Nederlog

 

25 juli 2009

 

Over De la Boétie + morele citaatjes


    Korte Inhoud:

1. Leestips over politiek voor de vakantie
2. Wat citaatjes over moraal, in Neerland en elders
     A. De alfamannen van Amsterdam
     B. Nederlandse alfavrouwen
     C. Typisch bestuur en bestuurders, almost anywhere almost any time
     D. Hoe het écht werkt in Nederland
3. Lezers-service: Brief advocaat
    1.
Over mijn vergassing terwijl het gebeurde 
    2.
Over de prachtige houding en opstelling van mijn generatie

1. Leestips over politiek voor de vakantie

De samenvatting van mijn 25 jaar lijden en discriminatie in Amsterdam vanwege mijn "uitgesproken gedachten", vragen, en onwil mij zwijgend te laten vergassen en met moord bedreigen door Amsterdamse harddrugshandelaren van B&W, die ik gisteren op deze plaats zette, wordt - in beginsel en ook in taalgebruik - het best verklaard door schrijvers als Machiavelli, Etienne de la Boétie, Hobbes, Swift, Mandeville, Gibbon, Burnham, Orwell en Zinoviev.

Ik noem wat teksten en geef wat links - en vergis u niet: de meeste hieronder genoemde schrijvers schreven VEEL beter dan welke thriller-auteur ook, en het enige wat u nodig heeft om dat ook te genieten zijn wat taalgevoel en wat hersens:

  • Machiavelli: The Prince en The Discourses
    Dit zijn z'n belangrijkste werken, en de lezer moet bedenken dat de Discorsi (oorspronkelijk italiaans, nominaal over de historicus Livius) aanzienlijk meer van Machiavelli's echte meningen geven dan The Prince.

  • Etienne de la Boétie: De vrijwillige slavernij.
    De link is naar een recente Nederlandse vertaling in pdf-formaat, die ikzelf later hoop te gebruiken op mijn site, voorzien van mijn noten.

  • Thomas Hobbes: Leviathan.
    Hobbes was een materialist in een eeuw dat je daarvoor levend verbrand kon worden; een bijzonder goed schrijver; een zeer interessant en gewoonlijk onderschat filosoof; en een voorstander van een soort verlichte autocratie als staatsvorm omdat hij zoveel burgeroorlogen in Engeland meegemaakt had.

  • Jonathan Swift: Gulliver's Travels.
    De link is naar een goede uitgave in het Gutenberg Project. Wie de vierde en laatste reis niet gelezen heeft doet dat verstandig aan te doen, vooral indien hij of zij afhankelijk is van Nederlandse ambtelijke en bestuurlijke yahoos.

  • Bernard Mandeville: Fable of the Bees.
    Een schitterende poëtische satire van de gemiddelde en gewone menselijke motieven en aandriften; over hoe daar een "leefbare" maatschappij mee in stand te houden (zolang leefbare kiezers geen dommocratische meerderheden kunnen vormen, tenminste); ook met een nogal pessimistisch maar ook weer zeer goed geschreven eigen toelichting van Mandeville in proza (opgenomen - althans één uitgave - in de Penguin Classics editie van The Fable of the Bees), door een van oorsprong Rotterdamse arts.

  • Gibbon: Decline and Fall of the Roman Empire.
    Schitterende - heel uitgebreide, maar als u hem leest, lees hem dan volledig! - geschiedenis van het onderwerp, waarmee Gibbon onder andere zocht te verduidelijken waarom "History is little else but the register of the crimes, follies and misfortunes of mankind"

  • James Burnham: The Machiavellians.
    Bijzonder goed geschreven en zeer helder beredeneerd overzicht van de ideeën van vooraanstaande denkers over politiek door een zeer intelligente Amerikaan die begon als Trotskist en eindigde als conservatief, met grote invloed op George Orwell, ook inzake taalgebruik.

  • George Orwell: The Collected Papers and Journalism
    Dit is volgens mij, samen met Homage to Catalonia en Animal Farm, het beste dat Orwell schreef - dat héél goed is, en stukken beter dan zijn (andere) literaire fictie, zoals hij zelf ook wist - in het bijzonder de laatste twee delen. Ik heb e.e.a. in vier delen in Penguin, en ook diverse beter uitgegeven maar wat duurdere paperback van Sonia Orwell, zijn weduwe.
    Een kleine proeve, die raakt aan het onderscheid dat Jing Chang en ik leerden trekken, maar dat onzichtbaar is voor degenen die het betreft, gewoonlijk (als het geen sadisten zijn, maar heel gewóne mensen - deugdzaamste aller Neerlanders ook - en brave Patriotten of Helden van het Ware Geloof of De Partij ("de voorhoede van de progressieve mensheid" ook):

    • "Actions are held to be good or bad, not on their own merits but according to who does them, and there is almost no outrage - torture, the use of hostages, forced labour, mass deportations, imprisonments without trial, forgery, assassination, the bombing of civilians, which does not change its moral colour when it is committed by 'our' side."              

      (The Collected Essays, Journalism and Letters of George Orwell, vol 3, p. 419, written in May 1945.)
       

  • Alexander Zinoviev: Yawning Heights.
    Hiermee werd Zinoviev beroemd in 1974, en terecht, want het is een bijzonder scherpzinnige satire van (i) de Sovjet-Unie en (ii) de ontaarding van de mens en de macht in bureaucratische instituties (zonder afdwingbare persoonlijke verantwoordelijkheid voor de bureaucraten). Zinoviev, die professor in de logica was aan de Universiteit van Moskou, en in dat vak ook zeer origineel werk publiceerde ("Logische Sprachregeln" is zijn hoofdwerk, uitgegeven in het Duits samen met de vertaler Horst Wessel in de DDR in 1972, in de editie die ik bezit), werd vanwege dit boek door Brezhnnev uit de Sovjet-Unie verbannen. (Hij schreef aanzienlijk meer over logica en aanzienlijk meer satires over de Sovjet-Unie en van Het Reëel Bestaande Socialisme, maar de genoemde twee boeken zijn z'n belangrijkste boeken, en allebei even dik als scherpzinnig.)

Dit bij wijze van enige leestips om de vakantie mee door te komen, en omdat ik in de NRC van heden las dat "de" Nederlander maar liefst twee uur leest per dag in zijn of haar vakantie, al bestaat dat kennelijk voor 95% uit pulp. (Maar toch! Er is nog hoop!)

2. Wat citaatjes over moraal, in Neerland en elders

Hier zijn, alleen omdat mjn oog erop viel, en om het mijzelf niet al te moeilijk te maken, wat citaatjes uit twee recente weekendbijlages bij de NRC.

A. De alfamannen van Amsterdam

Mariëtte Nollen is historica, succesvol soap-schrijfster (gestopt), en schrijfster van (o.a.) 'Steenrijk' een recent gepubliceerde roman over het Amsterdamse zakenleven van tegenwoordig en de vastgoedhandelaars in het bijzonder, die een eigen milieu vormen waarin mevrouw Nollen jarenlang heeft meegedraaid, omdat ze er één of meer vrienden in had, naar ik begreep.

Ze werd geïnterviewd in juni in de NRC-bijlage, en hier is een aardige schets van de topbestuurders en topzakenmensen van het moderne Amsterdam, vanuit een geïnformeerd vrouwelijk oog bezien en beschreven

En net zoals bijna alle vrouwen ben ik zeer geïnteresseerd in mannen, vind ze intrigerend. Vooral het streberige fascineert me, want dat herken ik ook in mezelf. Mannen willen erkenning, bevestigd worden. [De 'held' van 'Steenrijk' - MM] is bereid zijn lieve toegewijde vrouw te verspelen als hij maar een groot gebouw kan neerzetten. Dat soort vastgoedmannen zijn alfamannen. Ze willen almaar hogerop, meer en beter. Hun hele handelen wordt bepaald door de vraag: 'hoe ziet de buitenwereld mij?'. Het zit in alles: horloges, schoenen, pakken, het zijden overhemd, de auto's, de boot en zelfs hun vrouwen zijn enkel accessoires voor het grote uiterlijke vertoon.

U zult mij geen "Nee" horen zeggen, en het beeld is natuurlijk bekend, maar het verdient enige uitleg en kwalificatie:

Deze alfamannen zijn weliswaar in eigen dunk "the best of the rat pack", om het op z'n Amerikaans te zeggen, maar zijn dat niet in het oog van mensen die werkelijk kunnen denken, zoals Plato en Aristoteles. Zie mijn Over de intelligentie van een Bos voor een partiële uitleg - hun excellentie zit gewoonlijk veel meer in hun testeron-quotiënt dan in hun intelligentie-quotiënt (en werkelijk intelligente mensen - Lord Keynes comes to mind - verkeren dan ook niet onder zakenmensen, of doen het kort, en alleen voor de centen, en met opgetrokken neus, maar wel vriendelijk en beleefd).

O ja, en al ben ik van het mannelijk geslacht, en al neem en krijg ik makkelijk leiding (ik ben lang, assertief, en spreek bijzonder makkelijk, bijvoorbeeld):

Het is iets waar ik zelf een grote hekel aan heb, eenvoudig omdat degenen die je dan leidt en die naar je opkijken niet of nauwelijks begrijpen wat je (mij althans) beweegt, en ik ze toch niets te zeggen heb, en van veel interessanter dingen weet dan sociaal netwerken, of dat nu tussen alfamannen en -vrouwen is, of tussen de Trotse Nederlanders die zo moreel tevreden zijn met hun eigen gewoonheid.

En ook pleeg ik me meer zorgen te maken over mijn verantwoordelijkheden in een leidende functie dan goed voor me is, terwijl ik geen groot of langdurig genot schep in omgang met de gemiddelde medemens, al dan niet academisch bekwaamd, en gewoon niet geef om aanzien bij wie me toch niet kan volgen.

Het is waar dat anderen anders zijn, maar het is een mythe dat Leaders Of Industry, zoals ze zich graag mogen noemen, ook maar in de buurt komen wat intelligentie en kennis betreft van enige eersteklas natuur- of wiskundige: Zomin als ze even muzikaal zijn als enige klassieke beroepsmusicus. (Vandaar o.a. dat die bonussen niet deugen, afgezien van het feit dat ze miljoenen motiveren tot hebzucht, achterbaksheid en fraude. En zie: Iets over managers-typen en Iets over bonussen.)

B. Nederlandse alfavrouwen

Het is niet helemaal rechtvaardig om mevrouw Rebecca Gompers op te voeren, die in de NRC-bijlage vandaag een aardig interview heeft, en jarenlang zogeheten "abortus-arts" en voorvrouw van "Women on Waves" was, maar ze is zelf geheel geen onknappe vrouw in minstens twee betekenissen, en is eerlijk over wat - bijvoorbeeld, ook sprekende van bochels - een Voorvrouw als Ayaan Hirsi Ali naar boven stuwde, en zie mijn Nog wat over juffrouw Ali:

Zou de strijd minder aandacht hebben getrokken als u een oerlelijke vrouw met bochel was geweest?
"Ik denk dat heel veel dingen in het leven een stuk moeilijker zijn als je niet een maatschappelijk geaccepteerde verschijning bent."

En zo is het maar net, al meen ik dat Rebecca Gompers haar aangeboren gaven kennelijk moedig en integer gebruikt, dat zeer zeldzaam is onder Neerlanders.

C. Typisch bestuur en bestuurders, almost anywhere almost any time

Dan is er uit dezelfde bijlage een aardig citaat van de (of een) NRC-correspondent in Rusland, Michiel Krielaars, die (tennaastebij) als volgt een vrijwel universeel bestuurlijk gegeven omschrijft:

De situatie in Amsterdam is typerend voor Nederland, waar het grote geld regeert en zich aan geen enkele wet stoort. Bovendien onderhoudt dat geld uitstekende, vaak door corruptie versterkte banden met het gezag, waardoor het vrijwel onmogelijk is misstanden aan de kaak te stellen. Zij die dat toch doen betalen daarvoor vaak met hun leven.

Zeer scherpzinnige lezers en lezeressen (en ik heb geen andere lezers, behalve Neerlandse bureaucraten, bestuurders en hun advocaten) begrijpen dat Michel Krielaars dit niet exact schreef, maar het thema is zo herkenbaar en zo toepasbaar en zo waarachtig dat ik "Ignatjevskoje" vervangen heb door "Amsterdam".

Overigens is het natuurlijk geheel gelijkwaardig hetzelfde, behalve dat er in Amsterdam veel meer aan verdiend wordt, en de welvaart van de bevolking - tot nu toe, zo lang het duurt - een stuk hoger is.

D. Hoe het écht werkt in Nederland

Ik voorspelde in 1988, geheel terecht, en eigenlijk nog wat te optimistisch

Het resultaat zal zijn wat tot op aanzienlijke hoogte, na 25 jaar Mammoetwet, al zichtbaar is: Achterlijke academici; hele, halve en driekwarts charlatans doctorandussen psychologie en sociologie; getitelde quasi-intellectuelen die nauwelijks vreemde talen kennen en het "te druk" hebben om te lezen, niet kunnen schrijven, en geen redelijk Nederlands beheersen (genus geëerd lid van de volksvertegenwoordiging - een dolhuis vol zelfverafgodende yahoos dat helaas maar een paar honderd minkukels onderkomen verschaft); semi-wetenschappelijk maar zwaar gesubsidieerd onderzoek dat nooit wat oplevert behalve bovenmodale inkomens voor "wetenschappers" met zeer modale gruttershersens en onleesbare onderzoeksrapporten in gruwelijk ambterlands "ten bate van de vrouwenbeweging, de vakbeweging, en de milieubeweging" (zoals de doelstelling van de UvA jarenlang luidde) - kortom, Nederland zal bestuurd worden door corrupte mandarijntjes met een gemiddeld IQ van 118. En de gebruikelijke schijnheilige poeha en achterbakse hebzucht, dus "in naam van onze voorbeeldige dommocratie, pardon democratie".

Hier is het begin van hoe dat tegenwoordig gaat en hoe er, onder moderne Neerlandse akademies opgeleiden (noemen ze het, nog steeds, ik bedoel 3 universitaire jaren waarin ze tot Master of Arts gebakken worden door onderwijs in spellen met d's en t's en ei's en ij's op de juiste plaatsen, en zulke moeilijke vragen op lossen als 3x+2=8, hoeveel is x, dat sommige Masters of Statistics toch nog weten op te lossen, aan het eind van hun laatste studiejaar, bij voldoende wetenschappelijke begeleiding):

Klein foutje, dure broodjes. In plaats van 840 euro maakt een medewerker van Marketing Plaza in Maarssen in maart ruim 84.000 euro over aan zijn bakker. "Stom van ons natuurlijk" zegt Ronald van den Hooff, eigenaar van dit congrescentrum. "Maar foutjes gebeuren nu eenmaal." De bakker belooft het geld terug te storten, maar laat een week lang niets van zich horen. Als Van den Hoff opnieuw contact opneemt is de bakker verdwenen. Winkel gesloten, uitgeschreven bij de Kamer van Koophandel. De gedupeerde ondernemer stapt naar de politie. Een paar weken later volgt een briefje van de officier van justitie: het gemeenschapsbelang is gering, de man wordt niet vervolgd.

Zometeen de volgende alinea, maar tussendoor deze opmerking: Ook ik kreeg in de negentiger jaren, uiteindelijk, een briefje van een Amsterdamse officier van justitie, maar na een jaar soebatten, en met de volgende totale tekst, afgezien van briefhoofd, bureaucratische details, aanhef en eindfrases + integere eigen paraaf:

"Wij zullen in deze geen stappen ondernemen."

Ik ben natuurlijk ook geen grote ondernemer, en zelfs geen heel kleine, en het ging dan ook niet om mijn gestolen broodjes als wel om mijn geruïneerde gezondheid, dat een goed is dat in Neerland van geen enkele marktwaarde is, en ik moet dan ook wel aannemen dat

het gemeenschappelijk belang

van het verbieden aan coffeeshopeigenaren in harddrugs, moorddreigingen en vergassing te doen, in Amsterdam zo uitermate

gering

is dat het een wonder mag heten dat er überhaupt een mafiamateus briefje aan gewijd werd, "in mijn richting" (is het klip-en-klare parlementarismus op plaatsen als deze).

De zojuist geciteerde alinea wordt gevolgd door deze, die helder uitlegt hoe hoogopgeleide Nederlanders-van-nu daarover denken, en wat ze eraan willen en kunnen doen:

Van den Hoff is geschokt. "Hiermee kom je blijkbaar weg in Nederland." Gefrustreerd zet hij een bericht op zijn weblog. 'Openbaar ministerie doet niks: wat een lapswansen [sic]'. Ook plaatst hij een melding op Twitter (..) en op zijn profiel op de socialenetwerksite LinkedIn. Onmiddellijk reageert zijn netwerk.

Tussenwerping: Het gaat om een bekend zakenman, en dus niet om een invalide filosoof die nooit enige ambitie had in Neerland bekend te worden of vooraan te staan.

Een ondernemer wil haar honkbalknuppel pakken, ...

Solidair en leefbaar, vermoed ik, maar als Amsterdams SD-DWI-"cliënt" (*) kan je zelfs dit soort uitspraken beter achterwege laten "in de richting van" je bijstandsbeulen, tenzij je bereid bent zelfmoord te plegen. (Ik geef hier geen adviezen of raadgevingen: ik diagnosticeer op basis van meer dan 25 jaar constant dezelfde ervaringen met de geboren en getogen ambtelijke kampbeulen van Amsterdam.)

... een rijksambtenaar reageert constructiever: "Ik zal kijken of ik via mijn interne kanalen wat voor je kan betekenen. Heb je bericht in ieder geval rondgestuurd met de vraag wat ze er mee kunnen richting OM, Binnenlandse Zaken of Justitie."

U wilt me vast wel geloven als ik u vertel dat (i) mij iets dergelijks in geen 32 jaar overkomen is en dat (ii) ondanks het feit dat ZEER veel meer rijksambtenaren van

OM, Binnenlandse Zaken of Justitie

mijn site, problemen en meningen kennen dan er idems zijn wat betreft de problematiek van ondernemer Van den Hoff. Maar verschil moet er zijn tussen gelijkwaardige gelijkberechtigden in een Echte Rechtstaat als Neerland (want anders zou er immers maar één gelijkwaardige gelijkberechtigde kunnen zijn, in de logica althans).

Trouwens, aangezien u en ik zojuist weer het typisch Neerlandse typisch ambtelijke en (media-getraind op uw en mijn kosten) bestuurders-proza las over kommunikaassie "in de richting van":

Mijn psychiatrisch niet ononderlegde psychologen-hersens vertellen mij hier dat deze uitdrukking zo bijzonder gewild is onder typisch Neerlandse burocraten en bestuurders is omdat het exact aangeeft wat ze willen boven iedere prijs:

GEEN persoonlijk verantwoordelijkheid;
GEEN persoonlijke aansprakelijkheid.

Daarom kommuniseren dergelijke naar eigen mening denkende dieren van de  Neerlandse eerstelingen in de Neerlandse bestuurderskaste - één naadloos netwerk van bureaucraat-bestuurders: hun rijkdommen worden bij elkaar gegraaid door afwisselend het één en het ander, mits altijd in trouwe dienst van de eigen kaste, en van de machtige mannen daar weer achter, dus Neerland's rijkste industriëlen, de mafiosi en hun juridische maten, of anders Shell-of bank-directeuren - zoals ze dat doen.

Zo spreken ze "in de richting van" hun kastegenoten om vooral maar te vermijden dat deze zich persoonlijk aangesproken zouden weten, voor het geval dat ze liever niets doen, en gewoon blijven toekijken terwijl een mens verzuipt voor hun ogen. (**)

Laatste stukje Nedermoraal-van-deze-tijd, in vervolg op het eerder geciteerde, zonder weglatingen ook:

Geweldig, noemt Van den Hoff die tweede reactie. "Ik ben ook direct gebeld door diverse media. Het netwerk werkt fantastisch. Via de traditionele media had ik nooit zoveel aandacht gehad. Leefbaar Utrecht heeft zelfs vragen gesteld in de gemeenteraad."

Zo ziet u maar weer hoe het toch nog terechtkwam voor een ondernemende Nederlander, en wel dankzij zijn zogeheten "netwerk", feitelijk een semi-sociaal semi-moraal weefwerk dat de afgelopen dekaden in debiliserend en fasciserend Neerland is ontstaan, en dat bestaat uit soort gildes van bedriegers en zelfbedrogenen met gelijke belangen, praktijken en kennissen, die DE menselijk deugd in het loyale conformisme aan hun eigen gilde zien en het helpen van gildegenoten - "if in Rome, do as the Romans do; if among canmibals, do as the cannibals do" - zoals de Thugs te Indië en de vastgoedhandelaren, bestuurders, drugshandelaren en professoren in en om Amsterdam.

3. Lezers-service: Brief advocaat

Ik kijk wel eens naar het verkeer op mijn site en naar wat er gezocht wordt, en het viel me op dat er vaak veel vraag is naar iets dat gewoonlijk "brief advocaat" genoemd wordt. Ik vermoed dat de lezers naar één van de volgende twee brieven op zoek zijn:

  1. Over mijn vergassing terwijl het gebeurde
    Historisch geheel waar; sinds bijna 20 jaar bekend aan B&W van Amsterdam; die sinds 1992 ook weten dat er toen een rookproef is gehouden in mijn woning op 10 februari, in het bijzijn van een andere advocaat van me, omdat mr. Piet Zeegers en mr. Anneke Vlas, de mafiamaten van de Amsterdamse Gemeentelijke Bouw- en Woningdienst mij 3 1/2 jaar toegelachen en gebruld had dat ik een leugenaar zou zijn en dat er niets met mijn schoorsteen aan de hand was:
    Ik heb jarenlang in de koolmonoxide-walmen gelegen, maar omdat ik noch een biggetje noch een legkip ben geeft dat helemaal niets in Nederland - nee, pardon:
                      "
    het gemeenschapsbelang is te gering"
    in Amsterdam, om te willen voorkomen dat enige Amsterdamse invalide, voorzover geen burgemeestersvrouw, ambtenaar, PvdA-lid, gemeenteraadslid, familie van de gemeentepolitie, drugshandelaar, volkszanger, cafébaas, vastgoedhandelaar, of BN'er is .... vergast of met moord bedreigd zou worden door enige (autochtone of allochtone) echt-Amsterdamdse harddrugshandelaar.
     

  2. Over de prachtige houding en opstelling van mijn generatie
    Dit staat in de nog steeds leesbare Prospectus van 10 jaar geleden, dat mevr. mr. Mieke Krol, de universitaire mafiamaat, kan getuigen al 10 jaar bekend is bij de UvA, en dat er niemand daar werkzaam enig antwoord op heeft waarvan er enige hoop is dat deze overeind blijft tegen me in discussie, zelfs al stel ik alleen vragen.

Dat het u maar véél deugd mag doen, tenzij u een Amsterdamse burokraat, bestuurder, of mafiamaat bent, natuurlijk, want niets menselijks is ook mij vreemd, en de link is weer naar iets dat ik al behoorlijk lang geleden behoorlijk scherp zag en formuleerde, om welke reden "men" op het internet het - tien jaar geleden - "overdreven" noemde.

In feite is het mild en vriendelijk, maar "men" oordeelt gemiddeld heel anders dan ik in Nederland, en dat is gewoon overwegend een kwestie van aangeboren vermogen, dus soms te vergeven, als het niet (de-mo-kra-ties, uiteraard) misbruikt wordt.


P.S. Omdat er proportioneel meer wiskundig geïnteresseerden Nederlog dan GeenStijl lezen, hier nog iets over een ander heel fraai stuk van Barry Mazur:
On mathematics, imagination & the beauty of numbers dat heel fraai en zinnig is en de mededeling dat ik mijn fraaie ethisch zo leerzame tekst voor prof.dr. Frans Jacobs, mijn integere anti-fascistiese anti-terroristiese verwijderaar van de faculteit van wijsbegeerte van de UvA wat gecorrigeerd en van wat meer leerzame links heb voorzien.


(*) "Cliënt" is een waarachtige mafia-term, en dateert van het clientisme van Romeinse stadsbazen, waar arme lui als "cliënten" mochten bedelen om wat bijstand. In mafiakringen heten dergelijke stadsbaas-bijstands-managers "patroons" of "capos", het laatste net als de meestal criminele werkbazen in Duitse concentratie-kampen. ("Kapo", om precies te zijn.)

(**) En mochten er dan echt 10 tot 10.000 mensen verbrand (Volendam), opgeblazen (Enschede) of worden vermoord (Srebrenica) dan is er altijd Een Kemmissie Van Wijze Mannen, die de betrokkenen hoort "richting camera's", en hun "breken" en hun tranen aan Ons Trots Volk toont, waarna alle verantwoordelijken uit het diepst van het hart van de voorzitter gedankt worden omdat zij zich (is de kunstfrase)

kwetsbaar durfden opstellen

waarna ze een herbenoeming in een nóg beter betalende functie krijgen (Noordholland), een gouden handdruk van 18 miljoen (ABM-Amro) , of een vorstelijk pensioen in Spanje (Srebrenica), omdat ze zo kwetsbaar uit wisten te dragen dat

There are no good guys and there are no bad guys.
Mladic is my colleague.
Please don't shoot the piano-player!

Vergelijk dát soort Echte Nederlandse Helden en hun beloningen met relatieve Untermenschen - in het gelijkwaardige Neerland: ik bedoel het strikt en alleen in menselijke dus financiële waardigheid - als mijn ouders of ik.

Het is allemaal zo rechtvaardig en eerlijk geregeld in Nederland, lezers, dankzij onze heldhaftige vastberaden barmhartige leiders en hun loyale gewillig uitvoerende bestuursambtenaren:

"Geloof me nu maar, u kunt me vertrouwen!".

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail