Nederlog        

 

9 februari 2009

 

Mail aan mijn artsen

 

Beste X, Y en Z en F,

De aanleiding voor deze mail is dat X, die de afgelopen tien jaar mijn huisarts was, ophoudt huisarts te zijn, omdat zij last heeft van gewrichtsslijtage.

Het boven genoemde viertal zijn trouwens resp. mijn huisarts sinds 10 jaar, haar opvolger, mijn ME-specialist, en mijn broer, die o.a. mijn site betaalt, waarover hieronder wat meer.

Ik zal over een en ander later persoonlijk over mailen aan X - ik heb nu eenmaal ME, en dit jaar al 31 jaar geen hulp bij ziekte, ondanks erkende invalidititeit sinds 21 jaar, en niet veel energie - waarvan het mij spijt dat ze haar beroep op moet geven, en die ik veel meer hulp toewens dan mij geboden is, en ook het beste met haar gezondheid, want ik weet hoe ellendig het voelt de hele dag met pijn rond te moeten strompelen.

Het is mij ondertussen gebleken dat ik de onderstaande bijlage (§) niet aan jullie verzonden heb, wat mij ook spijt. Deze bijlage staat op mijn site gedateerd op 16 december 2008 en staat ook hieronder, zodat ik 'm nu wel verzonden heb. De reden dat een en ander bleef hangen is dat ik zeer zelden op het net ben of mail onder mijn eigen familienaam, en een en ander onder die naam in de "Uit"-map bleef hangen, en wel omdat ik gewoonlijk mail als Maarten Maartensz, onder welk pseudoniem ik ook op papier gepubliceerd heb, 21 jaar geleden.

Deze site - www.maartensz.org - bestaat nu voor het vijfde jaar; is een opvolger van mijn site bij xs4all (omdat deze provider al 9 jaar zéér beroerd werkt voor mij); gaat vooral over filosofie, logica, programmeren en ME; telt op het ogenblik zo'n 9000 bestanden en meer dan 400 MB, waarvan minstens 150 à 200 MB mijn eigen teksten zijn; heeft een - voorzover ik dat aankan dagelijks - weblog "Nederlog" geheten, dat als "de Times van mijn ziel" (Multatuli) mag gelden; en had het afgelopen jaar meer dan 600.000 hits, meer dan 110.000 bezoekers uit 74 landen over het hele jaar 2008, met dagelijks gemiddeld 310 bezoekers en 1660 hits en 24 MB aan neergeladen teksten (collectief ca. 30 maal de totale tekst van Aristoteles' Ethica, wat ik weet omdat dit één van de filosofische klassieken op mijn site is, in mijn uitgave, mèt mijn uitgebreide, leerzame, welgeschreven en welberedeneerde noten).

Gezien mijn onderwerpen, taalgebruik, en - tja - ongebruikelijke ideeën en meningen over van alles en nog wat, is dat voor een al 31 jaar zieke, doodarme man zonder enige bijzondere hulp ondanks zijn erkende invaliditeit dus geheel niet slecht, ook vergelijkenderwijs met andere sites of weblogs, die vrijwel altijd in populairder onderwerpen doen, ook in eenvoudiger taal behandeld, en met aanzienlijk meer rijkdom en gezondheid geschreven.

Waarom zeg ik dit?

Wel, omdat ik nu weer een vertrouwensrelatie met een huisarts op moet pogen te bouwen, en omdat vrijwel alle relevante informatie en achtergronden op www.maartensz.org staan, waar het ME betreft vooral in ME in Amsterdam, en waar het mijn bijzondere kennis, idem verstand, ongebruikelijke persoon geldt overigens op de site, in de directories philosophy, logic en computing, en waar het mijn dagelijkse meningen, preoccupaties, gemoedsuitbarstingen en vrolijk goed hoewel snelgeschreven Nederlands betreft in Nederlog.

Een en ander komt mijzelf voor - die partijdig is, maar geïnformeerd, en meestal erg rationeel, hoewel niet zonder hart of geest - volledig uniek te zijn in Nederland, en in het Nederlands alleen te vergelijken is met Multatuli's Ideen, die ook al volledig op mijn site staan, met mijn uitgebreide commentaren (en tot mijn plezier veel gelezen worden, dit jaar kennelijk, voor de tweede of derde keer, door een gymnasium-klasje, zoals trouwens de secties van mijn site over Leibniz, Machiavelli en logica ook gebruikt worden of werden aan buitenlandse universiteiten, ja zelfs aan de UvA, waar ik maar drie keer van verwijderd ben bij de studie filosofie "vanwege uw uitgesproken gedachten", maar toch onverbeterlijk briljant ben afgestudeerd, zij het in arren moede maar als psycholoog en voornamelijk op wiskunde, natuurkunde en logica, omdat ikzelf psychologie niet voor bijzonder wetenschappelijk houd).

Hierbij moet ik zeggen dat de secties philosophy en computing het grootst zijn, en dat vooral de sectie filosofie zowel veel tekst van filosofische klassieken als van mij telt, in uitgebreide commentaren in de vorm van noten bij die klassieken; dat vrijwel mijn gehele site behoorlijk vaak bezocht wordt, en dus kennelijk in een behoefte van althans sommige intelligente mensen voorziet; dat ik inderdaad - ik ben 58, en kan oordelen, ook vergelijkenderwijs - althans in staat ben (bij voldoende energie en gezondheid, en niet al teveel pijn of moeheid) tot bijzonder goed schrijven en redeneren, en veel originele ideeën en nieuwe formuleringen heb (op zichzelf moeiteloos ook, hoewel niet zonder moeheid en pijn, wat - kennelijk - de reden is dat het blijft werken met ME); en dat één van de delen van mijn site die het vaakst bezocht wordt het Philosophical Dictionary | Filosofisch Woordenboek is (tweetalig, als ikzelf), dat ik in 2004 begon, en nu ruim 10 MB groot is, met ruim 570 lemma's, en ondertussen een redelijk overzicht van mijn eigen filosofische ideeën en taalgebruik biedt.

Ik ben er verder even stellig over - en zeg dit hier vooral i.v.m. medische anamneses en diagnoses, naar jullie wellicht begrepen - dat er in Nederland geen uitgebreider documentatie over leven & ideeën van één persoon te vinden is dan over mij op mijn site, zij het onder mijn pseudoniem (dat ik wil handhaven op het internet), maar overigens feitelijk geheel waar naar mijn beste kennis en vermogens.

Vandaar dat ik een en ander wel op moet voeren voor een arts met wie ik een vertrouwensrelatie moet opbouwen of onderhouden:

Zo ongeveer alles wat ik op enig spreekuur over kan brengen - afgezien van persoonlijke aanwezigheid - staat op mijn site, hier of daar, waarbij medici moeten bedenken dat, althans voor mij, ook als medisch patiënt, mijn kennis van logica, wetenschapsfilosofie, filosofie en methodologie (alledrie zéér uitgebreid: ik had mij voorgenomen daarin ooit te professeren, in mijn aanbiddelijke naïeve hoogmoed, en las daarover nu ruim 40 jaar systematisch) een belangrijke rol speelt, o.a. omdat ik mij in mijn leven vooral toegelegd heb op kennis van rationeel redeneren, inclusief wiskundige logica, wiskunde, statistiek en waarschijnlijkheid.

Aan de andere kant... ik begrijp dat het volstrekt onmogelijk is voor enig praktiserend arts (mits zelf geen genie van Von Neumannse proporties, en dan nog) om dat alles door te lezen met aandacht en begrip, of zelfs maar rationeel te beoordelen (zeker waar het wiskundige/logische/filosofische zaken betreft); ik begrijp dat ik in Nederland zeer ongebruikelijke ideeën, normen en waarden heb, al heb ik daar ondertussen waar het drugs en het onderwijs betreft gelijk over gekregen van twee parlementaire commissies (Van Traa en Dijsselbloem); en ik weet dat ik nu al 31 jaar lang geen enkele vorm van bijzondere hulp kan vinden of krijgen in Amsterdam, om redenen die ik het afgelopen jaar - mij dunkt - redelijk duidelijk uiteengezet heb in ME in Amsterdam, inzonder ME in Amsterdam - 2008, dat uit 137 Nederlogstukjes bestaat, met index ook, die - o.a. niet tot vreugde van onze burgervader, die "ein echter Mensch" is - niet allemaal in mijn allervriendelijkste Nederlands gesteld zijn, dat allicht aanleiding is, althans in Amsterdam, voor burgemeester en wethouders, al twintig jaar lang in mijn geval, om de wet niet te willen handhaven of uit te voeren voor enig Nederlands burger die zó schrijft als ik, zodat het maar goed is voor het gemiddeld Nederlands c.q. Amsterdams levensgeluk dat helemaal niemand anders zó schrijft als ik (zoals jullie zelf kunnen uitvinden - en jullie mogen het altijd oneens zijn met me, en ik blijf daar ook altijd vriendelijk bij).

Maar het staat er allemaal de facto, het meeste al heel wat jaar, en het beroerde voor mij is dat het voor mij - net als voor Fred Spijkers en Ad Bos, die de klok luidden over àndere zaken dan ik, die dat deed over onderwijs in Nederland, over drugsbeleid in Amsterdam, en over het verval van de Nederlandse rechtsstaat - geen enkel positief verschil blijkt te maken in termen van hulp waar ik wettelijk recht op heb die ik niet krijg, en bestuurlijke en bureaucratische discriminatie en tegenwerking die ik wel krijg, al twintig jaar, in Amsterdam, kennelijk omdat ik mij als invalide zoon en kleinzoon van Amsterdamse verzetshelden, tevens mede-organisatoren van de Februaristaking, en concentratiekamp-gevangenen (waar mijn vader's vader ook vermoord is), bij de toenmalige Amsterdamse burgemeester Ed van Thijn, in eigen ogen verzetsheld, met de mededeling dat ik vergast en met moord bedreigd was door harddrugshandelaren vermomd als coffeeshop, die hij met zijn vergunning en handtekening gelijkvloers had helpen vestigen in het krot waar ik als niet-erkende invalide moest overleven, en dat géén van zijn kennelijk drugscorrupte ambtenaren, inclusief gemeentepolitie, iets ondernamen daartegen, behalve om strijd roepen dat ik "geen recht had op klachten" c.q. - in termen van de gemeentepolitie, die wist dat ik invalide was - "maar op moest sodemieteren naar het buitenland als het u hier niet bevalt".

Het laat zich begrijpen - met enige waarachtige praktijkervaring met ambtenaren en bestuurders van de stad Amsterdam - dat ik uiteraard niet deug, en dat burgemeester drs. Ed van Thijn dusdanig diep¨"gegriefd en/of beledigd" was dat ik sindsdien geen enkel behoorlijk antwoord op wat dan ook ontvangen heb van enig ambtenaar of bestuurder van de stad Amsterdam, wat wellicht ook komt omdat ik zo dwaas was, gelijk al in 1989, tegen de persoonlijk voorlieger van Ed van Thijn, mevr. mr. Nora van Oostveen, te zeggen dat Van Thijn mijn ouders kende, o.a. omdat mijn vader de voornaamste organisator was van de Nationale Verzetstentoonstelling was, en daarvoor in 1980 op het stadhuis van Amsterdam geridderd is; dat mijn moeder assistent-hoofd onderduikvoorzieningen te zijn geweest in 1944 in Noordbrabant, waar Ed van Thijn toen als ca. 8 jarige ondergedoken was, en naar ik uit zijn geschriften meen geleerd te hebben, reeds vele verzetsheldendaden pleegde; en dat ikzelf het dus niet leuk vond, gezien Ed's vele uitlatingen dat hij burgemeester was "uit naam van de idealen van de Februaristaking", ik dus kennelijk - zoals me gebeurde in september 1988 - op het uiterste nippertje niet vergast ben door mijn harddrugs-handelende huiseigenaar, "uit naam van de idealen van de Februaristaking".

En wellicht laat het zich hier begrijpen dat een Amsterdams burger, zeker iemand als ik, die geen BN'er, PvdA-er, ambtenaar, bestuurder, gemeenteraadslid, of zelfs maar zorgmanager is, zoiets niet mág denken, laat staan zéggen, om niet te spreken van schrijven op zijn site, zodat het in Amsterdam, in Onze Nederlandse Rechtsstaat, geheel vanzelf spreekt, dat ik sindsdien geen enkel antwoord kreeg van enig ambtenaar, bestuurders, politie-commissaris, rechter, advocaat-generaal, officier van justitie, ombudsman, of wie dan ook die iets met het bestuur van de stad Amsterdam van doen heeft, dan dat ik niet het recht heb om te klagen en dat "uw proza te grievend en/of beledigend is om te beantwoorden" (was getekend: S. Patijn, burgemeester).

Tenslotte laat zich mogelijkerwijs begrijpen dat ik hier niet gelukkiger van ben geworden; dat ik inderdaad al minstens twintig jaar geen hulp en geen antwoord krijg; dat ik al die 20 jaar vrijwel voortdurend pijn lijd; dat ik vind dat mijn menselijke rechten welbewust geruïneerd zijn te Amsterdam (dit vindt onze "echter Mensch" prof.mr.dr. Job Cohen ook, of althans hij ontkende dat niet, en wie zwijgt stemt toe, en inderdaad heeft Job's en Rob's (Oudkerk) grootvader Cohen óók geleden in de Tweede Wereldoorlog, net als de mijne); en dat ik een grote schadevordering heb sinds jaren, die al evenmin beantwoord wordt, alweer omdat dit vanzelf spreekt in Nederland waar het zeer ongewone Nederlanders als Fred Spijkers, Ad Bos of mijzelf betreft.

Immers: "Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg!" - en wie dat niet doet die deugt niet, naar miljoenenvoudig eerlijk-doorleefd en gemeend Neerlands normbesef, en wie dat wel doet overleeft makkelijk zelfs een Tweede Wereldoorlog, ook met financieel voordeel, en kan daarná altijd - vanzelfsprekend - in het verzet.

Het probleem is echter, beste Y.... ja: ik weet dat mijn toon ondertussen toch wel bijna satirische hoogtes aannam, en dat dit geen pas geeft in Nederland voor wie geen cabaretier of beroepsschrijver is, en het dus voor geld doet, en alleen alsof-i het meent... het probleem is, kennelijk, dat ik genetisch belast ben vanwege ook al hoogbegaafde communistische ouders die de moed hadden werkelijk in het Nederlands verzet te zitten IN de oorlog, en niet alleen daarna, en zelf met een zeer ongebruikelijk filosofisch, logisch en formuleer-talent ben geboren, dat in Nederland gewoon niet toegestaan is, behalve natuurlijk onder bankmanagers en PvdA-kaderleden, voor wie het niet mogelijk is, en dat ik niet kàn instemmen met 20 jaar voortdurende pijn, moeheid, discriminatie, van de universiteit gegooid worden, niet mogen promoveren, geen hulp krijgen bij ziekte, geen geld om de huishouding door een ander te laten doen, geen geld voor een nieuwe wasmachine (al 16 jaar niet), geen verhuissubsidies (2 maal achterelkaar niet, onder hoongelach van de drugscorrupte ambtenarij van de Bouw- en Woningdienst, die daarover ging), geen recht om te promoveren, ook niet toen dit gevraagd werd door een professor die mij kent en die mij roemde als "begenadigd mathematisch logicus", en altijd weer en twintig jaar lang geen antwoord, geen antwoord, geen antwoord, geen antwoord van de bestuurlijke verantwoordelijken (altijd prominente PvdA'ers), en uitermate onbeschofte discriminatie van het lager bureaucratisch uitschot waar ik aan overgeleverd word, en die hun gang tegen me mogen en kunnen gaan, ook al met moorddreigingen en scheldpartijen, waartegen ik ook alweer tientallen jaren antwoordloos geprotesteerd heb, in mijn volgens de Amsterdamse Behoerden "grievend en/of beledigend" Nederlands.

Je zult terwijl je levend gevild wordt door Neerlandse villers je villers extatisch blij danken voor hun goedheid, of je krijgt geen antwoord, nietwaar: Amsterdam wordt bestuurd door "ein echter Mensch", uit naam van de idealen van de Februaristaking.

Maar ja... het is dus maar gek van me, leer ik al dekaden lang, dat ik intellectueel briljant ben; dat ik ziek ben, en dan niet eens van een populaire erkende ziekte; dat ik boos word als ik met moord word bedreigd door inpandige harddrugshandelaren met burgemeesterlijke vergunning + handtekening; dat ik verontwaardigd ben omdat ik zelfs niet mag promoveren; dat ik niet dankbaar met moord bedreigd en belasterd wordt door Amsterdamse ambtenaren met de helft van mijn IQ en minstens drie keer mijn inkomen; ja, dat ik de moed heb mijn ongebruikelijke hersens nog steeds te gebruiken, de brutaliteit heb een site te hebben, en de zeer onpasselijk makende ondankbaarheid heb burgemeester Cohen verwijten te durven maken, terwijl die man toch uit een familie komt die véél geleden heeft.

O jee! Alweer modulo satire, terwijl die in mijn vaderland effectief alleen toegestaan is van wie vaststaat dat hij of zij het alleen om den brode doet, en goed kan doen alsof, terwijl het één noch het ander voor mij geldt.

We moeten dus maar zien, beste Y, of het enigermate klikken wil; of mijn toon bijvoorbeeld niet te hoogmoedig is bij mijn inkomen en ambivalente status als invalide-zonder-recht-op-hulp-of-antwoord-in-Amsterdam; of mijn gedachtegoed niet al te ondankbaar, cynisch, satirisch, en neerbuigend is over de deugdhelden van de hoofdstedelijke PvdA (was ik immers maar braaf PvdA'er geweest dan was ik allang, met ME en al, professor geweest aan de UvA, "met ùw talenten, meneer"); en of de associatie met iemand die zo evident in Amsterdam geldt als iemand die alleen van negatieve verdienste is en de Amsterdamse gemeenschap alleen maar geld kost, en daarbij ook nog eens de moed heeft hoogmoedig te zijn.

Ik zei al: We moeten maar zien, en als het niet klikt dan geeft dat niet, want ik ben inderdaad geen normale patiënt, en meen dat het onrechtvaardig is mij te beschouwen of behandelen alsof ik dat ben - wat ik niet zeg omdat ik bijzondere voorrechten geldend wil maken, maar omdat ik evident niet normaal ben, schandelijk als dat in Nederland en aan de UvA pleegt gevonden te worden, en dat heel goed weet, maar niet aan mijn ziekte wijd, die reëel en ellendig genoeg is, maar aan mij lang daarvoor al bestaande persoonlijke ongebruikelijkheid inclusief ongebruikelijke ouders en achtergrond.

Maar overigens is vrijwel het enige waarop ik mij laat voorstaan dat ik de behoorlijke bijzondere vermogens die mij gegeven zijn ook enigszins behoorlijk gebruikt heb, en daarvoor in Amsterdam en in Nederland veel en onverdiend voor heb moeten lijden.

En hier is afsluitend een lijst met links naar belangrijke files op mijn site, mocht het interessant lijken - en de bovenstaande onderstreepte termen en frases zijn ook allemaal naar mijn site:

Ik weet van geen Nederlander die iets dergelijks deed als ik, en ik ben aan de UvA niemand van vergelijkbare intelligentie tegen gekomen - en ik zeg dit niet uit trots ("Koop er een brood op!", sprak mijn zeer intelligente anarchistische grootmoeder in dit verband) maar vanwege het feitelijk perspectief, en om te helpen verklaren waarom een man als ik geen hulp kan krijgen in een beschaving waar de Worm aller Naarden, ook in troepenleiders en premiers, luidt "Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg".

Als ik gewoon doe, dan krijg je een site als geschetst en een mail als deze, dus jullie zien, als medici ook, dat ik niet gewoon ben, wat niet deugt in ons trots land, en waartegen ik alleen maar kan pleiten dat, helaas, helaas, ik zo geboren en opgevoed ben, en in het één noch het ander veel in te brengen had, en toch ook recht op leven, gezondheid, geluk en ontwikkeling van mijn talenten heb, al ben ik niet zo begaafd als Frans Bauer, André Hazes, Herman Brood of Johan Cruyff, allen genieën van het niveau waar ons trots land al dekaden zo'n grote en diepgevoelde behoefte aan heeft.

Met vriendelijke groeten,

Maarten.

P.S. Voor alle juridische en morele duidelijkheid: Ja, ik heb een vordering op de bestuurders van zowel de gemeente als de gemeente-universiteit van Amsterdam; ja, ik wil die doorzetten, in rechte zolang het kan, buiten rechte als dat niet meer mogelijk blijkt; en ja, ik laat mij niet straffeloos van de universiteit verwijderen "vanwege uw uitgesproken gedachten", omdat ik al in 1978 publiekelijk verwoordde waar Dijsselbloem in 2008 voor geprezen wordt, en ik 30 jaar discriminatie voor ondervond; en ja, ik laat mij niet straffeloos vergassen door inpandig bij mij door de burgemeester "uit naam van de idealen van de Februaristaking" gevestigde harddrugshandelaren, en daarna 20 jaar discrimineren omdat ik de zeldzame moed opbracht daartegen te protesteren, ondanks moorddreigingen.

En voor de filosofische duidelijkheid: Het dunkt mij ook dat het de morele en menselijke plicht is van een goede huisarts mij te ondersteunen - zie mijn vader over medici - maar ik heb ondertussen het een en ander geleerd over spreiding en variantie van menselijke vermogens, en denk inderdaad vaak non posse nemo obligatur ("... maar geef ze dan tenminste geen stemrecht" - ach ja).

Voor de feitelijke en journalistieke volledigheid: Ik heb van deze mail weer een Nederlog gemaakt, was het alleen omdat ik, zoals het nu al 20 jaar gaat in Amsterdam, ik ondertussen gekonkludeerd heb dat de reden dat ik nog in leven ben bestaat in het feit dat ik mij verbaal en intellectueel kan roeren op mijn site, gezien de tegenwerking sinds 20 jaar van de bureaucratie en het bestuur van Amsterdam (allemaal - ik zeg het er maar bij voor de volledigheid - in strijd met hun pretenties, met de moraal, met de menselijkheid, én met het geldend recht, en overigens volkomen verklaard door Lord Acton: "All power corrupts and absolute power corrupts absolutely.")

P.P.S. Omdat mijn site vooral in het Engels is, en ik ook in die taal een aardige hand van schrijven heb; omdat het een redelijk beeld van mijn soort van filosofie geeft; omdat het te maken heeft met de ethische besognes, beslommeringen en bemoeienissen van medici; en omdat het al heel wat jaren het verreweg vaakst neergeladen bestand op mijn site is, is het wellicht niet onredelijk de slechts 33 Kb van mijn "On a fundamental problem in ethics and morals" door te nemen.

Enige cijfertjes: In de afgelopen 7 dagen is dat 35 keer neergeladen, zeg 5 keer per dag. Dit is al zo'n 5 jaar zo, minstens, met die frekwentie - preciezer: het stuk is van 2002, en kan gelezen worden als mijn reactie op Nora Salomons en Job's Cohen beslissing het onmogelijk te maken voor mij te promoveren, al wisten ze dat ik omschreven werd, voor hun informatie, door de professor bij wie ik kon promoveren mits ik enige hulp in de huishouding zou krijgen, als "begenadigd mathematisch logicus", terwijl ik overigens toch alleen maar de zoon en kleinzoon van geridderde mede-organisatoren van de Februaristaking ben, met alleen 10-en ben afgestudeerd, en een IQ boven de 150 heb, en toch maar 420 euro in de maand te besteden heb, als bijstands-Untermensch in Amsterdam.

Maar goed - dit zijn natuurlijk allemaal weer niets meer dan mijn meningen, (behalve het zozeer verdiende laatstgenoemde feit), meningen ook die een man in mijn positie in Amsterdam geheel niet passen, want ik moet blij zijn dat ik nog leef, vergast als ik ben geweest, en zeer geloofwaardig met moord bedreigd als ik ook ben geweest, door harddrugshandelaren beschermd door B&W van Amsterdam.

De enige mensen in Amsterdam die het past illusies te hebben over menselijke waardigheid, en die er zeker van mogen zijn dat deze - en zeer! - gerespecteerd worden in Amsterdam zijn immers geheel niet mensen als ik of mijn ouders, maar verdienstelijke drugshandelaren en hun beschermers in B&W, en dát zijn dan ook de Neerlanders die er naar functie, inkomens, prestaties, pretenties en poses récht op hebben, zoals Amsterdam en Neerland immers al dekaden feitelijk bestuurd worden, ook geheel ongeacht de tekst van het Nederlands wetboek.

(Tussenwerping: Doktoren die mijn proza niet aanstaat moeten maar bedenken dat ik het schrijf met fysieke pijn, die ik, naar mijn zeer stellige mening, niet zou hebben als B&W van Amsterdam de wet had gehandhaafd, zoals hun plicht was en is. Maar ja: Het is dan ook geheel waar dat aan mij niets te verdienen valt, ook niet onder de tafel, en dat ik niet alleen armlastig en ziek ben, maar ook nog eens onpasselijk - voor bestuurders en bureaucraten - prozaïsch scherp over bestuurlijk en bureaucratisch onvermogen, wat een man in mijn positie niet past, behalve in toch niet gehandhaafde Neerlandse wetteksten, op de handhaving waarvan - inclusief extra bonussen en eindejaarsuitkeringen - alleen de leden van de Nederlandse bestuursélite recht hebben, zoals ook al dekaden blijkt, immers, voor wie maar wil zien als het jongetje dat des keizers kleren geheel doorzag.)

P.P.P.S. Omdat het om een vertrouwensrelatie gaat, en ik niet veel energie en bijna altijd pijn heb, en omdat Y mij geheel niet kent:

Ik pleeg vriendelijk en beleefd in de omgang te zijn, kan zeer welsprekend zijn, ben vrijwel niet te imponeren, heb een makkelijke omgang met mensen (tenzij ik erg moe of geïrriteerd ben) en ben nogal allergisch voor autoriteiten die doen alsof zij autoriteiten zijn terwijl ik kan zien en horen dat ik veel meer weet en kan dan zij.

En ik bedoel dit laatste niet neerbuigend, maar wel persoonlijk en op basis van ervaring, en de juiste inschatting is dat enig arts méér van medicijnen moet weten dan ik, dat mij geen enkele moeite kost te erkennen, en uiteindelijk de reden is om artsen te willen bezoeken, en dat een arts iets héél bijzonders moet zijn om ook maar in de buurt van mijn algemene filosofische, logische, wetenschappelijke en literaire kennis te komen (en medici die het eventueel gekund en gewild hadden  ontbrak het aan tijd daarvoor, ongetwijfeld) terwijl artsen die mijn ervaringen aan de UvA of boven een Amsterdams drugshol hadden eenvoudig niet bestaan. (Ook dit is weer alles veel eerder melancholisch dan triomfantalistisch, want het is eenvoudig meestal niet leuk voor mij om te gaan met mensen die (lang) niet zo makkelijk redeneren of zoveel weten als ik, en positief onleuk met dezulken die voorgeven dat wèl te kunnen maar toch niet mogelijk is, wat onder academici nog wel eens voorkomt, kan ik melden, tegen alle verbazing in.)

Overigens heb ik vrijwel nooit persoonlijke moeite met mensen die rationeel en beleefd zijn, en kan ik het gewoonlijk althans oppervlakkig goed vinden met mensen die werkelijk intelligent zijn, zoals goede artsen ook behoren te zijn (maar zoals artsen lang niet altijd zijn, in mijn ervaring, en vooral tot mijn schade). En hoewel ik persoonlijk echt trots ben, heb ik geen last van de beroepsdeformaties van vrijwel alle academici die ik gekend heb, want ik poseer niet en pleeg eenvoudig te zeggen wat ik denk, en zowel het een als het ander is zeldzaam.

Tenslotte: Ik heb, denk ik, een realistisch oordeel over wat hardwerkende huisartsen met veel patiënten mogelijk is, en over hoe Amsterdam feitelijk bestuurd wordt, en waarom, en ik weet hoe het voelt om Eenoog in het land der blinden te zijn, zowel vanwege ME (tien jaar lang niet erkend) en vanwege mijn ervaringen aan de UvA (waar ik tientallen jaren voor "fascist" en "terrorist" gescholden werd, door de would be revolutionairen van mijn generatie, die carrières maakten aan kapitalistiese universiteiten met revolutionaire valse pretenties).

En ik heb het - nogal zeldzame - voordeel voor artsen dat ik pro-wetenschap ben, daar veel van weet, en van helemaal niemand wonderen verwacht of eis.

Tjeemig! Wat een mens voor het aangaan van - zo noemt men zulks - een vertrouwensrelatie al niet schrijven kan! Hoe het zij, Y kan ongetwijfeld persoonlijke informatie over mij inwinnen bij X en bij de huisarts die haar weer voorging, die Y ongetwijfeld allebei kunnen vertellen dat ik ben zoals ik schrijf dat ik ben, en altijd bijzonder vriendelijk was, en nooit klaagde, behalve over de gemeente Amsterdam, Amsterdamse ambtenaren en bestuurders, en de prachtige Nederlandse cultuur en moraal waartussen ik moet overleven bij gebrek aan gezondheid of geld deze te mogen ontvluchten, en allebei ongetwijfeld verteld heb dat ik weet dat ook zij geen ijzer met handen kunnen breken en ook geheel niet verantwoordelijk zijn voor het menselijk onvermogen van anderen, inzonder de bestuurders van de stad en de universiteit van Amsterdam de afgelopen 30 jaar minstens.

En als de bestuurders van de stad en de universiteit van Amsterdam de afgelopen 30 jaar ook maar enigszins behoorlijke mensen zouden zijn geweest, dan zou ik geen honderdste of duizendste deel van de pijn, discriminatie, ontrechting, bedreiging en voortdurend gebrek aan alle hulp - behalve een geminimaliseerde bijstandsuitkering - gehad hebben die ik gehad heb.

Het is dus niet de schuld van mijn artsen noch van mij dat ik zo moet overleven, met zoveel pijn en moeite als dat kost, zoals ik doe:

Het is uitdrukkelijk omdat B&W van Amsterdam, uit naam van de idealen van de Februaristaking, al tientallen jaren liever harddrugshandelaren helpt dan briljante armlastige invalide zoons van Amsterdamse verzetshelden, die inderdaad géén geld heeft om protectie te kunnen kopen bij de hoge heren mafiamaten van B&W van Amsterdam. (Het is verstandig en informatief, ook over Amsterdam in het algemeen, en de afgelopen twintig jaren vol drugsmafia-moorden, de laatste link door te nemen! Dit is een gesprek met één van de hoofdverantwoordelijken, bijna twintig jaar geleden.)

(§) De bijlage zit hier niet bij, in Nederlog, maar wel onder deze link. Ook heb ik de namen van mijn artsen vervangen door letters.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail