\ 

Nederlog

 

29 augustus 2009

 

OVER POLITIEK, IDEOLOGIE EN TAALGEBRUIK - dl III



A. Hier is dan het laatste deel van dit stuk uit 1982, weer met de mij zo plezier doende Socialistisch Realistische Khúnst als opening:

De voorgangers van dit stuk, dat het laatste is uit vier, zijn de volgende, met links:

U vindt daar ook wat verklarende in- en uitleidingen bij, die ik hier vooronderstel, en u vindt ook onder de volgende link een overzicht van, met links naar, alle secties in het hele stuk.

B. Omdat dit stuk een onderdeel van Nederlog is, en feitelijk verspreid over diverse dagen uitgeschreven is (dat is: overgenomen van een geprinte versie van 1988) zijn hier wat Nederlogaantekeningen over die dagen, die ik in de onaffe versie had staan, en nu laat staan.

Wat me goed deed te lezen in de NRC was dat althans de beulen van de CIA mogelijk alsnog vervolgd worden, dat nodig is in een echte rechtsstaat of wat zich daarvoor uitgeeft, eenvoudig omdat zij deden, al dan niet met sanctie van de president of vice-president, wat verboden is in een rechtsstaat, dat zij ook weten konden en moesten dat het verboden is, al kregen ze er bevel toe. In een rechtsstaat worden mensen niet gemarteld, en als dat toch gebeurt dan wordt dat vervolgd en uitgezocht - want één van de hoofddoelen van een echte rechtsstaat is nu juist dat menselijke individuen niet gemarteld, arbitrair mishandeld etc. worden.

Een land waar mensen, al zijn het er relatief weinig of enkelen of één, arbitrair gevangen gezet mogen worden, op bevel van de politieke machthebbers van dat land, en gemarteld, is niet langer een rechtsstaat, zelfs als het grootste deel ervan nog (min of meer) overeind staat, eenvoudig omdat rechtsstaten geschapen en bedacht zijn precies om dit soort arbitraire dictatuur en tortuur uit te bannen.

Ook vermeld ik maar dat zowel Beroeps-Denker Philipse (één van Ali's exen) als Etty de Integere (nog niet de laatste ex van Geniale Gijs, meen ik, maar ook ik kan mij vergissen als zelfs Geniale Gijs dat ooit wel eens deed, wat het geval schijnt, al moet u wel goed begrijpen dat hij het altijd heel goed bedoeld heeft - en dat is De Waarheid) in een recente NRC te lezen zijn met een mening als ik hier eerder schreef: Heel wel mogelijk is Tariq Ramadan niet zo'n frisse jongen, maar je mag hem, alweer in een echte rechtsstaat, niet ontslaan zoals de gemeente Rotterdam en de Erasmus-universiteit dat deden.

Trouwens... opnieuw is het principe hetzelfde als hierboven: Rechtsstaten bestaan nu juist met het doel arbitrair geweld en arbitraire bevorderingen, ontslagen, beloningen, onteigeningen etc. door lokale machthebbers onmogelijk te maken.

En dat is weer precies dat ik meen dat er groot gevaar is dat de echte rechtsstaat snel zal verdwijnen: Zie eergisteren voor een illustratie, links en een stel hypothesen die zó duidelijk zijn dat zelfs sociologen en psychologen ze behoren te kunnen begrijpen.

Vervolgens: in verband wat ik leerde over Guantanamo en martelen de laatste dagen, deed het mij enig behoorlijk bitter plezier te lezen dat slaap-deprivatie, waaraan ik bijna 4 jaar ben blootgesteld boven de harddrugshandelaren en naast en tegenover drie café's, geldt als marteling - en verdomd, ik voel de fysieke pijn, waarvan de gemeenteschoften sinds 1991 van weten dat dit het gevolg moest zijn bij mijn invaliditeit, al 21 jaar, vrijwel alle uren van de dag, tot grote vreugde van Chielemans en Ulco de grage beul voor harddrugshandelaren: Klaag me eens aan, stelletje o zo geilgraag gewillige beulsknechten!

Dit betrof de voorgaande dagen, en hier is een opmerking over de inhoud van de vandaagse NRC, waar

Maar goed - dit alles tot nu toe was alleen in het voorbijgaan, en om het gezegd te hebben op mijn site, waarin PvdA-Pipo Plasterk - eindelijk - eens afgebroken wordt en niet de kont zachtjes redactioneel schoongelikt krijgt, deze welbewuste verrader van de beschaving, deze al bijna 40 jaar als bestuurs-intrigant van de PvdA gedijende uitermate ijdele carrieremaker, deze vieze oplichter en grage verduisteraar van kindergeesten - en lees: Het CITO vindt het ook als mijn táálgebruik u niet mocht aanstaan (in deze vrijwel volledig gedegenereerde debiele heilstaat van de mafia en de PvdA waar vergassende PvdA-bestuursschoften weg kunnen komen van behoorlijke juridische berechting en vervolging omdat mijn taalgebruik volgens deze verdierlijkte sadisten niet naar hun beestachtige smaak is, omdat zij appeleren aan racistische identiteit die ze niet eens hebben behalve volgens de racistische collaborateurs en hun opdrachtgevers waar ze van afstammen! En ik bedoel óók, beste lezer(es), als u dat nog niet begreep, zoals kennelijk sommige tragen van geest: U mag van mij zo Joods zijn als u maar wilt, met alles wat erbij hoort - als u het Joodse geloof hebt. Want de rest is rassenwaanzin die miljoenen mensen een gruwelijke dood heeft bezorgd.).

Hoe het zij, om het eens met PvdA dr. Marcel van Dam te zeggen: dr. Plasterk, je bent een heel minderwaardig mens, en je zou voor straf de rest van je leven turf moeten steken tegen 2,50 per uur, alsof jij de gelijkwaardige zou zijn van een Amsterdams bijstands-Untermensch. Quod non: Je bent een zeer veel groter en viezer ellendeling, want je bent een welbewuste verrader van beschaving, wetenschap en onderwijs alleen voor je eigen opgang, en de geheime inkomens van je vele netwerkmaten. Je bent een typische gearriveerde hoer van de rede. Bah!

C. Nu terzake de titel van heden en de rest van de inhoud:

Hier is dan het derde en laatste deel van de reeks, met als voorgangers deel I, IIa en IIb, alles voor de ware liefhebbers en voor iedereen die pretendeert met verstand en inzicht over politiek te kunnen en mogen oordelen - want ik weet van vrijwel evenveel lieden die zich over politiek uiten als van lieden die er geen verstand van hebben, al menen ze zelf heel waanwijs van wel (en zie de laatste link voor wat politici gegarandeerd vrijwel allemaal niet lazen, of - in de zeldzame gevallen dat ze dat wel deden, met enkele teksten - niet of nauwelijks begrepen).

Als eerder vindt u links naar de secties en naar mijn nawoord van heden.


III.  HET COMMUNISME EN DE CPN

28. Over het communisme: Hiermee hebben we de drie componenten van de communistische ideologie, het wetenschappelijk socialisme, het marxisme, en de dagelijkse dosis propaganda, behandeld en zijn we in staat een aantal konklusies te formuleren over het communisme en de CPN. Wat ik denk over politiek en partijen in het algemeen en over ideologieën heb ik hierboven uiteengezet en behoeft geen herhaling.

Om te beginnen, het communisme in het algemeen, als leer en als politieke praktijk.

Het beeld dat ik geschetst heb toen ik een indruk gaf van het wetenschappelijk socialisme met haar hoge idealen, schijnbaar de hele geschiedenis omvattende analyse, en met haar [1] economische interpretatie van het maatschappelijk gebeuren, heeft vele miljoenen over de hele wereld geïnspireerd, en functioneerde voor hen [1] als een wereldse religie: Een leer waaraan men een verklaring van de werkelijkheid kan ontlenen; die een zin aan het leven geeft en het menselijk lijden verklaart; die haar eigen inspirerende helden, heiligen en onaantastbare fundamentele teksten heeft; en die een heilstaat als vooruitzicht biedt.

Zoals alles wat grote groepen mensen geïnspireerd heeft bevat het een behoorlijk aantal interessante ideeën, en een stel belangrijke menselijke idealen: Gelijke keuzen, rechten en plichten voor iedereen, in een rechtvaardige samenleving waarin de lusten en lasten eerlijk verdeeld worden en allen hun talenten optimaal kunnen ontplooien.

Het pakte echter in werkelijkheid anders uit dan in de leer: Indien we naar de feiten kijken, dan kunnen we na ruim honderd jaar communisme in partijen en staten konkluderen dat het communisme een hooggestemd politiek idealisme is met een foute en totalitaire ideologie en daaruit voortvloeiende onjuiste en regelmatig immorele praktijk.

De voornaamste fouten zijn de totalitaire aannames en praktijken waartoe de ideologie noodt:

  • Alles vanuit een politiek standpunt interpreteren en waarderen.

  • Een dogmatisch en fanatiek geloof in het eigen gelijk.

  • Een partijdige en opportunistische moraal: Goed is wat de partij goed uitkomt in de dagelijkse praktijk.

  • Intolerantie en vervolging van anders denkenden.

Hierbij komt de feitelijke onwaarheid van de ideologie, die ook schadelijk is: Wie handelt op basis van onwaar geloof (aannames over de werkelijkheid die onjuist zijn) maakt een grote kans zichzelf of anderen te schaden.

 Het is een bitter en ironisch feit - minder dialectisch materialisme dan historisch diabolisme - en een paradox van ethisch geïnspireerde politiek en religie, dat het meest hooggestemde ethische idealisme bijzonder grote menselijke en maatschappelijke misere heeft veroorzaakt. Dit geldt zowel voor het christendom als voor het communisme, en om precies dezelfde boven gegeven redenen (waar voor het crhistendom alleen "politiek" door "religieus" en "partij" door "kerk" dient te worden vervangen).

29. Over de CPN: Als we vervolgens naar de leden van de CPN kijken dan zien we dat de  CPN tot voor kort bestond uit een verzameling begaafde, ethisch bewogen arbeiders, die uit alle macht het goede, nl. het socialisme, en, algemener, bevrijding van onderdrukking en uitbuiting trachtten te bereiken. Dat zij dit deden met uitermate slecht maatschappelijk inzicht is hen nauwelijks kwalijk te nemen: Niet alleen misten zij zowel de tijd als de vooropleiding om een wetenschappelijke adekwaat sociologisch en economisch inzicht te verwerven, maar zij delen deze onwetendheid met vrijwel alle partijleden van vrijwel alle partijen, en men kan niet redelijkerwijs een bijzonder verwijt aan enkelen maken van wat bijna allen even vanzelfsprekend nalaten.

In individuele termen kan men zeggen dat voor talloze individuen, vaak arbeiders met een goed verstand, en een grote morele moed, die, aangetrokken door deze ideeën en idealen communist werden dit verregaande persoonlijke gevolgen had: De hooggestemde idealen en de maatschappelijke analyses maakten de partij voor vele communistische arbeiders de grote leer- en levensschool, en de levensvervulling waarvoor zij streden, en waarvoor hun levensgeluk, gewoonlijk niet door hun schuld, opgeofferd of (veel zeldzamer) gevonden werd. Talloze maatschappelijke carrieres zijn gedwongen opgegeven voor de communistische partij, want als zodanig bekende partij-leden werden op allerlei manieren, wettelijk en onwettelijk, gediscrimineerd en vervolgd. En talloze partij-carrieres bestonden uit verspilling van talent en tijd aan interne partij-strijd en ruzies, of aan hooggestemde maar illusionele politieke of vakbondsprojecten.

Als ik afzie van mijn theoretische kritiek op de CPN, en als ik de meerderheid der partij-leiders buiten beschouwing laat (als het alle partijen teisterende streberige, schijnheilige en machtsgeile partijbaasjestype) dan konkludeer ik dat het gemiddeld menselijk niveau, gerekend in intellectueel talent of morele moed, hoger was in de CPN dan in de meeste andere politieke partijen.

En die menselijke kwaliteiten hadden allemaal weinig van doen met de communistische theorieën. Zij hadden te maken met moed, gezond verstand, eerlijkheid en hulpvaardigheid. Daarom gingen ook zoveel communisten in het verzet in de Tweede Wereldoorlog, en daarom waren zoveel communisten betrokken bij zoveel humanitaire projekten. Dat dezelfde mensen tegelijkertijd verblind een totalitair stelsel verdedigden en een totalitaire leer aanhingen is onderdeel van de boven al genoemde paradox - waarvoor men de gemiddelde Nederlandse communisten even weinig verantwoordelijk kan stellen als men de gemiddelde Nederlandse katholieken verantwoordelijk kan stellen voor hun totalitaire leer, en voor Torquemada.

30. Over de vernieuwde CPN: Maar in algemeen menselijke termen geoordeeld, dus zowel intellectuele als morele termen gebruikend, kunnen we over de CPN konkluderen dat ze aan een gedeeltelijk onzinnige, gedeeltelijk onware, en over het geheel genomen misleidende ideologie heeft, en dat ze, aangezien onware, onzinnige en misleidende ideeën geen verspreiding maar bestrijding behoeven, beter opgeheven zou kunnen worden - als overigens, vanuit hetzelfde perspectief geoordeeld, de andere politieke partijen en de kerken: Geen van deze instituties heeft een ideologie die wetenschappelijk houdbaar is, en allen voeren een praktijk die - om verschillende redenen, natuurlijk - overwegend immoreel is.

Maar, zal men wellicht tegenwerpen: Sinds het laatste partijcongres in november is de CPN veranderd: De macht in de partij is van de gestaalde kaders (grotendeels arbeiders, grotendeels vijftigers of ouder) overgenomen door de gebreide kaders (grotendeels would be intellektuelen; grotendeels dertigers of jonger), en nu zou het allemaal anders zijn: De CPN zou, zoals dat heet, "verjongd, vernieuwd en gedemokratiseerd zijn". Natuurlijk is dat in ieder geval propaganda. Laten we dus naar de feiten kijken.

31. Wat nieuw is: In de eerste plaats is het interessant om op te merken dat, zoals gebruikelijk in de CPN, de machtsovername niet zonder uitgebreide persoonlijke diskwalificaties en aanvallen gepaard is gegaan, waarbij de nieuwe garde, zoals dhr. Arnold Koper [2], die zich afficheerden als "anti-stalinisten", de oude "stalinistische" garde, met "stalinistische middelen", zoals de kwalificaties als "misdadig" persoonlijk aanvielen.

Overigens hebben de achtergronden van deze machtsovername weinig van doen met het "stalinisme", en veel met be bovengenoemde verschillen tussen de beide fracties en met de voortdurende electorale achteruitgang van de CPN, [3] waarschijnlijk als gevolg van het verdwijnen en uitsterven van haar traditionele proletarische achterban.

Wat nieuw is in de huidige machtsovername, en wat eerder nooit vertoond is in de CPN, is het opgeven van de partij-discpline en de partijideologie.

32. Over het democratisch centralisme: De partij-discipline is afgeschaft door het afschaffen van het democratisch centralisme; het toestaan van fractievorming; en het tolereren van diepgaande meningsverschillen.

Het is waar dat dit allemaal heel anders is dan vroeger, maar het is ook waar dat dit grotendeels een gevolg is van de zich intern afspelende machtstrijd, terwijl het nog helemaal niet vaststaat dat deze vermindering van discipline niet weer gedeeltelijk ongedaan gemaakt zal worden, bijvoorbeeld omdat een partij met zo weinig interne samenhang, zoveel meningen en meningsverschillen, en zoveel interne fractiestrijd als de huidige CPN niet effectief kan werken, of omdat iedere partijleiding, van iedere partij, naar oligarchie streeft en democratisch centralisme daar bijzonder geschikt voor is, of anders wel omdat oude gewoontes, gedachten en bestuursvormen moeilijk afsterven.

Omdat alle politieke partijen in aanzienlijke mate oligarchisch zijn in de praktijk is deze verandering niet erg relevant noch vermoedelijk erg constant.

33. Over de functie van het wetenschappelijk socialisme: Het opgeven van de partij-ideologie is een veel wezenlijker verandering: Wat opgegeven is zijn de pretenties van het wetenschappelijk socialisme, en een aanzienlijk deel van de officiële ideologie, hoewel niet duidelijk is wat precies opgegeven is, laat staan waarom.

Op zichzelf is dat een vooruitgang: Serieus bedoelde onzin en illusies dienen te worden afgeschaft. Maar voor de partij als sociale groep is een ideologische revolutie levensgevaarlijk: Een partij ontleent haar sociale samenhang, haar identiteit en haar motivatie aan haar ideologie - de ideologie is de ziel van de partij, hoe onzinnig ze ook mag zijn. Dit geldt in het bijzonder voor de CPN, en de gestaalde kaders die nu woedend argumenteren dat de partij zelfmoord aan het plegen is hebben daarin dan ook gelijk, hoe ongelijk zij overigens ook hebben wat betreft de wenselijkheid en waarheid van het wetenschappelijk socialisme.

Bovendien is wat voor de oude partij-ideologie in de plaats gekomen is, afgezien van een aanzienlijk verminderde totalitaire inhoud, intellektueel gesproken minstens even onzinnig. In feite bestaat de verandering vooral uit een verandering van jargon: "klassenstrijd" is "antikapitalistiese strijd" geworden; "proletarisch" "liever lesbies"; "klassevijand" "racisme en sexisme"; "klassebewust" "progressief" enz.

De ene soort wenselijkheden, waardeoordelen en prioriteiten is ingeleverd voor de andere; het ene rationeel inhoudsloze jargon voor het andere. In een paar worden: De "vernieuwing" bestaat grotendeels uit het inleveren van een samenhangende maar onware ideologie voor een onsamenhangende en onzinnige ideologie[4]. Moreel gesproken is dat, vanwege het opgeven van totalitaire ideeën, een verbetering; praktisch is het zelfmoord - van samenhangende onwaarheden en onzin naar onsamenhangende dittos; van autoritaire totalitaire kul naar anti-autoritaire softe kolder.

34. Over de vernieuwers: En tenslotte komt daar nog wat bij: De vervanging van kul door kolder dient en is een uitdrukking van de machtsgreep van de nieuwe en jonge groep CPN-leden.

Wat mij betreft is dat wat de kwaliteit van de mensen aangaat een verslechtering. Voor de oude, gestaalde kaders, die hun leven riskeerden in de Tweede Wereldoorlog en hun maatschappelijke mogelijkheden opgaven voor een partij-functie heb ik vaak respect: Het waren vaak intellectueel begaafde maar laag opgeleide arbeiders, persoonlijk sympathiek, eerlijk en hulpvaardig, gedreven door edele motieven en misleid door een ideologie waar zij noch de opleiding noch de kennis voor hadden om deze redelijk naar waarheid en waarde te beoordelen.

Voor de jonge en gebreide kaders, de welzijnswerkers, agogen, sociologen etc. heb ik gewoonlijk weinig respect: Zij komen mij maar al te vaak voor als hoog opgeleide intellectueel onbegaafde kwasi-intellektuelen, minder gedreven door een hoge moraal dan door sterke maar verwarde emoties, en behept met een hooguit middelmatig verstand dat ze vrijwillig beneveld hebben door kretologie en kul.

Waar ik het niet moeilijk vind arbeiders te excuseren voor hun theoretische illusies vind ik datzelfde bijzonder moeilijk t.a.v. de hoogopgeleide sociale "wetenschappers" die de CPN nu bevolken. Zij behoren beter te weten, beter te denken, en beter te formuleren dan ze klaarblijkelijk doen, te oordelen naar de kwalijke kolder die ze uitdragen [5].

Hoe het zij, ik verrmoed dat de CPN niet lang meer zal bestaan en zou aanraden haar zo snel mogelijk op te heffen: Niet-realiseerbare idealen, een onware wereldbeschouwing en onzinnig taalgebruik verdienen het niet in stand te worden gehouden, hoe goed en wenselijk de motieven en idealen van de partijleden ook zijn. [6]


Secties van OVER POLITIEK, IDEOLOGIE EN TAALGEBRUIK

  1. Een ethische paradox
  2. De rol van ideologieën
  3. De CPN

  4. Twee fundamentele vragen

  I. OVER POLITIEKE PARTIJEN

  5. Wat een poltieke partij is
  6. Soorten politieke partijen
  7. Schets van de Nederlandse politieke partijen

  8. Hoe de CPN verschilt
  9. Over communisten
10. Politieke partijen als groepen
11. Over aanhangers van politieke partijen
12. Over macht
13. Wat alle politieke partijen kenmerkt
14. Over interne partij-democratie

 II. OVER IDEOLOGIE                                       

15. Wat ideologieën zijn
16. Het gevaar van ideologieën

17. Het communisme als ideologie
18. Samenvatting van het wetenschappelijk socialisme
19. Aantrekkingskracht van het wetenschappelijk socialisme
20. Over het marxisme                                   
21. Over de alledaagse CPN-ideologie
22. Ideologie en taalgebruik
23. Ideologie en taalgebruik
24. Drie soorten redeneerfouten
25. Gebruikelijke drogredenen in de CPN
26. Gebruikelijke schablonen in de CPN
27. Gebruikelijk jargon in de CPN               

III.  HET COMMUNISME EN DE CPN

28. Over het communisme
29.
Over de CPN
30.
Over de vernieuwde CPN
31.
Wat nieuw is
32.
Over het democratisch centralisme
33.
Over de functie van het wetenschappelijk socialisme
34.
Over de vernieuwers

Nawoord 1988

 Meer Lob der Partei 


Nawoord maart 1988: Zoals ik reeds gezegd heb dateert dit essay uit de zomer en het najaar van 1982. Sindsdien heeft het in de kast gelegen, omdat ik van 1978 tot 1988 geleden heb aan een uitermate vermoeiende spierziekte [7], zodat ik geen initiatieven heb kunnen ontplooien dit te publiceren. Aan de tekst heb ik weinig veranderd, en ik heb er ook weinig aan toe te voegen, behalve dat ik iedereen die zich op enig theoretisch niveau wenst te uiten over de CPN of het communisme aanraad de in sectie 20 genoemde schrijvers te lezen (wat overigens betekent dat men zich een aantal gevallen eerst zal moeten bekwamen in wat lineaire algebra of wiskundige logica). Wat er aan zinnigs te zeggen valt over het communisme zonder wiskundige excursies is reeds lang gezegd door Proudhon, Russell, Orwell, Koestler, Aron, Milosz en Zinoviev, en wie zinnige meningen wenst te hebben over het communisme zonder deze schrijvers te hebben gelezen doet zichzelf en hen onrecht, aangezien al deze schrijvers zich goed en literair verantwoord uitgedrukt hebben.

Amsterdam
April 1988


Nawoord augustus 2009: Althans ik ben hier en nu weer aangeland in 2009, op 29 augustus 2009, en zoals u hebt gezien - als u een en ander doorlas - dan weet u ondertussen dat OVER POLITIEK, IDEOLOGIE EN TAALGEBRUIK uit 1982 dateert, toen ik het typte, en dat de bovenstaande datum April 1988 dateert van toen ik dat het origineel overzette naar mijn toenmalige computer, en toen ook uitprintte, en dat ik deze versie (nauwelijks verschillend van het origineel) dit jaar weer overgenomen heb voor mijn site, ter instructie van velen.

Laat ik er een paar dingen over opmerken, van enigszins persoonlijke aard.

Omdat ik niet lijd aan valse bescheidenheid, en de boeken van De Kadt, K. van het Reve, en W. Gortzak Jr. over de CPN ofwel gelezen heb (ondertussen), ofwel ingekeken heb, net als het zelfreinigend leugenproza van Geniale Gijs en ega Etty de Integere, en omdat ik denk dat hun analyses heel weinig voorstellen vergeleken met die van de schrijvers die ik in sectie 34 noemde, wil ik best opmerken dat ik geen betere essays over de CPN ken, in ieder geval - wat uiteindelijk ook mijn reden was het hier te reproduceren, want ikzelf had het sinds 1988 niet gezien of gelezen, en zoals heel vaak blijk ik achteraf groot gelijk te hebben, zoals ik ook gelijk had en heb over het Nederlands onderwijs, de Nederlandse en internationale economie, de Amsterdamse metrofraude, Theo van Gogh, de Amsterdamse bestuurlijke drugscorruptie en nogal wat meer, en dat geheel zonder "profeet en leider" te zijn of willen zijn, maar gewoon door mijn goed getrainde, zeer belezen, uitstekende verstand te gebruiken om voor mijzelf te denken, alleen met oog op waarheid, ethiek en formulering.

Wat dat laatste betreft, en ik bedoel mijn formuleringen: Wie goed kan redeneren, kan goed formuleren - en ik kan heel goed redeneren. Maar de kwaliteit van mijn proza ligt vooral aan hoe ik schrijf: Aus einem Gusz, with gusto, en zoals ik spreek - en daarbij bijna altijd haastig, moe, met pijn, en alleen in eerste versie, die vaak, bij allereerste versie, niet eens behoorlijk uitgecorrigeerd is, eenvoudig omdat ik gewoonlijk, na het schrijven van een stukje, mij weer op mijn matras neerleg [8] om bij te komen, zonder zekerheid of ik voldoende energie heb wat ik die dag schreef nog die dag te kunnen corrigeren.

Maar zoals u kunt zien, als u mijn proza uit verschillende jaren vergelijkt, is het een feit dat ik altijd herkenbaar op mijn eigen manieren schrijf (er zijn diverse), met mijn eigen stem en taalgebruik (en onderwerpen etc.), dat ook al zo is sinds, op zijn laatst, 1970.

Trouwens... hoewel mijn Nederlands heel goed is, is het niet zo dat ik daarom geef of daar moeite voor doe, en inderdaad kost het me dan ook geen moeite, en zijn de enige stukken op mijn site die twee of meer versies kenden (zelden meer dan twee trouwens [9]) het stuk waar dit aantekeningen bij zijn en On a fundamental problem in ethics and morals.

En daarbij moet u ook nog eens bedenken dat althans in Nederlog ik welbewust niet voor "de massa's" schrijf: Onder andere omdat ik van lange zinnen houd en omdat ik geleerd heb aan de UvA dat ik geschreven of gesproken discussies met mensen over mijn proza zonder iets als mijn talenten geheel niet op prijs stel, is één van mijn technieken om dat soort bête bewonderaars van mij af te houden vele van mijn zinnen langer te houden, gemiddeld, dan het gemiddeld MULO-hoofd of erger makkelijk aankan. [10]

Zo... dan weet u dat ook.

Nu alleen nog dit: Ook dit bestand zal nog uitgecorrigeerd moeten worden, en mijn bedoeling is de vier bestanden OVER POLITIEK, IDEOLOGIE EN TAALGEBRUIK die nu in Nederlog staan terug te koken tot één bestand, met wat meer links (vooral naar mijn Philosophical Dictionary), zodat een en ander op zichzelf kan staan als één bestand.

Wanneer ik dat zal doen weet ik nog niet, maar waarschijnlijker wel dan niet binnenkort, en als ik dat gedaan heb zal ik daar in Nederlog melding van doen en een link geven.


Noten

[1] Even een opmerking over mijn taalgebruik (want ik schrijf altijd zonder spellingschecker, en heb een grote hekel aan de TaalUnie): Twee zaken waar ik bewust onzeker van ben zijn de geslachten en de naamvallen in het Nederlands.

Ik weet zelden het geslacht van zelfstandige naamwoorden, en verdom dat op te zoeken in een Groen Boekje vol overige waanzin en onzin, omdat het hele onderscheid niet in het Nederlands hoort. Daarom schijf ik "haar" of "zijn" al naar het mij belieft, wanneer ik het niet weet.

Ook heb ik geen helder beeld van hoe "hun" en "hen" gebruikt wordt in het Nederlands, en meer specifiek - in het Duits is het duidelijk, maar dat is een taal met naamvallen - hoe het zit met de derde naamval. Is het "hun boeken" (ja) maar "de boeken van hen"? Ik zou zeggen: Ja, maar mijn gissing is dan gebaseerd op een overweging als "Genitiv": hun, "Dativ": hen - en ik gebruik de Duitse termen maar.

Opnieuw heb ik geen zin dit via de TaalUnie te beslissen, en ook geen zin het na te kijken, vooral omdat naamvallen alweer niet tot het Nederlands behoren, en ik genoeg Nederlandse grammatica's heb ingezien om te weten dat deze - kennelijk - onveranderlijk geschreven zijn door doctorandussen prietpraat.

En over het geheel genomen sta ik inzake Neder-spelling ergens tussen de Witte spelling (stukken beter dan die zogeheten Groene van de TaalUnie) en de opstelling dat iedereen die Nederlands schrijft zelf maar moet beslissen hoe ie het schrijft, op voorwaarde dat ie leesbaar schrijft en de basis-grammatica kent, was het alleen omdat de spellingsmeesters van de TaalUnie het levend Nederlands tot kromme kantoorfrikkentaal omgebakken hebben.

[2] Over wie ik een jaar of wat verder in de 80-er jaren leerde dat hij - (1) voorzover ik begreep uit zijn niet bijzonder heldere proza - lid van de CPN was geworden om de schuld van zijn ouders te lenigen, want die waren namelijk NSB'ers geweest, en (2) dat hij - in zijn mening - de man was die de CPN deed instorten en verdwijnen. Het eerste is vreemd en het tweede onwaar, maar ik ga hier verder niet op in en vermeld het alleen in het kader enigszins interessante, enigszins relevante, persoonlijke trivia.

[3] Hier is een verhelderende grafiek over het ledental van de CPN, die ik in het artikel over de CPN in de Nederlandse Wikipedia vond, dat de  geïnteresseerden redelijk wat relevante informatie geeft:

Drie korte opmerkingen in dit verband: (1) de grote leden-aantalen van de CPN vlak na de oorlog dankt de CPN aan het verzetswerk dat veel leden van de CPN in de oorlog verrichtten; (2) de CPN was geheel nooit "een massapartij" - al is dat trouwens een ambitie die slecht te rijmen is met Lenin's opvattingen over het wezen van een communistische partij (kleine strijd-organisatie; democratisch centralisme; élite van de progressieve mensheid e.d.) en (3) bemerk de relatieve toevloed van leden - vooral universitaire studenten (M/V) - tussen 1974 en 1984, toen dat modieus was, vooral aan de UvA, de KUN en de KUT, ook en vooral omdat vrijwel al die Revolutionairen zéér snel een wetenschappelijke aanstelling voor het leven kregen, zonder enig talent, behalve poseren als hippe revolutionair volgens de waan van de dag.

[4] Cynische noot (van 2009) - en zie mijn "Hoe word ik een Topambtenaar?": Centrale "vernieuwers" waren Gijs Schreuders en Elsbeth Etty - onder anderen, natuurlijk, maar we hebben het over resp. een ex-Waarheidshoofdredacteur + ex-CPN-Tweede-Kamer-lid en een ex-Waarheidredactrice met een grote ambitie en aanzienlijk talent voor persoonlijk opvallen en persoonlijk carriere maken.

Ikzelf denk dat genoemde heer en dame (een echtpaar) heel goed wisten, in 1982 en eerder, dat "de vernieuwingen" die zij uitdroegen uit onzin, kretologie en liegspraak bestond, maar dat het wel degelijk een zin had: Hun eigen carrieres bestendigen, zus of zo.

En zo gebeurde feitelijk ook, want het paar is al dekaden financieel en sociaal geheel gearriveerd en drinkt maandelijks ongetwijfeld meer aan spiritualieën om de moed er maar in te houden dan ikzelf te besteden heb om maar elementair in leven te mogen blijven, als bijstands-Untermensch (want zo beschouw ik het, en zo beschouwen de Übermenschen van B&W het ook, zoals de link aantoont).

[5] Dit is natuurlijk iets wat ik al heel lang denk, en ook weer naar voren trad in "Alpha males" Willem en Joep - bis: Ik vind "mijn generatie" en nu hun kroos au fond een ongelovelijk slap, uitvretend, parasiterend zooitje watjes, al dan niet van het vrouwelijk geslacht: Ze hebben het bijna allemaal beter en rijker gehad dan ik, mijn hele leven; ze hadden allemaal - zeg de ca. 25 miljoen Nederlanders tussen 1955 en nu - betere kansen, meer welvaart, meer inkomen, meer tijd, en meer gezondheid dan vrijwel iedereen vrijwel overal in de HELE menselijke geschiedenis - en wat deden ze?

Ze vraten uit voor TV, werden Sport-Idool, Volkszanger, Zangjunk, of JunkInHipHop (Werken om te leven; leven om TV te kijken), of maakten carriére als waren zijzelf de besten van de eersten van de grootsten der Revolutionaire Marxisten zouden zijn, met bijzonder schunnige en valse leugens die alleen hun eigen opgang, inkomen, status en macht dienden (Lob der Partei - Overzicht).

En op het moment zijn er 1,02 miljard mensen aan het hongeren, terwijl De Neerlander zich opwindt over ZIJN pensioen.

Misschien dat u nu wat beter begrijpt waarom ik zo geamuseerd werd door de eindregels van de nietswetende beroepsbedrieger en uitvreter uit roeping Paul Scheffer:

(Nescio, De uitvreter)
Nijmegen, 25 maart 1981
Paul Scheffer.

Vrij vertaald: Ik weet niets en vreet uit (..) Paul Scheffer.

Uitvreters - zie daar Onze Nederlandse Identiteit, als u maar meeweegt dat Etiamsi omnes, ego non.

[6] Dat was niet zo'n hele moeilijke uitkomende voorspelling van me - maar in 1982 was dat niet wat "men" dacht of zei, in en rond de CPN, aan de UvA (toen een soort dependance van en voor CPN-"intellectuelen", in "Eenheid" samenwerkend met de bestuursélite van de PvdA, allemaal voor dezelfde erebaantjes, uitvretersposities, en macht en status).

Hoe het zij, ik had geheel gelijk met mijn voorspelling.

[7] Het voor mij ZEER bittere is dat dit WAAR is: Ik meende tot eind 1988 dat ik aan het herstellen was van mijn ziekte; had daar veel moeite, tijd, studie en geld in gestoken; kon dat ook bewijzen met de statistieken die ik bijhield - maar werd toen bijna 4 jaar systematisch uit de slaap gehouden en bij gelegenheid geterroriseerd door de beestachtige drugshandelaren die de beestmens Van Thijn en zijn dierlijk-sadistische medewerkers met satanisch genot mijn gezondheid ruïneerden.

[8] Om dat "beestachtige", "beestmens", "dierlijk-sadistische" en "satanisch" te motiveren, voor 1 miljoenste deel:

Ik heb sinds 1993 geen wasmachine, want ik mag die niet hebben van mijn beulen bij de DWI, althans niet zonder de aarsgaten van mijn o zo grage o zo sadistische beul Leon Edelaar schoon te likken.

Laat ik kameraad Van Gogh in dit verband maar eens citeren, met één personele wijziging:

"Als iemand kanker verdient is 't Leon Edelaar, de hopman van politiekcorrect Nederland; mogen de cellen in zijn hoofd zich tot een juichende tumor vormen, en laat ons dan beluisteren of er enig verschil is in meneers gekwebbel vergeleken met wat er uit kwam voor die Blijde Boodschap. Laat ons pissen op zijn graf."

Wat een smerige sicko, wat een dégeneré, wat een sarrende zuigende smerige sadistische gore gluiper! Wat een grage beul!

Het zijn hij en de beestmens Nora Salomons, samen met het quasi-joodse zooitje SS-collaborateurs-nakomeling en trouwe mafia-dienaren Van Thijn, Cohen, Oudkerk en Asscher dat mijn ogen definitie geopend heeft voor het bestaan van daadwerkelijke beestmensen - een soort waarvan het een bestaansnoodzakelijkheid is voor een echte beschaving dat ze uitgeroeid of uit het menselijk genoom weggeopereerd worden.

(En nee, Neerlanders! Ik heb het niet over ras, ethniciteit, gemeenschap, en al die andere begrippen waar de randdebiel en de totalitaire geest zo dol op zijn: ik heb het over sadisme in dienst van egoïsme, egoïsme in dienst van sadisme, alles gedekt door voortdurend en eeuwig gelieg, gehuichel, en geposeer. Ik heb het over het wezen van de burofascistische Schreibtischmörrder en de essentie van de grage concentratiekampbeul en waterboarder, en alles wat ik stel is dat de mate van geheel onverplichte beestachtigheid waar ik systematisch aan bloot gesteld ben in Amsterdam, samen met wat ik weet van geschiedenis, het ZEER veel waarschijnlijker maakt dat ik het heb over de genieën onder de geboren beulen, de grage sadisten en gluipers van geboorte, en stel dat dit, net als de oorzaken van de gemiddelde lage menselijke intelligentie, gevonden moeten kunnen worden binnen luttele dekaden als de mensheid zolang haar gemiddelde stompzinnigheid en valsheid weet te overleven, en dan hersteld, weggenomen of verbeterd kunnen worden, opdat er NOOIT, NOOIT, NOOIT, NOOIT weer iets als een Van Thijn, en Cohen, een Oudkerk, een Asscher, een Salomons, een Ossel, een Edelaar, een Schreuders et hoc omnis gentes kan bestaan.

Of als u het dan psychologisch op een rijtje wilt krijgen in één makkelijk criterium: Leen of koop De Sade's "Justine", en lees het voor 1/3e of zoveel als u lekker vindt. Als dit u aanspreekt dan behoort u tot de bovengenoemde soort. En als u dan zo geboren bent - en geboorte overkomt iemand - en u weet het eenmaal, dan bent u een grote jongen of meid als u bij het Vreemdelingenlegioen o.i.d. dienst neemt. En een vies laf monster als u in modern Amsterdam als ambtenaar, burgemeester of wethouder uw zieke Melkerse lustleven botviert op invaliden die zich niet kunnen verweren (zonder veel dodelijk geweld) en ook niet kunnen vluchten.)

[9] Maar dit dank ik vooral aan het schrijven met een computer. Ik heb tot 1987 met schrijfmachines geschreven, en het nadeel daarvan was (en is) dat de correctiemogelijkheden veel geringer en ingewikkelder zijn dan met een computer.

Ik schreef altijd op ongeveer dezelfde manier - ik denk dat ik wat te zeggen heb over een onderwerp, ga zitten, en schrijf het uit zo snel als ik kan tiepen, en zover als mijn energie rijkt, and that's it, usually, maar schrijvend met een schrijfmachine had ik voor langere stukken de techniek van knippen en lijmen: Ik schreef een alinea of wat, of een sectie; knipte de gelukte delen uit en plakte ze op een pagina, en herschreef en corrigeerde wat ik nodig vond, en plakte dat op de juiste plaats, en maakte aan het eind een fotokopie van het aldus bijelkaar geknipte en gelijmde stuk.

Zo is het origineel van OVER POLITIEK, IDEOLOGIE EN TAALGEBRUIK ook geschreven, wat ik me nog redelijk goed kan herinneren, althans het waar (Nwe. Keizersgracht, waar ik toen woonde) en hoe (omringd door jaargangen van "Politiek en Cultuur - het theoretisch maandblad van de CPN", ontleend aan mijn - toen al overleden - vader's boekenkast, met aangestreept citaten voor deel II van de bovenstaande verhandeling).

Helaas weet ik nu niet meer (al kan er ergens een aantekening van mij over zijn, ergens in mijn papieren) aan wie van mijn generatie van verraders ik het bovenstaande stuk indertijd heb laten lezen, maar er zijn wel twee redelijke gissingen, namelijk eddie korlaar (tegenwoordig Ed' Korlaar) en Geniale Gijs, en dat laatste dan waarschijnlijk niet in 1982 maar in 1985.

Ik kende beiden namelijk sinds ca. mijn 15e uit de OPSJ - een mantelorganisatie van de CPN voor partijkroost dat de HBS of het gymnasium aankon, waar ik overigens (u bent verbaasd) niets slechts over te vertellen heb, behalve dat er veel in gezopen werd, wat ik niet en nooit deed - en zag Korlaar nog wel eens, terwijl ik in 1985 in de buurt van Geniale Gijs woonde, en hem toen herhaaldelijk geschreven heb, omdat ik vond dat hij een behoorlijk boek over de CPN moest schrijven, qua ex-prominent, ex-hoofdredacteur van De Waarheid, met vanzelfsprekend toegang, in principe, voor veel toen nog levende CPN'ers van de generatie van mijn ouders, die vaak interessante en moedige mensen waren - en ik was toen al ziek met M.E. en had bovendien, als renegaat sinds 1970, natuurlijk geen vanzelfsprekende toegang tot tal van de oudere kameraden, al hadden ze mijn ouders gekend.

Maar Geniale Gijs wilde dat niet doen (ik meen me te herinneren dat ik op mijn redelijk uitgebreide epistel met het doel hem daartoe te bewegen een paar afwijzende regels antwoord kreeg), en peinsde en wie weet schreef toen waarschijnlijk al aan wat zijn magnum opus zou gaan worden, dat natuurlijk alleen over zijn persoontje en nobele bedoelingen ging: "De man die faalde", dat pas behoorlijk ver in de negentiger jaar gepubliceerd werd, en eigenlijk niets inhield  dan geweeklaag, geposeer en gelieg (met pretentie van eerlijkheid).

[10] Dit heeft ook te maken met lofprijzingen over mijn site per mail tussen 2000 en 2002, van enkele meer laagbegaafden, dat ik op Fortuyn zou lijken (ja, heus!), en overigens met het feit dat ik echt - zomin als mijn vader, alweer, die het veel verder had kunnen brengen in de CPN, of erbuiten als hij de CPN opgegeven zou hebben, dan hij feitelijk deed - niet geef om opgang, status, macht, aanzien of een zacht baantje: Wat mij motiveert zijn mijn behoeftes aan waarachtig begrip en echte rechtvaardigheid, zo mogelijk in goed taalgebruik (of als goede wiskunde, natuurlijk).

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail