Nederlog        

   20 april 2009

 

"Ik ben helaas...!"

 


Als ik weer op reis ga, en men biedt me ergens 'n nachtlyst aan, zal ik m'n beroep invullen met begaafde schryver, en m'n geboorteplaats met: helaas ! want ik ben 'n Amsterdammer.
--
Multatuli

Ik citeer Multatuli wel eens, zoals u wellicht weet, en gebruikte ook wel eens de frase "Ik ben helaas Amsterdammer". Zojuist heb ik het even nagetrokken, met mijn eerlijk respect voor échte feiten, dat onmogelijk te verenigen was en is met een carriére aan de UvA, en het juiste citaat staat hierboven, uit idee 126. (De twee andere belangrijke over Amsterdam, buiten Woutertje Pieterse, zijn idee 307 en 308).

De zin van het gezegde verschilt niet zó veel, al zou het mij weinig verbazen als Multatuli wel degelijk "Helaas - Nh" als woonplaats ingevuld heeft in hotels (die hij dan ook wel eens zonder betaling mocht verlaten, in z'n jongere jaren althans), en misschien ook wel later, want Multatuli had weinig reden om trots op Amsterdam te zijn, en ik ook niet.

Zoals u aan mijn titel ziet heb ik het voor de gelegenheid versimpeld en veralgemeniseerd tot "Ik ben helaas...!" en ook dat is bij gelegenheid waar, voor een man als Multatuli, die veel geleden en gestreden, en veel te dragen had; voor een man als ik, idem; maar is nog een heel stuk érger waar elders op de wereld, zoals in Noord-Korea.

En ik kwam daarop omdat Bettine Vriesekoop dertig jaar geleden zo gelukkig was in Pyongyang te mogen pingpongen, en ik daar ruim twee weken geleden over schreef, ook in verband met Orwell, en de zegeningen van autoritaire bestuurders die - bijvoorbeeld - ook Nederland ten deel kunnen vallen, met een enigszins doorzettende , zélfs met onze eigen trotse, hoogbegaafde en hooggeschoolde volk.

Natuurlijk schreef ik er niet over vanwege pingpong - dat op z'n deftig tafeltennis heet, geloof ik - waar ik dan ook tennaaste bij niets van weet, maar omdat mevrouw Vriesekoop tegenwoordig correspondent voor de NRC is in China, en nog maar een maand geleden op vakantie was in Noord-Korea, en daarvan verhaalde in een NRC-bijlage.

Nu was ze er weer bijna, want vandaag schrijft ze in de NRC vanuit Tumen, aan de grens van Noord-Korea, ook volgens het bijgeleverde kaartje, en onder de titel 'De gevaarlijke sprong over de Tumen-rivier'.

Oordeelt u zelf of die sprong zo gevaarlijk is - en ik citeer haar artikel:

De vlucht uit Noord-Korea is een zeer riskante onderneming. De Chinese autoriteiten erkennen de 'overlopers' niet als vluchteling en sturen hen terug naar Noord-Korea. Daar wachten martelingen en gevangenisstraffen van maanden, soms jaren.

Het is vooral honger die de Noord-Koreanen tot vluchten drijft. "Tijdens de grote hongersnood tien jaar geleden was er zelfs sprake van kannibalisme. Zo erg is het op het moment niet. Maar er heerst nog altijd hongersnood. Op het platteland eten boeren boomschors en giftige planten om in leven te blijven", zegt Kay Seo van mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch in Seoul per telefoon.

Waar nog bij komt - zie 5 april - dat de familie van de vluchteling "tot in de derde generatie" gestraft wordt voor de vergrijpen van hun familielid (overigens óók al een welbeproefd eeuwen oud terreurmiddel: zie Thucydides, Plutarchus, Machiavelli en Stalin, bijvoorbeeld).

Het illustreert ook uitstekend waar ik het eergisteren over had, namelijk oncontroleerbare overheden, hetgeen mevrouw Vriesekoop illustreert door een verhaal over een Noord-Koreaanse vluchtelinge, Kim Dae-hee geheten, die een paar jaar ondergedoken leefde in China en daar een dochter van een Chinees had, totdat

Op een dag sloeg het noodlot toch toe. Chee Young [schoonmoeder - MM] was op het land aan het werk toen de Chinese politie binnenkwam en Kim aantrof terwijl ze haar baby aan het voeden was. Terwijl Kim schreeuwde en zich verzette trokken de agenten de twee maanden oude Chee Ban uit haar handen en sleepten haar naar de politieauto.

Voorzienbaar vervolg als boven en na vijf jaar (buitengewoon moedig ook):

Drie jaar geleden belde Kim vanuit Noord-Korea op om te zeggen dat ze weer wilde vluchten. Grootmoeder Chee raadde haar dat af omdat de Chinese politie vlak daarvoor een beloning van vijfhonderd euro in het vooruitzicht hadden gesteld voor tipgevers.

Naar ik ondertussen begrepen heb is vijfhonderd euro ter plekke iets als 5 maandsalarissen.

Het artikel in de krant is behoorlijk uitgebreid en trouwens ook voorzien van een foto van een Chinese juffrouw aan de grens die "Kim-Il-Sung-prullaria aan toeristen" verkoopt, die dan ook tot mijn vreugde stapels en stapels in passend rode band gehulde werken met rode ster erop aanbiedt, natuurlijk met het portret van De Leider voorop, en ook met het idem van De Zoon, en waarempel ook met het idem van De Leider Én De Zoon. (*)

Nadat ik dit gelezen had bedacht ik dat ik helaas Amsterdammer ben, maar lang niet zo beroerd af als sommigen.


P.S. Het volgende moet ik helaas toevoegen gezien het lepe advocatentuig dat in Amsterdam B&W helpt de drugshandel en zichzelf te verrijken:

Voor mr. van Eendenburg en mr.dr. Cohen (zie ook hier) en kornuiten, als de grage vergassende gemeentelijke advocaten mr. Sarucco en mr. Lisser:

Hetgeen niet wil zeggen, dame en heren mafia-maten, dat ik met mijn vordering voor mijn pijn en voor mijn lijden in Amsterdam van slechts 2 gemiddelde jaarsalarissen van de mij gelijkwaardige Neerlander Jeroen van der Veer niet wens door te zetten, ook in goed redelijk overleg.

Immers, mr.dr. Cohen - die geheel toestemt dat mijn vordering volkomen terecht is, maar verdomt te betalen, tenminste zonder juridisch, verbaal, visueel, historisch of ander geweld, want sommige bestuurders zijn nu eenmaal zo hondbrutaal - heeft dit het Amsterdams volk en wie verder naar deze Denker van Wereldformaat wilde luisteren vaak genoeg verzekerd: Alle Nederlanders zijn alle Nederlanders geheel gelijkwaardig, behalve - natuurlijk!! - ambtenaren en bestuurders, want die zijn nét wat gelijkwaardiger dan gewóne mensen, die niet tot de kaste van bestuursvolk horen, en daarom ook - dixit mr.dr. Cohen tot zijn burgers, in verfijnde taal, rechtsbesef en moraliteit -

"Jullie blijven met jullie poten van ònze mensen af".

En natuurlijk ben ik nog weer veel minder waard, want ik sta in Amsterdam feitelijk al 31 jaar véél lager dan een junk, en heb zelfs niet de status van een zwijn, waar mijn trotse landgenoten immers in grote massa's, geleid ook door grote zéér integere denksters, en door universeel geniale voorgangers en profeten, te hoop voor lopen om deze arme dieren te beschermen tegen gevaren van vergassing, hoewel ik toch naar eigen Amsterdamse ervaring met de hand op mijn hart kan verklaren dat vergassen met koolmonoxide pijnloos is, voor mensen.

Waarom geldt een leven als het mijne in de Amsterdamse en in Nederlandse bestuurspraktijken moreel en feitelijk als minder waardig - in de financiële praktijk, lezer, ook! - dan een willekeurige junk, debiel of andere invalide?

Waarom geven mijn mede-Amsterdammers, mijn mede-Noordhollanders en mijn mede-Nederlanders in zo grote meerderheid al zovee jaren er zo evident blijk van dat zij allen een uitnemend besef van Normen En Waarden hebben?

Ik dank mijn goede begrip mede aan mijn trotse Noordhollandse landgenoten, want het komt hierdoor, heb ik geleerd van ze:

Ik kan dus heel goed begrijpen wat mij overkomen is - véél te goed eigenlijk, met mijn achtergrond en diploma's, zoals ik het overigens ook dagelijks kan voelen ook, al twintig jaar minstens, dag in dag uit ... maar, o gelukkige mede-Nederlanders, in Onze Rechtsstaat, zo geheel anders dan in Noord-Korea of China, mogen mensen (met onpopulaire ideeën) van balkons gegooid worden door burgers of vergast laten worden door bureaucraten of drugshandelaars, en mag dat alles op straffe van een volksopstand niet met honden of varkens, omdat

"die arme dieren kunnen zich niet verweren, en kunnen zich geen voorstelling maken wat er met ze gebeurt. Daarom is het voor dieren ook veel erger".

Ziet u wel? Vandaar Srebrenica, vandaar mijn vergassing in Amsterdam ondertussen met toestemming van nu al drie Amsterdamse burgemeesters, uit naam van de idealen van de Februaristaking, en alles met volkomen - gelukkige, zwijgende, tevreden, voldane - instemming van 16 miljoen Nederlanders, of althans niet met enig gevolg voor de daders, de verantwoordelijken, of de evidente sadistische Amsterdamse bestuurders.

Laat ons allen nog eens onze menselijkheid vieren in de woorden van een buitenlands schrijver, bijna zo groot als Bilderdijk of Mulisch:      

I have of late - but wherefore I know not - lost all my mirth, forgone all custom of exercises: and indeed, it goes so heavily with my disposition, that this goodly frame, the earth, seems to me a sterile promontery; the most excellent canopy, the air, look you, this brave o'erhanging firmament, this majestical roof fretted with golden fire, why it appears no other thing to me, than a foul and pestilent congregation of vapours. What a piece of work is man! How noble in reason! how infinite in faculties! in form and moving, how express and admirable! in action, how like an angel! In apprehension, how like a god! the beauty of the world! the paragon of animals! And yet, to me what is this quintessence of dust? Man delights not me, no, nor woman neither (..)

Het is echter waar dat het in Amsterdam minder beroerd is dan in Noord-Korea.... behalve dat ik aan de UvA geleerd heb dat

  • "Iedereen weet dat waarheid niet bestaat"
  • "Iedereen weet dat alle moraal relatief is"
  • "Iedereen weet dat alle mensen gelijkwaardig zijn"

Ik zei toen al dat dit totalitaire, gevaarlijke en valse meningen waren, en omdat ik er Vragen over durfde te stellen werd ik als dank van de UvA verwijderd, ook als welbekend "fascist" en "terrorist", vanwege mijn "uitgesproken ideeën".

Het is om dit soort redenen, en omdat de roepers, de daders, de carrière-makers, de oplichters en de uitvreters in het Amsterdamse gemeentelijke en universitaire bestuur allemaal hun beestachtigheid op mij uitleefden zonder daartoe gedwongen te zijn in enige realistische zin - anders dan in Noord-Korea, volgens hun aan de UvA meer dan 25 jaar uitgedragen waanleer "gelijkwaardig" met Nederland - dat ik onverkort aan mijn vorderingen vasthoud.

En wat het bitter maakt is vooral het laatst gestelde: Zeker in mijn geval was alle wreedheid die ik ondervond opzet en vrije wil, en werd alleen verricht door degenen die het deden, omdat ze meenden met 17.000 collega bureaucraten en een alle kanten op liegend stel beproefde mafia-maten in de Amsterdamse Bestuursdienst, overal mee weg te kunnen komen, omdat de bevolking toch dom is, en ongewapend, geen enkele burger, ook niet wanneer hij of zij rijk en gezond is, enige reële kans heeft tegen oncontroleerbare overheden.

Wel, sommige mensen gaan dan tóch door, zelfs in nog aanzienlijk gruwelijker en beangstigender en ellendiger omstandigheden dan ik ...

En ook ik wil mijn geboorteland ontvluchten voordat ik er definitief kapotgemaakt ben of vermoord vanwege mijn moed te zeggen wat ik denk en voel, en ik heb daar geld voor nodig vanwege mijn verwoeste gezondheid en rechten, en vandaar.

(*)  Eén reden voor die grote stapels aan rode revolutionaire leerboeken is, als ik het wel heb, dat de meest gedrukte boekwerken ter wereld van Mao zijn, en de op één na meest gedrukte werken die van Kim zijn, pas dan gevolgd door de Bijbel, die de deugden heeft véél ouder en véél beter geschreven te zijn (in de King James of Staten vertalingen, wel te verstaan!) en ongeveer even waarachtig.

(**) Want: "Je mág dat soort dingen helemaal niet zeggen! Zelfs niet als ze waar zijn! De familie van burgemeester van Thijn en van burgemeester Cohen hebben allebei veel geleden, en zij zelf zijn Eerste en Tweede-generatie Oorlogsslachtoffers! Daarom ook zo bijzonder geschikt als burgemeester ook, volgens de hele gemeenteraad! Wie denk JIJ wel niet dat je bent!!"

Ik bedoel: ik begrijp het allemaal wel, maar dat is dan weer zo'n reden om echt niet in dit land te willen wonen, waar schunnige huichelaars beestachtig besturen ten behoeve van mafia-misdadigers en de eigen rijkdom, macht en status.

En als ze er nou nog toe gedwongen zouden zijn geweest! Maar nee: Alles was vrije wil, dus vrijwel alles was welbewust sadisme. (Zie ook: Index ME in A'dam 2008 en index ME in A'dam 2009 en, mede in verband met de Neerlandse gelijkwaardigheid van allen met allen: ME in Amsterdam: Wie zwijgt stemt toe).

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail