Prev-IndexNL-Next

Nederlog

 April 17, 2013


Sections

Introduction   
1. De kleuterschool
2. For readers of English

About ME/CFS


Introduction:

Yesterday I promised that there will be another kind of Nederlog today, and this is it. In fact, I decided that since it is nearly 2 months ago since I wrote my last autobiographical piece, today there is time for some more.

Since this is in Dutch, I have to apologize to my readers who don't read Dutch.
And I should also say that in fact I have written something about "my autobiography", even in three parts, of which the last is here, but that was less autobiographical as the present piece, and indeed as I write in Dutch.

Finally, there even is a brief piece for readers of English, which may interest you also.

1. De kleuterschool

Ik herinner me niet veel van mijn derde levensjaar, en de crisis in Zeeland - watersnood, meer dan 1800 doden - ging mij vrijwel volledig voorbij. Wat ik me wel herinner is - vermoed ik: ik ben hier niet geheel zeker van [1] - mijn verblijf eind Mei 1953 bij Piet en Ans V., in Haarlem.

Ik was onder de indruk van de voordeur, die uit twee delen bestond, dat ik heel handig vond, en van de pomp. Er was namelijk nog geen water aangelegd, en het huis kreeg water door middel van een pomp in de keuken, groot, groen, met een hendel waar je mee moest pompen om het water naar boven te krijgen. Dit was échter dan water uit de kraan, maar inderdaad ook meer werk.

Overigens herinner ik me heel weinig van 1953, en ook niet dat ik pas op mijn derde mijn eerste woorden sprak - in de vorm van een volledige zin, mij door mijn moeder meegedeeld als "Is papa al weg?".

Ik herinner me daar niets van, maar vooral mijn moeder had zich nogal zorgen gemaakt over mijn geestelijke vermogens: Ik sprak niet op mijn eerste, niet op mijn tweede, en zelfs niet op mijn derde. Wat ik deed was naar dingen wijzen en "Gg Gg Gg" zeggen, kennelijk onder de aanname dat men toch wel wist wat ik bedoelde, en die aanname was gewoonlijk waar.

Mijn moeder maakte zich vanaf mijn tweede levensjaar zorgen, ook omdat ik haar eerste kind was, en ze aanzienlijke honger in de Tweede Wereldoorlog had geleden, en was uiteindelijk met me naar het kleuteradviesbureau gegaan. Die hadden geen enkele twijfel, en konkludeerden dat er niets aan de hand was, behalve dat ik "koppig" was, dat inderdaad waar is, en een stuk meer waar dan allerlei andere oordelen die door artsen over mij gemaakt zijn.

Hoe het zij - en als gezegd: ik herinner me hier niets van - de verwachting was dat ik zou spreken, en die verwachting maakte ik meer dan waar: Toen ik eenmaal sprak bleek ik dat meteen heel goed te kunnen, en was gedurende enige maanden plotseling een voorbeeld, omdat ik zelfs extreem lange Latijnse woorden zonder fout of gestamel onmiddellijk kon naspreken.

Maar ook hiervan herinner ik me niets, behalve verhalen erover van later.

Wat ik me wel heel goed herinner was de eerste dag op school. De school was een kleuterschool - een schooltype dat sindsdien is afgeschaft, zoals alle schooltypes die ik bezocht heb - die "'t Winterkoninkje" heette, en ook al weer heel wat jaren geleden neergehaald is, maar daarna weer is opgebouwd, en het was hier dat ik voor het eerst kinderen van mijn eigen leeftijd ontmoette, in aanzienlijk aantal ook.

Uiteraard had ik daarvoor al enkele leeftijdsgenoten gezien, maar omdat ik niet sprak, en wellicht ook om andere redenen, kan ik me daar niets van herinneren.

De kleuterschool leek me interessant, al voordat ik er heen mocht, ergens in Augustus 1954, vooral omdat ik daar meer kinderen van mijn eigen leeftijd zou ontmoeten.

Mijn moeder had me verteld, voordat de school begon, dat er veel geween zou zijn, maar dat ik me nergens ongerust over hoefde te maken, want ze zou me brengen en weer ophalen, waar ik geen enkele reden tot twijfel over had, zodat ik vrijwel de enige was die het op vierjarige leeftijd niet op een huilen zette toen ik de eerste dag naar school gebracht werd.

Van die eerste dag herinner ik me verder heel weinig, behalve het schoolgebouw, waarschijnlijk omdat dit vreemd was: Vrijwel direct na de ingang was er een stenen trap, met uitgesleten marmeren treden, die naar boven leidde, en waar je alleen onder begeleiding op mocht.

Er waren minstens 4 klassen, en wellicht meer, maar van allebei de jaren kleuterschool herinner ik me niet veel, maar wel iets.

In de eerste klas was de lerares een juffrouw Z., die begin 20 was, maar voor de kinderen al heel oud was, maar die wel erg aardig was. De eerste klas had ook - als ik mij goed herinner - 42 kinderen, overigens uit de gehele Kinkerbuurt, en ik had snel een paar vriendjes, al verliep dat ook weer snel, en had zelfs een vriendinnetje.

Het "zelfs" hier wordt veroorzaakt door de gesegregeerdheid: Het was toen volkomen normaal dat er vrijwel geheel apart gespeeld werd - meisjes speelden met meisjes, en jongens met jongens, en de twee geslachten mixten heel weinig.

Ik had daar niets op tegen, maar wist ook heel weinig van meisjes, omdat ik ook geen zusters had. Daarom was ik tamelijk verbaasd dat ik met Marianne B. kon spelen, namelijk gangen graven in de zandbak, wat ze even goed kon als een jongen.

Overigens was ik betrekkelijk op mijzelf op school, en dat kwam vooral omdat ik al snel ontdekte dat - en ik formuleer het nu vrijwel zeker zoals ik het toen formuleerde - "andere kinderen stellen zich niets voor bij wat ze zeggen".

In hoeverre dat waar was weet ik niet - waarmee ik o.a. aangeef dat ik het nogal betwijfel - behalve dat ik de overgrote meerderheid voor een stuk dommer hield dan ik zelf was, en geen enkel argument kreeg dat me daarvan genas, en het overigens heel jammer vond.

In de 2e klas kregen we mevrouw V., het hoofd van de school, en toen al boven de 65, maar ook haar vond ik erg aardig, en zij mij ook - of althans: ze liet me dingen doen die de andere kinderen niet mochten, omdat ik het weinige dat we leerden of al wist of snel doorhad.

Ik kan me niet herinneren of we verhoudingsgewijs veel leerden (ik vond van niet, maar was de beste op deze school), maar wel dat ik mijzelf lezen leerde, doordat mijn moeder mij voorlas.

Dit gebeurde niet op school maar thuis: Mijn moeder las mij voor uit "Pinkeltje", en op een gegeven moment, ongetwijfeld nadat mijn moeder mij de letters had uitgelegd, dat ik mij niet herinner, zei ik dat ik het zelf wilde proberen, nam het boek mee naar de slaapkamer, en toen ik terug kwam zei ik "Nu kan ik zelf lezen", volgens mijn moeder, "en dat wás ook zo".

Ik kan me niet herinneren er enige moeite voor gedaan te hebben, al zal dat waarschijnlijk een fout zijn. [2]

In ieder geval kon ik snel, makkelijk en goed lezen, al begon dat pas een belangrijke rol te spelen met mijn zevende, toen ik lid van de bibliotheek werd.

Overigens herinner ik me niet veel van de kleuterschool, behalve dat ik vrij snel vond dat je er weinig leerde, en het vooral een opbergplaats was. Dit wilde niet zeggen dat ik tegen de school was, maar alleen dat ik vond dat ik er niet erg veel leerde, dat ongetwijfeld waar was.

Ik kan me niet herinneren dat ik alternatieven bedacht, en ook niet dat ik er ongelukkig was, al was het wel waar dat de uren waarin we konden spelen in de zandbak mij het meest zinnig voorkwamen.

Uiteindelijk was dit de beste school waar ik heen ging, maar dat wist ik niet toen ik de school bezocht. De voornaamste reden dat
dit de beste school was lag  vooral in het feit dat ik mij goed behandeld voelde - dat ongetwijfeld ook waar was - en weinig redenen tot klagen had.

Tenslotte iets over Sinterklaas (ja, dat had u goed gezien: twee links naar Nederlogs uit 2008), een bijgeloof waarvan ik met mijn zesde genezen was:

Ik kan me heugen dat ik geloofde (en niet begreep hoe Sinterklaas al die daken opkwam met die arme trouwe schimmel) en dat ik niet geloofde, maar niet van enig trauma daartussen, en ik weet bijna zeker dat mijn moeder mij meteen al uitgelegd heeft bij mijn eigen ontklazing dat het uiteindelijk om een leuke manier ging om plezier te maken en elkaar cadeautjes te geven en misschien een beetje te plagen met versjes.

Voor anderen ligt dit anders:
ik heb een goede vriendin gehad voor wie de schok dat Sinterklaas niet écht bestond 24 jaar later nog niet echt uitgeschokt was, en wel om de volgende behoorlijk goede reden: Zij had haar ouders altijd de waarheid verteld, omdat ze geleerd had van ze dat dit zo hoorde en dat zij dat immers ook deden. Toen zij hoorde van de onechtheid van Sinterklaas konkludeerde ze - geheel logisch, en het was dan ook een heel intelligente vrouw - dat haar ouders en heel veel andere volwassenen die ze tot dan geloofd en vertrouwd had haar systematisch belogen en bedrogen hadden.

2.  For readers of English

I had another piece here, which for the moment I replace by the following quotation:

        "THE chief disadvantages of knowing more and seeing farther
        than others, is not to be generally understood. A man is, in
        consequence of this, liable to start paradoxes, which immedi-
        ately transport him beyond the reach of the common-place
        reader. A person speaking once in a slighting manner of a
        very original-minded man, received for answer - 'He strides
        on so far before you, he dwindles in the distance!'
           Petrarch complains, that 'Nature had made him different
        from other people' - singular' d'altra genti. The great hap-
        piness of life, is, to be neither better or worse than the
        general run of those you meet with. If you are beneath
        them, you are trampled upon; if you are above them, you soon
        find a mortifying level in their indifference to what you
        particularly pique yourself upon. What is the use of being
        moral in a night-cellar, or wise in Bedlam? 'To be honest, as
        this world goes, is to be one man picked out of tenthous-
        and.' So says Shakespeare, and the commentators have not
        added that, under these circumstances, a man is more likely
        to become a butt of slander than the mark of admiration
        for being so. 'How now, thou particular fellow?' is the
        common answer to all such out of the way pretensions. By
        not doing as those at Rome do, we cut ourselves off from
        good-fellowship and society. We speak another language,
        have notions of our own, and are treated as of a different
        species."

This was the beginning of "On the disadvantages of intellectual superiority", by William Hazlitt, a man much better placed than almost anyone else to write these lines. I quoted it from p. 187 of William Hazlitt's "Selected Writings", edited by Ronald Blythe.
----------------------------------
Notes

[1] Maar wel bijna. Het probleem is dat mijn ouders mij wegzonden bij de geboorte van kinderen - iets dat me heel verstandig voorkomt, vooral gezien de geringe ruimte thuis - maar dat mijn moeder één geboorte had van doodgeboren meisjes, en ik niet weet wanneer dat was. Volgens mijn herinnering was ik in 1953 in Haarlem, en in 1956 in Rotterdam, maar ik kan me vergissen, al is de kans niet groot.

[2] En wel omdat het betrekkelijk veel leerwerk is, dat niemand in één keer goed heeft. Ik vermoed dat ik redelijk wat keren voorgezegd ben, maar het is ook een feit dat ik dit erg snel door had, en trouwens ook een feit dat ik daar niet veel aan had tot mijn zevende, omdat mijn ouders wel een boekenkast met boeken hadden - nogal zeldzaam in de Kinkerbuurt in Amsterdam - maar daarin niets hadden dat ik werkelijk wilde lezen, rond mijn zesde.


About ME/CFS (that I prefer to call M.E.: The "/CFS" is added to facilitate
search machines) which is a disease I have since 1.1.1979:
1. Anthony Komaroff

Ten discoveries about the biology of CFS(pdf)

2. Malcolm Hooper THE MENTAL HEALTH MOVEMENT:  
PERSECUTION OF PATIENTS?
3. Hillary Johnson

The Why  (currently not available)

4. Consensus (many M.D.s) Canadian Consensus Government Report on ME (pdf - version 2003)
5. Consensus (many M.D.s) Canadian Consensus Government Report on ME (pdf - version 2011)
6. Eleanor Stein

Clinical Guidelines for Psychiatrists (pdf)

7. William Clifford The Ethics of Belief
8. Malcolm Hooper Magical Medicine (pdf)
9.
Maarten Maartensz
Resources about ME/CFS
(more resources, by many)


       home - index - summaries - mail