Nederlog

 

20 juli 2009

 

Even wat wiskunde tussendoor: Lang en Mazur



Wie mij wat beter kent weet dat ik van wiskunde houd en heeft wellicht ook begrepen dat ik mij de afgelopen 20 uur wat beter voel - iets dat overigens vaak voorkomt met ME, net als het tegendeel: Zie mijn Hoe het is en voelt om M.E. te hebben dat nog steeds volledig waar en adekwaat en helder is, behalve dat ik er, 16 jaar pijn, ellende en discriminatie verder, aanmerkelijk beroerder aan toe ben, in doorsnee en in het algemeen.

Maar ik kwam dus wat bij vannacht (één reden waarom wat mij klemt waarschijnlijk mede hormonaal is, is dat het hoog correleert met de tijd van de dag c.q. nacht: ik pleeg me sinds ik ziek werd in 1979 het beste te voelen tussen 1 en 4 uur 's nachts (*)), en gebruikte dat om wat over Serge Lang na te kijken, wiens boeken over algebra en calculus ik al dekaden hogelijk waardeerde vanwege hun grote helderheid, en over wie ik eerder deze maand kort schreef.

Ik deed dat via de site van Barry Mazur, een Amerikaanse wiskundige die ik zeer zinnig vind en die Lang persoonlijk goed kende en zeer waardeerde en een necrologie over hem schreef waaruit ik, in aanvulling op wat ik eerder van Lang zelf citeerde, in Serge Lang vond het ook, dit pluk:

Serge was a gadfly with formidable tenacity. That we are personally responsible for the web of compromises that we have all come to accept, and to think are inevitable, is something he would never let us forget. That we, as editors or referees of journals, make our judgments based on some presumed social, or sociable, contract (e.g., no political articles in a math journal) does not let us off the hook when asked to examine without prejudice the underpinnings of our (usually only implicit) social contracts. That scientists who expound opinions—in the professional arena, or ex cathedra—either “stand by” their writings and defend rebuttal, or else explicitly announce their change of mind, Serge took as an axiom of the basic credo of intellectual honesty.

We all believe this credo, but Serge was its fierce guardian.

Serge seemed to be, over the decades, of one age, and that age was young (with its virtues and drawbacks). He had, when he played the piano, something of a brilliant French articulation to his style, and there was a hint of this in everything he did, from his walking gait (staccato) to the way in which he pronounced certain key words in mathematics, like idea which, from Serge, would sound like EYE-dee, which has a kind of platonic zing to it.

Serge must have admonished generations of seminar speakers by proclaiming—from his seat in the  audience—the Leibnizean manifesto:

The notation should be functorial in the EYE-dees!

Indeed, Serge followed the ideas, wherever they led, from subject to subject, with no confines.

Hij klinkt dus als een verwante geest.

Barry Mazur is zelf een zeer zinnige wiskundige met een - voor mij - aantrekkelijke stijl van expositie. Er staan uitstekende recente stukken van zijn hand, overwegend beschouwelijk en zonder wiskunde, in heel helder Engels, en voor een algemeen zij het intelligent publiek, alles in pdf-formaat, bijvoorbeeld over identiteit, tijd en logica (en getaltheorie).

Aanrader!


P.S. Van de hooggeleerde ambtenaren Smeets - kroost van Mart, die al drie dekaden over drugs onder wielrenners schijnt te liegen, leerde ik uit de NRC? - en Bos Heyssen heb ik nog niets mogen vernemen.

Toch hebben ze van mij in beginsel de gehele uitleg én oplossing voor het Nederlandse en Amsterdamse drugsprobleem ontvangen, in beginsel en in nuce.

Uitgevoerd zal het niet worden bij mijn leven, afgezien van revolutie, omdat het de vervanging van vrijwel het totale Amsterdamse en Nederlandse bestuurders en bureaucraten, en de berechting van velen impliceert, maar het feit dat een evidente morele en menselijke oplossing van een belangrijk probleem op grote weerstanden stuit bij de direct belanghebbenden van dat probleem (en waarmee dacht u dat doctor Smeets en doctorandus Bos Heyssen hun brood verdienen, en wie denkt u dat dit allemaal moet opbrengen? U en ik, lezers, voorzover Nederlanders of Amsterdammers, uit de belastingen (**)) is voor mij nooit een beletsel geweest de oplossing toch uit te dragen, levensgevaarlijk als dat in Amsterdam blijkt te zijn.

(*) Zie het interessante "Biological rhythms in human and animal physiology" van Gay Gaer Luce ($). (Ik was altijd een avondmens, maar dit was daarvoor voor mij geheel niet normaal, dat ik me in het holst van de nacht uitgesproken minder beroerd/beter voel dan op andere tijden, maar is een zeer consistent statistisch feit. Helaas heb ik nog nooit een medicus ontmoet die kaas gegeten had van waarschijnlijkheid of wiskunde.)

($) Uitgegeven bij Dover Paperbacks, origineel uit 1970. En ik overigens resteert mij veel te weinig gezondheid en heb ik veel te veel andere interesses om me serieus met de biochemie van mijn ziekte bezig te pogen houden, was het alleen al omdat dit echt ingewikkeld is en ik de meeste noodzakelijke voorkennis mis.

(**) Dit is één van de vele redenen waarom de NSB-achtige oproep om huiskwekertjes met wietplantjes aan te pakken via "geheime" aangiftes van naast hen wonende Tokkies (aangiftes overigens die helemaal niet geheim zijn, lezer(es): wie mailt of belt met de Gemeente Amsterdam maakt daardoor zijn privacy bekend, tenzij hij of zij belt met een gestolen mobieltje - en dat wie met een Amsterdamse ambtenaar spreekt of mailt als niet-BN'er en burger dat altijd doet met een functionele anonimicus, zonder kennis van zijn of haar huisadres, achternaam, leeftijd, opleiding, salaris etc., terwijl iedere burger kan weten tegenwoordig zijn of haar hele doopceel oplicht voor iedere ambtenaar die daarvan wil weten) kennelijk allemaal getraind door dezelfde staf getrainde media-hoeren als mevr. mr. Sarucco).

Geef nu eens doodgewoon eerlijk toe, hooggeleerden, dat de ambtenaren van Amsterdam al 40 jaar of te laf, te bang, of te onverschillig om hun wettelijk verplicht werk te doen (namelijk: de wet te handhaven en de grote drugscriminelen te vervolgen), en wel uit angst voor de zeer vele De La Serpen of ingevlogen Bulgaarse professionals die Amsterdam vooral aan het beleid van drs. Van Thijn dankt, als de ambtenaren tenminste niet zelf tot de drugscriminelen behoren, zoals kennelijk de totale directie van Bouw- en Woningtoezicht (voor meer witwassen en cocaïnehandel) tussen 1988 en 1992 in ieder geval).

Maar de laatst gelinkte tekst schijnt al 16 jaar veel te helder en eerlijk en duidelijk en onweerlegbaar te zijn voor enige Amsterdamse ambtelijke mafia-medewerker (ambtenaren die de wet moeten houden maar dat niet mogen van B&W staat het geheel vrij, net als B&W, om ontslag te nemen als ambtenaar: ze doen het niet vanwege de gigantische voordeeltjes, extras, bonussen, vergoedingen en pensioenen, als ze al niet bijverdienen in wit poeder).

Mag ik de heren/dames doctores ook nog even wijzen op Jos Verlaan's "Chaos aan de Amstel" uit het jaar 2000 waarin de verdierlijke criminaliteit en corruptie van ambtelijk Amsterdam tot het bestuur van Cohen redelijk gedocumenteerd wordt, hoewel het beroerd geschreven is, en Verlaan zelf het totale tegendeel van een held is?

Ik heb uw vele voorgangers die ik sprak, inclusief de gemeentelijke gangster en alcoholiste Yvonne Baune, met wiens uitermate smerige en schunnige leugens Verlaan's boek opent, daar vele keren op gewezen, maar iedereen die ik spreek in ambtelijk Amsterdam die geen moordzuchtige gemeenteportier of "Klantmanager" van de DWI is spreekt met een uit gemeentebelastingen media-getrainde gevorkte tong als mr. Maureen Sarucco.

Mevrouw mr. Yvonne Baune dus was één van die totaal verziekte DWI-drecteuren die me welbewust de zelfmoord in heeft trachten manipuleren - zie over Serin en over Calder: "Uw reïntegratie in Onze Nederlandse Samenleving - 1", en "Uw reïntegratie in Onze Nederlandse Samenleving - 2" - ten behoeve van haar bovengestelden, en die mij systematisch als DWI-directeur heeft laten schofferen, bedreigen, beledigen en mishandelen, terwijl ze heel goed persoonlijk wist wie ik was, omdat ik haar persoonlijk getroffen had, met alleen haar secretarese, toen ze als directrice van de GGD daar de failliete troep van de daar werkende Amsterdamse ambtelijke medische mafia-maten moest opruimen van de burgemeester, en deze schandalige beerput uit de pers te houden.

Zie "Chaos aan de Amstel", dat geheel terecht frontaal versierd is met een rat met het gemeentewapen van Amsterdam op z'n lijf - en wie mijn taalgebruik niet aanstaat, of wie wenst te poneren dat ik een leugenaar ben (of gestoord: ook zoiets in deze heilstaat van Tokkies en mafiosi: wie daartegen protesteert geldt temidden van de dommocratische Neerlandse meerderheid als "gek" want "niet chuwoon") die moet naar de rechter gaan.

Ik beantwoord iedere rechter buiten Nederland volkomen en voorbeeldig helder en beleefd hoe het in Nederland gesteld is, maar ben inderdaad van plan iedere Nederlandse rechter te verzaken, omdat ik vind dat de hele bende van Nederlandse rechters hun wettelijke plichten - inzake: drugs, vreemdelingenbeleid, en fasciserende overheid - welbewust hebben verzaakt, waarschijnlijk vooral omdat degenen die ze dan zouden moeten kritiseren hun eigen prominente partijfgenoten, studievrienden of baantjesgevers waren.

En wie zwijgt stem toe, heren/dames burokratische doctores!

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail