ta\ 

Nederlog

 

21 oktober 2009

 

Krediet- + maatschappij- - 2: Mak's Flessenpost I

crisis-economie


   "Ik kan niet bukken voor dat tuig 
    dat nu gaat heersen."

 - Nederlandse socioloog Bongers ter motivatie van
   zijn zelfmoord in Mei 1940

   "The conditions which created Fascism there must not pass unnoticed here. Their first and most dangerous symptom is always the same everywhere: an abandonment of equal justice to all, the placing of some groups in a preferred class of citizenship at the expense of other groups."
   (Hugo L. Black)

   "The first step in a fascist movement is the combination under an energetic leader of a number of men who possess more than the average share of leisure, brutality and stupidity. The next step is to fascinate fools and muzzle the intelligent, by emotional excitement on the one hand, and terrorism on the other."
    (Bertrand Russell, Freedom)

Dit vervolgt het stuk van eergisteren, waarvan de voornaamste stellingen waren dat de krediet- c.q. de economische een maatschappelijke is - en de links gaan naar de betreffende secties van het stukje van eergisteren:

1. It's a social problem
2. Het is een veel groter dan economisch probleem

In wat volgt zal ik een en ander wat pogen te verhelderen met hulp van twee recente stukken van Geert Mak, waar ik op geattendeerd werd door een stuk in de NRC van afgelopen zaterdag, dat daaruit gecompileerd is en enigszins herschreven is voor publikatie in de NRC.

Hier zijn om te beginnen de links naar de bestanden op Mak's site, waar ik uit zal citeren, zodat u het allemaal zelf kun nalezen, desgewenst:

Mak's formaat - stijlfiguur, methode van vertellen - in deze stukken is persoonlijk: Hij had namelijk een socialistische oom Petrus, die onderwijzer op een Friese lagere school was, en ergens tussen 1880 en 1960 leefde (Mak geeft wel een foto van zijn oom, maar geen precieze data), en heeft gekozen hem - als het ware - bij te praten over deze tijd via flessenpost verplaatst met het internet.

Vandaar dus de titels van de links naar zijn stukken, die ik nu zal bespreken middels citaten in de volgorde waarin ze staan in de stukken, en met redelijk wat overslaan van Mak's meer persoonlijke mededelingen [1].

Flessenpost 1: Herhaalt alles zichzelf?

Wat wel relevant is over Mak's oom is dat het een Nederlandse socialist was, die de Eerste en Tweede Wereldoorlog, de van de dertiger jaren, en de opkomst van Sovjet-socialisme, Italiaans en Spaans fascisme, en Duits nazisme allemaal persoonlijk meemaakte, althans als - ongetwijfeld betrokken, en behoorlijk geinformeerd - tijdgenoot.

Mak heeft een foto van zijn oom Petrus gevonden in het Leeuwarder stadsarchief, en ik begin met dit citaat uit de eerste flessenpost:

Ik ben blij dat ik u terugzie, maar de foto maakt me tegelijk treurig. Ik voel een groot verlies, een fataal verlies misschien wel. Ik zal het u proberen uit te leggen.

Er is veel veranderd, de laatste tien jaar. Wat niemand ooit verwachtte is toch gebeurd: we zijn in Nederland opnieuw in een halve godsdienststrijd beland. U hebt ze misschien nog wel gezien, die eerste ‘gastarbeiders’  uit Turkije en Marokko – in het bejaardenhuis van tante Maaike [de vrouw van Mak's oom - MM] veegden ze de gangen. Die handvol hardwerkende mannen – doorgaans moslims, maar dat interesseerde toen niemand [2] - bleken echter het begin te zijn van een forse immigratiebeweging.  Met name in sommige stadswijken ontstonden op den duur spanningen tussen gevestigden en nieuwkomers
[2]. Bovendien begonnen, over de hele wereld, radicale moslimsgroepjes aanslagen te plegen.

Dit geeft de grondtoon van Mak's flessenpost aan zijn oom: Wat de afgelopen ca. 10 jaar gebeurd is - vooral in verband met 9/11 en de economische , met in Nederland de moorden op Fortuyn en Van Gogh, en de opkomsten van Verdonk en Wilders - heeft flink wat weg van de dertiger jaren.

Mak verwijst geleerd naar een Fransman, dat ik oversla, en zegt dan:

Opeens zijn we weer beland in discussies waarvan we dachten dat ze voorgoed uit de wereld waren. ‘Onverdeeld naar de openbare school!’,  jaar na jaar hing bij u zo’n affiche voor de ramen. Die verzuiling, waar u toen zo tegen streed, is inderdaad voorbij. Maar daarvoor in de plaats zijn andere conflicten ontstaan, nog venijniger vaak. Het zijn niet meer de protestanten tegenover de katholieken, de hervormden tegenover de gereformeerden, en de gelovigen tegenover de ongelovigen, nu zijn het vooral de moslims, waartegen nogal wat Nederlanders zich keren. Ze pretenderen de voorhoede te vormen voor de 21e eeuw, maar hun taal is die van de kruistochten uit de 13e eeuw. Ze zeggen moslims, maar eigenlijk bedoelen ze immigranten, vreemden, anderen. Die nieuwsgierigheid, die hoop die u en uw collega’s bezielde, die zet niet meer de toon. Veel mensen zijn boos, hoewel ze het beter hebben dan u in uw stoutste dromen kon voorzien. En ze zijn bang.

Zo is het wel ongeveer - al houd ikzelf geheel niet van de hurkende toon en het "we" - en de feitelijke achtergronden zijn het gebruikelijke menselijk onvermogen tot rationaliteit en redelijkheid, het normale groepsdenken, de gebruikelijke xenofobie die plotseling "weer mag" c.q. "van deze tijd is" want "de samenleving verhardt", en uiteindelijk is de basis de menselijke gebruikelijke stompzinnigheid en bevooroordeeldheid, allebei aangewakkerd en salon- en vooral media-faehig gemaakt door postmodern relativisme en algemene geaccepteerde nivellering: de grote meerderheid vindt het vanzelfsprekend dat niemand beter mag zijn dan zij, en heeft dat immers ook thuis, op school, en in de media geleerd, met trots en instemming.

Mak introduceert Wilders, weer op journalistieke toon, en schrijft dan:

‘Herhaalt zich, na zeventig jaar, de geschiedenis, verdorie?’ zie ik u denken?
Ik geloof het niet. Geschiedenis herhaalt zich nooit, mensen en omstandigheden verschillen daarvoor teveel van elkaar. Geschiedenis maakt je wel wijzer, en sommige processen herken je daardoor sneller. Bijvoorbeeld de manier waarop minderheden en vreemden afgeschilderd kunnen worden als een minderwaardig soort mensen, vervolgens als barbaren kunnen worden vernederd en uitgestoten, en uiteindelijk zelfs van hun menselijkheid kunnen worden ontdaan. Daarna is alles mogelijk.

Dit lijkt me vooral wensdenken, inzonder de stelling dat

"Geschiedenis herhaalt zich nooit, mensen en omstandigheden verschillen daarvoor teveel van elkaar."

In feite lijkt de geschiedenis mij aan te tonen dat zich erg veel herhaalt door de menselijke generaties, de afgelopen 25 eeuwen zeker, zij het in enigszins andere vorm of aankleding, juist omdat mensen al die eeuwen ongeveer dezelfde beperkingen en mogelijkheden hadden, in zeer grote meerderheid. [3]

De laatste twee zinnen kloppen wel ongeveer - ook sinds vele eeuwen - maar de zin daarvoor lijdt weer aan de stijlfiguur van personalisatie: Wie zijn "we", wie is "je" - en dat zeker als een flink deel van de nu levende Nederlanders nauwelijks of geen geschiedenis op school gehad hebben? En hoe zouden al die mensen moet herkennen wat ze niet eens kennen (met trots ook, gewoonlijk)?

Mak vervolgt, sprekend tegen de ziel van oom Petrus:

U en ik herkennen natuurlijk onmiddellijk de politieke bloedgroep waaruit de beweging rondom Wilders stamt: de sociaal-nationale, of, met andere accenten, de nationaal-socialistische, een politieke tendens die, met hoogte- en dieptepunten, gedurende de hele twintigste eeuw in de grote delen van Europa een belangrijke rol speelde.  Anti-vreemdeling, anti-intellectueel, anti-elitair, anti-democratisch, de melodie mag verschillen, de tekst van dit liedje kennen we meer dan ons lief is.

Ja, maar opnieuw is de moeilijkheid dat de grote meerderheid van de nu levende Nederlanders lang niet zoveel weten, van geschiedenis of van andere zaken, dan Mak en zijn oom, en overigens dat iets meer relevante kennis waarschijnlijk weinig zou helpen, eenvoudig omdat de grote meerderheid die "Anti-vreemdeling, anti-intellectueel, anti-elitair, anti-"rechtsstaat is dat vooral zijn omdat ze zelf nu eenmaal onverbeterlijk dom zijn, naast het feit dat ze in het postmoderne onderwijs vrijwel niets geleerd hebben dan dat niemand beter is dan zij, dat waarheid niet bestaat, en dat alle normen relatief zijn.

Mak vervolgt:

Toch zijn verdere vergelijkingen met uw jaren dertig niet op zijn plaats. Een belangrijk verschil is, allereerst, dat fysiek geweld geen noemenswaardige rol speelt in deze nieuwe Nederlandse beweging. Dat maakte het in uw tijd allemaal nog een stuk erger. Wilders predikt geen persoonlijk geweld – wel juridisch geweld, maar dat is iets anders.

Hoezo "zijn verdere vergelijkingen met uw jaren dertig niet op zijn plaats"? Sinds wanneer zijn vergelijkingen alleen op zijn plaats tussen zaken die nauwelijks verschillen? En is het niet veeleer zo dat "fysiek geweld" tot nu toe "geen noemenswaardige rol speelt"? Daarbij: Wat "Wilders predikt" zal mij worst wezen om (minstens) drie redenen: (1) alles wat ik van de man hoorde of las is achterlijk en kwaadwillig gelul; (2) alles wat de man zegt dient alleen zijn eigen publieke opgang, en niets anders, en is bedoeld De Gewone Man te behagen; en (3) een groot deel van Wilders' manieren en ideeen zijn nogal evident gejat van Amerikaanse neo-conservatieve radikalinski's, zoals Glenn Beck en Russ Limbaugh (allebei overigens kandidaten overrijp voor TBS, maar ik spreek hier als psycholoog [4]).

Na nog wat Makse sentimentaliteit over Wilders volgt dit:

Er is nog een ander belangrijk verschil. Partijen in uw tijd, ook groeperingen als de NSDAP en de NSB, waren omvangrijke, met veel moeite opgebouwde, partijorganisaties. De leden liepen letterlijk, maar ook figuurlijk, in het gelid, op weg naar een in hun ogen zonnige toekomst.

Wat Mak bedoelt is dat Wilders geen politieke partij leidt, maar een soort aktiegroep - maar ik vind dat nauwelijks een relevant verschil, want Hitler en Mussolini en Franco begonnen ook als leiders van kleine aktiegroepen.

Deze nieuwe Nederlandse beweging is het tegendeel van dit alles: negatief, nostalgisch, zonder bindende ideologie – afgezien van een ronduit religieuze afkeer jegens de islam -, zonder een duidelijk inhoudelijk leiderschap – het zijn vooral vormen en stunts waarmee Wilders zijn aanhang bindt - en met juist een duidelijke afkeer van de staat.

Opnieuw zie ik geen relevant verschil, want ook Hitler, Mussolini en Franco waren tegen de staat zolang ze zelf de staatsmacht niet in handen hadden. En de sentimenten waar Wilders, Berlusconi, Limbaugh, Beck, De Winter, wijlen Haider etc. op inspelen zijn die waar Hitler, Mussolini en Franco het van hadden: Nationalisme, chauvinisme, xenofobie, ressentiment.

Mak vindt er zelf dit van:

Er schuilt dan ook, in tegenstelling tot rechtse leiders in de jaren dertig, niet iets optimistisch maar iets destructiefs in Wilders gedrag, alsof hij zich steeds meer in een hoek manoeuvreert, alsof hij steeds raardere stunts moet uithalen, alsof hij serieus leeft bij het idee dat dit alleen maar kan eindigen in een paar schoten op het Binnenhof of emigratie naar de USA.

Mijzelf verschijnt dit als pure Makkiaanse wensdenkerij: Politici zijn uit op macht, en zeer veel eerder dan dat ik Mak ga geloven over wat hij denkt dat Wilders is, wil en denkt, lees ik veel groter denkers en historici over politiek, zoals Machiavelli en Mosca, waar Mak kennelijk alleen van gehoord heeft.

En Wilders opereert doelmatig, zoals de republikeinse talkshow-hosts doelmatig opereren: Speel zo emotioneel en zo grof mogelijk in op de botste en laagste emoties van de grote onwetende onweldenkende meerderheid uit de lagere milieus, die kollektief de meerderheid der stemmers vormen [5], het geeft niet hoe, zolang het maar aandacht trekt en een positieve draai geeft aan de politici die ze willen helpen en een negatieve aan iedereen die ze willen schaden. C'est tout, net als bij advertenties: Trek aandacht en lieg dan brutaal voor je eigen voordeel en belang, of dat van je partij, bedrijf, geloof, groep of institutie. (Iedereen in de groep zal je steunen, publiek in de groep; iedereen buiten de groep telt niet of deugt niet.)

Mak vervolgt het bovenstaande zo:

We leven nu, anno 2009, historisch gezien, in een neergaand tij.  Uw geschiedenis lijkt zich nog op een ander punt te herhalen: het is weer , er was weer een crash, net als in 1929. Er zijn een paar lessen geleerd uit de jaren dertig, wellicht zijn we aan nog grotere rampen ontsnapt, maar de echte pijn moet, zeker in Nederland, nog komen.

Plotseling herhaalt de geschiedenis zich toch - merk ik maar op, als logisch denkend mens - maar dat "de echte pijn moet, zeker in Nederland, nog komen" lijkt me geheel juist, en niet alleen in Nederland, en zelfs als de economie weer bijtrekt:

De meer dan zes miljard Jan-met-de-Pet-wereldburgers zijn wereldwijd tot Jan Lul gemaakt door hun zelfverkozen bestuurselites, die al dekaden overlappen met de financiele elites c.q. daarvoor hand en span-diensten verlenen en verleenden, en zal de rekening van diverse duizenden miljarden euroos moeten gaan afbetalen via de belastingen en armzaliger maatschappelijke voorzieningen.

Even verderop zegt professor dr. Mak, nog steeds hurkend voor de ziel van Oom Petrus en naast zijn moderne lezers, het légion d'honneur aan z'n revers gespeld:

In bijna alle Europese landen bestaat, al jaren, zo’n vijftien tot twintig procent van de kiezers uit boze en wrokkige mensen die op boze en wrokkige partijen stemmen, meestal ultra-rechts, soms ook ultra-links. In Nederland zijn we, wat dat betreft, geen haar beter, alleen had die groep hier tot voor kort geen gezicht. Nu wel.

Dat gezicht is in Nederland Wilders - op dit moment, want ik heb ondertussen ook tal van politici gehoord die zijn rol graag zo overnemen mocht hij afgschoten worden of stikken in een aardappel, alweer omdat de grote meerderheid van de politici in de eerste, tweede en derde plaats geinteresseerd zijn in macht voor zichzelf en hun groep, en bereid zijn daar vrijwel ieder middel voor te gebruiken.

Dan wat betreft die "boze en wrokkige" mensen en partijen: Daar gaat het helemaal niet om en dat is bovendien een gekweekte stemming. Het recept van de hele lijst die ik boven noemde, namelijk Wilders, Berlusconi, Limbaugh, Beck, De Winter, wijlen Haider en zeer veel meer rechtse machtgeilen of idem propagandamakers is juist de domme meerderheid een grief te geven, meestal door in te spelen op hun xenofobie, racisme, of afgunst; die grief op te stoken; en voortdurend te roepen dat zij en alleen zij die grief kunnen en zullen wegnemen.

Overigens: Ik houd niet van de pluralis majestatis, en spreek zelden van "we", omdat ik weet dat wat "we" samen gezellig met z'n allen denken en voelen over iets zelden is wat ikzelf denk en voel, en ik overigens een hekel heb aan nivelleren.

Mak houdt echter van deze en dergelijke stijlfuguren, ook bij het op z'n hurken zittend zijn lezers toespreken:

Ons zelfbeeld, het beeld van het open en tolerante Nederland, is  geschokt.

Met mij is het geheel anders, maar Mak zelf was tot voor zeer kort - voorzover ik eind vorig jaar uit z'n proza op kon maken - een heilig gelover in De Linkse Kerk, en ik ken hem dan ook al heel wat jaren als een vanzelfsprekend pleitbezorger voor de PvdA, inzonder die in Amsterdam de macht heeft.

Ik weet al minstens veertig jaar [2] dat dit "zelfbeeld, het beeld van het open en tolerante Nederland" doodgewone hypocriete en chauvistische pose is bij de grote meerderheid, en ik vind het nogal irritant een geschiedkundig professor te lezen die kennelijk geen flauw benul van politiek, politieke denkers, of met oog voor het verschil tussen de inhoud van propaganda en reclame enerszijds en de werkelijke gevoelens en bedoelingen van de makers daarvan anderszijds.

Het is in deze context dat Mak het citaat van Bongers geeft waarmee ik dit stuk opende, maar het is duidelijk dat Mak, als Wilders dan hier de macht kan grijpen, eerder zijn toon en ideeen aan de nieuwe werkelijkheid zal aanpassen ("reeds lang ben ik gevoelig geweest voor Het Genie van Onze Leider, maar helaas was ik tot nu toe - welbeschouwd - te bevooroordeeld om Zijn Gedachtegoed echt te bestuderen. Nu echter.. etc."), zoals hij ook dekadenlang trouw in de NRC de loftrompet over de Amsterdamse PvdA stak, als objectief en eerlijk historicus van de gemeentelijke universiteit ook, in een stad waar iedereen met bestuursmacht PvdA-er was.

Dan krijgen we twee zwaar dialectische eindalineaas van de eerste Makkiaanse flessenpost. Hier is het begin van de eerste:

Toch geloof ik niet dat Wilders, ondanks zijn politieke gewiekstheid, zijn aanhang uiteindelijk zal kunnen verenigen tot een Nederlandse variant van de Europese ultra-rechtse bloedgroep. Hij mist daarvoor de breedheid van visie, en hij bovendien bouwt hij, ik schreef het eerder, de daarbij behorende partij ook niet op.

Hitler daarentegen, en Stalin ook, bijvoorbeeld waren genieen met brede visie??!! Zij begonnen met de opbouw van een partij-apparaat?!?! Dat is toch allebei onzin?

Waar het om gaat is dat Wilders probeert invloed en macht te verwerven door populistiche xenofobe Eigen Volk Eerst waanzin die het sterkst appeleert aan de grootste groep van de kiezers: de laag opgeleiden, zonder goede hersens, met alleen verstand van TV, voetballen en volkszangers. En dat kan heel wel heel succesvol blijken, eenvoudig omdat zijn gebral nu eenmaal appeleeert aan de grote groep dommen en onwetenden, die in in Onze Democratische Rechtsstaat allemaal mogen stemmen, omdat het nu eenmaal "vanzelf" spreekt, in deze zogeheten democratie, dat de politieke of religieuze of media voorgangers die de grote groep dommen en onwetenden naar hun hand weten te zetten de macht krijgen. [5]

Dan is hier Mak's een na laatste alinea van dit eerste stuk:

Dat alles betekent niet dat het allemaal toch wel meevalt. Juist in zo’n neergaande tij kan een fenomeen als Wilders, ondanks alle beperkingen, wel degelijk wel degelijk een forse aanhang verwerven en de samenhang van democratie en samenleving, die toch al op de proef wordt gesteld, ernstig verstoren.  In het ergste geval kan hij zelfs regeringsmacht verwerven: bij de christendemocraten en elders lopen politici rond die zelfs bereid zijn om hun grootmoeder aan de duivel te verkopen, als ze maar op het pluche mogen blijven zitten. Dat zou pas werkelijk catastrofaal zijn, omdat het extremisme en racisme van zijn beweging  - net als de NSDAP van Hitler in 1933 - ‘normaliteit’ van het staatsgezag zouden verwerven.

Dit is in evidente tegenspraak met het voorgaande, en overigens in gruwelijke gemeente-Amsterdamse popi-jopi taalgebruik: "Dat alles betekent niet dat het allemaal toch wel meevalt." O?! Maar ja:

"Juist in zo'n" en "een fenomeen", en "ondanks alle" dus "wel degelijk" maar toch "een forse" zodat Wij Allen "toch al op de proef", "toch wel", "zelfs", "in het ergste geval" ....

Het is klip en klaar, met name dus reeds, dat deze historicus op z'n hurken zittend optimaal de cruciale rol van bovenmeester speelt, heel efficient transparant ook, welbeschouwd dus.

Wat echter waar is, is dat er heel veel "politici" rondlopen (bij alle partijen, al sinds Socrates, in ieder geval, al is dat de historicus kennelijk niet bekend) die "bereid zijn om hun grootmoeder aan de duivel te verkopen, als ze maar op het pluche mogen blijven" of komen, en ook mij komt het zeer onwenselijk voor dat Wilders en zijn rotgenoten (zoals de immer vreedzame immer wellevende Hero de Geweldenaar) staatsmacht krijgen.

De laatste alinea, is één zin, weer van waarachtige advertentie-proza-duidelijkheid:

Maar vooral is hij een symptoom, en wel een symptoom van veel groter probleem.

gevolgd door Mak's rituele groet

Ik meld me binnenkort wel weer. Dan meer daarover.

Met innige groet,

Uw achterneef Geert
2 oktober 2009

Zoals u ziet word ikzelf niet echt blij van Mak's proza, al bedoelt hij het vast goed. Hij is echter (minstens: hij maakt ook in het buitenland enige opgang) de Loe de Jong van deze tijd, dus de Geschieds-Professor die de weldenkende min of meer welopgeleide stand voorkauwt wat ze behoren te vinden en denken, dat althans één reden is om een en ander  te behandelen in Nederlog.

Een andere reden is dat hij niet aldoor onzinnig is, al zit hij wel voortdurend hoogst irritant op z'n hurken, en schrijft hij een proza als van de Vara-Gids, zodat ik wellicht morgen zijn tweede en laatste stuk in zijn (tot nu reikende) serie flessenpost zal behandelen.

Maar voor het moment vind ik dat ik weer mijn best heb gedaan en heb ik genoeg van Makkiaans proza voor het moment - hoewel ook dit althans wat documenteert, namelijk hoe een succesvol geschiedkundige het volk aanspreekt.

crisis-economie


P.S. Ik denk niet dat het opzet is, niet in de zin dat hij niet weloverwogen schrijft, want dat doet hij ongetwijfeld, maar in de zin dat hij niet veel beters of veel anders kan. Ik leef echter in een tijd waarin intellectueel middelmatige en minderwaardige mensen vanzelfsprekend topposities innemen en verkrijgen en veel meer kans op opgang en populariteit hebben dan wie niet zo begaafd is. En het is waar dat indien Mak zo zou schrijven als Gibbon, hij geen enkele kans had op opgang in Nederland of Europa, ondanks zijn mediagenieke krullen en das.

En een reden om mijn stukje met Black en Russell te openen is dat ze zeer veel korter, zeer veel helderder en zeer veel meer to the point zijn.

Noten

[1] Zoals ik wel eens opgemerkt heb is het persoonlijk maken een  stijlfiguur in de moderne geschiedenis, die ikzelf het beste ken uit de boeken van Simon Schama, die dat ook doet - dat wil zeggen, het vertellen van bijvoorbeeld de geschiedenis van de Franse revolutie, in Schama's Citizens, vooral door het vertellen van de persoonlijke geschiedenissen van mensen die toen leefden. Schama schrijft er leesbare boeken mee, maar ikzelf word er niet heel gelukkig van, omdat het te makkelijk ontaardt in een soort vrijblijvende quasi-journalistiek, o.a. omdat de navertelde persoonlijke geschiedenissen, ondanks nog bestaand bronnenmateriaal, voor een flink deel uit de duim van de geschiedschrijver moeten komen, en omdat de gevolgde procedure makkelijk noodt tot het overslaan van meer algemene en minder persoonlijke zaken en gegevens.

Zo kan ik me niet herinneren in Schama's boeken ook maar een statistische tabel aangetroffen te hebben, hoewel dergelijke tabellen - bevolkingsscijfers, inkomsten-verdelingen, sterfte-oorzaken, kindertallen e.d. bijvoorbeeld, veel kunnen verduidelijken.

Maar het heeft ook voordelen, en in meer journalistiek geschiedsproza is het een handig stijlmiddel, zolang de lezer niet vergeet dat het een stijlmiddel is, en dat de persoonlijke vertellingen voor een flink deel eerder gissing dan feit moeten zijn.

[2] Dat is niet echt zo. Toen ik als werkstudent op hoofdkantoor van de PTT werkte, in de jaren 1972-1974, in november-december, vanwege de vele pakjes-verzendingen, bleek dat de grote meerderheid van de autochtone (een woord dat toen niet gebruikt werd) PTT-bezorgers uitgesproken xenofoob en heel grof discriminerend waren, ook met vanzelfsprekende instemming van de afdelingschefs: Marokkanen en Turken werden vanzelfsprekend voor zakken en homo's uitgekreten, en toen ik daartegen protesteerde kreeg ik grote moeilijkheden, met pesterijen en voortdurend opzettelijk het zwaarste werk van de chefs.

Overigens was ik - zoals heel vaak - de enige die protesteerde tegen dit soort dingen: De rest deed ofwel mee ofwel hield zich afzijdig, keek weg, en deed of zijn of haar neus bloedde.

Mij verbaasde een en ander behoorlijk, omdat terzelfdertijd "het maatschappelijk klimaat" in termen van publiek taalgebruik en publiek gehuldigde waarden behoorlijk tot zeer links was, en vrijwel iedere Neerlander zich deed voorstaan op zijn/haar en "de" Neerlandse tolerantie.

Binnen bij de PTT was daarvan geheel niets te werken, tussen "het gewone volk", in meerderheid ongetwijfeld Amsterdamse PvdA-stemmers, en werd hevig en vanzelfsprekend en luidkeels gediscrimineerd, en de Turkse familevaders die ik erover gesproken heb weigerden meestal erover te praten, vrijwel zeker uit angst problemen te krijgen en hun baan te verliezen.

[3] Het is wel zo - en zie Het CITO vindt het ook als u daar anders over denkt - dat ikzelf denk dat het gemiddelde menselijke intellectuele niveau zeer waarschijnlijk hoger was in het Athene van Pericles, het Engeland van Elizabeth I en het Florence van de 15e eeuw, bijvoorbeeld, en heel wel mogelijk ook dat van de 18e eeuw, in Engeland en Frankrijk bijvoorbeeld.

[4] Voor Beck en Limbaugh zie The Young Turks, en het is nogal  verbazend dat dergelijke evident gestoorden (voor een onbevooroordeelde Nederlander, niet al jaren gewend aan Amerikaanse Republikeinse neo-con talkshow-hosts) zoveel opgang maken - maar ja: het volk IS dom en WIL bedrogen worden.

O ja, O'Reilly - over wie ik eerder schreef - lijkt mijzelf een heel goed voorbeeld van een orale sadist: Iemand die geniet van het beledigen en schofferen, en daarom talkshow-host is. Hij is echter minder gestoord dan de andere twee, en trouwens niet zo slim als Theo van Gogh, die ook last van die afwijking had.

Overigens - het probleem van dit drietal bestaat niet in hun leugens, gestoordheid, motieven, ijdelheid of brutaliteit, maar in de domheid van zovelen. (Hier is wat geleerd psychologisch advies om het universitair onderwijs psychologie wat smakelijker te maken: Neem shows van Beck door met psychiatrische symptomen-lijsten. leuk en leerzaam! Daarna wordt het een interessante vraag - hij schijnt populair te zijn in de VS - hoeveel mensen zich in hem of zijn opvattingen herkennen, en wat dat zegt. Statistisch onderzoek, empirisch en sociaal bewogen! "Maatschappelijk relevant" onderwijs psychologie! )

[5] De meeste zogenaamd weldenkende Neerlanders die mijn democracy plan zullen om strijd "fascist" gaan roepen (zoals O'Reilly, Beck en Limbaugh ook zo vreselijk graag mogen doen, net als alles en iedereen die tussen 1968 en nu, vrees ik, lid van de Asva waren, of Amsterdams PvdA'er, dus totalitaire leugenaars en ellebogenwerkers naar aard en aanlef), maar ik meen het toch echt - en daarom maar een vraagje:

Tegenwoordig zijn er zoveel managende uitvreters dat iedere Neerlander voor alles examens moet afleggen, en zelfs mensen die hier al veertig jaar wonen en hun Amerikaans paspoort behielden een inburgeringskursus met test moeten doen, die de uitvretende kaste van Nedermanagers 6000 euro p.p. oplevert, of anders voor - slechts! - 81 euro een test waarin ze dan "mogen" aantonen die kursus niet verplicht te hoeven doen (om uitzetting met afgeplakte mond, rustgevende injectie, en maar liefst 32 euroos, want Neerlandse bestuurders zijn nobele mensen, te voorkomen).

Welaan dan: Waarom wordt er geen test ontwikkeld voor wie ambieert in Neerland te stemmen?! En dan een die alleen de bovenste 5 of 10% toelaat tot stemmen, eenvoudig omdat je een gekkengesticht of debieleninrichting, ja zelfs een bedrijf, ook niet middels meeste-stemmen-gelden laat besturen?!

Ik zeg c.q. vraag hier ook niets dat niet al 500 jaar geleden voorbeeldig helder verwoord is, en ik zeg c.q. vraag het omdat ik niet als derde generatie in kampement (noemt de van geblondeerde kopvodden voorziene Leider het) Amersfoort of Vught wil eindigen, en dit land niet kan ontvluchten vanwege mijn opzettelijk geruineerde gezondheid.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail