Hoxha alle macht aan zichzelf getrokken heeft en de standbeelden van de Lokale Grote Leider door de bevolking omgetrokken worden); Comecon in elkaar gestort; Warschau-pact in elkaar gestort; Russische satellieten uit Russische invloedssfeer etc. etc. hoewel dit, denk ik, de formeel belangrijkste punten zijn.
De reden dat dit bijzonder belangrijk bleek is dat de instorting van de Sovjet-Unie feitelijk de militaire suprematie van de Amerikanen impliceerde, die daar vanaf Bush Jr op gigantische schaal gebruik van maakten (en sinds 2001 15 jaar oorlogen hebben gevoerd, die in feite weer gaan over wie er supreem is).
2.iii: Over Mul en over Multatuli
Vandaag een brief van Mul die doet alsof er 2 1/2 jaar niks aan de hand geweest is, en naar de Multatuli- vereniging geweest waar Jan Blokker sprak. Flauw en geestloos: Kontrafaktualen uit de duim over wat als Multatuli 100 jaar later was geboren - dan was ie een soort kruising tussen W.F. Hermans en Brandt Corstius geweest, en een nijver columnist. Blagh.
Mul was (of is: ik weet niet of ie nog leeft) een grote schoft, met totaal lak aan iedere vorm van controle of bestuur, en hij had daarbij vooral hulp van alle hogere regionen van de Bouw- en Woningdienst: Hij heeft geheel nooit gedaan wat 'm zeer vele malen was voorgeschreven te doen, en werd nooit bestraft omdat hij beschermd werd (ik weet niet hoe, maar iemand die vele jaren lang geen onderhoud pleegt moet voor de rechter gebracht worden, maar dat gebeurde eenvoudig nooit).

En Multatuli is niet te vergelijken met enige Nederlandse schrijver uit de 20ste eeuw. Ik weet niet wat er van Multatuli zou zijn geworden als hij in 1920 geboren zou zijn geweest (100 jaar later), maar mijn zeer sterke vermoeden is dat hij geëmigreerd zou zijn naar een land met betere literatuur, betere schrijvers en beter weer (of vermoord in het verzet in de 2e W.O.)
10.iii: Irak is weer uit het nieuws
Nu de Golfoorlog voorbij is is het media-gebeuren ook voorbij: Plotseling is er hooguit 1% van de media-attentie voor Irak en omstreken die er maandenlang was. Saddam Hussein is nog steeds aan de macht maar wankelt, en ondertussen zijn er weer veel Iraqi's gedood in protesten tegen Hussein. Bush heeft het weer over The New World Order maar in de media zijn andere dingen belangrijker, zoals de by-elections te Ribble, waar de conservatieven verloren vanwege de Poll Tax.
Saddam Hussein bleef aan de macht tot Bush Jr Iraq aanviel in 2003, waarna hij opgehangen werd. O, en wat de poll tax betreft: Dit was kort na Thatcher's aftreden.
10.iii: Journalistieke rapportering en feitenkennis
Trouwens, als ik de "gegeven informatie" overzie, dan was dat toch vooral irrelevante sensatie: De media geven informatie in het formaat "Reporter ter plaatse of zgn. expert verslaat sensationele gebeurtenis van de dag zonder op feitelijke achtergronden in te gaan voorzover die niet deel van de gebeurtenis zelf uitmaken" (zoals wanneer een geinterviewde op achtergronden in gaat). Algemene feitenkennis over Iraq heeft niemand verworven uit 6 weken 8 uur per dag media-informatie over Iraq, en de algemene feitenkennis die gegeven wordt is vaak expliciet van de vorm "We all know that ...". (Een enkel vb.: Ik weet nog steeds niets van de Iraakse economie en ook niet over de schade aangericht door de Amerikaanse bombardementen. En schattingen over het aantal doden aan Iraakse zijde in de oorlog worden zelfs nauwelijks vermeld, kennelijk omdat ze nogal pijnlijk zijn voor het Westen: Naar ik begrijp zijn de verliescijfers Westen/Iraq iets als 226 : vele tienduizenden zo niet honderdduizend.)
Inderdaad: Meer dan 320 uur aan konstante "informatie" over Irak leverde vrijwel geen enkele relevante kennis, en afgezien daarvan werden de meeste feiten over de oorlog bijna allemaal niet of nauwelijks vermeld.
10.iii: Alweer weken beroerd
Iets anders. Ik ben nu alweer weken beroerd: Voortdurende pijn in m'n armen en handen, vooral als ik ga slapen en algemene fysieke malaise en moeheid overdag.
In Maart schreef ik maar 10 Kb aan journaal, en dit is een voorname reden. Daar kwam dit bij:
22.iii: Depressief
Afgelopen week depressief. Het is nu wat bijgetrokken en was niet erg, maar ook niet prettig.
Hier schreef en deed ik duidelijk veel te luchtig over, maar ja: Niemand deed wat, al sinds 1988 niet. De financiële belangen van de illegale drugshandelaars wogen zeer veel zwaarder in de gemeente-politiek dan het feit dat mijn leven volkomen opzettelijk volkomen geruïneerd werd.

En sprekend over de Nederlandse drugshandel: Sinds 1988 is er - volgends de gegevens uit het parlementaire Van Traa-rapport - bijna een biljoen (circa 700 miljard euroos) aan illegale drugs van allerlei soorten omgezet door de bijzonder vooraanstaande illegale drugshandelaren, waarvan vele persoonlijke vrienden van Van Thijn heten te zijn.

Wie gelooft dat van Thijn
de verkoop van circa 700 miljard euroos aan illegale drugs geheel gratis heeft verzorgd, heeft een veel groter geloof in menselijke goedheid dan ik.

Hier is mijn samenvatting over hoe de wereld aan mij verscheen op 18 April 1991:
18.iv: Stand van zaken in de wereld
Stand van zaken in de wereld:
 
- 27 miljoen Soedanezen schijnen te verhongeren
- minstens 3 miljoen Zuid-Amerikanen zullen waarschijnlijk cholera krijgen
  (1e epidemie in 100 jaar)
- 2 miljoen Koerden zijn aan het kreperen (1000 p.d.) aan en rond de Iraakse
  grenzen: Their "window of
opportunity" in "The New World Order"
- de Amerikaanse economie is in serieuze recessie
- de Britse economie is in serieuze recessie: 2.3 miljoen werkelozen
- de Koeweiti's zijn op hun beurt aan het martelen
 
en dan heb ik het nog niet over de ecologische rampen in Koeweit, de Rode Zee, de Middellandse zee (tanker "Haven" met 4 miljoen ton olie, als ik het wel heb, vergaan voor Genua), de situatie in de S.U. en China en Joegoslavie en Albanie en Ethiopie en Somali, de Aids (nu in Engeland verspreid via de proporties 40% junken, 40% hetero's (vooral oorspronkelijk via heroine-hoeren, neem ik aan) en 20% homofielen), de wereldverdubbel- ingstijd van de bevolking (38 jaar), de situatie in Oostduitsland enzovoort, enzovoort, enzovoort.
 
Rationele basis voor hoop is er niet: De machthebbers en ideeen-makers en -verspreiders zijn vrijwel zonder uitzondering corrupt en incompetent - de debielen (moreel en intellectueel) zijn overal aan de macht; het taalgebruik is universeel verrot tot clichees, jargon, propaganda- leugens, en reclame; en er zijn geen maatschappelijk dominante waarden - er zijn alleen maatschappelijk dominante gevoelens, nl. dat iedere spreker recht heeft op alles, waarheid niet bestaat, en rationeel denken gevaarlijk en immoreel is. Kunst en cultuur zijn vrijwel zonder uitzondering troep gemaakt door charlatans, talentloze meelopers of verdwaasden, en de enige criteria die werken zijn succes en winst.
Ik zeg niet dat dit vrij van depressie is, maar ik denk er 27 jaar later niet optimistischer over (en ben geheel niet depressief). En dit ging ook niet door:
20.iv: ME-conferentie niet bezocht: Teveel pijn
Vandaag is de ME-conferentie. Ik heb kaartjes maar voel me te rot: Voortdurend pijn in armen en benen, vooral 's avonds en 's nachts, maar ook overdag. Ik lig uren wakker van de pijn, zoals in 1983. Aspirine helpt niet of nauwelijks, als idem.
Omdat dit het het laatste is uit 1991 dat ik heb, moet ik de rest nu (in 2016) afmaken:


24.iv: Kort suicidaal
Ik kan me daar niet bijzonder veel meer van herinneren, behalve de aanleidingen:

7 jaar doorstane terreur - op de Nwe Keizersgracht en de Elandsgracht -  waartegen de gemeente-politie systematisch weigerde op te treden, en die in het laatste geval, op de Elandsgracht, rechtstreeks veroorzaakt waren door de volstrekt illegale hebzuchtige drugsdealer-plannen van burgemeester Van Thijn, die vervolgens sinds 1990 tot 2016 deed alsof ik geheel niet bestond, samen met de voortdurend doorzijkende ziekte, die geen kuur kende, en van geen medische therapie wist, maar mij voortdurend pijn in armen, benen, en handen gaf, zo wie zo te weinig liet slapen, en mij vrijwel geen energie liet voor wat dan ook.

Daar werd ik kort suicidaal van en ook onredelijk - maar feitelijk deed ik niemand kwaad, al was ik boos en droef.

Ik was er ook weer uit na ongeveer 1 1/2e dag, al bleef ik wel depressief.
En in feite bleef ik depressief gedurende meer dan een jaar, minstens tot April 1992 (en daarna werd het ook maar heel langzaam beter).
Jolanda gaf me op, vrijwel direct
Voor Jolanda was het feit dat ik suicidaal werd kennelijk iets dat de druppel liet overlopen, wat ik o.a. denk doordat onze verhouding sinds ze haar baantje aan de UvA had - eigen geld, eigen status, en ook nog studeren - nogal radikaal verslechterd was, dat zich o.a. uitte doordat ze "geen tijd" meer had dingen met me door te spreken, en eigenlijk ook "geen tijd" meer had met mij te spreken, omdat dit haar van het MUDden afhield (een MUD = a Multi-User Dungeon - een soort spel per computer voor mensen die misschien een klein beetje kunnen programmeren en overigens zelden intelligent zijn), want daarbij vond ze veel "nieuwe vrienden", die kennelijk ieder of allemaal een heel stuk interessanter waren dan ik of mijn problemen of pijn of diskriminatie.

Ze heeft eind April een tijdje op bed liggen huilen, en toen was het afgelopen: De verhouding was wat haar betreft uit, ze ging ook nooit meer met me naar bed, en had ik bij haar in huis gewoond dan had ze me waarschijnlijk gewoon uit huis gezet.

Dat ik haar twee jaar lang verzorgd en verpleegd had; dat ik gezorgd had dat ze kon studeren; wat ik haar allemaal had proberen bij te brengen over wetenschap, psychologie, filosofie, redelijk gedrag, rationeel denken; en zeer veel meer telde voor haar nauwelijks: ze wilde gewoon van me af, vrijwel zeker omdat ze geheel nooit werkelijk van me gehouden had, maar me gewoon gebruikt had, en ze nu rijk en zelfstandig genoeg was om alleen verder te kunnen.

Dit is bovendien iets dat ik nu denk, maar begin 1992 nog niet dacht, al vond ik wel de dat ze bijzonder licht heenstapte over de aanleidingen van mijn instorting en al wist ik dat ze haar maatschappelijke toestand zeer verbeterd had (ze was slechter begonnen dan ik en nu een stuk beter dan ik, dankzij mij).

Ik merk hier alleen nog op dat ze me ook voordat ik suicidaal werd slecht behandelde. Ik excuseerde dit door aan te nemen dat ze het druk had met werk en studeren, maar ik zag weinig van haar en sprak nog minder met haar in 1991, vooral omdat zij daar "geen zin in" of "geen tijd" voor zei te hebben.
Ik was zeer depressief, maanden lang
Ikzelf was behoorlijk snel uit de zelfmoorderigheid (en wendde ook geen enkele poging daartoe aan), maar het is wel een feit dat ik vanaf eind April 1991 tot circa een jaar later behoorlijk tot zeer depressief was, dat ook in stand werd gehouden en versterkt door Jolanda's houding, die er overwegend op neer kwam dat ze aan mij geen boodschap meer had, al bracht ze dat op meer en minder stellige toon,  in gevarieerde bewoordingen, kennelijk mede omdat we nog steeds formeel samen woonden in de zin dat zij op de Elandsgracht 2 hoog woonde (dankzij mijn inzet en financiële offers en kennis) en ik op 3 hoog.

Ik heb nog wel een paar keer serieus geprobeerd met haar te praten, maar dat lukte eenvoudig niet meer omdat zij dat niet wilde (en "geen tijd had" of "het te druk heb met mijn vrienden").
Ik deed inderdaad geheel geen poging tot zelfmoord, en was er snel uit, maar ik was wel nadien heel lang depressief, niet alleen tot April 1992, maar ook daarna weer, in ieder geval weer vanaf 1994, en zeker een jaar of 10. Uiteraard was de voornaamste reden weer dat ik geen hulp kreeg bij nog immer voortdurende ziekte. (Die is er nog steeds niet, na ruim 37 jaar ziekte, maar het gaat nu ietsje beter.)
Jolanda kreeg een vriend ergens in de herfst, een IJslander
Vervolgens kreeg ik ergens in de herfst te horen dat ze "een vriend" had, die in IJsland leefde, met wie ze een verhouding wilde beginnen. Achteraf gesproken (maar wel later, en volgens hem en haar) was dat vooral haar opzet om van mij af te komen.

Ikzelf was ondertussen tot vier standpunten gekomen: (1) Haar vriend (of vrienden, want ze had er heel wat in de zomer, en was ook jong en aantrekkelijk) interesseerde(n) me niet echt; (2) ik wilde zo mogelijk redelijk en goed met haar praten, maar daar wilde zij zelfs niet aan beginnen; en (3) als dat ook niet kan, dan was het wat mij betreft uit; maar (4) zij moest mij wel helpen verhuizen naar een andere woning, waar ik ondertussen op zat te wachten en die me beloofd was, om de eenvoudige reden dat ik ziek en beroerd was, en omdat ik jaren voor haar gezorgd had.

Ik vermoed - lang achteraf, maar redelijk stevig gebaseerd - dat ze dit allemaal rond Oktober begrepen en geaccepteerd had, wellicht mede omdat onze huisarts, die ook hierin betrokken was, mij gelijk gaf dat ze mij moest helpen verhuizen.
Inderdaad, en overigens was de huisarts wel betrokken (en was ze ook weer redelijk), maar niet sterk. De huiarts wist ook dat Jolanda alles wat ze tussen 1986 en 1992 bereikte aan mijn inzet te danken had: Zonder mij zou ze nooit gestudeerd hebben, en zou ze zeer serieuze problemen gehad hebben etc. etc. Maar ja. ("Ondank is 's werelds loon.")

Wat de vier punten betreft had ik geheel gelijk, maar ik had (bleek later) behoorlijk geluk met Jolanda's nieuwe vriend: Hij was behulpzaam en ook een heel stuk redelijker en rationeler dan Jolanda.
Ik zou een andere woning krijgen en pakte de spullen alvast in
En ik vermoed dat ik al rond eind November 1991 begon alles wat ik had in dozen op te bergen waarbij ik ook wat hulp kreeg, ook van Jolanda, wat er toe leidde dat uiteindelijk het hele (bijzonder kleine, nogal vreemd gevormde huisje) geheel volgepakt stond met dozen, met alleen ruimte voor een tafel en een stoel.
Daar heb ik zo'n 2 maanden tussen moeten "wonen", wachtend op Jolanda's terugkeer.
2 maanden in een huis vol dozen
Ergens in December liet Jolanda mij weten dat ze naar IJsland ging "omdat een mens recht op vakantie heeft" en deed dat ook. Weer achteraf gesproken (volgens hem én haar) was dat vooral weer haar opzet om van mij af te komen.

In feite was dat onnodig, althans om van mij af te komen: Mijn liefde voor haar was dood, al vertelde ik haar dat niet, onder andere omdat ze mij vrijwel niets meer over haarzelf vertelde; omdat ik daardoor nooit goed wist waar ik met haar aan toe was; en omdat ik absoluut hulp nodig had om te kunnen verhuizen.

En ondertussen leefde ik zo'n 6 weken tussen dozen, en at overwegend staande, omdat ik alleen een tafel met een computer en een slechte luie stoel had, waarin ik moeilijk kon eten.

Ik was 41 en 1991 was het dieptepunt van mijn bestaan.
Dit was ongetwijfeld bedoeld om de verhouding tussen Jolanda en mij te beëindigen. Het was ook niet nodig, althans voor dat doel, want ik was feitelijk opgehouden van haar te houden ergens in Oktober of November.

Maar het is waar dat ik toen nog geen tegenzin in haar had, die feitelijk ontstond doordat zij (en zij alleen) zich omstandig afreageerde op mij, in zowel 1992 als 1993. Waar dat door kwam weet ik niet, want ik woonde niet meer met haar samen sinds begin 1992, maar ik vermoed dat een deel van de reden was dat zij opnieuw problemen kreeg, en ook weer incidenteel hallucineerde in 1992. Er was zeker geen reden voor in mijn gedrag, en ook haar vriend was het niet met haar eens over mijn behandeling door haar.


Hoe het zij: 1991 was het gruwelijkste jaar van mijn bestaan (en erger dan 1983). Er is meer in 1992 dat ook niet vrolijk is, maar dat duidelijk beter was dan 1991, omdat ik een stuk rustiger was, en - uiteindelijk - behoorlijk kon bijslapen in het huis van mijn moeder. Ik deed ook behoorlijk wat in 1992, zoals de lezer uit zal vinden (indien nieuwsgierig).

---------------

       home - index - summaries - mail