ta\ 

Nederlog

 

22 oktober 2009

 

Krediet- + maatschappij- - 3: Mak's Flessenpost II

crisis-economie


   "Ik kan niet bukken voor dat tuig 
    dat nu gaat heersen."
  (Nederlandse socioloog Bongers ter motivatie van
   zijn zelfmoord in Mei 1940)

   "The conditions which created Fascism there must not pass unnoticed here. Their first and most dangerous symptom is always the same everywhere: an abandonment of equal justice to all, the placing of some groups in a preferred class of citizenship at the expense of other groups."
   (Hugo L. Black)

   "The first step in a fascist movement is the combination under an energetic leader of a number of men who possess more than the average share of leisure, brutality and stupidity. The next step is to fascinate fools and muzzle the intelligent, by emotional excitement on the one hand, and terrorism on the other."
    (Bertrand Russell, Freedom)

Dit vervolgt het stuk van gisteren, waarin ik Geert Mak's Flessenpost I besprak. Hier zijn de links naar de bestanden op Mak's site, waar ik uit zal citeren, zodat u het allemaal zelf kun nalezen, desgewenst:

En zoals ik gisteren opmerkte is Mak's formaat - stijlfiguur, methode van vertellen - in deze stukken is zowel persoonlijk als modieus vakhistorisch:

Mak had namelijk een socialistische oom Petrus, die onderwijzer op een Friese lagere school was, en ergens tussen 1880 en 1960 leefde en heeft gekozen hem - als het ware - bij te praten over deze tijd via flessenpost verplaatst met het internet.

En dit geeft weliswaar een persoonlijke insteek, die best aardig kan zijn en helpt vage abstracties te vermijden, maar die nu ook al een paar dekaden modieus is onder historici (zoals Simon Schama en Sebastian Montefiore) en dan, althans op mij, regelmatig gemaniereerd, journalistiek en als duimzuigerij overkomt, het laatste omdat de historicus met deze stijlfiguur maar al te makkelijk in het hoofd van zijn personen kruipt, met weinig of geen evidentie, zodat wat als geschiedenis gepresenteerd wordt eigenlijk minstens gedeeltelijk historische fictie is geworden.

Maar dit was alleen bij wijze van inleiding, en ik zet me nu aan een bespreking en citering van Mak's Flessenpost II, die ook uit een zogenaamde brief aan oom Petrus bestaat, en die ik net als gisteren zal citeren in de volgorde van Mak's stuk.

In mijn vorige flessenpost praatte ik u een beetje bij, u bent perslot al bijna een halve eeuw weg. ‘Hebben we niets geleerd, herhaalt de geschiedenis zich opnieuw?’, zag ik u denken, toen ik beschreef hoe een nieuwe Rattenvanger van Hamelen – je hoort die vergelijking steeds vaker - met zuurzoet gefluit door de Nederlandse straten trekt en een steeds langere staart van volgelingen achter zich verzamelt. Zelfs de vakbeweging gaat nu met hem praten. Het is, schreef ik tot slot, niet alleen de man zelf waar we het over moeten hebben. Die man is vooral een symptoom, een symptoom van diepere problemen.
Daarover deze nieuwe brief.

Ikzelf heb de vergelijking al jaren geleden gemaakt, en gisteren ook al opgemerkt dat ik niet echt gelukkig word van Mak's stijl van schrijven - "Die man is vooral een symptoom, een symptoom van diepere problemen" bijvoorbeeld - maar dat hij vast goed bedoelt en heel waarschijnlijk niet veel beter kan, en hier en daar ook iets zegt dat de moeite waard is.

Maar terzake. Mak begint na het boven geciteerde zijn Flessenpost II zo:

Er zijn in het hedendaagse Nederland zeker drie depressiegebieden die, met of zonder populisten als katalysator, samen voortdurend voor stevige politieke stormen zorgen en dat voorlopig ook blijven doen. Zeker nu de pijn van de economische steeds scherper voelbaar wordt.

Dit leidt aan een overmaat van vage metaforen, die ook al niet beeldend zijn, maar wat ik er overigens uit oppik is dat Mak drie belangrijke problemen in het moderne Nederland wil behandelen.

Allereerst zijn er de media, die zelf in een grote verkeren. (..) Nu hollen de oplages van de dagbladen opnieuw achteruit, de ontzuiling heeft eindelijk ook onder de gevestigde omroepen de fundamenten weggeslagen en de techniek heeft een nieuw wonder geschapen: internet. (..) En iedereen kan meedoen. Zoals bij alle nieuwe vindingen vliegt het daarbij alle kanten op. Er ontwikkelen zich allerlei nieuwe en interessante vormen van democratie en journalistiek, maar overal liggen ook beerputten vol onzin en borrelpraat.

Ik heb de meer persoonlijke aanspraken aan oom Petrus weggehaald, maar het blijft vaag metaforische Jip-en-Janneketaal, met categorische nonsens als "beerputten vol onzin en borrelpraat" (want - bijvoorbeeld - "beerputten" is metaforisch juist gebruikt voor veel verborgen verrotting, waar hier kennelijk geen sprake van is, en indien letterlijk gebruikt niet samengesteld uit "onzin en borrelpraat" - zodat Mak, anders dan ik zich kennelijk geen voorstellingen bij het proza dat hij schrijft of leest maakt, overigens als de grote meerderheid).

Maar goed - de media verkeren in een grote , zegt Mak, waar ik het wel mee eens ben, maar niet om de redenen die Mak kennelijk in z'n hoofd heeft. Het hoofdprobleem van de media afgezien van internet bestaat al dekaden en is tweeledig:

Enerszijds is het overwegend commercieel, betaald door reclame, en afgestemd op de vooroordelen en interesses van de grote massa's, zodat "de media", en in het bijzonder TV, al dekaden functioneren als debiliserings-machines; anderszijds kan het als door achterlijke en gruwelijke reclames en veel onzin voor laagbegaafden in Prime Time debliserings-machine functioneren omdat de grote massa dat wil, niets beters gewend is, en al dekaden lang veel beroerder opgeleid is dan in de honderd voorgaande jaren, toen lagere scholen nog intelligente en gedreven leraren hadden, zoals Mak's oom Petrus ongetwijfeld geweest is.

De oplossing - voorzover mogelijk - van het eerste probleem is een soort systeem als de BBC, en zou in deze tijd de vorm moeten aan nemen van een nieuw publiek internet, zonder reclame, maar met integere journalistiek, en vooral gericht op educatie en persoonlijk gebruik, en niet op reclame, commercieel gebruik, en spionage (want het laatste is één van de voornaamste vormen van wereldwijd misbruik ervan: zowel de staten en politie-organen als commerciele bedrijven maken misbruik van de bestaande vrijwel totale ongereguleerdheid van het internet om allerlei privé-gegevens van - letterlijk! - miljarden mensen te verzamelen, en op te slaan, voor wie weet wel gebruik of misbruik, onder wie weet welke toekomstige omstandigheden).

Mak gaat hier allemaal niet op in, en ik noem het vooral omdat ik het met hem eens ben dat de media beroerd zijn en veel bijdragen aan de bestaande maatschappelijke juist omdat ze beroerd zijn en bovendien tal van populisten, relmakers, gestoorden, leugenaars en politieke oplichters en ellebogenwerkers in beginsel een wereldpodium bieden, dat werkt middels sensatie, pose, aandachttrekkerij, modieuze uiterlijkheden en valse claims en beloftes, kortom overwegend ontaard is tot reclame voor standpunten, houdingen, waarden en keuzes vrijwel zonder evidentie of rationele argumentatie.

Mak vervolgt het bovenstaande van hem aldus:

De concurrentie tussen de media is, in vergelijking met vorige decennia, moordend geworden. Elke sensatiequote telt, elke scheut adrenaline is er eentje, de toon op dit internet is ongekend polariserend. Die wijze van publiceren, debatteren en redeneren heeft zich de afgelopen jaren uitgebreid naar de andere media en de samenleving als geheel. En zo langzamerhand is die toon de norm geworden. Wat er ook gezegd wordt, nonsens, racistische kletskoek, het geeft allemaal niets. Als het bloed maar stroomt eten journalisten uit je hand.

Dit is stemmingsproza van hetzelfde niveau als waar hij over klaagt, en bovendien inhoudelijk onwaar: De concurrentie is al dekaden moordend; het is niet "Elke", "elke" want "de toon op dit internet" is even gevarieerd als mensen en standpunten varieren (voor wiskundig geinteresseerden, zoals ik, maar Mak ongetwijfeld niet, is er zeer veel fraais op het internet, geheel zonder sensatiequotes ook, bijvoorbeeld); en het is ook al niet zo dat de TV en de gedrukte pers een populistische overgenomen hebben van het internet.

Wat wel zo is dat het internet zeer veel meer mensen en instituties en belangengroepen de kans heeft gegeven zelfstandig te publiceren, zonder tussenkomst van een redactie van een krant of uitgeverij, zonder toestemming van autoriteiten, en geheel en alleen door eigen smaak en opvattingen gedreven, dat alles mogelijk is in beginsel - voor ieder van die mensen en instituties - voor een heel klein bedrag aan geld en een kleine investering in moeite, zodat miljarden een publikatie-apparaat als een website kunnen maken dat krachtiger en visueel interessanter is dan enige papieren krant kon zijn.

En wat gebruikt kan worden kan misbruikt worden, en zoals mensen, inzonder mensen met commerciele, politieke of religieuze belangen plegen te zijn, wordt wat misbruikt kan worden voor eigenbelang, vooral waar dat ongereguleerd en ongestraft kan, met grote ijver en toewijding misbruikt voor eigenbelang.

Vandaar weer mijn pleidooi voor twee verschillende internetten, één als nu, dus feitelijk vooral voor commercieel verkeer, en vol reclames, koopjes, en internationale koop en verkoop van allerlei zaken, en verder voor porno, Glenn Beck, en sport-met-reclame voor de massa's, betaalde films etc. etc., en één als oorspronkelijk bedoeld, zonder reclame of commercie, en voor en door prive-personen, educatieve instellingen, en een nieuwe vorm van journalisitieke media, die het meest weg moet hebben van een BBC-model. (En om een en ander financieel doenbaar te maken: Het eerste commerciele net kan gratis zijn c.q. betaald uit advertenties; het tweede wordt dan een vorm van een soort abonnement op het geheel, en wordt voornamelijk daaruit gefinancierd. Aangezien de meeste mensen geen gedwongen reclame willen kan veilig aangenomen worden dat een dergelijk nieuw internet veel aftrek zal vinden, en weinig hoeft te kosten per jaar.)

Terug naar Mak, die bij zijn tweede "depressiegebied" gearriveerd is

In de tweede plaats zijn er, uiteraard, de problemen rond de nieuwkomers. Door sommigen worden die enorm opgeblazen. In deze ingewikkelde wereld zijn zondebokken immers heerlijke dieren: je hoeft verder nergens meer over na te denken, en al helemaal niet over jezelf. Maar aan de andere kant moeten we deze vraagstukken ook niet bagatelliseren.

Het is weer een soort vakbondwerkers-proza, helaas, en ook weer vol van dat dialectische geschipper tussen enerszijds/anderszijds waar Neerlandse publieksschrijvers zo van houden, omdat ze op die manier altijd achteraf kunnen zeggen gelijk gehad te hebben.

Er staat ook inhoudelijk heel weinig, al is het waar dat ik "nieuwkomers" een veel beter woord vind dan "allochtonen".

Mak vervolgt aldus:

Het gaat daarbij niet alleen om de aanpassingsproblemen van immigranten uit achtergebleven dorpen in een moderne stad, die al lastig genoeg zijn. Het gaat ook om fricties tussen culturen en diepgewortelde overtuigingen. Bijvoorbeeld over de rol van godsdienst in een samenleving, over de verhouding tussen man en vrouw, de acceptatie van homo’s  - u reageert met weerzin, ja, in uw tijd was Nederland ook nog niet zover, dat zijn we razendsnel vergeten - en andere minderheden, en zo is er nog veel meer.

Ik stel al minstens 7 jaar dat wat ik zie aan hoofddoekjes, boerka's, djellaba's etc. vooral aanpassingsproblematiek is, en dat de geschiedenis leert dat dit gewoonlijk een generatie kost om uit te groeien, maar Mak weet het beter: "Het gaat ook om fricties tussen culturen en diepgewortelde overtuigingen."

Het spijt me, maar dat is weer overwegend metaforische kul: "fricties tussen culturen" is zo vaag dat je er niets mee kan, en het grote probleem met de zogeheten "diepgewortelde overtuigingen" is nu juist dat ze dat zelden of nooit zijn: Het is bijna allemaal een mengsel van pose of fanatisme van een grote nauwelijks opgeleide meerderheden, die weliswaar sterke gevoelens en ferm geformuleerde meningen en standpunten hebben, maar die nooit het verstand en/of doorzettingsvermogen in zichzelf vonden meer dan een minimale persoonlijke beschaving te verwerven, en daar de afgelopen vier dekaden ook nauwelijks behoorlijke mogelijkheden voor aangeboden kregen in het onderwijs.

Het probleem is o.a. dat internet en de kabelnetten toegang geven aan tal van publieke propaganda-makers (vaak goed doch geheim gefinancierd door politieke, religieuze of commerciele belangengroepen) die hun vormen van propaganda vrijwel geheel ongeremd kunnen loslaten op hun doelgroepen van volksstammen vol nauwelijks opgeleiden, van gemiddeld tot geen verstand, maar collectief een meerderheid in iedere verkiezing of commerciele of religieuze keus.

Mak zegt niets van het bovenstaande; zit weer populistisch met "we" op zijn hurken naast mij en u (waar ik niet van gediend ben) en vervolgt met dit schrikbeeld voor mij

Dat dwingt iedereen, zowel nieuwkomers als gevestigde Nederlanders, tot kritisch nadenken over normen en waarden, en ook over zichzelf – een van de meest waardevolle tradities uit de Verlichting. Maar het leidt, althans in deze fase, ook voortdurend tot spanningen.  

Volgens prof.dr. Mak, net als volgens zulke verbluffende intellecten als Wilders, Verdonk; hun voorbeelden Glenn Beck, Rush Limbaugh; en ook geheel volgens vigererend Neerlands normbesef moet "iedereen" nu plotseling "kritisch nadenken over normen en waarden" ja zelfs "over zichzelf", omdat, in het proza van de geschiedsprof, zulks tot "de meest waardevolle tradities uit de Verlichting" zou behoren.

Wel, professor Mak: Toen ik iets dergelijks meer dan 20 jaar geleden schreef werd ik, aan uw en mijn universiteit, ook bij uw voortdurend zwijgend instemmen, uitgebreid voor "fascist" en "terrorist" gescholden, en van de universiteit verwijderd - en dat was de universiteit c.q. wat daarvan resteerde na 20 jaar neo-marxistiese, neo-feministiese, postmoderne nivellering en politisering ervan, alles met instemming van prof.dr. Geert Mak.

Voor mij is het een schrikbeeld dat "iedereen" o zo "gelijkwaardig" ook, mee mag gaan praten over alles, niet gehinderd door enige relevante kennis, niet in het bezit van meer dan een gemiddeld verstand, vrijwel zonder enige opleiding, gewoonlijk niet in staat tot het schrijven of spreken van enigermate rationeel en redelijk proza, maar wel gemotiveerd door fanatisme, vooroordeel, bijgeloof, eigenbelang en geestesverduistering, en vaak gefinancierd door politieke, commerciele of religieuze belangengroepen.

Mijn hoofdreden - Etiamsi omnes, ego non! - is als die van Swift:

"Most men are as fit to think as they are fit to fly"

waar ze weliswaar weinig aan kunnen doen, want intelligentie c.q. de gebruikelijke doorsnee-stupiditeit, is overwegend aangeboren, terwijl het ook zo is dat ik vind dat men in beginsel vrij behoort te zijn te zeggen wat men wil, maar dat een groot en gevaarlijk maatschappelijk probleem wordt als de grote domme meerderheid van de zwaar gemanipuleerde en bepropagandiseerde massa's via de stembus mogen gaan beslissen welke populistische leugenaar met de beste financieën en propaganda de staatsmacht mag gaan leiden.

Ik vrees dat Mak's standpunt zal zijn dat ik ongepast hoogmoedig, arrogant en elitair ben, want dat werd me aan Mak's UvA al verteld, maar althans hij zou moeten weten dat het om dezelfde soort redenen zo gigantisch fout ging in de twintiger en dertiger jaren in Italie en Duitsland: Het menselijk uitschot kwam aan de macht via de stembussen, en Italie en Duitsland verwerden vrijwel onmiddellijk tot totalitaire dictaturen.

En ik ben zo élitair dat ik toevoeg dat ik dit niemand toewens - maar ook weet dat de grote meerderheid der massa's herhaaldelijk blind in de fuik is gelopen, zodat hier, dus uiteindelijk in het algemeen stemrecht, een zeer groot maatschappelijk probleem en gevaar schuilt - want de massa's zijn dom, onbeschaafd, willen graag bedrogen worden, en hebben tal van grage bedriegers, die tegenwoordig bijna allemaal op internet of kabel-TV hun publieken vergiftigen en tegen elkaar opzetten.

Van mij mag ook dat, maar niet als dat uiteindelijk zijn beslag krijgt in Democratische Verkiezingen, waar een grote meerderheid van nauwelijks beschaafden mag gaan beslissen welke groep van populistische politici of religieuzen de staatsmacht over iedereen, mijzelf inclusief, krijgt. En vandaar mijn demokratie-plan + burokratie-plan, al vrees ik dat de zinnigheid daarvan pas publiek zal worden begrepen na de ondergang van de Westerse beschaving, zo ooit.

Even verderop is Mak een beetje zinniger:

De permanente anti-islam campagne heeft een modderlaag van vernedering gelegd over alles en iedereen die ooit maar afkomstig was van een moslimland. Uiteindelijk dwingt zo’n kruistocht deze immigranten tot een pijnlijk dilemma: wil ik nog wel behoren tot een land, waarin zoveel mensen mijn afkomst en mijn tradities – en dus mijzelf – afwijzen? Moet ik niet verhuizen? Of moet ik me opsluiten, gevangen tussen de wal en het schip van een oude en een nieuwe cultuur? 

Dit is overwegend waar, en de oplettende lezer (die wat meer van mij weet) kan weten dat ikzelf Nederland reeds lang geleden ontvlucht zou zijn als ik niet invalide was, in feite omdat ik de fasciserende tendenzen in Neerland al dertig jaar geleden behoorlijk helder onderkende en publiek uitsprak, maar sindsdien verketterd ben in Neerland zoals Rush Limbaugh, Glenn Beck, Bill O'Reilly etc. ook doen met hun tegenstanders, gedreven door projectie en persoonlijke smerigheid of waanzin:

IK - met mijn verzetsachtergrond van waarachtig communistische verzetshelden! - zou "een vuile fascist" en "een gore terrorist" zijn, omdat ik zei en schreef en vroeg en argumenteerde zoals ik deed, tegen de toen populistische Linkse Kerk van grage immer liegende en bedriegende als links poserende generatie van verraders van de beschaving in, die nu voor een groot deel, net als prof.dr. Mak, aan Neerlandse universiteiten uitvreten en verder liegen en bedriegen.

Terig naar professor Mak, die het bovenstaande vervolgt met alweer een populair vertoon van niet echt welbegrepen quasi-geleerdheid:

Er ontstaat zo, zeker bij sommige jongeren, een self-fulfilling prophecy, een verwijt van onaangepastheid dat, in zijn afwijzing, juist die onaangepastheid versterkt. Je moet, zeker als immigrant, stevig in je schoenen staan om tegen die stroom op te blijven roeien.

Wat heeft "selffulfilling prophecy" hier te doen, behalve dat andere professorale media-bespelers deze term met even weinig begrip gebruikten? Het is in werkelijkheid veel simpeler, maar misschien is dat een helderheid van visie waarmee je in Neerland tegenwoordig geen professor meer kunt worden: Discriminatie kweekt discriminatie; intolerantie genereert intolerantie. In feite is dit ook één van de meest geliefkoosde instrumenten van populisten, eenvoudig omdat het werkt bij de grote massa - en wellicht is het onontkoombaar, vanwege de doorsnee menselijke vermogens, behalve dat het heel wel mogelijk te voorkomen is dat de grote domme bedrogen massa hun bedriegers tot staatslieden mag verheffen via de stembussen. (*)

Terug naar Mak, die het bovenstaande vervolgt met alweer iets waarachtigs

Daarbij komt nog iets anders. We lijken de afgelopen jaren bijna vergeten te hebben dat allerlei problemen rond asocialiteit, isolement en desintegratie net zo goed bij autochtonen voorkomen. U zou de Leeuwarder Courant van 2009 eens moeten lezen, hoe die Friezen zich kunnen misdragen (..)

Het "We" leg ik weer walgend naast mij neer (en het is heel wel mogelijk dat Geert Mak dertig of veertig jaar geleden tot de Asva- of personeels-leden van de UvA behoorden die mij met enthousiasme voor "fascist" scholden!), maar de rest is waar - al zo'n veertig jaar, al wilde weldenkende PvdA'ers als Mak daar de afgelopen veertig jaar niets van weten: Zie mijn leerzame noot [2] bij mijn stuk van gisteren, over de bij de PTT al rond 1971 door de directie getolereerde, ja via chefs bewust misbruikte en aangewakkerde, xenofobie.

Mak konkludeert terecht dat de zogeheten "allochtonen" door een grote groep laagbegaafde gruwelijk slecht opgeleide "autochtonen" tot zondebok gemaakt worden voor de problemen van de "autochtonen" (gewoonlijk een direct gevolg van hun eigen aangeboren stompzinnigheid: Iemand met een IQ van 115 kon de afgelopen 40 jaar vanzelfsprekend collega van prof.dr. Mak worden aan de UvA, immers), zodat deze grote groep rannddebiele Neerlanders niet eens behoorlijk oorzaken en gevolgen kunnen onderkennen, al zijn die evident voor iets beter opgeleiden, en vervolgt

Die valse verhouding tussen oorzaak en gevolg leest je ook af in de verkiezingsuitslagen voor de Europese Unie – verkiezingen is trouwens een groot woord voor het minuscule beetje invloed dat we als Europese burgers tegenwoordig hebben, maar toch.

Dit is enigermate terzake, maar - zoals de Engelsen dat zeggen - wellicht opzettelijk disingenuous: Het "we" leg ik weer walgend naast me neer, maar wat kan een PvdA-professor voor minstens een generatie als prof.dr. Mak nu in 's hemelsnaam voor kwaad zien in de bestaande soort immers geheel dommocratische, pardon democratische verkiezingen?

Immers: De verkiezingen in Westeuropa zijn eerlijk c.q. niet vervalst, hoewel ook gebaseerd op door propaganda veroorzaakte politieke illusies bij de grote massa's; iedereen mag meespreken in vrijheid en doet dat; en de massa's krijgen wie ze democratisch willen, zoals Haider, Berlusconi, De Winter, Verdonk en Wilders, of Wouter Bos of Jozias van Aartsen "voor wie de nuance zoekt" in dit ras van politieke carrieremakers en beroepsleugenaars.

Is het probleem voor Mak misschien dat een flink deel van het eertijdse PvdA-kiesvee tegenwoordig trots PVV-kiesvee is? De geschiedkundige komt in dit verband met het volgende:

Daarmee kom ik op de derde depressie die deze storm veroorzaakt, en naar mijn gevoel de belangrijkste. Ik herinner me nog hoe u op 1 mei, in de grote PvdA optocht, pal achter het rode vaandel mocht lopen, voorop. Wij hoorden tot de andere zuil, die van de gereformeerden, mijn moeder geneerde zich als ze u zag lopen. Die zuilentijd is helemaal  voorbij (..)

Hij lijkt me dus gelijk te geven: Zijn probleem met de bestaande democratische verkiezingen is vooral dat zijn favorieten veel minder stemmen dan vroeger trekken; zoals mijn probleem met de bestaande democratische verkiezingen vooral is dat deze eerder een Mussolini en Hitler aan de macht brachten, met uiteindelijke dictatuur en de modeloze dood van tientallen miljoenen mensen als gevolg.

En Mak heeft ook geen echt gelijk met zijn "Die zuilentijd is helemaal  voorbij", behalve formeel: Dat was, net als de tegenwoordige meningsvorming, gebaseerd op het ingeschapen totalitaire tendenzen van de grote meerderheid - en wat Wilders en zijn propagandisten, c.q. de Amerikaanse Republikeinen en Beck en Limbaugh willen bereiken is nu juist een vorm van verzuiling als Wij Weldenkende Autochtonen versus Hullie Onweldenkende Allochtonen.

Maar zie verder o.a. mijn stukken over groepsdenken. Mak komt nu op wat zinniger gedachten:

De starre indeling in zuilen fungeerde een groot deel van de 20e eeuw immers ook als rem op de opkomst van allerlei populistische bewegingen. Nu bestaat die traditionele orde niet meer. En dat niet alleen: de interne structuur van de zuilen, zeker de zuilen waartoe mijn ouders en u behoorden, kenden allerlei informele systemen van verantwoording jegens en, tegelijk, disciplinering van de achterban. Uw Friese PvdA-kamerleden kregen het op afdelingsvergaderingen stevig voor hun kiezen. De zuilen boden, anders gezegd, de elite een informeel maar stevig legitim[a]tiesysteem, naast de andere vormen van politieke en juridische controle.

Dit is overwegend waar, en werkt nu niet meer niet omdat "men" ontzuild zou zijn (nogmaals: dat was een uitdrukking van menselijk ingeschapen totalitaire tendenzen, net zoals het Wij/Zij-denken en de moderne Autochtone/Allochtone kulpraat), maar vooral vanwege (i) het verval van normen, waarden en beschaving vanwege het verval van het onderwijs en de opkomst van postmodern relativisme en nihilisme en (ii) de opkomst van TV en van het internet c.q. veel meer veel vrijer en gevarieerder informatie en vermaak dan vroeger, in de tijd van radio en verzuilde pers.

 Professor Mak vervolgt:

Dat is allemaal verdwenen. De politieke elite opereerde de afgelopen jaren steeds meer stuurloos en deed rare dingen – inderdaad, het negeren van de problemen in de wijken, maar ook onderwijs, zorg, wat ik allemaal hoor van de uitvoerders, de gewone leraren, politiemensen bejaardenhulpen en al die anderen, de haren rijzen je ten berge. En dat is structureel, je hoort die verhalen overal, elke dag.

Ik zeg geen nee, maar eilieve... het is al veertig jaren gaande, en van die veertig jaren heeft prof.dr. Geert Mak de afgelopen negendertig jaren (zie de link!) trouw zijn PvdA-propaganda-partijtje meegeblazen, o.a. in de NRC, ongetwijfeld ook tot eigen voordeel, want hij is professor aan de UvA, en ik ben armlastige bijstandsclient, als enige sinds 1945 verwijderd van de UvA vanwege "uw uitgesproken gedachten", hoewel zowel mijn verstand als mijn kennis als mijn eerlijkheid van een nogal evident hoger niveau dan de zijne zijn, net als dat van vele Amsterdamse universitaire professoren die ik gekend heb, als ik zo vrij mag zijn (en honi, honi, honi mille fois honi qui mal y pense!).

En nu arriveren we bij een alinea waarin Mak werkelijk waarheid begint te spreken, ook niet omsluierd met dommig en duister metaforisch termmisbruik:

Er heeft zich tussen de bestuurders en degenen die het gewone werk opknappen een nieuwe kaste gewrongen, vaak opgeblazen types die zichzelf tooien met titels als consultant of interim-manager, die zich vorstelijk laten belonen, die dol zijn op procedures en prestatiemodellen maar zelden goed op hoogte zijn van het feitelijke werk, en die allang weer verdwenen zijn als de gevolgen van hun daden merkbaar worden.

Heeft Mak dit echt zelf bedacht? Las hij echt nooit op mijn site, en ook niets van bijvoorbeeld Over Orwell, Burnham en de managers, Economie & managers: Uitkomende hypothese, Iets over managers-typen, en ook al nooit in mijn Spiegeloogcolumns? Of in mijn crisis-economie reeks?

Als hij het allemaal op eigen kracht bedacht, waarom dan niet als ik reeds dertig jaar geleden? Hij is immers toch nog behoorlijk opgeleid, want rond mijn leeftijd, en moet gezien hebben hoezeer de universiteiten en het onderwijs nivelleerden en degenereerden de afgelopen veertig jaar?

Als hij het niet op eigen kracht bedacht, van wie heeft hij het dan? Ik bedoel: Hij hoeft mij niet te noemen, maar waar vinden we verder zulke zinnige denkers? Ik zag ze niet, hoorde ze niet, en las ze niet de afgelopen veertig jaar, niet in Nederland, en nauwelijks daarbuiten, en de enige (gedeeltelijke)  uitzonderingen waar ik weet van heb in Nederland zijn W.F. Hermans en Jan Blokker Sr. en buiten Nederland Alan Bloom en een handjevol wis- en natuurkundigen (Norman Levitt, Alan Sokal), en die allemaal niet voor 1988, en gewoonlijk niet voor ca. 1995.

En waarom heb ik prof.dr. Geert Mak nooit eerder gehoord of gelezen over het verval van het onderwijs, inzonder aan zijn eigen UvA? Verdient hij niet minstens een beetje billekoek van zijn socialistische oom Petrus, voor vrijwel veertig jaar meehuilen met de wolven? Of geloofde of deed oom Petrus daar niet aan, of streek hij makkelijk de hand over zijn rode hart als het zijn kroost, neefjes en nichtjes betrof?

Professor Mak vervolgt, alweer terug op z'n hurken, met een stijlfiguur die o zo populistich en geil tienduizendvoudig afgelebberd door PvdA-dames als Mariette Hamer:

Het woord ‘afrekenen’ ligt hun voor in de mond, maar nooit, nooit worden ze zelf afgerekend op hun werk. ‘De mensen die Nederland hebben opgebouwd worden kapotgemaakt,’ zei onlangs een bejaardenverzorgster in de krant.  Ze zag veel te veel managers en veel te weinig handen aan het bed. Maar het bejaardenconcern waar ze in dienst was had wel geld voor een duur lustrumfeest. Ja, u herkent het, apparatsjiks heetten ze in de communistische wereld. Ja, die verzorgster stemde Wilders.

Ik bedoel: Enerszijds is dit nieuw voor mij, uit Mak's mond c.q. toetsenbord; anderszijds is de stijlfiguur die van De Vrouw Van Het Volk die Onze Elite onverbloemd Haar Waarheid zegt mij ad nauseam bekend uit de kelen van politieke elite-sprekers die bij hun volk in het gevlei trachten te lomen.

En Mak gaat er dan ook een andere kant mee op dan ik:

Er is, kortom, langzamerhand in Nederland een gigantisch legitimatieprobleem ontstaan. Je leest het al jaren in de bizarre statistiek die zich keer op keer herhaalt: terwijl het overgrote deel van de Nederlanders heel tevreden is met het bestaan, heerst  er tegelijk een verbluffend groot wantrouwen jegens politici en de politiek in zijn algemeenheid. Dat wantrouwen was er altijd al onder sommige groepen, maar nu stuit ik, bijna dagelijks, ook op brave, nette burgers, leden van de kerkenraad en Amnesty International, vanouds keurige christen- en sociaal-democratisch kiezers, die door een of meer ervaringen met dat bestuur diep geschokt zijn. Het gaat hier om een verlies aan basisvertrouwen in onze politieke en bestuurlijke cultuur als geheel. En dat is nog veel zorgelijker dan het fluitspel van onze Rattenvanger.

De "bizarre statistiek" wordt heel makkelijk verklaard door het gemak waarmee Neerlanders liegen in enquetes (zoals Jan Blokker Sr. al in de zeventiger jaren schreef - "sociaal wenselijk antwoord" - en Mak nauwelijks gemist kan hebben), en overigens vermijdt Mak met zijn woord "legitimatieprobleem" een nogal belangrijke vraag:

Wat als die ontevreden kiezers, die weglopers van de PvdA en de VVD, die (zelf niet van zichzelf doorziene) totalitaire heilzoekers bij de PVV of SP, in althans één ding groot gelijk hebben:

De heersende politieke élite van de afgelopen veertig jaar bestond uit gladde beroepsleugenaars en carrieremakers, die welbewust de fundamenten van de beschaving verraden hebben; het onderwijs opzettelijk genivelleerd en gestupificeerd hebben; de publieke nutsbedrijven tegen geheime vergoedingen aan de meestbiedende verkocht hebben; de ziekenfondsen gewurgd hebben ten behoeve van de commercie; en die al veertig jaar weigeren zeldzame enkelingen als ik zelfs maar te beantwoorden, al laten ze hem wel vergassen door al veertig jaar door hun gedoogde drugshandelaren, en al trappen ze hem van de universiteit vanwege zijn meningen?

Kortom, waar waren prof.dr. Geert Mak en zijn vele honderden zo niet duizenden mede-PvdA-professoren toen er iets gedaan kon worden tegen de ellende en debilisering die nu gevestigd zijn door hun zwijgzame instemming, wegkijken, nietszeggen of meedoen?

Mak beantwoordt de vraag natuurlijk niet (en als hij het doet zal hij het waarschijnlijk op zwaar beledigde toon doen) maar schrijft dit over één van de gevolgen van de zwijgzaamheid van zijn generatie van professorale verraders van de beschaving:

En nu wordt de Bastille van de elite dus  bestormd, keer op keer. Wilders is, meer dan wat ook, een symptoom van dát probleem. En het is ook niet toevallig dat de typische bestuurderspartijen – de liberalen, de christen-democraten en voordal de sociaal-democraten – het zwaarst getroffen worden.

Het is weer zeer slecht journalistiek proza  - en ik bedoel: Wilders is dus "een symptoom" van het "probleem" dat "de Bastille van de elite dus bestormd" wordt, bijvoorbeeld, met name dus reeds, in cruciaal optimaal transparant kennersduidend klip en klaar Nederprofessoren-proza?

En waar Mak, in de allerbeste populistische tradities naar toe wil is dit:

Met name het kader van uw eigen PvdA heeft de lager opgeleiden – ooit de basis van de partij – volstrekt uit het oog  verloren. En daarmee heeft het die groepen de wildernis ingestuurd. Met andere woorden: het grote probleem ligt, uiteindelijk, niet bij ultra-rechts, maar bij de middenpartijen.

Wat professor Mak dus als het probleem ziet is dat de propaganda van de PvdA - en niet dat het partijkader evident geheel niet deugt, al dekaden niet, en al die dekaden helemaal niet wilde deugen, maar gewoon om geld, macht en eigen opgang vocht, met leugens en bedrog; en is ook al niet dat "de lager opgeleiden" van tegenwoordig, helemaal het zogeheten "leefbare" "autochtone" deel ervan geheel niet meer "de lager opgeleiden" uit oom Petrus' tijd zijn, want het is een groep van miljoenen randdebielen die zelf in het al veertig jaar gedebiliseerde onderwijs, zelfs als geboren en getogen autochtoon, hooguit een MAVO aankonden, en wier gemiddeld IQ, met al minstens twintig jaar een gemiddeld IQ voor universitaire studenten van 115, onder de 100 moet liggen.

En dat is dan de heffe des volks die in Onze Nederlandse Rechtsstaat bij dommocratische meerderheid mag beslissen wie Gans Ons Trots Volk mag gaan leiden c.q. Verlossen Van Het Kwaad (dat net als in de dertiger jaren semitisch is, al mag je dat nog steeds niet zeggen, want dan beledig je meneer Hero de Geweldsmens bijvoorbeeld, en dat is dan gevaarlijk, al bedoelt deze man het natuurlijk heel goed, ongetwijfeld, in eigen percepties en die van zijn aanhang).

Professor dr. Mak brengt zijn dagen vaak gelukkig door in Friesland, heeft daar tal van volkse zegslieden, en is tot deze konklusie gekomen uit hun wijze volkse woorden:

Het is vooral, wat ik maar noem, de celebralisering van het bestuur die deze groepen diep geraakt heeft, de overhand die het management boven de inhoud heeft gekregen, de kennis boven de fysieke arbeid, het hoofd boven de hand.

Moet je nu echt een PvdA-professor zijn om niet te zien of willen zien dat deze zogenaamde "celebralisering" feitelijk teruggaat op de debilisering van de universiteiten de afgelopen veertig jaar - waardoor ieder jaar tienduizenden feitelijk intellectueel onbekwamen, met zogeheten academische kwalificaties, maar in kulvakken, uitgebraakt zijn over de samenleving, op jacht naar aanstellingen in het midden- en top-kader?

Moet je echt een zo hoog IQ als ik hebben om dat al eenentwintig jaar geleden te formuleren in proza, gepubliceerd aan Mak's eigen UvA, waar ik weer prompt voor "fascist" werd gescholden voor meningen als de volgende, dat stamt uit mijn Mandarijntjes met een IQ van 118, gepubliceerd in januari 1989 (en "118" moest "115" zijn):

En nee, ik geloof niet dat een hoog IQ een garantie voor een werkelijk goed intellect vormt. Maar het is een adequate maat en voorspeller van succes op scholen en universiteiten, en het is hoog gecorreleerd met academische distinctie: Elite-universiteiten in de U.S.A. vereisen een IQ van tegen de 150 om succesvol af te maken. Nietszeggend is het allerminst, want het is een goede indicator van het intellectuele peil van de opleiding (die niet hoger kan mikken dan de gemiddelde student aankan) en van het intellectuele niveau in de samenleving (dat niet hoger kan zijn dan van de gemiddelde intellectueel).

Overal immers krijgt wie in naam de hoogste opleiding heeft de hoogste baantjes, d.w.z. die posities in de samenleving die de meeste macht over of invloed op medemensen geven; die de hoogste status hebben; en die het best betaald worden - doctoren, advocaten, ingenieurs en wetenschappers van allerlei slag.

Zoals doctorandussen psychologie, bijvoorbeeld, in de hulpverlening beslissend over leven en welzijn van mensen met problemen. Met het inzicht, de kennis, het begripsvermogen, het intellectueel talent, kortom, van een grutter of pennelikker. Gemiddeld 118 miezerige IQ-puntjes, en het totaal afwezige lichtende verstand dat daardoor geïmpliceerd wordt.

Beangstigend, zoals ik al zei.

Het resultaat zal zijn wat tot op aanzienlijke hoogte, na 25 jaar Mammoetwet, al zichtbaar is: Achterlijke academici; hele, halve en driekwarts charlatans doctorandussen psychologie en sociologie; getitelde quasi-intellectuelen die nauwelijks vreemde talen kennen en het "te druk" hebben om te lezen, niet kunnen schrijven, en geen redelijk Nederlands beheersen (genus geëerd lid van de volksvertegenwoordiging - een dolhuis vol zelfverafgodende yahoos dat helaas maar een paar honderd minkukels onderkomen verschaft); semi-wetenschappelijk maar zwaar gesubsidieerd onderzoek dat nooit wat oplevert behalve bovenmodale inkomens voor "wetenschappers" met zeer modale gruttershersens en onleesbare onderzoeksrapporten in gruwelijk ambterlands "ten bate van de vrouwenbeweging, de vakbeweging, en de milieubeweging" (zoals de doelstelling van de UvA jarenlang luidde) - kortom, Nederland zal bestuurd worden door corrupte mandarijntjes met een gemiddeld IQ van 118. En de gebruikelijke schijnheilige poeha en achterbakse hebzucht, dus "in naam van onze voorbeeldige dommocratie, pardon democratie".

Niets nieuws? Echte wetenschap zal in een atmosfeer van tienduizenden, wellicht honderdduizenden doctorandussen minibrein en maxi-hebzucht (een gemiddeld IQ van 118 sluit hebzucht, ambitie, scherpe ellebogen, en een heerlijke soort-zoekt-soort vakbondswerkersmentaliteit bepaald niet uit) nog zeldzamer worden dan het al is.

Het culturele peil van de samenleving zal zakken totdat publiekshoeren op de droombox de bevolking tot iedere vorm van onredelijkheid kunnen bewegen. Politieke gangsters, oplichters, uitvreters en ambiërende dictators zullen de vrije hand krijgen - en de enige sociale groep die hen met kracht van rationele argumenten, gebaseerd op werkelijke kennis en begrip van de menselijke cultuur had kunnen tegenspreken, zal gereduceerd zijn tot een stelletje stamelende nietskunners, van exact het niveau volksvertegenwoordiger dat we al hebben.

Niets nieuws, vraag ik nogmaals? Nee inderdaad: Vrijwel het enige wat we nog niet hebben is een volksmennende would-be dictator die er misbruik van maakt. We hebben immers al meer dan 25 jaar Mammoetwet achter de rug. En we leven in een gedebiliseerde samenleving, die onomkeerbaar verder debiliseert.

Dankzij de huidige soi-disant academische elite, die het allemaal heeft laten gebeuren terwijl ze ervan meevrat: De huidige docentengeneratie. Apres vous le deluge, quoi?

Is het probleem van prof.dr. Geert Mak en zijn mede-PvdA-professoren niet dat de zondvloed sneller kwam dan ze hoopten, namelijk nog bij hun leven? Zodat ze eindelijk enigszins beginnen in te zien hoe een en ander hun kinderen en kleinkinderen zal raken zo niet ten onder zal doen gaan? Door dekaden van hun zwijgzame grage hoerigheid en geheul met de politieke machthebbers van het moment?

Mak melkt zijn verwrongen visie verder uit, dat ik u bespaar, en komt dan met deze opsommende alinea, alweer in de allerbeste Sharon Dijksma en Mariette Hamer traditie, o zo geheel niet neerbuigend, o zo eerlijk welmenend en wellevend:

In mijn dorpscafé, op vrijdagavond, zitten leraren en ambtenaren, zeker, maar het zit er ook vol met mannen en vrouwen die door de week riolen graven, terreinen egaliseren, schoonmaken, kabels trekken, cv-installaties aanleggen, kozijnen timmeren, voor de klas staan, zieken verplegen, koeien melken en in bejaardenhuizen billen afvegen. Ja, er zijn goddank nog altijd mensen die dat doen, niet zelden zelfs met behoorlijk wat burgerzin. Maar voor de huidige sociaal-democratie bestaan ze niet meer, ze zijn eigenlijk mislukt, omdat ze niet mee konden of wilden doen in de maar immer opgaande kenniseconomie. En ze worden in geen enkel opzicht beschermd tegen de beunhazen die zich maar al te vaak boven hen genesteld hebben, en die geen idee hebben van de feitelijke inhoud van hun werk.

Niet cerebraal genoeg om geschiedsprofessor te mogen of willen worden, naar u begrijpt, want gefaald in Onze Moderne "immer opgaande kenniseconomie" (net zo een smerige leugen als de bewering dat alle mensen gelijkwaardig zouden zijn: de Neerlandse kenniseconomie is er een gedreven door een randdebiel salariaat, bekwaamd aan Neerlandse universiteiten die welbewust gedebiliseerd zijn door Mak's vrienden uit de PvdA-bestuurselite, en is een kenniseconomie die alleen als zodanig geldt onder professoren met Glenn Beck-hersentjes, of desnoods De Butterse vermogens, of anders wel door eertijdse Makkiaanse PvdA-kameradinnen als Adelmund? (Beide laatst gelinkte stukken al vijf jaar oud, maar al die jaren, zoals de twintig daaraan voorafgaande jaren, wist ik alleen van professor dr. Mak vanwege zijn immer Amsterdamse PvdA-baronnen verdedigende stukjes in de NRC.)

Ik sla weer wat over en kom tot de volgende professorale alinea, met meer lering die kennelijk kakelvers opgedaan is aan de toog van zijn eigen Fries dorpscafé (want zoals de meeste PvdA-professoren zal de professor daar een tweede huisje hebben, en wellicht ook nog ééntje in de Dordogne: trouwe PvdA-professoren werd immers heel goed betaald, uit de belastingen), want professor Mak heeft de hand aan de pols van Ons Volk, inzonder het niet "gecerebraliseerde" deel daarvan in Onze "kenniseconomie", dus zij die in grote meerderheid hooguit MAVO haalden:

Maar ze zijn wel woedend en diep gekwetst, omdat hun gezwoeg totaal niet wordt gezien, laat staan gerespecteerd. De cynisch geworden leraar, dokter of straatagent, de  schoolmeester of verzorger die er, gedesillusioneerd, de brui aan heeft gegeven, wat ben ik die vaak tegengekomen, de laatste jaren. De meesters en juffen die, in deze tijd, les gaven met dezelfde idealen als u, wat hebben ze het zwaar te verduren. En ze stellen, met reden, hun eigen PvdA hiervoor verantwoordelijk. Deze mensen zullen de Bastille misschien niet bestormen. Maar ze zullen hem zeker ook niet meer verdedigen.

Zo, zo. Reeds in 1981 werd de staartdeling afgeschaft aan de PABO's, maar nooit hoorde ik enige moderne Theo Thijssen daarover in Neerland - of alleen in prijzende zin "want tegenwoordig hebben we de computer".

En ik wil best geloven dat er hier en daar leraren zijn die het goed bedoelen, en zelfs goed doen, maar opnieuw, als ze dan werkelijk een individueel verstand en persoonlijk beschaving zouden hebben, dan hebben ze dat tot voor kort, in feite totdat de economische ook hin belangen bedreigde, keurig loyaal conformistisch fatsoenlijk verzwegen, dat ook wel zo goed was voor hun bevorderingen naar hogere salarisschalen.

En hoezo hebben zij "het zwaar te verduren"? De klassen zijn toch kleiner dan vroeger? De eisen zijn toch veel geringer dan vroeger? Ze hebben er toch allemaal wat bijgekregen van die sympathieke superintelligente 18-karaats integere Ronald Plasterk? Ze zijn toch in meerderheid zelf fluitend leraar geworden na hebben 'leren leren' aan hun Adelmund-schooltjes en een PABO waar je alleen de revolutionair hoefde te acteren om leraar te mogen worden? Ze protesteerden toch vrijwel geen van allen toen hun protesten nog een verschil hadden kunnen maken?

Mak gaat daar allemaal geheel niet op in, maar heeft wel wat psychologie van de koude grond paraat, ook al omdat al deze welwillende ex-PvdA-stemmers, of nog-met-een-bloedend-hart-PvdA-stemmers zich vernederd zouden voelen als een trotse autochtoon met een IQ van 75 in een Haagse achterstandswijk:

Vernedering is besmettelijk. Vernederde mensen hebben de neiging om hun vernedering door te geven aan anderen. We schoppen graag omlaag als we in de knel zitten.

Wel... ik heb omhoog geschopt, en kijk eens waar ik terecht gekomen ben: Op de bijstands-vuilnishoop van Onze Democratische Rechtsstaat, omdat ik de waarheid sprak, en niet zo'n lafbek noch zo'n stommeling ben als de modale Neerlandse universitaire professor sinds veertig jaar.

Maar Mak wil het heil van de eertijdse en huidige PvdA-stemmer van maximaal MAVO-niveau, mits ze zich braaf laten voorlichten en leiden door PvdA-voorgangers en -professoren natuurlijk, want dan kunnen ze een hoge cultuur creeëren of helpen behouden:

Als je kunt zeggen dat je een automonteur, student of kraanmachinist bent, als je jezelf kunt herkennen in duidelijke groepen en identiteiten, dan is er al sprake van zo’n cultuur. Zo’n cultuur heeft weinig slogans en symbolen nodig, die is er gewoon, op een vanzelfsprekende manier.

Snapt u wel?

We" moeten allemaal weer leren "respect" te hebben, en PvdA te stemmen, dan komt het allemaal weer snel goed. Daar hoef je ook helemaal niet hoog of goed voor opgeleid te zijn, zolang je maar de PvdA-leiding volgt en gelooft; je hoeft er ook geen ingewikkelde taal voor te gebruiken of kunnen gebruiken, nee al wat nodig is, is dat je (naast het immer loyaal PvdA-stemmen) "je jezelf kunt herkennen in duidelijke groepen en identiteiten".

"We" zullen dan de juiste (PvdA c.q. Makkiaanse) onderscheidingen tussen "duidelijke groepen en identiteiten" maken, net als al die leefbara PVV-stemmers, behalve dat die niet de juiste onderscheidingen trekken, tussen "duidelijke groepen en identiteiten". En daarna komt het vast "gewoon, op een vanzelfsprekende manier" weer goed met Ons land. "Geloof me, u kunt me vertrouwen!".

Zo nee, dan loopt het slecht af met Ons en alweer heeft de ongetwijfeld in eigen dunk zeer gecelebraliseerde PvdA-prof een zeer geleerde term paraat:

Maar het kan ook anders gaan. Grote en kleine culturen kunnen ook vernietigd worden. ‘Deculturatie’  noemt men dat,  het fenomeen dat mensen hun oorspronkelijke cultuur kwijtraken zonder een andere te verwerven, en uiteindelijk alleen nog maar kunnen schoppen.

Snapt u alweer? U bent ofwel een goede gecultiveerde verheffer als u PvdA stemt, ofwel een gedecultiveerde aso als u dat niet bent, al bent u exact dezelfde kraanmachinist of secretaresse, geschoold aan een MAVO, en vrij van celebralisaties en zo, dat van de prof ook helemaal niet hoef, voor uw soort dan, met alle respect ook, natuurlijk.

Want let wel, lezer, professor Mak heeft - na negendertig jaren zwijgzaam carrere maken en PvdA dienen - eindelijk zijn licht laten schijnen over de problemen en mogelijke oplossingen:

Dat proces van deculturatie is nu op meerde plaatsen gaande. We signaleren het bij de immigrantenjeugd, we beklagen, terecht, het verlies van bepaalde buurtculturen, maar we zijn blind voor de massieve culturele leegte die is ontstaan doordat zoveel mensen ook nog eens de waardering, het respect en het geluk bij hun arbeid is ontnomen.

U ziet het: "We" zijn blind doordat we het leed van de leefbaren niet zien! Zij zijn niet in staat tot het vinden van "waardering, het respect en het geluk bij hun arbeid", al hebben ze het in de orde van tienduizend keer beter dan hun overgrootvaders uit de 19e eeuw; duizend keer beter dan hun grootvaders in de dertiger jaren; en honderd keer beter minstens dan de 5 miljard mensen die niet in een Westerse welvaartsstaat opgegroeid zijn.

Deze groep van feitelijk zeer geprivilegieerden, al heeft de grote meerderheid ervan hooguit MAVO-hersentjes, is niet meer in staat (met hun twee autoos, hun drie tot zes computers, hun jarenlang twee keer Costa, en altijd - tot nu - een vet pensioen glorend aan hun horizonnetje) tot het vinden of maken van "de waardering, het respect en het geluk bij hun arbeid"!

Dat is het probleem volgens Mak! Bevrijd van hun ketens, hun leven lang wentelend in welstand en kansen zichzelf te ontwikkelen, besteden ze hun dagen in woedende afgunst op soapsterren en schoppen naar allochtonen! Dat is niet hun schuld ook! Welnee, ben je gek: schande en hoon, zo niet erger, over wie dat zegt of zelfs maar denkt!

Ze zijn, hoewel geheel niet geschikt voor cerebralisering, op drift geraakt door

die permanente ontkenning van hun persoonlijke vakkennis en andere kwaliteiten , die nu al jarenlang gaande is,  zijn ze niet alleen diep vernederd. Er is iets in hen doodgemaakt, een gevoel van richting is uit hun bestaan verdwenen.

Snapt u? En die zingeving kunnen ze zelf niet vinden op TV, het internet, de bibliotheken, of in hun vijfjaarlijkse wereldreizen, en daardoor zijn zij - de talloos veel miljoenen waar de PVV op rekent - "diep vernederd", geestelijk en moreel  "doodgemaakt", en volkomen richtingloos geworden.

En dan is het fluiten van de Rattenvanger verleidelijk.

Met innige groeten,

Uw achterneef  Geert

13 oktober 2009

En dat was het einde van Mak's tweede flessenpost, waarvan ik maar mag hopen dat u veel geleerd hebt, als u dat niet van mijn bespreking ervan deed.

Maar ja, sprekend als zoon van waarachtig socialistische ouders en grootouders.... als Mak's oom Petrus ook maar voor één procent zo socialistisch als mijn ouders en grootouders was, dan staat zijn innige achterneef het een en ander te wachten, mocht hij het tot Petrus' hemel brengen, maar toch heb ook ik de afgelopen 21 jaar althans iets bijgeleerd, en wel dit:

Waar ik 21 jaar geleden geneigd was de meeste professoren die ik aan de UvA kende voor welbewuste bedriegers en oplichters te houden, die welbewust logen, en dat deden voor eigen opgang en status, denk ik tegenwoordig dat het weliswaar welbewuste bedriegers en oplichters waren, die welbewust logen, en dat deden voor eigen opgang en status... maar dat ze ook te dom waren om veel beter te kunnen, en in eigen perceptie gewoon loyaal hun partij, college van bestuur en de Fractie Progressief Personeel steunden, zoals bijna iedereen dat deed, en inderdaad wellicht ook voor meer dan 50% overtuigd waren, in grote meerderheid, dat iemand die zo schreef, sprak en dacht als ik wel "een fascist" moest zijn, omdat ik hun goede bedoelingen, hun nobele intenties, hun welgemeende integriteit niet zag.

Wel... zoals u ziet doe ik dat nu wel, maar heb ik nog steeds de lokale ondeugd mijzelf voor een stuk intelligenter en beschaafder dan zij te houden, en ook voor veel eerlijker, want al zie ik hun menselijk, moreel en intellectueel onvermogen nu wat beter, ik ben er ook nog steeds van overtuigd dat ze weliswaar echt niet zo slim zijn als ik, maar ook dat ze niet zo dom dat ze niet in zeer grote meerderheid heel graag de weg van de minste weerstand, het conformisme, en het meelopen kozen, en de daarbij passende welbewuste zelfgewilde blindheid en bijpassende zelf opgezette oogkleppen.

En al doende waren zij wel degelijk de verraders van de beschaving, eenvoudig omdat het hun plicht was om beter te doen en denken dan ze feitelijk deden, en wel omdat ze daarvoor een universitaire aanstelling kregen - die ze dus in 999 van de 1000 gevallen minstens, overwegend welbewust verhoereerden.

Ik wil maar zeggen, met een variant op Bongers

"Ik kan niet bukken voor dat tuig dat nog steeds heerst, en verantwoordelijk is voor de toestand van Nederland":

Kortom:

    Gy hebt het Volk bedorven! Gy, schriftgeleerden, gy, gy, gy . . .

    Gy, met uw gepraat over dingen die vanzelf spreken. Gy, met uw gepraat over dingen die in 't geheel niet spreken. Gy, met uw rechterzy en uw linkerzy. Gy met uw behoud en met uw liberalisme. Gy, met uw "eerste beginselen" die onmisbare bondgenooten van elke beginselloosheid. Gy, met uw deftigheid en witharige wysheid. Gy, met uw duitenplatery, dat is: gy met uw bedrog . . . GY hebt het Volk bedorven!

   En ge huist, als vuil ongedierte, niet alleen in de plooien van de toga der Volksvertegenwoordigers - ge nestelt overal waar ge kunt plaats vinden tusschen naad of vouw der bedekking van de een-of-andere deftigheid. Gy, sprekers, praters, schrijvers, redenaars, preêkers . . .

crisis-economie


P.S. U begrijpt dat ik enigszins geirriteerd ben - en wellicht zal ik (die zo systematisch doodgezwegen en gediscrimineerd is sinds dekaden) iets doen wat ik nooit eerder deed, en de hooggeleerde op mijn hem behandelend proza wijzen, en tot weerwoord nodigen.

Of ik dat doe weet ik nog niet, onder andere omdat ik daar grondig mijn bekomst van heb gekregen aan de UvA, als veelvuldig publiek vervloekte "fascist" en "terrorist" met mijn achtergrond, maar er is althans een kans dat ik het doe, ook al omdat ik dit land nog steeds echt wil verlaten, en meen dat de UvA mij zeer veel schuldig is, net als de Gemeente Amsterdam en de Staat der Nederlanden.

Noten

(*) En wie zich daar dus zorgen over maakt wordt door de linkse en rechtse proto- en neo-fascisten prompt voor "fascist" en "terrorist" gescholden, ook aan universiteiten, ook door als zeer welgeleerd en beschaafd poserende akademische oplichters en uitvreters.

U kunt het mechanisme als Nederlander zien, en wellicht doorzien, door naar de shows van Beck, Limbaugh en O'Reilly te kijken of luisteren: Ook zij maken hun tegenstanders met liefde en enthousiasme voor "fascist" uit, en doen dat, net als vele van mijn tegenstanders aan de UvA, feitelijk omdat zij zelf een totalitair fascistoide gemoed hebben, en door leugens en bedrog opgang en carriere willen maken, niet gehinderd door welke feitelijke norm ook, dat hen weer in staat stelt iedere norm en ieder ideaal te prostitueren en huichelen.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail