\ 

Nederlog

 

15 november 2009

 

Herzien met Monty Python



Zoals u wellicht weet heb ik ondertussen bijna 40 jaar geen TV. Daar zijn redelijk wat redenen voor, zoals "ik heb wel wat zinnigers te doen dan TV kijken", maar de twee voornaamste redenen zijn dat (1) ik vind vrijwel alle TV die ik zag dom en (2) ik heb een heel goed visueel geheugen, dat helaas niet voorzien is van een wisknop.

De twee redenen hangen ook samen, in overwegingen als deze: Ik behoud liever mijn eigen fantasieën dan dat ik een hoofd vol heb met de voor TV of film verbeelde fantasieën van anderen. (*)

Aan de andere kant... er zijn natuurlijk bij gelegenheid aardige programmaas of films op TV (gewoonlijk bij de BBC, moet ik als Nederlander eerlijk kwalificeren - en u kunt van mij niet verwachten dat ik ooit uitkeek of uit zal kijken naar "analyses" van Maartje van Weegen, Pauw en Witteman, Wim Kayzer of andere Neerlandse TV-pauzen) die ik gewoonlijk ook gemist heb de afgelopen dekaden, overigens geheel zonder daar onder te lijden, en tegenwoordig is er snel internet, de zegeningen waarvan mij uiteindelijk, vanwege armoede en slechte gezondheid, pas in Juli van dit jaar bereikten.

Wellicht zou u denken dat ik mijn schade in achterstallige TV- en film-genietingen de afgelopen maanden ingehaald heb, maar dat is geheel niet zo: In feite heb ik met enige regelmaat weinig anders dan The Young Turks bekeken; en overigens incidenteel wat andere Amerikaanse nieuwsprogrammaas, om te bezien of het echt zo vreselijk is (Ja); en heb ik heel af en toe iets van You Tube bekeken dat voorbij kwam, dat ik echter vrijwel altijd snel uitzet vanwege bovenstaande redenen (1) en (2).

Monty Python behoort echter tot het beste dat ooit voor TV gemaakt is en zou een goede reden zijn TV te willen hebben als het - of iets dergelijks - dagelijks op TV zou zijn.

Maar ikzelf zag het zelden op TV, misschien zelfs nooit, en ken een en ander sinds 1972 via de bioscoop, toen ik in Engeland verbleef en mijn Engelse vriendin mij verzekerde dat "Maarten, there is a film you must see, for this is really for you: Believe me, you'll like it", en ze gelijk bleek te hebben.

Dat zag ik dus ook in de bioscoop, zoals de andere Monty Python-films. Ik vermoed dat ik die allemaal gezien heb door de jaren heen, maar overigens is mijn MP-kennis niet groot, want ik heb geen video-banden of boeken van of over hen.

Er blijkt echter behoorlijk veel Monty Python-materiaal op Youtube te staan, naar ik begreep niet tot bijzondere vreugde van de leden van het team, want zij krijgen er geen geld voor, en ik heb er de afgelopen dagen het een en ander van teruggezien, ook met veel plezier.

Ik vermoed dat de meeste serieuze lezers van Nederlog een en ander beter kennen en vaker gezien hebben dan ik, dus ik zal u geen links naar sketches verschaffen, maar wel een paar andere Monty Python-links in dit verband

Dit is - vind ik - één van de visueel fraaiste dingen die Monty Python deden, en het is geen sketch maar een lied, al hoort de sketch die volgt, over de voortreffelijkheden van het Protestantse geloof, er feitelijk bij, als een toefje slagroom bij appeltaart met koffie.

Het is ook zeer fraaie satire, en het is ondertussen hoog tijd om op te merken dat Monty Python tot mijn favoriete twintigste eeuwse filosofen behoort, en niet alleen of voornamelijk vanwege de

dat mij al in 1972, naast veel ander materiaal, hiervan overtuigde.

In feite was ik oorspronkelijk van plan vandaag een Engelse verhandeling te schrijven over de filosofische voortreffelijkheden van Monty Python, maar laat dit voor het moment na omdat dit teveel werk zou zijn, zodat u dit wellicht nog te goed hebt.

Mijn redenen om Monty Python - serieus, lezer! - tot mijn favoriete twintigste eeuwse filosofen te rekenen is dat ze bijzonder goed passen in wat ik onder "praktische filosofie" versta (de link verklaart een en ander nader, met tabellarische definites en contrasten erbij), en dat ze feitelijk bijzonder veel mensen op enigszins andere filosofische, religieuze, politieke of morele gedachten moeten hebben gebracht dan deze mensen gehad zouden hebben zonder Monty Python.

Er was in de twintigste eeuw - en slechts weinig mensen zijn zich dit goed bewust - feitelijk een overmaat aan praktische filosofie, namelijk in de vorm van socialisme, communisme, fascisme, nazisme, alles totalitaire bewegingen met veel macht en invloed gedurende dekaden, gevolgd door het ook al zeer totalitaire - opnieuw: slechts weinig mensen zijn zich dit goed bewust - en hoogst pretentieuze postmodernisme.

Al deze totalitaire stromingen zijn tegengesproken, politiek, religieus, filosofisch en journalistiek, maar ik vermoed dat, althans in het Westen, Monty Python één van de meest effectieve en invloedrijke critici van totalitairisme en vooroordeel zijn geweest, althans in de tweede helft van de twintigste eeuw, en dat vanwege hun bereik, effectiviteit en populariteit.

Maar overigens is dit een thema dat ik wellicht later en in het Engels zal behandelen, omdat ik het serieus meen en omdat praktische filosofie een interessant thema is.

Voor het moment ga ik terug naar Monty Python op Youtube, met afsluitend drie links (onder redelijk veel andere die ik vond, die korter en oppervlakkiger waren en die ik minder interessant vond) betreffende de achtergronden van Monty Python:

In feite was het dit jaar de 40-jarige herdenking van het ontstaan van Monty Python, en gaat de link naar een documentaire die gemaakt werd bij hun 20-jarig bestaat.

De link vormt het begin van een TV-documentaire van kennelijk een uur, die niet bijzonder goed van beeld is, maar wel interessant en informatief, en waarvan u zelf ongetwijfeld desgewenst de andere 5 kunt vinden.

Dit is een documentaire van kennelijk een half uur, die net als de vorige documentaire voor een flink deel uit interviews met de mannen van Monty Python bestaat, in dit geval over hun film "The meaning of life", en gedeeltelijk ook, net als de vorige documentaire, over de dynamiek van Monty Python.

Dit is een BBC-4 documentaire, met goed beeldmateriaal. Een andere BBC-documentaire, met iets minder goed beeldmateriaal, maar wel de moeite waard is

Als u niet al overtuigd was dat de Pythons praktische filosofen waren (of zijn), dan is dit goede evidentie, namelijk hoe ze erin slaagde Amnesty International veel bekender te maken dan voorheen.

En tenslotte, omdat het mij veel plezier deed om terug te zien, en ik het ongetwijfeld voor het eerst in Leamington Spa in 1972 zag:

Hiervan is de beeldkwaliteit weer iets geringer, maar dat draagt bij aan de authenticiteit, naar ik aanneem.

Er is aanzienlijk veel meer over de Pythons op Youtube, maar dat kunt u desgewenst minstens zo goed als ik vinden. Hier ging het me er vooral om interessant achtergrondsmateriaal over Monty Python te linken, en ze in de context van wat ik "praktische filosofie" noem te plaatsen, waarin ze volgens mij - verreweg! - de zinnigste van de 20ste eeuw waren, hoewel helaas lang niet de meeste invloedrijke.

(*) Dit is overigens één van mijn (vele) redenen tegen TV te zijn: Het verarmt de menselijke - in het bijzonder de kinderlijke - fantasie, doordat deze vervangen of weggedrukt wordt door selecties van dezelfde doorsnee van vermaaksrotzooi die miljoenen of miljarden geserveerd krijgen.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail