Prev-IndexNL-Next

Nederlog

July 15, 2015
Autobiografie 1985 - deel 2
  Sections

            Introduction
1. Autobiografie 1985 - deel 2
2. Afsluiting van dit deel


This is a Nederlog of Wednesday July 15, 2015.

This is not a crisis blog but a part from my autobiography. Most is in Dutch.

1. Autobiografie 1985 - deel 2
De rest van dit bestand bestaat uit selecties uit mijn getiepte journaal voor 1985, en bestrijkt 25 maart 1985 - 12 mei 1985. Alles is geciteerd (met inkortingen van de namen). Mijn aantekeningen hebben een datum uit 2015, en de delen geschreven in 1985 staan in het blauw in de tekst die volgt.

25.III.85: [Plezier en pijn]
Het bewustzijn van een mens is veel sterker afhankelijk van vaak nauwelijks bewust gevoelde achtergrondsstemmingen dan men genegen is aan te nemen. Tenminste, die gevolgtrekking maak ik o.g.v. - o.a. de afgelopen dagen, waarin ik vrijwel konstant pijn gehad heb - geen erge pijn (hoewel: zie hieronder), maar genoeg om mij voortdurend en, en hier gaat het om, volledig wat betreft de inkleuring (stemming, inderdaad: Slsof de ziel een muziekinstrument is) van mijn bewustzijn. Dat is interessant, ook al omdat, zoals gezegd, de pijn niet extreem was - zij het dat ik hierover, zoals aangekondigd, een nogal relativerende opmerking heb: Als ik een grafiek teken voor mijn pijn-ervaring (en voorbij
ga aan onderscheidingen in soorten pijn: snijdende pijn, doffe pijn, gelokaliseerde pijn, uitstralende pijn etc.) dan krijg ik iets dat op een 2e graads krome lijkt,
en dus het best als een exponentiele kromme
opgevat kan worden.


En hierin kunnen verschillende, ik zal maar zeggen,
intuitieve hoogtelijnen getrokken worden. Die staan
al in de figuur, en ik zal ze kort becommentarieren:
0 -  I: Geen pijn, en eventueel plezier: Zie
         kromme k2. Voor plezier geldt een soort-
         gelijk verhaal als voor pijn, maar met
         uitzonderingen, in ieder geval één waarvan
         ik hieronder noem.
I - II: Bewustzijn ingekleurd door pijn ("een pijn-
         lijke stemming" maar niet overheersend:
         Je kunt normaal blijven werken zij het
         gehinderd door een voortdurend bewust-
         zijn in pijn te zijn (dat bewustzijn verdwijnt
trouwens bij intense ervaringen.)

II - III : Evenwichtstoestand tussen pijn en bewustzijn: Je kunt blijven denken en
            handelen, maar niet goed, en je voornaamste streven zal het verminder-
            en van ppijn zijn, tenzij je iets heel belangrijks moet doen, of je over-
            komt.
III - IV : Meer pijn dan bewustzijnL Als je geen pijnstillers hebt, kan je heel weinig
            doen, en is er ook weinig anders in je bewustzijn dan dan pijn en
            pogingen deze te dragen (en "dragen" bestaat in belangrijke mate uit
            het niet toegeven aan impulsen hard te schreeuwen, weg te lopen,
            ongekoördineerd te bewegen etc. - en dit is verstandig, want het kost
            alleen energie, die je beter kunt gebruiken).
Etc.     : Het lijkt alsof pijn toe kan blijven nemen zolang men bij bewustzijn is.
            Op een gegeven moment wordt het natuurlijk teveel en dan val je
            flauw of bewusteloos - NB dat dit persoonlijk zeer verschillend is (er
            zijn mensen geweest die zich zonder veel blikken of blozen zonder
            verdoving een been hebben laten afzagen). Iets anders interessants is
            dat het lichaam niet met één sprong van x e (0 - I) naar x e (IV - V)
            springt, bijv. Iemand die een grote wond of een ernstige brandwond
            krijgt voelt daar het eerste halve uur (ongeveer) weinig of niets van.

Hier ligt ook de boven aangekondigde uitzondering wat betreft pijn/plezier: Plezier schijnt niet onbeperkt toe te kunnen nemen (...) Een andere overeenkomst tussen pijn  en plezier is dat het niet mogelijk is voortdurend op de hogere niveaus te
verkeren. (...) En een derde overeenkomst is, uiteraard, dat pijnlijke en plezierige
ervaringen (i) het hele bewustzijn kleuren,en (ii) een behoorlijk lange schaduw vooruit werpen: Als je iets triviaals pijnlijk of plezierigs meemaakt dan kleurt dat je stemming vanaf dat moment, gedurende een tijd die een k-voud is (k>=1) en vaak véél groter) van de duur van de ervaring: She smiled at me for a quarter
second, and the rest of the evening was perfect bliss. Om maar iets te noemen.

Genoeg gefilosofeerd, afgezien van de opmerking dat het gebied tussen het kruispunt van k1 en k2 en lijn I een verklaring voor sado-masochisme suggereert - of althans waarom het sommige mensen opwindt (I > K met K de waarde van het kruispunt van k1 en k2 op de y-as - en NB dat de curves k1 en k2 niet dezelfde vorm hoeven hebben); anderen onverschillig laat (I=K) en weer anderen afstoot (I < K).

12 juli 2015: De pijn waar ik het hier over heb was trouwens kiespijn. En ik denk dat je zowel flauw kunt vallen van teveel pijn als ook van teveel plezier, hoewel dat laatste een stuk moeilijker en een stuk ongebruikelijker is. (Ik bén een keertje flauw gevallen van de pijn.)

25.III.85: ["American averages"]
Verder vnl. gelezen, en o.a. "American Averages" beeindigd: 400 paginaas vol statistieken, en je leert er veel van, zij het dat gemiddelden zonder spreiding niet erg duidelijk zijn, maar natuurlijk veel zinniger dan ongefundeerde generalisaties
over "de" mens, "de" vrouw etc. etc.

12 juli 2015: Er is een redelijk uitgebreid uittreksel vam "American Averages" in Nederlog van 2013. Het beslaat 4 opeenvolgende dagen en deel 1 is hier. De twee voornaamste redenen om hiervan - 28 jaar later - een uittreksel van te geven zijn deze: (1) het is een goed boek, en (2) het vat de VS samen in de zeventiger jaren van de vorige eeuw, effectief, die ook de rijkste jaren waren, voor de meeste Amerikanen.

25.III.85: [Dansen]
Dansen is heel goed voor me, niet alleen omdat ik het heel prettig vind, maar ook omdat ik er een vrij goed beeld van over mijn lichamelijke vermogens mee krijg. Wat dat aangaat, drie of vier feiten:
  • Ik was weer kleddernat, over mijn hele lichaam, maar was minder moe en had minder spierpijn dan ooit. Aan de andere kant: Vergeleken met anderen (i) zweet ik (een liter of 2 á 3 schat ik) en zij niet (of een deciliter in dezelfde tijd, die grotendeels verdampt en geen natte plekken achterlaat) en (ii) kan ik veel minder lang dansen: Ik kan nu een minuut
    of 10 in hoog tempo dansen, maar moet dan gaan zitten vanwege moeheid en zweten. Anderen kunnen uren lang doorgaan, net als ik vroeger.
  • Gedurende de tijd dat ik dans drink ik, ik vermoed ca. evenveel als ik zweet. D.w.z.: Ik dans 5-10 min., drink .2-.6 liter water en zit gedurende 5-10 min., dans etc.
  • Op p. 295 van "American Averages" staat een tabel "how many calories the average person burns per minute in these activities". Ik citeer een paar relevante, d.w.z. de extrema en een paar relevante tussenwaarden:
           sleeping ................................ 1 to 1.2 calories per minute
           getting dressed ....................... 1.5 to 2
           cooking ................................. 2.5
           walking 2 mph ........................ 2.5
           walking 3 mph ........................ 3.5
           walking 5 mph ........................ 5.5
           dancing slowly ........................ 3
           dancing fast ........................... 4 to 7
           bicycling 5 mph ....................... 4.5
           bicycling 9 mph ....................... 7
           running 7 mph ........................ 10
           swiming the crawl ....................  7
           swimming the breaststroke ........ 11
           swimming the backstroke .......... 14
Toen ik echt ziek was lag mijn niveau ergens <= 1.5 p.m. maximaal: aankleden was daarom ook vermoeiend, evenals lopen, wat ik dus normaal moet bekopen met naar bed moeten gaan om bij te komen. Hetzelfde gold voor staan.

Hoe is het nu? Normaal wandelen - 2-3 mph - kan ik nu zonder veel bezwaar diverse uren, zeg 2 à 3. Hetzelfde geldt voor gewoon fietsen (5 mph) - en in beide gevallen heb ik achteraf plenty energie óver, wat vroeger ook niet zo was, zelfs als ik het wel aankon: ik ben niet meer doodmoe na een lichamelijke inspanning.

Ik dans intensief, en neem aan dat ik 7 cal. p.m. verbruik. Dat is dus mijn huidige maximum gedurende, zeg, 10 min. en tegen de prijs van excessief zweten, maar zónder spierpijn en zónder nadelige gevolgen achteraf.

In calorische prestaties is dat dus, in ieder geval, een 4-voudige verbetering, minstens. (Overigens, zoals door mij al tegen die idioot Koster geargumenteerd:
Dit is een bruikbare manier om iemand's niveau van ziekzijn in te schatten, of iemand's niveau van gezondheid. Maar de medicijnmannen zijn overwegend in geld, en niet in andermans gezondheid, geïnteresseerd.)

12 juli 2015: Dit alles is veel beter en veel zinniger dan alles wat ik de afgelopen 37 jaar van een dokter gehoord heb. Maar ja: 1984 en 1985 waren bijzondere jaren voor me, en vanaf 1987-88 zakte ik weer totaal inéén door konstant slaapgebrek, vnl. vanwege konstante geluidsoverlast, op de Elandsgracht. En het is sindsdien nooit meer zo goed geweest als hierboven beschreven staat.

25.III.85: [Anna]
Zondag heb ik ook weer een lange tijd op Rob H. in staan praten per telefoon: Anna wenst me niet te zien of horen, en wenst ook geen vitamines te slikken, en eigenlijk ook niet te getuigen.

12 juli 2015: Er is veel meer over Anna. Ze heeft wel getuigd, en deed dat ook goed, en ik denk dat de hier beschreven houding uiteindelijk teruggaat op haar liefde voor mij. Ondertussen vond ik het wel zeer onredelijk.

27.III.85: [Beschaving en wetenschap]
Overigens heb ik het idee dat mensen véél minder van mij begrijpen dan ik genegen ben aan te nemen: Ik denk en voel op grond van mijn kennis en ideeën, en anderen hebben die niet, en hebben gewoonlijk ook niets dat wat er enigszins
op lijkt. Enigszins gekonkretiseerd: Ik spreek vrijwel altijd met mensen die niets van filosofie of wetenschap weten afgezien van wat slecht begrepen en voor hen vervelende en dus grotendeels vergeten gemeenplaatsen die ze op school geleerd hebben: de namen, de perioden, de motivaties, de ideeën en de waarden die mij vrijwel altijd bezig houden zijn hen eenvoudig onbekend. En als ze er wel iets van weten, zijn ze er (i) veel minder in geïnteresseerd dan ik, en (ii) er veel minder over geïnformeerd dan ik. Bovendien: De meeste mensen zijn grotendeels egoïsten, in een zeer precieze en heldere betekenis van dat woord: Ze zijn in de eerste plaats in hun zelfbeeld geïnteresseerd. Ik niet: Wat mij interesseert is hoe de werkelijkheid in elkaar zit. Egoïsten zijn schijnheilig, leugenaars, en de meerderheid van de mensheid: Wie zichzelf als hoogste doel heeft, leeft ten koste van anderen - en zichzelf. En NB: De gemiddelde westerse medemens is (i) geen individu: Zijn/haar meningen en waarden hangen af van signifikante anderen: De mode; de leider, en (ii) een egoist: Zijn/haar hoogste prioriteit is status, bezit en macht: Spitzbürger.

En kijk: In iedere stad en in ieder dorp stikt het van de bibliotheken (vrijwel gratis) en de boekwinkels, waar alle klassieken voor een grijpstuiver te lezen en genieten zijn: In Nederland en in Westeuropa is het iedereen gegeven zichzelf optimaal te ontwikkelen - en vindt men bovendien "dus eigenlijk dat dus hoort".
Algemeen resultaat: Vrijwel niemand weet iets van wetenschap, van filosofie, van de grondslagen van z'n cultuur, van de technologische en natuurlijke achtergronden van z'n onmiddellijke omgeving, van de werking van z'n geest en z'n lichaam, van de strukturen en instituties waarin i zich beweegt, van de ideologieën van z'n medemensen, inclusief vrijwel altijd van de grondslagen van z'n eigen geloof, want dat is gebaseerd op grote onwetendheid en hevig wensdenken, van het voedsel dat-i eet, van ... van ... etc. etc. ad infinitum - en het interesseert ze over het algemeen ook geen flikker, terwijl ze dat vaak bovendien met een zelfvoldane trots vervult. En NB: Dit geldt óók voor de zgn. intellectuelen: De grote meerderheid is intellectueel inkapabel en ongeïnteresseerd, ook in hun eigen vak: Weten is hen geen roeping maar een plicht, en kennis interesseert hen alleen  voorzover ze eraan kunnen verdienen.

Wat het begin van de één na laatste alinea betreft: De grote meerderheid van de mensen heeft evenveel begrip voor wat mij beweegt als ze hebben voor, zeg, een Chinese entomoloog: Hij spreekt hun taal niet deelt hun interesses niet; maakt geen onderdeel uit van hun cultuur; en ze weten niets van wat hij weet.


12 juli 2015: Juist - maar ik zag dat sindsdien veel te weinig. Aan de andere kant: Het is waar, maar het heeft geen zin.

1.iv.85: [Dansen]
(..) daarna prettig gedanst - ook, voor 't eerst, gedurende langere tijd zonder
zweten, wat me natuurlijk behoorlijk verbaasde.

 
12 juli 2015: Dat het ook was. Ik heb nog steeds nauwelijks een idee waarom, behalve dat ik duidelijk beter was dan tussen 1979 en 1984 (en ook daarna: Na 1987 ben ik nooit meer zo gezond geweest als ik in in 1984-1985 was, wat ik dank aan Van Thijn en zijn drugshandel).

1.iv.85: [De gebruikelijke onzin]
Mijn konklusie is inderdaad dat er iets is in de mens dat schreeuwt om verklaring en zingeving, en dat tevreden is, in de grote meerderheid van de gevallen, met suggestieve kul, bakerpraatjes, gelul in de ruimte, goedbedoelde vaagheden, en evidente onwaarheden met stelligheid gebracht. En 't algemene patroon is: Ik geloof B; ik geloof als A dan B; ergo geloof ik A. En in 't algemeen is iedere stap en iedere bewering ongeldig - en meestal evident ongeldig, behalve voor de gelovige (en alleen in dat geval, want i.h.a. zijn ze niet zo goed van vertrouwen wat betreft zaken de ze beter kennen). Preciezer: I.h.a. is, in bovenstaande samenvatting v an het redeneerpatroon, B of niet geldig, of alleen gekwalificeerd
geldig/waar; "als A dan B" ongeldig; "ergo" ongeldig; en "A" zeer onwaarschijn-
lijk of kul.


12 juli 2015: Helaas geheel waar. NB dat het onvermogen is: de grote meerderheid kan nauwelijks beter dan ze doen, al is een deel van de reden dat ze ook in hun jeugd geen voorbeelden van rationeel denken hebben gehad.

5.iv.85: [huidige situatie
t.o.v. vrouwen]
Ik voel me tevreden met de huidge situatie (t.o.v. vrouwen): Ik hoef me aan niemand te conformeren; met niemand rekening te houden; niemand's fouten en zwakheden te excuseren; & niemand bezig te houden, en het gevolg is dat ik nu een heel andere verhouding tegenover vrouwen heb: Waar ik er eerst naar verlangde, of beter: de behoefte voelde, mooie vrouwen te bezitten (zo simpel ligt dat, en ik spreek nu van sex, en van sex alleen) voel ik nu de behoefte niet bezeten te worden. (De vrouw verovert de man door overgave.)

12 juli 2015: Dit is vooral mijn reactie op Anna, al heb ik groot gelijk dat de vrouw (de meeste) de man verovert door overgave.

6.iv.85: [Van Gogh's favoriete films]
...Theo's favoriete films: Grande Bouffe, Rear Window, Repulsion, Clockwork Orange...

12 juli 2015: Hij had een goede smaak. Ik mis Kubrick en Welles, maar zijn keus was redelijk.

6.iv.85: [Vrouwen]
Vrouwen vinden mij interessant, geoordeeld naar de blikken en glimlachen, maar ik kan 't nog steeds niet over mijn verstand & gemoed krijgen op hen in te gaan:
Ze kijken gegarandeerd heel anders naar mij, met andere wensen en prioriteiten,
dan ik naar hen. Resultaat, bij konversaties: Schijngestalten: Ik denk dat jij denkt dat ik denk dat ... en ik wil dat jij wilt dat ik wil dat ... en ik wens dat jij denkt dat ik ... etc.  en omdat ik daar zo goed & snel in benen hele goede intuities heb
(mag ik zo langzamerhand aannemen: ik heb een heel goed verstand en heel veel kennis, en day is de voornaamste grond voor heel goede intuities), krijg ik daar zo een distantie tegenoverheb & hun opzetjes dat er alleen maar welwillende ironie overblijft bij mij, in 't beste geval (anders moeheid & "o god, ik heb dit al zó vaak gezien"): En vrijwel niemand is geïnteresseerd in waar ik in geïnteresseerd ben, of in staat adekwaat verbaal & persoonlijk tegenspel te bieden.
(...)
Wat ik zoek is een vrouw waarmee ik kan praten, waartegenover ik mijn verstand kan houden, vóór al 't andere. Een illusoir project? Alleen mogelijk door projectie van illusies?


12 juli 2015: Geheel waar - en ik zag pas op mijn 34ste dat ik behoorlijk aantrekkelijk was voor behoorlijk wat vrouwen, die mij vrijwel allemaal minstens 10 jaar minder gaven. Eén reden waarom dit minder telt voor mij dan voor anderen is dat het mij, al vanaf mijn 7e, niet om sex maar om liefde ging.

Ook vond ik uiteindelijk geen vrouw waarmee ik werkelijk kan praten, en degenen die er het dichtst bij kwamen kende ik toen al: Stephanie, Agnethe
en Pamela, in die volgorde ook. (Stephanie en Pamela praatten beter, maar Agnethe was een heel stuk rationeler en redelijker dan de andere twee.)

6.iv.85: [Mijn karakter]
In contexten zoals hedenavond lukt me dat uitstekend, maar dat is veel meer sociaal dan persoonlijk: Na een paar uur praten met een mengsel van aanwezig- heid & (ongeuite & prettige) ironische distantie neem ik afscheid en ben weer op mijzelf. Maar in persoonlijke contexten ligt dat anders: Ironische distantie
is goed voor de konversatie & 't onderwerp, maar slecht voor intiem persoonlijk kontakt. (...)
Kortom, als ze me niet raken kan ik ze makkelijk charmeren; als ze me wel raken ben ik te gecharmeerd om hen te raken. De paradoxen van 't gevoel en 't verstand.


12 juli 2015: Zie de vorige opmerking.

9.iv.85: [Dit journaal]
De ervaring leert me dat ik altijd dingen oversla die ik even goed zou kunnen opschrijven als wat ik opschrijf.

12 juli 2015: Ja, dat is geheel waar: Ik beschreef altijd maar een klein deel van wat ik me herinnerde. En dit geldt ongeacht de hoeveelheid. En dat is in zoverre belangrijk dat het vooral een kwestie van toeval is waar ik over schreef en hoeveel ik erover schreef, al schreef ik het meeste in 1984 en 1985.

9.iv.85: [Massa en individu]
De gasten van de MW vormen een massa, en zo langzamerhand kan ik vrij goed zeggen hoe dat werkt: Vrijwel niemand heeft of neemt kontakt met onbekenden;
alle groepen bestaan voor hun intree in de MW en blijven samenhangen (en zich tot op zekere hoogte isoleren); als mensen kontakt zoeken zijn het vrijwel altijd
1- of 2-lingen; alleen aanwezige vrouwen spreken zelden mannen aan; aanspreken gaat altijd onder voorwendsel; visuele bekendheid is geen reden iemand aan te spreken.


12 juli 2015: Juist gezien, en vrijwel zeker algemeen menselijk: Mensen bestaan in groepen, niet in massaas. En in die groepen zitten verhoudingsgewijs
maar weinig individuen. (En de MW = de Melkweg.)

10.iv.85: [Wetten van "De Hulpverleners"]
Ik geloof dat ik, na er 4 jaar om gevraagd te hebben, eindelijk mag zeggen hoe de vork in de steel zit. In de rechtbank gaat het net als in het ziekenhuis: Je bent onmondig; onverantwoordelijk behalve voor alle fouten van wettelijke pro's; je bent stom en moet je mond houden; geen van je ideeën heeft enige relevantie, waarde of waarheid; en jouw zaak, leven en aanwezigheid zijn alleen van belang als voorwendsel voor hun salaris. Vanwaar deze parallel?

Wet 1 van de hulpverleners: De hulpverleners bestaan om hulp te verlenen aan geen dan hulpverleners.
Wet 2 van de hulpverleners: Hoe hoger de verantwoordelijkheid, hoe hoger de georganiseerde onverantwoordelijkheid. Wet 3 van de hulpverleners: De hulpverlener is moreel en intellectueel en menselijk beter dan niet-hulpverleners, en heeft daarom goddelijke rechten (quod licet Jovi etc.) zonder enige dan schijnheilige plichten. Wet 4: De hulpverlener mag alles;
de cliënt mag alleen de rekening betalen, en moet verder z'n bek houden.

Etc. want zo kan ik ook wel wel een tijdje bezig blijven, en ik beweer dat dit de dagelijkse praktijk veel beter beschrijft dan hun pretenties, of hun taak- omschrijvingen. (Wet over de sociale pretenties: Niets is meer dan half zo goed als gepretendeerd; niets is meer dan een derde zo goed als bedoeld; niets is meer dan een tiende van wat het zou moeten en kunnen zijn.)

12 juli 2015: Jawel: Heel juist gezien.

14.iv.85: [Anna's paranoia]
Anna had geweigerd naar Engeland te komen toen ik daar zat, in 1983, en deed dat vrijwel zeker uit jaloezie: We hadden - volgens een aanbod van Stephanie - in het huis van John kunnen wonen, en bij kunnen komen. Maar ik had iets gemist:

Ik had ook met Jan gebeld, die met Anna had gesproken, maar was daar achteraf niet op teruggekomen, en daarom heb ik nooit eerder dan Donderdag j.l. gehoord wat Anna toen - in 1983 - tegen Jan gezegd had: Volgens Jan (en waarom zou hij erom liegen?) was ze toen vooral boos om drie dingen: (i) dat ik haar geld gebrukte; (ii) dat ik op vakantie ging zonder haar; en (en nu komt het) (iii) dat ik gezegd had dat ik haar nagels eruit te willen rukken & dat ze zich daardoor bedreigd voelde.

Maar dat was alles volkomen onzin: We hadden ieder ons geld, en dat was genoeg; ik had haar uitgenodigd en ze wilde niet; en ik heb nooit en te nimmer iets gezegd over haar nagels uitrukken. Zie Spoerri's "Kompenium der Psychiatrie" p. 69 onder "sensitiven Beziehungswahn": "das Schlüsselerlebnis der sog. beschämenden Insuffizienz (d.h. in einem wichtigen Punkt versagt zu haben) lässt überall Anspielungen auf die erlebte Niederlage vermuten." Wat ze dus kennelijk
gedaan heeft, in de huidige termen, is het ominterpreteren van mijn verwijten niets te doen aan bedreigingen tegen mij tot bedreigingen door mij aan haar. En dat verklaart een boel van haar gedrag sindsdien: Geen neurose: paranoia.


12 juli 2015: NB dat ik dit pas ruim 30 jaar geleden doorhad, d.w.z. 1 1/2 jaar nadat Anna en ik uit elkaar waren gegaan. En 't was echt grote onzin. Maar ja - ongetwijfeld was ook zij zwaarder geraakt dan ik dacht, net als ikzelf trouwens. En ze bleef echt op me verliefd, terwijl Rob H. een grote en onbeschofte idioot is of in ieder geval was. (En ik heb haar ondertussen bijna 20 jaar niet gezien, en heb geen idee waar ze woont.)

20.iv.85: [Lente!]
De afgelopen twee dagen (Do & Vr) was het voor het eerst echt lente: 18-20 gr., veel zon, en lichte wind, en wat ik, bij gebrek aan een beter woord, maar lente-
licht zal noemen: Tegelijk fel en zacht. Plotseling hebben de bomen een groen waas en zingen de vogels, en de natuur stelt zich in enkele dagen om van winterslaap naar reproductie; de mensen kleden en gedragen zich anders, vriendelijker, socialer en meer opzichtig; overal zie je plotseling paartjes, zowel menselijk als dierlijk; en de algemene stemming is, inderdaad, zonnig. Ikzelf heb voornamelijk geslapen, kennelijk om mijn kaakinfectie uit te laten zieken.


20.iv.85: [Vrouwen]
Die desinteresse [in vrouwen] is vooral gemotiveerd door de wil om problemen te vermijden, maar ook door het feit dat ik zelden vrouwen ontmoet die me werkelijk aanspreken. Zoals het gebeurden met Judith illustreert is dit "aanspreken" een zeer fundamenteel en moeilijk te begrijpen iets, en is er niet meer voor nodig dan haar te zien. 't Is een intuitie: Uit de elementen die je ziet componeer je een thema dat de hele symphonie suggereert; en 't vermogen tot ware intuities over persoonlijkheden veronderstelt, lijkt me, soortgelijkheid in althans sommige essentiële opzichten - alleen daarom ben je in staat een thema te formeren uit wat voor anderen onsamenhangende elementen zijn.
(...)

Hoe ik dit doe is altijd verklaring achteraf, want het wordt je gegeven zoals sensaties je gegeven worden: Je krijgt de structuur en projectie simultaan met mnet de sensaties: Waar je ogen een lachende vrouw met blonde krulletjes zien ziet je persoonlijkheid een vrouw met moed, intelligentie, vriendelijkheid, interesse, ironie. Niets van dat alles is aanwijsbaar in haar krulletjes, lach of vrouwelijkheid, maar als het geen fantasie is, is het leesbaar uit het patroon van haar gedragingen, beweging en kleding, en de manieren waarop ze op haar omgeving reageert.


12 juli 2015: Hier ben ik tamelijk anders over gaan denken, want ik denk nu dat mijn verliefdheden grotendeels aan mijn fantasie ontsproten, mede omdat er véél te veel stelligheid was, vaak gebaseerd op heel weinig informatie.

30.iv.85: [Vrouwen]
Toch zou 't heel dom zijn een verhouding te beginnen - tenzij ze is wat/wie ik hoop: mijn natuurlijke complement - ondat het teveel kost in vrijheid, gemoedsrust, tijd en verantwooordelijkheid. Dat zijn overigens criteria: Heb je dat voor elkaar over? In vrijwel alle huwelijken en verhoudingen die ik ken is 't antwoord: Nee, niet van harte - uit plichtsbesef, uit berekendheid, uit gemakszucht, uit respekt wellicht, of, heel misschien, uit vriendschap (of medelijden), maar van harte, gemeend, met overgave & vreugde, nee, dat niet. En dat wil ik niet: Liever alleen dan elkaar tot last.

30.iv.85: [Boeken]
Overigens heeft de GSD verleden week afgerekend, en ik fl 940,-- of zo tegoed van ze. Ik heb me dus meteen weer in het boeken-kopen gegooid, o.a. Dugundji's
schitterende "Topology", Arbib's "Brains, Minds & Machines" (al jaren in fotocopie maar nu voor 10 gld. in hardcover), de gedichten van Shelley en Keats, en Carlyle's "Sartor Resartus" en "On Heroes and Hero-worshipping".

2.v.85: [Koninginnedag 1985]
Koninginnedag was druk en behoorlijk koud, maar droog. Ik heb van de Dam via 't Rokin, 't Spui en de Leidsestr. naar het midden van het Vondelpark gelopen en weer van het Leidseplein en de Prinsengr. naar huis, van 17.00 - 19.00. Het was steeds druk (schuifelen in de Leidsestr. e.d.): O.g.v. zeer groffe berekeningen kom ik tot: Ik heb minstens 20.000 mensen gezien (die ieder minstens 10 papiertjes, bekertjes en verpakkingen op straat gooiden), maar dat was hoogstens 4% van het totaal ( = dus 500.000): en 't lijkt wel alsof of 1 op de 70 Amsterdammers met koopwaar langs de kant stonden (en als er iedere maand vrijmarkten worden gehouden worden heel wat bestaande economische problemen een stuk minder).

2.v.85: [Deurwaarder Geerlings]
Geerlings, de deurwaarder die voor de SSh optreedt is een grote schoft: Iemand die overal en aldoor liegt als 'm dat uitkomt (toen ik nl. zei dat ik meer dan 50x langsgeweest ben in 1981 riep hij uit dat ik dat nog steeds deed).

2.v.85: [Mijn archieven]
De tijd. Ik moet veel doen, en één van de verstandigste dingen die ik kan doen is mijn archieven ordenen. Dat heeft ook te maken met tijd: Zoveel wat ik doe, en denk, en zeg heeft te maken met wat ik eerder gedaan, gedacht en gezegd heb: en zoveel van wat ik me voorgenomen heb, heb ik ook gedaan - maar altijd, lijkt het, later dan ik dacht: Wat ik gedaan heb is heel sterk iets dat gegroeid is uit voorgaande gedachten en handelingen, en is gegroeid in haar eigen tempo.

12 juli 2015: Ja, geheel waar - maar niet alles wat ik deed nadat ik me dat voornam was verstandig ('t minst verstandig: terugkeren uit Noorwegen), terwijl mijn archieven behoorlijk geordend waren tot 1993, maar sindsdien zijn ze zowel
op drift geraakt, als gedeeltelijk verdwenen (ook in 2006, bij het opruimen), als
ook tegenwoordig vnl. op de computer bijgehouden.

Trouwens, mijn papieren archieven bestonden (en bestaan) uit de twee grote stalen archiefkasten, met daarin als belangrijkste categorieën: Journaal (per jaar), Notities (per jaar), PC (Persoonlijke Correspondentie), en OC (Officiele Correspondentie), en overigens 7 trekladen daarnaast, vooral over logica en filosofie. (Maar dit is lang nauwelijks bijgehouden, en inderdaad schreef ik bijna alles dat ik schreef sinds eind 1987 op een computer.)

2.v.85: [Politieke partijen]
Maar welke politieke partij kan eerlijke leuzes hanteren - "Alle mensen (dans le societé tel qu'il existe) die niet doen wat ze zeggen dat mensen moeten doen", "Fanatisme is lekker", "Liever blind dan denkend" etc. etc.?

4.v.85: [Jan K.]
Gisterenmiddag Jan voor 't eerst in een paar weken gezien: Hij was naar Venray "gevlucht" (zijn term) i.v.m. zijn drankgebruik: Hij zei 30 gulden p.d. eraan uit te geven. Overigens ging het hem goed, en had hij eindelijk de beginselen van de organisatie bij elkaar om hem z'n belastingprogramma te laten verkopen, en, dus, z'n eigen software-bedrijfje te starten.

12 juli 2015: Jan was behoorlijk intelligent, maar hij had ook het geluk dat zijn ééneiïge tweelingbroer Hein een heel hoge positie bij het GAK had, dat hem altijd de beste uitkeringen zonder enige hinder verschaften. Daarvan was hij veel gaan drinken, en had hij ook een Apple II gekocht, ik meen in 1980, maar anders nog in 1979, en daar programmeerde hij snel goed (in Applebasic) mee. Dit stelde hem in staat om de Melkweg voor te stellen een programma te schrijven voor de administratie, dat hij ongetwijfeld goed deed, en dat werd verkocht, in bruikleen, aan de Melkweg, en later aan anderen. Tegelijk zat hij nog bij het GAK, dus hij had financieel geen problemen. Ik was redelijk goed met hem bevriend tot 1988, toen het uitging vanwege (i) een behoorlijk krankzinnige, ongetwijfeld door alcohol geïnspireerde brief aan mij, die me - geheel valselijk - van allerlei geniepige dingen beschuldigde, en (ii) omdat ik toen al 8 jaar tegen hem aan het klagen was dat hij teveel dronk, zonder veel respons van zijn kant. Hij is uiteindelijk gestorven in 1998, ca. 52, vrijwel zeker als gevolg van veel te veel alcohol.

4.v.85: [Politiek]
Politiek is wereldse religie; dogmatische eschatologie.

4.v.85: [Liefde]
De krankzinnigheid van het gevoel is de intensiteit gezien je armoe aan relevante kennis. Tot op grote hoogte is dat natuurlijk
waar gevoelens "toe dienen": Wat we niet - en hier begint Foreigner weer met "I want to know what love is" - weten maar wel nodig hebben moeten we voelen. Dat is allemaal weer mooi bereden- eerd, maar hoe gebeurt het dat haar uitstraling (en alléén háár uitstraling) de sleutel is in  míjn geestes- en gevoelsleven is, waardoor al mijn 10 tot de 15e neuronen in koor beginnen te zingen, schreeuwen en fantaseren dat dít, dat zíj etc.?

13 juli 2015: Nee, dat was niet behoorlijk beredeneerd. En uiteindelijk is het een mysterie, al kan het heel goed zijn dat verliefdheid met feromonen van doen heeft. Maar ik weet niet waarom ik wel op die, en niet op die verliefd ben geworden, ook al omdat het feitelijk altijd (behalve Agnethe) snel, plotseling en gebaseerd op héél weinig kennis was. Dat is ook waarom "krankzinnigheid" wel een juiste term is: Omdat je bereid bent veel verder te gaan op basis van vrijwel geen kennis, dan je in vrijwel alle andere gevallen zou doen.

4.v.85: [De 4e Mei]
Voor de 40ste keer sinds '45 is het 4 mei, en er wordt uitgebreid herdacht in Nederland.
(...)
Ik lees of bekijk ellenlange discussies over hoe goed of fout dezen of gene 43 jaar geleden was in deze vlek op de wereld; ik bezie tientallen publikaties over Het Leed, De Heroïek, Het Verraad van toen, van enkele honderdduizenden Neder- landers, sindsdien grotendeels gestorven, maar over de honderden miljoenen die sindsdien, maar zonder Nederlands paspoort, ellendig en nodeloos zijn gekrepeerd omdat de rest van de samenleving meer in zichzelf geïnteresseerd was en is hoor ik vergelijkenderwijs heel weinig (en het weinige dat ik hoor komt ook zelden boven de in dit land gebruikelijke stompzinnigheid en moraliserende schijnheilig-
heid uit: Ik vermoed dat men er niet eens over na wil denken, en inderdaad, de implicaties zijn vreselijk, of vreeswekkend: Wat te denken van een volk dat grotendeels werkeloos toekijkt (nu, hier) hoe tientallen miljoenen per jaar vermoord worden terwijl het zichzelf uitgebreid loopt te feliciteren en belament- eren wat betreft haar eigen verleden: 150.000 doden, meer dan 40 jaar geleden?)
Nou ja, laat ik er maar weer over ophouden: Ik leef in een wereld vol egoïstische,
hebzuchtige, halfvolwassen chauvinisten en schijnheilige dromers.


13 juli 2015: Inderdaad! En dit geldt minder "de 4e  Mei" als wel het bijna totale gebrek aan enige soortgelijke emotie over niet-Nederlanders (wat ánders lag voor mijn ouders, maar die behoorden tot de zeer weinigen die werkelijk in het verzet zaten).

6.v.85: [Joan]
Eergisteren, zaterdag 4 mei, naar Hilversum, bij Peter & Joan geweest, en gisterenmiddag terug.
(...)
Joan lijkt in diverse opzichten tamelijk in de war: Ze schijnt nogal depressief te zijn geweest; doet een hypnose-therapie die haar overigens goed bevalt, en het huishouden voor Peter (wat ze in feite nog nooit eerder adekwaat schijnt gedaan te hebben) en zit overigens behoorlijk met zichzelf in de knoop, en met haar gevoelens voor mij: We hebben tot 5 uur ' ochtends zitten praten (Peter was on twee uur al naar bed) over haar verwarringen, i.h.b. haar sexuele gevoelens voor mij. Al lang voordat dat er duidelijk uitkwam ("Ik ben geil op je, Maarten", heel wat keren herhaald met grote maar ingehouden passie) had haar alweer gezegd niet in sexuele verhoudingen te doen, inclusief de redenen daarvoor.
(...)
In antwoord op haar sexuele interesse heb ik haar, als gezegd, duidelijk gemaakt (en gezegd) niet in een sexuele verhouding geïnteresseerd te zijn en persoonlijk
en intellectueel interessanter dan sexueel te zijn.

13 juli 2015: Ik kende Joan (en Peter) sinds 1977, vanwege Peter's en mijn studie filosofie. Ze waren toen een half jaar of een jaar getrouwd, en een jaar of 4 jonger dan ik, en allebei van welstaande (Joan) of rijke (Peter) ouders, en Joan
werd in 1977 al geil op me, en we hebben toen ook in de Melkweg liggen vrijen,
maar niet meer. En haar verliefderigheid (?) was vervolgens doorgegaan tot 1985, al ken ik de mate niet, want ik zag haar niet zo vaak en was ook niet genoeg geïnteresseerd in haar, en ook daarna, minstens tot 1990 in ieder geval, want zowel Anna als Jolanda reageerden sterk op haar blikken naar mij en haar houding tegen mij (die - zeg maar - zichtbaar geil was, voor beide vrouwen, maar alleen in gedrag). Ik was nooit op haar verliefd, omdat ik haar zowel niet intelligent als niet knap genoeg vond, al vond ik haar aardig in 1977.

Met Peter ging het radikaal fout vanaf 1987 of 1988: Hij werd zwaar schizofreen, en is gearresteerd en opgenomen (de eerste keer, daarna nog enkele keren) vanwege het bedreigen van zijn buren met een bijl. Ook daarmee heb ik geprobeerd te praten, redelijk wat keren, maar niet meer sinds ca. 1995, omdat
hij evident geheel niet in orde was (en nog steeds niet is).

6.v.85: [De 5e Mei]
Dit soort grote feesten vind ik leuk en zijn interessant: Zeg 500.000 mensen die zich vreedzaam vermaken met muziek, handel en communicatie, inclusief veel eten en drinken, en allerlei vormen van vermaak. Zoiets gebeurt toch niet vaak,
op een dergelijke grote schaal, en toont een boel aan over mensen. (Opnieuw heb ik bijv. nergens agressie gezien, terwijl er toch veel mensen en goederen nogal chaotisch bij elkaar gepakt staan, en er veel alkohol gekonsumeerd wordt.)

13 juli 2015: Tsja. Hoeveel het over mensen zegt is me niet duidelijk, maar ik
vond dit soort gebeurtenissen wel leuk, tot ik erboven kwam te wonen op de Elandsgracht. Sindsdien is het een stuk minder, maar dat is toch vooral vanwege
de gigantische overlast op de Elandsgracht, en niet alleen op feestdagen.

7.v.85: [Judith]
So I sit and bathe my eyes and soul: O only the beauty of knowing such a face and such a emanation! Only this is already one of the very great joys of living:
To behold a beautiful face emanating a beautiful, interesting person. Ah me - and yes indeed, it is a mixture of esthetical and ethical feelings: She calls forth and embodies ethical values, and rather than Keats I'd exclaim "Goodness is Beauty and Beauty is Goodness (and of course there's more to know)". And yes - it is personal - Jan thought her looks common. If anything, this makes her more beautiful to me: I am not fooling myself with mere prettiness: It is her effect on me. And how extraordinarily beautiful it is to see the personal beauty in a human face and form.


13 juli 2015: Opnieuw: Tsja. Goedheid en schoonheid vallen geheel niet samen, en het is toch ook zo - hoewel deze beschrijving adekwaat is - dat sommige uitzonderlijk mooie vrouwen dit soort gevoel, via film, in veel mannen genereren - of althans, daar lijkt het op (maar misschien verwar ik hun lichamelijke aangedaanheid met mijn geestelijke idem). Ook was ze uiterlijk niet echt gewoon: ze was tamelijk fraai, maar inderdaad niet Jan's type.

7.v.85: [About Love]
And let's note some other things about it (it=love):
  • it can last a long time while being based on nothing but occasional glimpses;
  • it is not based on rewards, utilities, calculations of benefit, or provable personal interest;
  • it is immediate, personal, and far too strong to deny or disregard;
  • it is (so far) unselfish and mysterious: I cannot explain it, or, perhaps rather: All I can explain about it precisely misses the personal side of it:
    Why her?
  • it is (now, for me, with her) extraordinarily strong: I am all the time thinking of her when I am not preoccupied with something that needs my attention (and even then), and I have complete, rhapsodic symphonies of lyrical feelings by merely imagining her face;
  • it seems to involve all I am and may be;
  • it is a good feeling, and involves admiration, sympathy and good will, including the wish to sacrifice/give up (for the sake of);
  • it is, it seems to me, the strongest positive feeling a human being may have (with this clarification: I use "feeling" in a somewhat special sense: cognitive-cum-sensitive, for orgasms and ecstasies are even stronger, yet involve it).
Another thing is my reticence: I wanted already to speak to her a year ago, and have not decently done so sofar. Why not? In part, this is due to my illness; in part, to my lack of knowledge; in part, to my lack of need; in part, to my lack of decent opportunities; in part, to her disappearances; in part, to her awesomeness: If you want to explain the sacred and the divine, love is the key. And this is also one of the amazing things about it: Not only is her visual emanation strong enough to inspire (kindle, invoke, cause, spark of) love, admiration, interest, concern a.s.o. but it is also strong enough to utterly unnerve me: I can stand opposite to her and be totally tongue-tied by feelings of love and awe.

13 juli 2015: Dit is een redelijke beschrijving van waarachtige liefde. En trouwens: Ik kan me haar gezicht en gestalte nog heel goed voor de geest
halen, ook van diverse momenten, maar nu (en sinds de zomer van 1985) geheel zonder gevoelens van liefde: ze is nu iemand die ik ooit heel oppervlakkig gekend heb.


7.v.85: [Feminisme]
De meeste filosofen, hoe eminent ook wat denken aangaat, waren geen
eminente mensen: Een man die vrouwen denigreert is geen goed mens, en ontkent een deel van beider menselijkheid, en menselijke mogelijkheden.
In deze zin ben ik natuurlijk feministisch, maar de feministisch geïnspireerde
theorieën die ik gezien heb waren grotendeels intellektueel in het veld tussen
bedroevend en wanstaltig: De enige goede uitzondering die ik me kan herinneren
is een Engelse wetenschapsfilosofe, Ivor-Richards o.i.d. (bij Stephanie 1/2 gelezen, en natuurlijk troep volgens Stephanie). En overigens moet ik ook zeggen dat de meeste vrouwen bepaald geen goed feministisch materiaal vormen: Ze zijn me inderdaad veel te weinig assertief; zijn - net als de mannen - te kleine persoonlijkheden om op eigen benen te staan & hangen dus op de krukken van een beweging, een geloof en een mode.


13 juli 2015: Inderdaad. Ik vermoed dat ik nu meer gelijk dan ongelijk zou krijgen over wat ik 30 jaar geleden schreef, maar 't is nog niet veel soeps.
Maar ja, de mannen zijn geen haar beter. (O, het betrof vrijwel zeker "The Sceptical Feminist" van Janet Radcliffe Richards.)


7.v.85: [Make-Up]
Eén vb. uit het artikel [uit een reklame-drukwerk dat in de bus lag] "Exotische Make-Up mag deze zomer" (de gebiedende wijs van mode-artikelen is interessant) dat "vier totaal verschillende typen" van opmaak behandelt: Zwoel,
Zoet, Zacht en Zonnig. Hier is
"Zwoel: Al ziet u er gezond en stralend uit, een sensuele stemming komt toch het best tot uiting met veel kleur in de make-up. Vooral als doe kleur glans bevat, krijgt het hele gezicht een stralende, verleidelijke waas. Op de ogen is een diepgrijs-paarse schaduw (Miners Eye- creation) aangebracht en onder de onderste wimpers een lijntje kobalt-blauw. Een magnetisch effect. Hoog op de wangen komt een roze crèmeblusher met witte high-lighter erboven voor extra glans. Op de lippen niet meer dan een dun laagje suikerroze lippenstick (bijv. Charly, Miss Sporty), iets over de liprand heen. Bij zo'n type mag het haar lekker wild en onverzorgd zijn"
(einde citaat, er staat een foto bij). Komplete regie-aanwijzing hoe uzelf in een zwoel type à la mode te veranderen (en was hypnose geen gesuggereerd rolgedrag?), in dit geval  m.b.v. 5 hulpmiddelen: oogschaduw, eye-liner, cremeblusher, highlighter en lipstick, afgezien van de rest van het verhaal. It's not all woman, nor all real that the eye meets: She may be carefully prepared, painted, died, coloured and "highlighted", and trying to fit a pattern from a current weekly for women.

13 juli 2015: Ach ja. (Je wordt bedrogen waar je bij staat.)

7.v.85: [Mannen en Vrouwen]
Iets anders, zij het in dit verband: De verschillen tussen mannen en vrouwen.
Ik vermoed dat het belangrijkste verschil het boven genoemde is: Vrouwen zijn minder assertief, lijk het (gemiddeld, etc.), wat wel zal samenhangen met hun geringere agressie. (Ik denk dat dit belangrijker is voor de tweederangs- behandeling dan hun geringere fysieke kracht - vergelijk kleine mannen in de wereldgeschiedenis.) Ik denk niet dat vrouwen minder intelligent zijn dan mannen,
maar 't zou me niet verbazen indien, zogezegd, de spectra van talent verschillen tussen de geslachten, maar over hoe die spectra zouden verschillen ken ik geen sterke gissingen
(...)
En inderdaad: Als ik verachting voor "de mens" voel, in deze of gene Swiftiaanse stemming, dan is dat verachting voor "de man", en niet voor vrouwen of kinderen, en voorzover dat korrekt is, is het korrekt geredeneerd: De ellende in de wereld is grotendeels mannenwerk.


10.v.85: [Modern War]
On a record it is argued that "the average age of the American combat soldier was 26 in WW II; 19 in Vietnam"! The politicians sent children to do their murdering - which is one argument to have civilian armies not of adolescents but of adults: Fathers with children; human beings who know more of what it is to be human than mere adolescents, with little more than a lousy education and little experience of life, and no understanding of it.

13 juli 2015: In feite beëindigde Nixon de dienstplicht, en is het Amerikaanse leger sindsdien een vrijwilligers-leger, even jong, en zeer waarschjnlijk een stuk dommer. Maar het maakt oorlogen een stuk makkelijker.

12.v.85: [Mijn problemen]
Ik ben 35 geworden (en voel me een stuk beter dan ik 6 1/2 jaar geweest ben), en ik ben mijn huis uit gezet (met een vonnis waartegen ik beroep kan aantekenen).

Wat is het resultaat van 1985 zover en wat moet ik doen?

Enerszijds: Mijn externe problemen convergeren. Anderszijds: Mijn interne problemen raken opgelost: Ik weet wat ik wil en kan: Mijn gezondheid is belangrijk verbeterd.

Het voornaamste probleem op dit moment zijn schuldeisers: Ik heb ca. 20.000 gulden opvorderbare schulden aan resp. de SSh (13), Giro (4). Denijs (1 1/2)
en ca. 50.000 aan studiefinanciering: In totaal, 7 jaren Nederland = 70.000 = 10.000  p.j. Ik vind dat zo gek nog niet: Het is nog steeds, inclusief beurs, bijstands-niveau, en ik heb het grotendeels gebruikt om mijn hersens te ontwikkelen. Het probleem is om ze van me af te houden.

Ik moet daarvoor en onafhankelijk daarvan verhuizen en een goedkopere woning vinden (en er is een mogelijkheid: Ik kan Jan's woning voor een jaar huren, of iedere kortere periode).
(...)
Voor mijn gezondheid heb ik goede hoop: Het is niet perfekt, maar ik kan véél meer, en het effect blijft en ik heb er opnieuw uitstekende ondersteuning voor gevonden: "Life Extension" van Pearson & Shaw.


13 juli 2015: Wel... de meeste schulden heb ik nooit hoeven betalen, en dat was vooral prettig wat de studiefinanciering betreft. De SSh won ik (ook in deze maand) en van wat ik af moest betalen was ik rond 2004 af.

En ik kwam in de woning van Jan, dat goed ging tot 1987, en daarna volledig fout, en dat mijn gehele verbeterde gezondheid voorgoed vernietigde. Het was wel redelijk goedkoop, maar ook redelijk klein, arm, verkrot en bijzonder gehorig.
2. Afsluiting van dit deel

Dit is alleen om te vermelden dat er nog één deel over 1985 volgt, dat ook weer grotendeels uit citaten uit mijn journaal voor 1985 zal bestaan, en dan is 1985 af.

De redenen waarom ik zoveel citeer uit 1984 en 1985 zijn vooral dat het in deze twee jaren een heel stuk beter ging dan daarvoor en daarna; dat ik uitgebreider
journaal hield dan daarvoor en daarna; en dat deze jaren vooral door toegenomen gezondheid, plus het proberen bij te komen van onvoldoende slaap van 1981-1983 vanwege terreur door een totale gek, en van ziekte door grote doses vitamines, tamelijk bijzonder waren.

Tenslotte is het zo dat de delen van Nederlog die mijn autobiografie vormen (waaraan ik in Januari 2013 begon) verzameld zijn in mijn sectie in het Philosophy deel van mijn site, en daar enigszins herschreven worden (maar niet veel). Hier is de index ervan.

---------------------------------------


       home - index - summaries - mail