Prev-IndexNL-Next

Nederlog


 
June 24, 2013
me+ME:  After a long break = Na een lange onderbreking
Sections
Introduction
1.  Een opgedateerd vonnis
2.  Hoe onze bestuurders-kaste zichzelf verzorgt
About ME/CFS

Introduction:

It still is the case that sleeping remains quite difficult for me. This also makes my life rather difficult, at the moment.

Anyway. This is a brief Dutch Nederlog about ME in Amsterdam, that I stopped
updating mostly in 2007, although there is a choice from the Nederlogs of 2008,
2009 and 2010 in so far as these concern ME/CFS, and also some other uploads.

And for those who do not read Dutch: Here is the link to the other Nederlog of today, in English.

1. Een opgedateerd vonnis

Ik ben twee keer jarenlang geterroriseerd in Amsterdam, allebei in samenhang met mijn ziekte.

De eerste keer begon in januari 1981, terwijl mijn ex en ik (officieel ongetrouwd, maar de verhouding als huwelijk beschouwend, inclusief ringen) vanwege onze ziekte in een studentenwoning op de Nieuwe Keizersgracht woonden, naast een gek, die onze allebei bedreigde, mij ook fysiek aanviel, haar opwachtte met woorden als "ik mag jou wel maar je vriend niet en ik ben een beest tegen wie ik niet mag" (hoorde ik lang nadien), en soms 14 uur vlak naast onze woning in de gedeelde telefoon stond te schreeuwen dat hij "dit kutwijf", "die kankerhoer" etc. etc. "zou vermoorden" en overigens vreselijks.

Ook hield hij ons 's nachts wakker door in zijn kamer naast onze slaapkamer keihard opera te draaien.

Dat hij evident gek was "wist iedereen", maar niemand deed wat, en de politie van Bureau 't IJ weigerde vele keren te komen, op één keer na, toen ze mij, de gek, en de omstanders op straat vertelden dat "wij kom'n pas als de lijk'n al op de vloer'n ligg'n" want "alle Amsterdammers benn'n klootzakk'n". Het waren namelijk Groningers.

De Stichting Studentenhuisvesting - SSh - weigerde jarenlang ook maar iets te doen, dat ze volgens mij verplicht waren, zodat ik na bijna 1 1/2 jaar de huur op een rekening zette, en niet meer overmaakte.

Prompt schakelden ze de rechter in. Ik had - zeg ik achteraf, want ik wist dat geheel niet toen ik eraan begon - het geluk een redelijke rechter getroffen te hebben, mr. J. Gerretsen, en het ongeluk tegen de Universiteit van Amsterdam te procederen, die mij kennelijk kapot wilde maken, omdat ik ook in die tijd de enige studentenbeweging leidde die zich verzette tegen slecht en gepolitiseerd onderwijs, en zelfs 1 raadszetel in de Universiteits-Raad gewonnen had, die ik niet bezette omdat ik daar toen al te ziek voor was.

Het ongeluk wilde dus dat de Universiteit de zaak telkens en opnieuw uitstelde, kennelijk in de veronderstelling mij daarmee kapot te krijgen, wat ze inderdaad half lukte:

Eind 1983 ging de verhouding tussen mijn ex en mij stuk, overigens om diverse redenen, waarvan de voornaamste was dat ik vreesde dat als we samen bleven wonen we allebei tenonder zouden gaan, en ook omdat ik vond - waarschijnlijk niet terecht: ik schatte de verschillen tussen ons niet goed in - dat ze me niet genoeg steunde, al deed ze dat wel.

Ik had ondertussen een woning aangeboden gekregen in de Tuinstraat, en verhuisde daarheen, eind 1983 of begin 1984, Anna achterlatend, overigens allemaal wel in goed overleg, en zonder ruzie, en begon een eigen leven, ook al omdat mijn inschrijving geweigerd was door de UvA op basis van een formaliteit, zodat ik de bijstand in moest, wat ik ook deed in April 1984.

Daarmee begon een periode van grote ellende, wat ik toen nog niet wist: Ik werd met moord bedreigd door de portiers toen ik opkwam tegen hun discriminatie van Marokkanen en Surinamers waar ik bij zat; ik werd uit mijn huis gezet in 1985 omdat ik zowel een uitkering als studiefinanciering had, wat niet waar was, maar wel zo leek omdat de UvA mij besloten had aan het eind van het studiejaar toch in te schrijven (wat ze zo'n 20.000 gulden opleverde, voor een dubbel-student): in feite had ik een deel van het jaar noch het één noch het ander, en meer.

Maar uiteindelijk wees de rechter vonnis, op 29 mei 1985, 3 jaar en 10 dagen nadat de zaak begonnen was, en koos voor mij, al wees hij zowel mijn vordering als de vordering van de UvA af. Overigens had ik gelijk.

Wel... dat is de reden dat ik vandaag dit stukje schrijf, want ik vond vandaag het origineel van het vonnis terug, dat al vele jaren op mijn site staat, maar zonder de potlood-aantekening die ik daarover ca. juni 1986 schreef, en deze aantekening
heb ik er nu onder gevoegd, aan het eind. Zie

Het is, volgens diverse advocaten, een vreemd vonnis omdat het volstrekt ongekend is, en inderdaad heb ik het op eigen kracht bereikt: Na twee uitermate slechte bijstands-advokaten schreef ik mijn eigen stukken en leverde die in.

Maar ja... de Universiteit van Amsterdam weigerde weer eenvoudig te antwoorden, van 1988 t/m 2013, en ik had er dus feitelijk heel weinig tot niets aan, behalve een formeel gelijk, na vele jaren klagen, zeer vele onbetaalde brieven schrijven, en drie jaar leven naast een levensgevaarlijke gek, die me niet alleen bedreigde en aanviel, maar me ook uit slaap hield:

Mijn leed telde op geen enkele manier voor de leden van de Amsterdamse bestuurders-kaste.

Maar nu de dames en heren zelf:


2. Hoe onze bestuurders-kaste zichzelf verzorgt

Er zijn, door de jaren heen, enkele toevoegingen bij ME in Amsterdam gemaakt die niet allemaal geadministreerd zijn. De meest recente daarvan is de zogeheten
van 6 mei 2013, opgesteld door de Bestuursdienst Gemeente Amsterdam, waar ik zeer veel mee te stellen heb gehad, en die gewoonlijk, en vijfentwintig voor mij bijzonder pijnlijke en zeer armoedige jaren lang, mijn brieven - diverse tientallen, schat ik - niet en nooit zelfs maar formeel beantwoordde, mijn vorderingen nooit beantwoordde, en deed en doet alsof mijn bestaan nergens toe doet en geen enkele rechtsaanspraak van welke aard ook heeft, buiten geminimaliseerde bijstand, inderdaad, die mij inderdaad zeer moeilijk te weigeren valt.

Ik vond het bovenstaande prachtige stuk dankzij Geen Stijl, die het registreerde als een bewijs dat de kaste van Nederbestuurders die Amsterdam tot nu toe persoonlijk uitermate profijtelijk (niet) regisseerde via de deelraden, vanwege de opheffing daarvan nieuwe zogeheten bestuurscommissies gecreëerd heeft, waarvan de leden, voor het bijwonen van één enkele vergadering zo'n 1500 euro  gaan ontvangen - en dat is dan afgezien van alle andere voordelen, als gratis computers, onkostenvergoedingen, reiskosten, ongevallenuitkeringen, overlijdensuitkeringen, ziektekostenverzekeringen, kinderopvang-vergoedingen, buitenlandse reis- en verblijfkosten, opleidingen en bijeenkomsten vergoedingen, computervergoedingen, fietsregelingen, zakelijke kosten, buitenlandse dienstreizen, mobiele telefoons, spaarloon en levensloop-regelingen, en meer.

Alles wordt vergoed; alles wordt "verantwoord"; alles is gereglementeerd, tot in de puntjes, de delen van procenten, met een "wettelijk" raamwerk eromheen.

Het is allemaal zeer verbluffend, en de enige redelijke verklaring is deze: er zijn minstens twee soorten mensen in Nederland: De 0.1-1% die tot het hogere bestuur behoort, en de rest.

U kunt het desgewenst allemaal nakijken via de gegeven link.
---------------------------------

About ME/CFS (that I prefer to call M.E.: The "/CFS" is added to facilitate search machines) which is a disease I have since 1.1.1979:
1. Anthony Komaroff

Ten discoveries about the biology of CFS(pdf)

2. Malcolm Hooper THE MENTAL HEALTH MOVEMENT:  
PERSECUTION OF PATIENTS?
3. Hillary Johnson

The Why  (currently not available)

4. Consensus (many M.D.s) Canadian Consensus Government Report on ME (pdf - version 2003)
5. Consensus (many M.D.s) Canadian Consensus Government Report on ME (pdf - version 2011)
6. Eleanor Stein

Clinical Guidelines for Psychiatrists (pdf)

7. William Clifford The Ethics of Belief
8. Malcolm Hooper Magical Medicine (pdf)
9.
Maarten Maartensz
Resources about ME/CFS
(more resources, by many)


       home - index - summaries - mail