Nederlog        

 

22 februari 2009

 

Cosma vindt het ook (Neder-feelosophy)

 

"Die voldoende krijgt ze op de koop toe, als ze mij eerst neemt. Maar als ze niets van me wil weten, ben ik onomkoopbaar. Hoe maak ik dat haar duidelijk?"
-- Prof.dr. Frans Jacobs, UvA-ethicus

over de échte essentie van zijn eigen filosofie en ethiek. (AD 1988)

Sinds de dood van Evert Beth zijn er geen behoorlijke Nederlandse filosofen met een universitaire aanstelling, tenzij het Frits Staal is, die niet lang na Beth's dood vanwege het klimaat aan de Nederlandse universiteiten vluchtte naar een Amerikaanse leerstoel en - naar ik mij meen te herinneren - nu en al sinds vele jaren Amerikaans staatsburger is.

Er zijn verschillende redenen voor dit feit, maar de belangrijkste is ongetwijfeld de ruim veertig jaar onderwijs-debilisering die begon in de 60'er jaren met de invoering van de Havo, en die sindsdien onbekommerd en zeer versterkt door PvdA-politici doorgewalst is in het gelijkwaardig streven iedere Neerlander - in zijn of haar eigen interesse! - te nivelleren tot een normale Tokkie; met het vooral géén kennis doorgeven aan scholen en universiteiten (maar ze te 'leren leren' Powerpoint-presentaties te maken uit gebakken lucht en gestolen stukken van het internet); en met het zeer laatdunkend en discriminerend te zijn tegen en over ieder waarachtig denkend mens van enige verdiende excellentie. (*)

Een andere reden is dat er sinds minstens 30 jaar eigenlijk geen Neerlandse intelligentsia is van enige betekenis, althans buiten de bèta-studies (en zie (*)) en dus eigenlijk nooit op TV, en een derde reden is dat wat in Neerland geldt als "intelligente vraaggesprekken" in de media dat geheel niet zijn, of alleen in de ogen van wie om te beginnen het IQ van een pootaardappel heeft, zoals de meeste Neerlandse universitair geëmployeerde academici (moreel ook van het geslacht der weekdieren: géén ruggegraat, behalve natuurlijk tegen zeldzame intelligente invaliden met welgeschreven en -gesproken kritiek op het universitair onderwijs).

Ik attendeerde u gisteren en een paar dagen geleden op de site van Cosma Shalizi, die het óók vindt (tennaastebij) en het bovendien uitstekend verwoordt. Ik citeer hem zometeen over Wim Kayzer, waarvan ik ooit een deel van één programma uit een reeks zag op uitdrukkelijk verzoek van een intelligente vriendin, die haar hersens helaas niet bekwaamde in natuurkunde of medicijnen maar op toneel, en daar zéér van onder de indruk was: "MOET je zien, Maarten! ECHT iets voor jou!"

Het resultaat was dat ik zéér snel wegging, want ik heb zowel het benodigde talent als het gebrek aan kennis niet om Wim Kayzer te kunnen waarderen, en heb ook een veel te goed visueel geheugen om het aan te willen zien.

Maar hier is dan Cosma over het onderwerp:

In fact, Kayzer is a crippling flaw in what might otherwise have been a fascinating project. He is, first, a romantic in the worst sense of the word. (Assembling people whose claim our attention because of their mature intellectual works in specific disciplines, he asks them about what they felt as children, and questions "of the loftiest depth".) He is, second, an idiot. (..) He is, third, someone whose thoughts come out of cans --- you can see him opening the cans. There are many such lines of canned goods; Kayzer favors the brand popular among those well-intentioned and ineffectual Westerners who have been "educated far beyond their capacity to undertake analytical thought," those who used to be called bien pensers. ("Evil" equals "Auschwitz and Vietnam" --- it's always Auschwitz, never Dachau; "physics" was once bad and reductionist, but is now comfortingly mystical; people are mean because we're descended from "killer apes" and have "reptile brains".)

U kunt het geheel onder deze link genieten: Five luminaries, a crank and a twit (de laatste is Kayzer).

Nu hoorde u het eens van een ander, die bovendien vast veel objectiever is dan ik en die de TV-serie ook al niet zag en ook al geen TV kijkt, maar die wel de Engelse vertaling van Kayzer's magnum opus las en recenseerde.

Et sic transit gloria mundi.
 


P.S. Zoals u uit mijn openings-citaat kunt zien, van de hand van één van de helden van de Nedergeest die mij van de UvA verwijderde vanwege de vragen die ik publiek stelde ("uw uitgesproken gedachten"), is de favoriete tijdsbesteding van de kennelijk modale Neerlandse feelosopher (**) het z'n bed in manipuleren - "to cop a feel", zeggen de Britten - van studentes met hulp van gratis studiepunten.

Trouwens... ik heb al eens opgemerkt dat dit kennelijk een belangrijke reden is dat zoveel feministische carrièredames feelosophy gestudeerd hebben: "Als Connie het kon, kan ik het toch ook?" - want Connie Palmen [U weet wel: De Bekende Nederlandse Filosofe En Paramour Van Bekende Nederlanders] schijnt ergens geschreven of gezegd te hebben dat zij met de hele staf van de feelosophy-faculteit van de UvA naar bed is geweest, en ik geef zelf eerlijk toe dat dit wel een waarachtige wereldprestatie moet zijn, gezien hun uiterlijk en intellect, al geldt het tweede bezwaar voor Connie uiteraard niet. Hoe het zij, my mind truly boggles and gags, alleen al bij de gedachte. Wat een dappere meid! Wat een gruwelijke Sysiphus-arbeid voor één kuttig doctoraaltje! Wat een zelfbeheersing!

En hoe het zij, ik geef alle Nederlandse dames hier welgemeend advies:

Mits u minimalistisch oogstrelend bent - in allerminimalistische zin bovendien, zoals het uiterlijk van juffrouw Palmen ook zonneklaar aantoont - kunt ook u in de feelosophy gradueren met de allerbeste cijfers aan mijn alma mater meretrix, en een waarachtige getitelde ethica of feministies epistemologe worden aan de UvA, ook met alléén maar zaagsel tussen uw oren, dankzij Echt Ethisch Autochtoon Top-Talent als prof.dr. Frans Jacobs, professor in de ethiek, financieel minstens 10 keer meer waard dan ik, al minstens twintig jaar, wat indertijd waarschijnlijk ook één van zijn bedoelingen was, naast andere (zie ook: "Uw ziekte, waarvan wij de ernst geenszins onderschatten").

(*) Afgelopen donderdag - als ik mij goed herinner - was daar weer een uitstekend voorbeeld van in "Met 't oog op morgen", waar gelegenheidspresentator Kees Bomans (geloof ik dat hij heet) twee eminente Nederlandse natuurkundigen van het CERN en het Fermi-lab ontving alsof hijzelf een kruising tussen Dick Passchier, Paul Haenen  en Paul de Leeuw is en alsof alles wat is reduceerbaar is tot voetbal en infotainment-voor-randdebielen plus enthousiaste "humoristische" persoonlijke afkammerij van al wie niet tot de doelgroep behoort.

De natuuurkundigen werden dus humoristisch-neerbuigend-schijnbaar-beleefd behandeld alsof zij randdebiele ouden van dagen waren die meededen aan een kampioenschap koekhappen.

Kortom, écht yahooistische hollandse lulligheid in kwadraat-formaat, en deze presentator (die wellicht ook de man is met de meest quasi-vermoeid laatdunkend neerhangende mondhoeken die ik ooit op TV zag) behoort zich te beperken tot wat hij écht aankan, zoals spelletjes-programma's voor z'n eigen soort onderbebreinden. (Was ikzelf één van deze natuurkundigen dan zou ik absoluut weigeren ooit nog met deze presentator te praten.)

(**) Geen term van mijn vinding, maar van Thomas Carlyle of William Cobbett, die er ook veel mee te stellen had, of van nog eerder, maar toen gebruikt in een wat andere zin dan ik doe, dus zeg maar "pretentious twits", en niet voor universitaire hoerderij.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail