Nederlog        

   14 april 2009

 

Economie: Paul Krugman vindt het te weinig

crisis-economie

Ik heb weer eens veel te veel aan RosaHelps gedaan, maar toch een krant gehaald en gelezen, en heb bevonden dat Paul Krugman de -maatregelen van de Amerikaanse allemaal 'te weinig' vindt.

En Krugman is niet zomaar iemand, zoals het begin van "De opgeheven vinger van Paul krugman" begint met te zeggen:

De Nobelprijswinnaar van vorig jaar, Paul Krugman, staat nu bekend als president Obama's grootste criticus.

Dat is minstens enigszins eigenaardig omdat

(..) zijn kritiek uit Obama's kamp zelf komt.

En het is belangrijk, zo schrijft de correspondent van de NRC, om de volgende reden:

En als Krugman - die ook twee keer per week een column schrijft voor The New York Times - zich negatief uitlaat over het economisch beleid van het Witte Huis sturen persbureaus daarvan berichten de wereld uit en maken de tabloids ruimte vrij. Vorige week belandde Krugmans bebaarde hoofd op de cover van het tijdschrift Newsweek. 'Obama is wrong,' was de kop, 'The loyal opposition of Paul Krugman.'

Dan moet het wel belangrijk zijn en ik neem de meegedeelde informatie over de tabloids blind aan als kwaliteitsduiding.

Maar terzake, want Krugman telt dus mee en ook ik schreef eerder over hem en citeerde hem, al meer dan een half jaar geleden, zie ik, in Marx, Keynes en :

Strikt genomen is Krugmans kritiek op Obama een simplistisch antwoord op de vraag: werken Obama's ingrepen? Nee, betoogde Krugman gisteren ten overstaan van een groepje niet-Amerikaanse journalisten. Ze gaan niet ver genoeg om erger te voorkomen. En het gevaar daarvan is "dat alles in elkaar dondert".

Stel dat - ik merk er zo meteen wat over op:

Wat moet er dan wel gebeuren? "Bedenk alle mogelijke ingrepen; voer ze dan allemaal uit. Trek alle registers open, doe wat je moet doen."

Mijn probleem hier is dat - met alle respect voor Krugman - ik zowel het een als het ander niet overtuigend vind.

In de eerste plaats wat het "te weinig" betreft, waar ik eerder zei dat ik wat over zou opmerken. Het is niet moeilijk om een algemeen argument te formuleren conform de redenering van Krugman:

Als er niet veel meer geďnvesteerd wordt,
Dan gaan we met z'n allen ten onder;
Als we tenonder gaan,
Dan is alle investering toch weg;

Ergo we moeten meer investeren.

Daar valt iets voor te zeggen, maar het probleem is dat die investeringen feitelijk leningen zijn, en dat die leningen feitelijk door het personeel van Vadertje Staat afgesloten worden ten laste van de burgers, in de toekomst.

Dat ondersteunt in zekere zin het argument - maar... wat als het wčrkt?!

Dan krabbelt de economie weer op en zit Vadertje Staat met een gigantische rekening, en u weet waar die uit geďnd gaat worden: waarschijnlijk niet door ontslag van bureaucraten of door verlaging van managers-salarissen.

En ook dat kan trouwens politiek moeilijk gaan liggen:

"My Fellow Americans! WE survived the , thanks to MY government! Now YOU have to pay more taxes! And please remember: If you pay taxes, you buy civilization! Thank you very much!"

Vandaar dat Obama en zijn regering enige maat moeten houden, en dat het waar moet zijn dat niet "Anything goes", zoals Krugman feitelijk wel argumenteert, en wel omdat het doel zo goed en zo belangrijk en zo nobel is, want als wat gedaan is werkt - hoeveel het ook gekost heeft - dan moeten de rekeningen betaald worden.

In de tweede plaats: Ik kan zelf met geen mogelijkheid zeggen hoeveel het best zou zijn, want mij ontbreekt de kennis daarvoor - maar ik vrees Krugman ook, want anders zou hij heel wat specifieker zijn en ook behóren te zijn.

In de derde plaats: Zijn aanbeveling

"Bedenk alle mogelijke ingrepen; voer ze dan allemaal uit. Trek alle registers open, doe wat je moet doen."

is wel érg open, algemeen, ongekwalificeerd en a-specifiek.

Kortom, zoals ik zei: Niet overtuigend.

Daar komt nog iets bij:

De laatste weken zijn beurzen positiever gestemd, zegt dat dan niets? Hij lacht erom. "Zover ik kan nagaan, is het de aandelenmarkten eerder gelukt om zes keer te voorspellen dat het één keer beter zou gaan."

Krugman heeft gelijk dat het niet veel zegt, maar het zegt wel iets, en hij kan alweer geen principieel gelijk hebben.

Want: Het is een feit dat het de beurzen wat positiever zijn en het is een feit dat dit de stelling ondersteunt dat er wellicht een keerpunt gekomen is, al kan dat ook niet zo zijn, en al is het algemene probleem dat beurzen moeilijk voorspelbaar zijn.

En: Beurzen mogen moeilijk voorspelbaar zijn, maar uit het feit dat ze al zo lang bestaan blijkt dat er, op termijn en gemiddeld, hoewel niet in tijden van , op verdiend wordt.

Allebei mijn punten zijn uiteindelijk stevig gevestigd op waarschijnlijkheidstheorie en feiten, en vandaar dat ik zo stellig ben dat Krugman geen principieel gelijk kan hebben.

Moet er dus meer geďnvesteerd worden? Allerlei maatregelen bedacht? Meer gedaan door regeringen om de economie te stimuleren?

Ik weet het niet en ik denk dat niemand het weet, en voor het moment blijf ikzelf aan de optimistische kant omdat er tenminste wat gecoördineerd gebeurt door een groot deel van regeringen van de wereld; omdat de genomen maatregelen kunnen werken; omdat het uiteindelijk een kwestie van geloof is, namelijk dat het weer zover is dat het waarschijnlijker wel dan niet profijtelijk is in aandelen te handelen; en omdat de beurzen wat positiever zijn.

crisis-economie


P.S. Meer gedácht - ik bedoel: rationeel - is niet weg en daar zijn academische economen immers ook voor, waar het de economie betreft, maar ondertussen zou ik zo graag eens wat goede argumentaties uit deze geleerde groep horen of lezen, en één reden om dit stukje te schrijven is te registreren dat ik vind dat het daar tot nu toe zeer aan ontbreekt.

Maar ja, 't is waar dat dit ook in andere wetenschappen, zekere de sociale, meer vertoond is.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail