Nederlog

24 juli 2009

Van mijn kampbeulen van de DWI

 
     How wonderful it is that nobody need wait a single moment before starting to improve the world.      
      -- Anne Frank
                    Motto:         
   "It was from this time that I developed my way of judging
the Chinese by dividing them
into two kinds: one humane, one not.
"
(Jung Chang, Wild Swans, p. 454)

Achtergronden:

1. Mijn websites www.maartensz.org en idem bij xs4all
2. Mijn verwijdering bij de UvA dankzij dr. Frans Jacobs in 1988 (als enige Nederlandse student sinds mei 1945)
3. Mijn uitgesproken fascistiese en terroristiese ideeën, normen en waarden
4. Met deze in 1988 en 1989 gepubliceerde humoristische toelichtingen
5. Mijn vorderingen op de gemeentelijke UvA en de gemeente Amsterdam
6. Mail aan uw persoonlijk verdedigster mr. Mieke Krol en uw eigen collega mijn medemens Leon Edelaar (s.s.t.t.)
7. Uw eigen menschlich-allzu-menschliche doen en laten beschreven met uw eigen studievriendinnen
8. Mijn eigen fascistiese en terroristiese familieachtergrond


Er zijn twee secties

1. Van mijn kampbeulen van de DWI
2. Nieuws over de site

en wie het relevante DWI-nieuws wil lezen, snel kotsen, en dan verder heeft hier een link voor de persoonlijke hygiëne:

1. Van mijn kampbeulen van de DWI

Ik laat maar weer wat staan van gisteren want ik sprak vandaag met een Turkse mevrouw van de DWI die de tweede redelijke, rationele, zinnige, beleefde ambtenaar van de SD+DWI was die ik in 25 jaar te spreken kon krijgen (*), die mijn site scheen te kunnen vinden, en wie het gebeurde met mij speet, dat ik haar dan ook geheel niet kwalijk neem.

Ze bestaan dus, maar het is zeer zeldzaam. Ter rationele ondersteuning waarvan het volgende, want de genoemde mevrouw gaf mij een nummer van de juridische afdeling van de DWI, die ook bestaat, alwaar ik een mevrouw Marjolein de Jong te spreken kreeg, die mijn site ook al kon vinden, en ik aansprak over mijn vordering op de DWI.

Hier is haar antwoord van heden, met de informatieve mededeling erbij geleverd door mijn e-mailprogramma dat



Beste meneer Maartensz(**),
 
In antwoord op uw telefoontje van 24 juli 2009 bericht ik u het volgende.
 
Ik heb uw dossier bekeken en geen bijzonderheden gezien. Ik zie dan ook geen aanleiding om op dit moment een klachtonderzoek te starten.
Indien u van mening bent dat dit wel moet gebeuren dan verzoek ik u een officiële klacht in te dienen op de daarvoor gebruikelijke wijze. Informatie hierover vindt u op onze website http://www.dwi.amsterdam.nl/.
Hierbij wijs ik u er alvast op dat het klachtenteam geen klachten behandeld die betrekking hebben op een gedraging van langer dan één jaar geleden.
 
Om u van dienst te zijn zal ik u een klachtenformulier toesturen.
 
Ik vertrouw er op u zo voldoende te hebben geinformeerd.
 
Met vriendelijke groeten,
 
Marjolein de Jong
Medewerker Klachten
Dienstencentrum, team Juridische Zaken
Gemeente Amsterdam Dienst Werk en Inkomen
 
Bezoekadres: Herikerbergweg 290
1101 CT Amsterdam
Telefoon 020 346 6321
Fax 020 346 5513

Ik had haar toch beleefd uitgelegd dat ik een doctorandus ben; dat dit op grote bezwaren bij haar collega's stuit; en dat ik niet met haar had hoeven praten indien B&W van Amsterdam en de DWI, bijvoorbeeld in 1994 of 2002, hun menselijke, morele, ambtelijke, persoonlijke, wettelijke plichtje had gedaan.

Maar dat wilden zij niet, en ik ben maar weer zo vriendelijk aan te nemen dat ambtenaar De Jong braaf een dienstbevel uitvoerde. (**)

Later meer hierover, maar voor uw instructie zie de toch leerzame reprise van een Overzicht van ME in Amsterdam stand 2007, en een eveneens leerzame link naar een diagnose van mij van de menselijle achtergronden van fascisme en terrorisme.

Mevrouw De Jong:

A. Ik ben uw "vriend" niet, ik ken uw niet, en ik wil geen "vriendelijke groeten" van een Amsterdamse ambtenaar of bestuurder. Wellicht bent u dragelijk in uw soort - God en Cohen mogen het weten: ik ken u niet -

   "It was from this time that I developed my way of judging
the Chinese by dividing them  into two kinds: one humane, one not.
" (Jung Chang, Wild Swans, p. 454)

Voor mij was dat in verband met de SD-DWI sinds 1984, ongetwijfeld vanwege mijn evidente fascistiese en terroristiese karakter, vanwege mijn genetische belastheid, en omdat ikzelf enigszins kan nadenken en wel eens de waarheid spreek, dat Amsterdamse ambtenaren in 899 van 900 gevallen niet kunnen, willen, of mogen en in ieder geval zelden of nooit doen.

Ze zouden eens een Amsterdams burger die geen BN'er, ambtenaar, bestuurder, of mafia-industrieel is in zijn rechten en menselijke waarde kunnen laten, nietwaar: Voer voor advocaten en filosofen, o juridisch geschoolde? Met de burgerlijke en ambtelijke plicht de Nederlandse wet te kennen?!

B. Ik neem er notie van dat ook u het niet nodig vindt mij bij mijn titel aan te schrijven. U mag dat van alles vinden, maar ik heb er recht op, en enige  Amsterdamse ambtenaar of bestuurder die dat nalaat zoekt mij kennelijk te beledigen.

Omdat ik niet mag promoveren van u en uw 1800 (minus 1) loyale deugdzame heldhaftige, vastberaden, barmhartige collega's

1984 Moorddreiging Amsterdamse ambtenaren
  Het blijkt - als eerder, toen ik wegliep wegens de wachttijden - tjokvol te zitten met uitkeringsaanvragers, die breedweg en in termen van grootte in drie groepen uiteenvallen
  • de grootste groep van Marokkaanse en Surinaamse "gastarbeiders", heette het in 1984 wellicht nog
  • een middengroep van junken, gewoonlijk met honden, messen en spuiten bewapend, en spuitend waar je bij zat in de Sociale Dienst (waarschijnlijk om daarmee een uitkering te krijgen)
  • een kleine groep van vers afgestudeerde academici met grote verbazing en angst in de ogen, en ikzelf, als van de universiteit gejaagde invalide.

Een en ander wordt beheerd door twee gemeentelijke portiers, een grote dikke met blubberlippen, en een kleine kale met flaporen, beiden kennelijk vijftigers of langjarige jongere alcoholici, en beiden voorzien van een vet Amsterdams accent.

De heren houden niet van uitkeringsstrekkers, en helemaal niet van Marokkanen en Surinamers, en laten dit publiek weten ook, al valt het op dat ze alle junken - met honden en messen en spuiten - kruiperig behandelen.

Tegen Marokkanen gaat het als volgt

"Hé Agmet, of hoe juh ook mag heetuh, je mot wel juh naom infulluh as juh een uitkerinkie fammuh wil hebbuh. En je mot wel Neejdurlans kennuh sprekuh, want anders helpemuh juh nie. En met twee woorruh spreekuh, begreip juh wel? Of kejje muh niet furstaon?"

Ik zit daar 2 1/2 uur bij, met een gebroken teen, en groeiende irriratie. De rest van de aanwezigen doet alsof ze niets zien of horen en zwijgen, als ze niet lachen.

Na 2 1/2 uur sta ik op en protesteer ik beleefd bij de portiers dat ik van een dergelijke behandeling van anderen niet gediend ben, en een klacht over ze wil indienen, en bij wie ik dat moet doen.

Hier is hun antwoord:

"Fuiluh smeriguh homofieluh gepuhkop! Gore hufter! Smerige klootzak! Kom naor buituh sodattumuh juh kennuh furmoorduh en fursuipuh in de gracht."

Ik word zo boos dat ik ter plekke het woord "Burofascisme" uitvind én definieer voor de heren, wat tot drie a vier keer herhaling van beide van het zojuist geciteerde tot gevolg heeft; mijn naar buiten stappen op de gracht; en vijf minuten van hun verdere gescheld, vooral over mijn vermeende sexuele identiteit, lange haar, en de vermeende broodwinning van mijn moeder.

Als ik naar het gemeentehuis ga is het antwoord daar, namens B&W, dat ik niet het recht heb "burofascist" te zeggen tegen enige Amsterdamse ambtenaar; dat ik

"niets te maken heb met wat uw vader in de oorlog gedaan zou hebben",

en zij al helemáál niet; en dat ze weigeren op te treden tegen

"onze collegaas".

en hier heeft u mijn positie na 25 jaar pijn lijden vanwege u en uw 1800 collega's van de voor mij levensgevaarlijke SD-DWI Amsterdam, en wel uit juli 2007, alles met volledige toestemming, instemming en trots heldhaftig, vastveraden én barmhartig zwijgend wordt toegestemd sinds 2000 door de burgemeester en alle wethouders sindsdien (waarvan er velen royaal van wachtgelden leven na de Amsterdamse bevolking minstens 1 miljard extra afhandig gemaakt te hebben voor de gapende scheur van Amsterdam):

Om het voorgaande eens kort samen te vatten, en ook al RAMO (*), maar - vrijwel - zonder enig onvertogen woord, dat zo voor mijn taalgebruik gevoelige Amsterdamse ambtenaren, wethouders, gemeenteraadsleden of zelfs burgemeesters zou kunnen "grieven en/of beledigen" (**):

Mijn vader overleefde bijna 4 jaar Duitse concentratiekampen als veroordeelde 'politieke terrorist', en kon daarna nog een familie stichten, waarin ik als oudste zoon geboren werd, en 20 jaar werken als bouwvak-arbeider, waarna hij gepensioneerd werd met een verzetspensioen, en hij organiseerde met het Sachsenhausen-comité in de laatste 20 jaar van zijn leven tentoonstellingen over het verzet, de kampen, en het gevaar van heropkomend fascisme, die uiteindelijk uitmondde in de zogenaamde Nationale Verzetstentoonstelling, die vele keren in vele plaatsen, zoals het Koninklijk Paleis op de Dam en de Dom te Utrecht, gestaan heeft, en waarvoor mijn vader, vlak voor zijn dood, op het stadhuis van Amsterdam, geridderd is;

Ikzelf overleefde bijna 4 jaar, als niet-erkende invalide met ME, geluidsoverlast, moordbedreigingen, terreur en een vergassing waar ik net niet aan overleed, wonend boven een coffeeshop vermomd als harddrugshandel, met vergunning van burgemeester Van Thijn voor het raam om in drugs te handelen, en ben in hetzelfde jaar als ik vergast werd voor de derde keer van de Gemeentelijke Universiteit verwijderd vanwege "uw uitgesproken ideeën", en heb sinds dat jaar, en na nog 3 jaar terreur en overlast, waarin mijn toch al niet goede gezondheid radikaal geruïneerd zijn, voortdurend pijn, en ben ook al 20 jaar klagend over de terreur, de vergassing, en de verwijdering, bij zowel de gemeente Amsterdam als de gemeentelijke UvA, en krijg al 20 jaar geen antwoord: Men is systematisch en universeel persoonlijk onaansprakelijk en persoonlijk onverantwoordelijk bij de gemeente Amsterdam en de UvA - en ik heb geen familie kunnen stichten, heb de diepste legale armoede geleden, heb geen enkele hulp gekregen, heb zelfs geen enkel antwoord gekregen, behoudens dat ik geen antwoord krijg vanwege mijn taalgebruik, dat dusdanig "grievend en/of beledigend" zou zijn dat het Amsterdams burgemeesters en wethouders ontslaat van de plicht de Nederlandse wet te handhaven, gelijk als in het geval van gedoogde soft- en harddrugshandel (want de gemeente-politie van Amsterdam weigerde ook daartegen mijn klachten in behandeling te nemen), en ik mocht ook, ondanks mijn bewezen en erkende briljante verstand, niet promoveren, en werd door de GGD en namens B&W naar het Leger des Heils verwezen toen een vooraanstaand universitair professor (sindsdien geëmigreerd) daar om vroeg.

In een land en een stad waarin dat mogelijk is, wil ik niet leven, en geen belasting betalen: Ik wil hier weg.

Omdat mijn gezondheid kennelijk voorgoed en volledig geruïneerd is boven genoemde drugshandel, heb ik daar een aanzienlijke schadevergoeding voor nodig, was het alleen maar om mij een pensioentje te verzorgen als Jo Ritzen, één van de integere ruïneerders van het onderwijs, of als Bob de Hon, die mij van de universiteit liet verwijderen vanwege mijn kritiek op de ruïnering van het onderwijs.

Het probleem is echter dat ik al 20 jaar, sinds ik mij persoonlijk met mijn klacht wendde tot de persoonlijke portier van drs. Ed van Thijn, burgemeester uit naam van de Februaristaking, die mijn ouders ontmoet heeft, en die nogal wat te danken heeft aan de tentoonstellingen waarvoor mijn vader geridderd is op het stadhuis van Amsterdam, eenvoudig geen antwoord krijg op mijn klachten, hoe ik zo ook stel, gemoduleerd in welke beleefdheidsfrases ook.

Ook de onderzoeker van de gemeentelijk Ombudsman heeft me verteld dat zij er niet in geslaagd is de afgelopen zes maanden het kabinet van burgemeester Cohen enig antwoord te ontlokken, en dat er nu een juridische missive is verzonden die 19 juli afloopt. 

Ondertussen lijd ik pijn, en leef ik in grote armoede, en bevind mij meestal doodmoe en met pijn op een matras, bij gebrek aan een bed, dat ik alleen kan krijgen als ik het geld voorschiet, waarna ambtenaar Edelaar zal beslissen of hij ook zo vriendelijk zal zijn een deel daarvan aan mij over te maken, ergens voor 2025, als ik geluk heb, terwijl ik nu 7 euro 50 per dag heb, na aftrek van vaste lasten, om van te eten, kleden, boeken en computers te kopen, uit te gaan, en rekeningen van Waternet te betalen, een nieuwe bril te kopen, etc. etc.

Daarvoor Hadden Uw Ouders En Grootouders Hun Leven Veil!

Het lijkt mij dus - bijvoorbeeld - dat gruwelijk als een KZ ongetwijfeld geweest moet zijn, mijn vader na bijna 4 jaar KZ toch nog een heel stuk gezonder was dan ik na bijna 4 jaar boven Ed van Thijn's gegunde, gedoogde (hard)drugshandel, en sindsdien.

Ik vermoed echter dat dit alweer een zéér grievende en/of beledigende mededeling is voor de burgemeesters Van Thijn, wijlen Patijn, en Cohen, hoewel mijn pijn anders suggereert, en ik ook weet dat het leed van anderen voor burgemeesters besturend uit naam van de idealen van de Februaristaking verbazend heldhaftig, vastberaden en barmhartig te dragen blijkt (***), ook ondersteund door zulke fraaie frequente burgemeesterlijke toespraken over concentratiekampen en idealen, en de humanistische en rechtsstatelijke idealen die daarmee samenhangen.

Hoe het zij: Ik heb een grote vordering op de gemeente Amsterdam, de Staat der Nederlanden, en alles wat in Amsterdam de afgelopen 20 jaren ambtenaarde of bestuurde (een collectief van zeer loyale collegaas, en ik zeg dit met het grootst mogelijk respect) ik zou mijn klachten en mijn ervaringen graag toelichten voor het Europese Hof te Straatsburg, onder andere omdat ik meen dat mijn vader en grootvader niet in het verzet gingen of in een concentratiekamp zaten opdat ik van de universiteit verwijderd mocht worden vanwege mijn uitgesproken mening, of opdat ik vergast mocht worden ten behoeve van de klachtvrije rust van Amsterdams harddrugshandelaars, of opdat ik 20 jaar veel pijn en veel armoede mocht lijden, en zéér veel minder hulp dan om het even welke junk zo gelukkig was om zich in Amsterdam levend, al dan niet met een Nederlands paspoort, tot de gemeente te wenden. Junken worden in Amsterdam keurig verzorgd, opgevangen, geholpen, gesteund, en  beschermd, gelijk de Amsterdamse harddrugshandel, maar ik niet, want ik heb een "grievend en/of beledigend" taalgebruik, en kan niet goed kruipen.

In een land en een stad waarin dat mogelijk is, wil ik niet leven, en geen belasting betalen: Ik wil hier weg.

Ik hoop dat uw ambtelijke hersentjes dit met enig minimaal begrip kunnen verwerken, en dat het uw ongetwijfeld juridsich geschoold brein tot een snel, beleefd, en behoorlijk schriftelijk antwoord mag inspireren.

In dit verband: Uw collega, de mevrouw van Turkse achtergrond - vloeiend Nederlands overigens - kon wat ik tegen haar zei allemaal heel goed begrijpen, maar het is waar, zoals ik haar ook gezegd heb, dat dit haar vrijwel zeker persoonlijke problemen met collega's en bovengestelden zal opleveren als het gesprek, wat ik aanneem, opgenomen is. (Uiteraard in verband met het kunnen handhaven van de menselijke rechten van Amsterdamse ambtenaren in het geval van iets dat ze, al dan niet waarachtig, als bedreiging wensen op te voeren, of moeten opvoeren van hun bazen willen ze niet ontslagen worden vanwege insubordinatie.)

Maar ja.

C. Omdat ik niet mag promoveren van u en uw 1800 (minus 1) loyale deugdzame heldhaftige, vastberaden, barmhartige collega's wil ik, in de traditie van mijn vader, een Verzetstentoontenstelling met Verzetskunst (vooral sarcasme, satire en beeldmateriaal, o.a. in de traditie van Gross, maar niet overwegend over Hitler's Duitsland maar over Van Thijn's en Cohen's Amsterdam, met geheel gelijkwaardige begaafde ambtenaren, bestuurders en kiezers, en in het kader van het heroplevend fascisme, dat Neerland vooral aan 40 jaar nationale trotse onderwijsdebilisering dankt) maken op mijn site, over het herlevend fascisme en terrorisme in Amsterdam, uit naam van de idealen van de Februaristaking. (Leerzaam stukje, de laatste link, en dat niet alleen!)

Een aanzienlijk deel daarvan zal zich bezig houden - als u een betere titel weet houd ik mij beleefd aanbevolen -

"Mijn kampbeulen van de SD-DWI"

dat ik tegelijk in het Engels wil schrijven, omdat Nederlanders in grote democratische meerderheid geen Nederlands meer kunnen lezen of schrijven, zoals ze ook niet kunnen rekenen, geen algemene ontwikkeling hebben die Lingo overstijgt, geen beschaving, geen normen, geen waarden, en alleen een menselijkheid en moraliteit van de laagste niveaus.

Ik meen namelijk in Amsterdam en dankzij de SD-DWI, het College van B&W, en de wetenschappelijke staf en de Colleges van Bestuur van de UvA geleerd te hebben wat de werkelijke menselijke achtergrond van fascisme, terrorisme en totalitairisme zijn: Mensen van hun verheugende capaciteiten en aandriften, in hun volle glorie, en allemaal zonder enig excuus dat ze ertoe gedwongen werden door (andere) beulen van een totalitaire Vadertje Staat

Met zeldzame uitzonderingen, het is waar, maar ja.

Maar tussen een volk met ambtenaren en bestuurders als in Amsterdam wil ik niet leven, en is het een wonder dat ik het tot nu toe overleefd heb, al is dat met veel pijn, veel moeheid, veel armoede, geen enkele hulp, en ook, omdat Klachtmanager Leon Edelaar en Klachtmanager Jan Koorevaar dat al 16 jaar willen, al 16 jaar zonder wasmachine.

Ze zijn zo in Amsterdam en bestuurlijk Amsterdam, en ze willen dat zijn.

(Voor de Turkse mevrouw, en voor wie overigens minder laag begaafd is dan een Amsterdam ambtenaar of topbestuurder zie: Een goede vraag over mijn ME en B&W van Amsterdam, ook welbekend en zwijgend toegestemd door B&W.)

2. Nieuws over de site

Het nieuws over de site is dat ik een flink deel ervan (ruim 1500 van de bijna 8000 bestanden) heropgeladen heb zonder een irritante fout in de html die althans Firefox aanleiding geeft tot het invoegen van lege lijnen waar dat niet past, en dat ik aanneem dat - voor wie dat mocht interesseren - het totaal aantal Googlepunten voor bestanden op mijn sites (inclusief die bij xs4all, die ik sinds 2004 nauwelijks bijhoud, maar toch redelijk wat bekijks en punten blijft trekken) makkelijk boven de 100 ligt.

Ik heb het niet geteld, en ik vermeld het alleen om mevrouw De Jong erop te wijzen dat ik evident één op de 16 miljoen+ ben, en heel ongebruikelijk, en dat ik rechtszaken alleen wens te voeren voor een objectieve buitenlandse rechtbank (in het land waar mijn site gevestigd is, bijvoorbeeld) en bij voorkeur en zo spoedig mogelijk, maar dan wel met hulp van met beleid en overleg tot stand gebrachte media-aandacht, voor het Europese Hof te Straatsburg, waar ik vele Amsterdamse en Nederlandse bestuurders (gemeente, universiteit en regering) wil dagen.

Of het lukt weet ik niet, met de pijn en armoede die ik lijd, maar dat is het plan, in heel brede trekken.


P.S. Iets wat mevrouw De Jong heel wel mogelijk, en de heren Edelaar, Lont en Schreuders zeker zeer zullen toejuichen is dat dit een grondige geleerde studie over sadisme zal bevatten, ook met referentie aan de praktijken van hun gelijk afgekorte voorgangers in Amsterdam ("S.D."), en wat ik aan de Universiteit van Amsterdam mocht leren over mijn eigen menselijke en morele waarde.

Ambtenaar Edelaar en De Knipkaart
De Bureaucraten-Motivatie-Wet
Over de slechtheid van de menselijke natuur
Morele rekenkunde I
Morele rekenkunde II

En mevrouw de Jong en haar collega's mogen alles tegenspreken voor het Europese Hof, en graag zo spoedig mogelijk want ik ben 59 en heb al sinds 1988 vrijwel voortdurend pijn, en leef van minder dan een maandelijkse onkostenvergoeding van een Amsterdams wethouder.

(*) En de ander ontmoette ik in 1984, en die kende mij van reputatie als leider van de gemeentelijke Sleep-In in 1970, en had me wel eens gezien en horen spreken. Dat wat kort na de moorddreiging door de portiers; hij was iets als een chef bij de SD van Amsterdam; maar bleek na twee weken - volgens de lachende moordzuchtige portiers - "met ruzie opgerot" te zijn: "die krijgjuh hier nooit meer tu sien!".

Trouwens, omdat ik de Turkse mevrouw het verhaal van de moorddreigingen deed, inclusief fraaie imitaties van platte xenofobe racistische sadistische DWI-smeerlappen, nog even dit, omdat ik weet dat zulks niet populair is onder Turken:

Hoewel ik uitgescholden ben voor "vuile smeriguh goruh homofiele gepuhkop" en mijn moeder maar gelijk voor "die smerige kuthoer" gaf dat eerste niet (en dat vergat ik vanochtend te vertellen via de telefoon), volgens SD-kampbeul Heemskerk, omdat....

"Dat geeft allemaal helemaal niets, want u bent helemaal niet homofiel."

Mag ik deze overweging in de aandacht van de Amsterdamse rechtbank geven, voor het geval er weer eens een nogal nichterige agent een burger wil vervolgen wegens ambtelijke belediging?

(*) Niet mijn echte familienaam, die ik niet kan gebruiken vanwege het verbod van een waarachtig Amsterdams machthebber, en die ik niet geassocieerd wil zien met mijn alias. ('t Is maar een weet.)

(**) Ik zag zojuist - 21.20 - dat mevrouw een bevestiging van ontvangst wilde. Die heeft ze gekregen, en ja, mevrouw De Jong, naar ik aanneem tot uw voldoening: ik lag sinds ik u sprak voornamelijk in bed met aanzienlijke pijn en grote moeheid, en als gezegd kom ik, onder andere daarom, later op mijn vordering terug op deze plaats, dus in Nederlog - al heb ik mevr. De Jong dat duidelijk, helder en beleefd uitgelegd dat ik het stadium van klagen voorbij ben, en aanklaag en vorder, en dat, maar met beleid en overleg me de media, ook wel in de concentratiekamp-pyama van mijn vader wil doen, met een gele ster en een politieke driehoek, bijvoorbeeld voor het Maagdenhuis, na goed overleg met mevr. mr. Mieke Krol, ook al een juridisch Deskundige, wellicht met afstudeerrichting Mensenrechten, maar zij en mevrouw De Jong zijn nu eenmaal ongetwijfeld een heel gewobe mens en daar ook heel trots op, als Neerlanderthaalse brave burgeressen en amtenaren van Amsterdam.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail

 

 

\