\ 

Nederlog

 

10 oktober 2009

 

Nieuwe rubriek in Nederlog: Systematisch - X - n


Overzicht van de secties:

1. Over Nederlog en de site
2. Hoe ik afwijk
3. Over mijn schrijven
4. Over andere schrijvenden
5. Over de rubriek Systematisch

1. Over Nederlog en de site

Ik heb heel veel geschreven in mijn leven (veel meer ook dan er op de site staat) en dat eigenlijk alleen over feitelijke, wetenschappelijke of filosofische onderwerpen, dus geen fantasie of vermaaks-literatuur, en daarmee dus wel over zaken waarin er een feitelijk gelijk of ongelijk ligt.

Alles overziende meen ikzelf dat ik, eenvoudig achteraf naar de feiten geoordeeld, verbluffend vaak gelijk blijk te hebben gehad, waarbij u moet bedenken dat ik vrijwel altijd als éénling heb geschreven in drie opzichten tegelijk:

  • 1: ik schreef het voor en namens mijzelf, en niet voor of namens enige groep, organisatie, vereniging, tijdschrift of krant;
  • 2: wat ik schreef was origineel en ontsproot aan mij, al was het meestal ook behoorlijk stevig gefundeerd op enige relevante kennis;
  • 3: ik was vrijwel de enige of volstrekt de enige die zo oordeelde als ik, en ik ken overigens helemaal niemand die zo schrijft of schreef als ik.

2. Hoe ik afwijk

Laat ik iets opmerken over de drie genoemde punten.

Ad 1: zelfstandig: Dat ik altijd namens mijzelf schreef (en schrijf) is sinds het ontstaan van het internet heel wat gebruikelijker geworden, maar daarvoor was het behoorlijk ongebruikelijk, en het is nog steeds zo dat wie carriere wil maken met schrijven daar vrijwel alleen in zal slagen via een medium van een of andere organisatie, of het een krant, tijdschrift, universiteit of uitgeverij is.

De reden voor mijn zelfstandigheid is overigens simpel: Ik heb zo'n karakter, en ik vond mijn eigen ideeen en waarden nooit terug bij enige organisatie, en ook niet bij de grote meerderheid van de leden van enige organisatie. Ik kan daar dus ook niet voor, namens of in schrijven zonder mijzelf te vervalsen - en omgekeerd is iemand die zo onafhankelijk als ik geen bijzonder aantrekkelijk materiaal om ruimte te geven voor enige organisatie.

Ad 2: origineel: Wat ik schreef was altijd origineel in ieder geval in de zin dat (i) ik het zelf bedacht had, al hadden de konklusies waar ik toe kwam bijna altijd veel te maken met de kennis die ik had terwijl (ii) ik gewoonlijk eerlijk en precies ben in het geven van referenties naar anderen, en wel (is mij gebleken) veel meer dan de meeste anderen.

De meeste mensen die in Nederland schrijvend aan de weg timmeren zijn niet origineel, ook als ze pretenderen het wel te zijn:

Bijna iedereen die publiek scrhrijft schrijft ofwel in termen van een publiekswaan van de dag ofwel schrijft als een volgeling van deze of gene voordenker, of dat nu eerlijk toegegeven wordt of niet. (Er zijn uitzonderingen, zoals Hermans, Blokker en Komrij, maar dat is het wel ongeveer, in Nederland, in het Nederlands, de afgelopen 45 jaar - en hierbij moet u bedenken dat ik het heb over inhoudelijke literatuur, niet over belletrie of journalistiek).

Ad 3: uniek: Wat ik schreef was gewoonlijk op een tamelijk of geheel uniek standpunt gebaseerd, om welke reden ik grote moeilijkheden heb gehad vanwege flink veel dat ik schreef en publiek maakte: Zo is - bijvoorbeeld, want er zijn veel meer voorbeelden - helemaal niemand in Nederland sinds 1945 van een universiteit verwijderd "vanwege uw publiek uitgesproken gedachten". (*)

En inderdaad: Als ik me tot de universiteiten beperk, dan was er vrijwel niemand die er publiek zo over oordeelde als ik deed, met gedeeltelijke uitzondering van Hermans en Blokker, die dat al deden in de zeventiger jaren (net als ik), maar die dat overigens gewoonlijk deden over meer specifieke kwesties dan ik - want Hermans had het toch vooral over het kwaad dat de studentenbeweging aanrichtte in het wetenschappelijk onderwijs, en over zijn eigen problemen met de Universiteit van Groningen, en Blokker had het toch vooral over het verval van c.q. de valse poses in de sociale wetenschappen.

Ook ken ik niemand die zo schrijft als ik in het Nederlands, waarmee ik niet zozeer bedoel dat ik gewoonlijk redelijk tot goed, en regelmatig bijzonder goed schrijf (ook wel eens niet zo goed, en een enkele keer zelfs wat onbeholpen naar mijn eigen normen, maar dat hangt onveranderlijk samen met pijn en moeheid, en het feit dat ik iets zelden of nooit meer dan een keer schrijf), maar dat ik anders schrijf dan anderen, met andere motieven en doelen en andere uitgangspunten, die ik wel terug kan vinden bij anderen, maar niet in Nederland, en ook niet in deze of de vorige eeuw (afgezien van alweer niet-Nederlandse uitzonderingen als Orwell, Zinoviev en Bjørneboe).

3. Over mijn schrijven

Misschien dat ik iets moet zeggen over schrijven en schrijvers, ook met een terzijde over de stijl(en) van Nederlog:

Er is mij sinds mijn 14e vaak verteld dat ik goed schrijf. Ik zeg geen nee, maar doe en deed daar eigenlijk nooit moeite voor, want ik schrijf altijd zoals ik praat: Ik ga zitten, open the flow, zogezegd, want dat is het uiteindelijk, en schrijf neer wat ik denk, and am done with it.

Ik zoek nooit naar woorden of uitdrukkingen, want ze vallen me te binnen terwijl ik schrijf, en ik zoek ook nooit naar ideeen want ik weet, op een wat eigenaardige preverbale wijze die moeilijk helder te krijgen is, wat ik denk over een onderwerp voordat ik het neerschrijf of uitspreek. Als ik denk dat ik iets te zeggen heb over een onderwerp, dan kan ik dat zeggen of uitschrijven zonder probleem, blijkt bijna altijd, en het is daarom ook zo dat zodra ik naar woorden of constructies moet gaan zoeken ik stop met schrijven, omdat dit voor mij niet natuurlijk voelt, en veel meer tijd en moeite kost dan gebruikelijk.

Dan iets over de stijl(en) van Nederlog, waar lezers diverse keren over geklaagd hebben dat de zinnen te lang zijn. De lengte van mijn zinnen heeft vooral van doen met drie dingen:

Eén: ik houd van lange zinnnen - voor mij voelt het gewoonlijk alsof één zin één gedachte uitdrukt, die bovendien tennaaste bij bestaat in mijn hoofd voordat ik deze verbaliseer door de woorden erbij te vinden.

Ik kan in korte zinnen schrijven als ik dat wil (ik kan ook de stijl van anderen redelijk goed imiteren als ik enige moeite doe) maar het is vaak niet mijn geprefereerde stijl, eenvoudig omdat ik teveel te zeggen of kwalificeren heb over het onderwerp waar de zin van handelt.

Twee: de schrijvers waarvan ik houd houden van lange zinnen, kennelijk om dezelfde reden als ik - en inderdaad was dit veel gebruikelijker in de 17e en 18e eeuw (waarin naar mijn smaak gemiddeld het best geschreven werd, althans in het Engels, en met excuses voor Shakespeare en Hazlitt, die er net in of net buiten vallen).

De geinteresseerde lezer leze Hazlitt, Burton, Burke of Gibbon, toch erkende meesters van het Engels, en zal bevinden dat hun zinnen vaak bijzonder lang zijn, en overigens gewoonlijk ook dat ze kloppen; één samenhangende gedachte of reeks van gedachten uitdrukken; en in de beste gevallen lopen als een trein, vaak ook met een soort interne muziek (zie bijvoorbeeld Hazlitt en Burke, die allebei schreven alsof hun taal gesproken moest worden).

Drie: rond 2001, toen mijn site 5 jaar bestond, inclusief ME in Amsterdam, ben ik herhaaldelijk uitgemaakt door volgelingen van Fortuyn voor een soort medestander van Fortuyn. Wel... wie dat denkt is een cognitief zeer simpel bewerktuigde ziel, en Fortuyn heeft mij altijd tegengestaan, als persoon, als schrijver (uitgesproken slecht), en helemaal als politicus.

En het is ongetwijfeld waar dat mijn tegenzin in dergelijk soort personen mij bewogen heeft vooral niet te proberen de zinnen in Nederlog in te korten c.q. begrijpelijker te maken voor de grote Neerlandse volksmassa's.

Vier: In Nederlog is alles spontaan, eerste versie, snel geschreven, en hangt samen met mijn slechte gezondheid, moeheid en pijn, die op allerlei manieren beperken wat ik kan doen. Het is ook niet waarschijnlijk dat ik zoiets zou schrijven als ik gezond zou zijn, want dan zou ik me veel meer op bijv. logica richten: het is alleen een middel om snel te formuleren wat ik van kwesties vind, bij gebrek aan gezondheid mij zinnig en produktief aan iets beters te wijden. (**)

Tot zover over mijn schrijven - dat toch vooral hardop denken is, en nooit literaire fictie beoogt te zijn.

4. Over andere schrijvenden

Uiteindelijk is de enige Nederlandse schrijver die meer op me lijkt dan niet Multatuli - en ook zijn bedoelingen met zijn geschriften waren anders en voor een deel ook literairder, dan mijn bedoelingen met de mijne, maar het is waar dat ik veel meer in hem vond om het mee eens te zijn dan in alle andere in het Nederlands schrijvenden, en ook waar dat ik, net als hij, mijzelf niet voor schrijver houd.

En ikzelf heb nooit Een Nederlands Literair Schrijver willen zijn of worden eenvoudig omdat ik, afgezien van Multatuli en enkele anderen (en die anderen - met name: Hermans, Blokker, Komrij, drs. P. - alleen af en toe, met mate, en met minstens enig voorbehoud), geheel niet houd van de Nederlandse literatuur, die ik slecht geschreven en/of vervelend en provinciaal pleeg te vinden, waarbij komt dat ik heel weinig geef om de meeste literaire fantasie: zelfs als ik literatuur lees, dan lees ik bij voorkeur essayistiek, dus proza waarin voor of tegen iets geargumenteerd wordt, en geen literaire duimzuigerij, intimate portraits of fictional personalities etc.

Ik vermoed dat ik hierin nogal bijzonder ben, want dat was al zo als kind, al heb ik natuurlijk flink wat fictie gelezen, trouwens ook alweer meer in het Engels dan in het Nederlands, weer omdat ik zoveel dat origineel Nederlands is en slecht geschreven en aanstellerig en ook oninteressant en irritant pleeg te vinden.

Maar ik heb altijd vooral een wetenschappelijke belangstelling gehad, dus de wens te weten hoe de werkelijkheid echt in elkaar steekt en niet in hoe deze in elkaar zou zitten volgens deze of gene fictie-schrijver, en deze overweging werd zeer bestendigd toen ik me rond mijn 17e begon te realiseren dat de fictie-schrijvers die ik gelezen had alsof zij mij iets over mensen konden leren, in feite gewoon hun eigen vooroordelen uit hun eigen duimen zogen en opdienden als waren het waarachtige algemeen geldige inzichten over mensen, hun beweegredenen of hun gemoedstoestanden. (***)

Hoe het zij: Vanaf mijn 20ste heb ik niets in literatuur gezien zoals deze gewoonlijk aangeprezen en beleefd wordt door moderne akademisch geschoolden, en in het bijzonder door zogeheten literatuur-wetenschappers, namelijk alsof doorsnee-literatuur het een soort zelfstandig kenmiddel van de menselijke natuur zou zijn.

En mijn reden is niet dat het dit niet zo kan zijn, want dat is niet zo, zoals Sophocles, Shakespeare, Swift, Voltaire, Dr. Johnson, La Rochefoucauld, Chamfort en nog enkelen laten zien, maar dat dit zo heel weinigen gegeven is dat werkelijk goed te doen, en de zeer grote meerderheid die schrijft, zeker sinds er met schrijven van fictie geld te verdienen viel, vooral pretendeert denker of psycholoog te zijn, qua schrijver van literaire fictie, maar feitelijk vooral zijn of haar eigen persoonlijke vooroordelen opdient. (***)

Wie geinteresseerd is in denken, inclusief gedachtes over mensen, moet zich tot denkers of wetenschappers wenden, en niet tot schrijvers van fictie, behalve bij wijze van zeldzame uitzondering, en dan gewoonlijk ook zowel van lang geleden als in een andere taal dan het Nederlands.

5. Over de rubriek Systematisch

Vervolgens over de redenen een nieuwe rubriek in Nederlog te starten.

Nederlog + Nedernieuws - en ik zal de twee maar samenvatten onder een noemer, namelijk Nederlog - bestaat nu voor het zesde jaar, en is op het moment zo'n 50 MB groot.

Zelfs als een flink deel daarvan html-formattering e.d. is (ik schreef een en ander in de html-WYSIWYG-editor Frontpage, die nogal wat lege spaties in blijkt te voegen, naast html-opdrachten), dan nog is het indien op papier gedrukt een grote hoeveelheid boekdelen - want bijvoorbeeld de html van de hele tekst van Aristoteles' Ethics op mijn site, inclusief formatteringen in Frontpage, is 670 Kb, en meer dan 300 paginaas in mijn Penguin-paperback.

Er staat dus veel tekst in Nederlog, met daarin veel van mijn ideeen over veel zaken - en dat is dan uiteindelijk de hoofdreden om een nieuwe rubriek te starten in Nederlog, bestaande uit citaten uit Nederlog en mijn commentaren bij Multatuli's Ideen, in ieder geval, samengebracht in stukjes met de titels "Systematisch - X - n".

De zin van de titel is deze: "Systematisch" is de titel van de rubriek, X is een onderwerp (zeg: "de maatschappij", "de mens" e.d.), n is het nummer in de reeks over X in de rubriek, terwijl de tekst als gezegd zal bestaan uit citaten uit wat al op de site staat, al dan niet geredigeerd, en dat laatste afhankelijk van mijn gezondheid en stemming als ik zo'n item in deze rubriek maak.

Andere redenen om de rubriek te maken is dat het mij wat makkelijker maakt stukjes voor Nederlog te produceren; dat ik Nederlog nooit systematisch doorlas (wel incidenteel te hooi en te gras), maar dat minstens één keer wil doen, zowel ter correctie als om mijzelf (c.q. mijn gelegenheidsproza) eens indringend te bekijken; en omdat er veel instaat dat uiteindelijk door mij bedacht is, dat ik in handzaam formaat verzameld wil zien.

En de redenen voor die laatste wens zijn weer vooral dat ik een origineel filosoof ben (en dus geen literair schrijver), en mijn eigen gedachten en formuleringen bij elkaar wil zien, en overigens als ik de gezondheid vind verder wil ontwikkelen, want het is me ondertussen ook duidelijk geworden dat als ik het niet doe niemand anders het zal doen - of althans niet zoals ik dat wil, want er wordt kennelijk vlijtig gejat c.q. geleend van mijn site. (****)

Tenslotte dit over de rubriek "Systematisch":

Hoe het uit zal werken weet ik nog niet, want zoals deze hele site is ook dit nogal experimenteel, vooral vanwege mijn slechte gezondheid en de hulp die mij al 32 jaar systematisch onthouden is door Neerlandse bestuurders, bureaucraten en medici, evident omdat ik anders denk, voel, schrijf en in het leven sta dan deze gewoonlijk goorgrauwe zieltjes, die van leugen, bedrog en pose plegen te leven, en ordinair menselijk tuig blijken als je ze te na komt voor hun prive-welbevinden.

Wel weet ik dat een deel gewoon uit links zal bestaan, omdat ik toch ook redelijk wat uitgeschreven blijk te hebben onder redelijk passende hoofdjes op mijn site, en vermoed ik dat - als ik de energie vind - een en ander zowel Nederlands als Engels zal zijn, het laatste dan uit mijn Philosophical Dictionary en mijn commentaren bij filosofische klassieken.


 

(*) U mag ook best weten dat ik mijn behandeling in Nederland een grove gore schande vindt, en ook dat mij dit uiteindelijk bewogen heeft tot de stelling dat er werkelijk beestmensen zijn, en dat ze in Nederland - en daarbuiten - ofwel de machthebbers zijn, ofwel de machthebbers plegen te dienen met.

Het is daarom ook (1) dat ik een standpunt heb als uitgedrukt in mijn On a fundamental problem in ethics and morals, dat overigens al jaren het meest neergeladen bestand is op mijn site en (2) dat ik verwacht dat de 21ste eeuw de 20ste eeuw waarschijnlijk ver zal overtreffen in beestachtigheid, wreedheid, en vernietigde beschaving en mensenlevens, en (3) dat ik denk dat dit uiteindelijk vooral ligt aan mijn generatie van poseurs, parasieten, en carrieremakers, dus de babyboom-generatie in het hele Westen, die het beter had dan de hele mensheid voor hen, met meer kansen op ontwikkeling van hun talenten, en meer vrijheid en meer mogelijkheden dan enig iemand ooit daarvoor (vanwege de technologische zegeningen die de wetenschap de laatste 4 eeuwen mogelijk maakte) en (4) dat ik mijzelf voorkom, althans in Nederland, als een unieke uitzondering, die daarom dan ook gediscrimineer en gepijnigd is, zoals heel wat vaker is gebeurd met werkelijke individuen met geest en moed, en tenslotte (5) dat ik een waarachtige aristocraat ben inzake morele, intellectuele en artistieke gaven, en de derde generatie ben van waarachtig individueel ethisch bewogen individuen, dat opzichzelf al een genetisch kans in de orde van 1 op de 10.000 blijkt te hebben.

En tenslotte, omdat dit laatste de meerderheid van de au fond laagmenselijke grote welmenende Neerlandse respectvolle democratische kiezers geheel niet aanstaat, en ze makkelijk tot parioxysmes van haat en vervolging inspireert, is gebleken en blijkt al 32 jaar: Ik kan er niets aan doen; mijn ouders en grootouders konden er niets aan doen; en het is ongetwijfeld voor het overgrote deel geen verdienste maar genetisch gegeven c.q. gedicteerd.

Het enige waarop ik me beroem is dat ik de talenten die mij genetisch gegeven zijn redelijk gebruikt heb, hetgeen ook mijn verwijt is aan mijn generatie van verraders van de beschaving:

Ofwel jullie zijn zo begaafd in aanleg als ik - en hebben alles verhoereerd en verpooierd voor jullie eigen opgang; ofwel (veel waarschijnlijker) jullie zijn niet zo begaafd in aanleg als ik, en hebben jullie hele leven gelogen, geposeerd, geintrigeerd, en jullie, weer uit hebzucht, naar boven gewerkt door te collaboreren met de meerderheid van dommen en slechten, en tegen de weinigen met geest en moed.

(**) U heeft, als u geen ME heeft, ook werkelijk geen echt adekwaat idee hoe beperkend dat is - en dat geldt ongetwijfeld ook voor andere vormen invaliditeit, want het leiden van een normaal mensenleven vergt een normale gezondheid.

U kunt zich er natuurlijk wel in trachten in te voelen, ongetwijfeld met enig succes, want iedereen weet hoe het is om uitgeput te zijn en stevige spierpijn te hebben, maar overigens is het als het pogen te vatten in of door woorden van de smaak van de mango voordat u er ooit een proefde, of de pijn van een electrische schok voordat u er een voelde.

(***) Dit is echt een illusie, waarin de meeste boekenliefhebbers, die immers vrijwel altijd fictieliefhebbers zijn, plegen te geloven, en die kulwetenschappen als de zogeheten literatuurwetenschappen plegen te bestendigen.

Ik denk overigens niet dat ik u dit echt duidelijk kan maken, zeker niet als uw grote leesliefde bestaat uit de Nederlandse literatuur en wat u daarvan geleerd meent te hebben over De Mens.

Maar u kunt het waarschijnlijk zelf (enigszins) bevinden door Engelse detective-fictie als van Michael Innes te lezen, overigens zelf een heuse professor English literature, die veel geld verdiende daarmee: Feitelijk blijken dit namelijk allemaal een soort handleidingen How A Proper English Gentleman Should Behave, Feel And Think - wat u dan weer op zal kunnen vallen als Nederlander omdat het zo typisch Engels is, en een nogal verouderd Engels upper class mensbeeld uitdraagt. (De boeken van Innes zijn op dit gebied echte uitstekende illustraties van Goffman's theorieen!)

(****) Het is ook niet voor niets dat alleen ik in de afgelopen 122 jaar dat Multatuli - toch "Onze Grootste Schrijver" immers?! - dood is iets redelijks en iets uitgebreid over Multatuli's hoofdwerk, namelijk zijn Ideen schreef: Helemaal niemand deed, vermocht of probeerde het zelfs maar - en dat terwijl er miljarden verdwenen zijn in de aanstellingen van zogeheten Neerlandici en Literatuur-wetenschappers.

En ikzelf had het ook nooit gedaan als ik niet en ziek en arm en gediscrimineerd was geweest, want als ik wel ziek en arm maar niet gediscrimineerd was geweest, dan had ik gewoon kunnen promoveren en mij met wetenschap onledig kunnen en willen houden. Mocht niet, van het gruwelijk menselijk tuig dat Amsterdam en de UvA regeert uitsluitend ten behoeve van hun eigen elllendige diersoort, en wel vanwege "uw publiek uitgesproken gedachten".

        home - index - top - mail