Nederlog        

 

5 februari 2009

 

Het lijden van varkens en mensen in Neerland

 

"De kwetsbaarste wezens uit onze samenleving worden bij miljoenen gevangen, gemarteld, mishandeld, uitgebuit en afgemaakt. We kunnen en mogen niet langer werkeloos toekijken, n is de tijd om een daad te stellen. We staan voor een historisch breekpunt in de strijd voor de rechten van het dier."

- Harry Mulisch
  Elsbeth Etty
  Marianne Thieme

Het hoogst morele en nobele openingscitaat is uit het verkiezingspamflet van de PVD, en kennelijk met waarachtige meesterhand geschreven door de genoemden (*), en in ieder geval met persoonlijke waarachtige revolutionaire heldenmoed - "een historisch breekpunt" - door hen onderschreven.

In de NRC van gisteren staat hier een treffend voorbeeld van, inclusief 8 fraaie fotoos, die ik voor u geprobeerd heb te vinden op het internet, maar wat mij tot nu toe niet gelukt is.

Hoe het zij, u begrijpt al dat het deze keer om marteling, mishandeling en moord gaat, en wel van "de kwetsbaarste wezens uit onze samenleving", dus in het bijzonder varkens.

Het thema wordt, maar dan inclusief de genoemde foto's, behandeld door de NRC van gisteren onder de kop "Controverse over gasverdoving van varkens" en begint zo:

Varkens worden voor de slacht verdoofd met kooldioxide. Varkens in Nood toont videobeelden van zo'n verdoving. De politiek vraagt zich af hoe diervriendelijk dit is.

Meer in het bijzonder - marteling, mishandeling, moord op de kwetsbaarste wezens uit onze samenleving - gaat het om de volgende morele, ethische, menselijke wezensvraag:

Lijdt een varken pijn als het wild op en neer springt en naar adem hapt omdat het wordt verdoofd met gas?

De HELE Nederlandse politiek vraagt zich dit op dit moment vertwijfeld af, want

De discussie is aangezwengeld door videobeelden die de Stichting Varkens in Nood naar buiten heeft gebracht. De beelden zijn van een test bij de Universiteit van Zrich (..)

waarop u een hl zielig varkentje, eigenlijk een heus biggetje, een ware lieve Babe, een waarachtige varkens-baby of -kleuter ziet, die in 8 foto's wat rondwandelt, dan hupst en kennelijk wat krijst, en daarna omvalt met open bek (snuit, mond, aangezicht - hoe zg je dit bij een allerkwetsbaarst medewezen?), na maar liefst 32 seconden blootstelling aan CO2.

"Onaanvaardbaar", zegt Marianne Thieme van de Partij voor Dieren over het lijden van het varken en dus eist ze een verbod op deze verdovingsmethode.

Ik denk dat ik, onder enig voorbehoud, de HELE Nederlandse politiek, wellicht met uitzondering van Marianne, hierbij van hulp kan zijn, als zogenaamde ervaringsdeskundige (tevens filosoof, psycholoog en logicus, hoewel geen echt varken), want ikzelf ben vergast te Amsterdam, dankzij de uitstekende zorgen van burgemeester Ed van Thijn, de gemeentepolitie van Amsterdam o.l.v. Ernst Nordhold en zeer vele andere indertijd door mij aangesproken prominente Amsterdammers, vergast terwijl alle aangesprokenen - burgemeesters, wethouders, rechters, ombudsmannen, gemeenteraadsleden, advocaten-generaal, politie-commissarissen en overig politie-personeel en alles wat in Amsterdam ambtenaart - dit volledig onproblematisch vonden, kennelijk geheel verdiend (dan had ik maar niet moeten klagen bij de harddrugshandelaren van Ed van Thijn over geluidsoverlast, nietwaar?), en alleen maar jammer dat ik het nog na kan vertellen, wat dan inderdaad ook niet aan hun goede zorgen ligt.

Ongetwijfeld komt dit omdat ik geen varken ben, maar helaas slechts een invalide mens, die ook al niet weg kan rennen bij moorddreiging, en ongetwijfeld geeft dit alles niets voor zoiets minderwaardigs als ik evident ben te Amsterdam en in Neerland, omdat voor mij natuurlijk niet geldt wat wel voor dieren geldt, in de woorden van een Trotse Noordhollandse, die ik in juni vorig jaar citeerde:

"die arme dieren kunnen zich niet verweren, en kunnen zich geen voorstelling maken wat er met ze gebeurt. Daarom is het voor dieren ook veel erger".

Toch? Immers, ik kon me als invalide weliswaar ook niet behoorlijk verweren, maar ik kon me wel voorstellingen maken van hoe het is en voelt om in Amsterdam vergast te worden door toedoen van je harddrugs handelende huisbaas, beschermd door B&W van Amsterdam.

En dt maakt volgens mijn trotse mede-Noordhollandse een grt verschil, om tot het veel wezenlijker dierenleed terug te keren, want sprak deze hoogst morele landgenote over iemand die in een overspannen bij zijn hond van het balkon had gegooid:

"zo iemand moet maar eens gaan voelen" wat hij zo een arm dier heeft aangedaan. Hij mag ook nit meer dieren hebben, en ze moeten al z'n dieren afpakken, weet mevrouw zeker, maar eigenlijk is het 't beste als hij zelf van de derde verdieping gegooid wordt, "zodat hij 't zelf kan voelen".

Kortom en zoals u ziet... ik heb het nu over een buitengewoon groot en wezenlijk moreel en feitelijk probleem in het Nederland van nu, namelijk het onmetelijke lijden van varkens (en honden ook) - wat zeg ik: van onze waarachtige gelijkwaardige medeschepselen en wel van "de kwetsbaarste wezens uit onze samenleving"!

En ik denk - wellicht naef, maar wel heel goedwillend - dat ik hier iets kan bijdragen, al ben ikzelf geen varken, en wel omdat ik zelf zo gelukkig want zo leerzaam voor mij wl vergast ben, en er nog over kan praten (tenminste.... zolang als dat nog duurt, wat niet lang zal zijn als het aan B&W van Amsterdam ligt).

Ik sprak echter ook van "enig voorbehoud", dat namelijk in tween komt:

  • In de eerste plaats moet ik u - tot mijn grote spijt, gezien het evidente doorsnee waardebesef en de morele prioriteiten van mijn medemensen in Neerland - meedelen dat ikzelf geen varken ben, wat mij ongetwijfeld diskwalificeert in de ogen van sommigen, maar waar ikzelf toch ook niets over te zeggen had, al was het quantum pijn dat ik als varken geleden zou hebben heel waarschijnlijk minder dan ik als mens leed in Neerland. (**)

  • En in de tweede plaats moet u weten dat ik niet vergast ben door middel van kooldioxide maar door middel van koolmonoxide, al zat daar ongetwijfeld ook een quantum dioxide bij, maar dt wilde de Amsterdamse brandweer, GGD, de Bouw- en Woningdienst, B&W van Amsterdam en al wie ambtenaart in Amsterdam niet en nooit uitgezocht zien, omdat ikzelf, helaas voor mijn rechten en rechtsbescherming in Nederland, dus geen varken ben, laat staan een aanminnig biggenbabietje, van evidente grote excellentie en waarde voor Neerland.

Maar met dat voorbehoud - n uw welnemen, als u mij toestaat - heb ik hier een korte bespreking van de parallel tussen de hooggeboren big en mijn laaggeboren zelf via de acht stills die de NRC bijlevert, maar die ik helaas nog niet vond, en die een aardige parallel leveren met wat mijzelf overkwam, anno 1988:

1. na 3 seconden en 2% CO2: De big loopt kennelijk nog enigermate fris in de rondte, net als ik in september 1988, nog van niets wetende.

2. na 8 seconden en 12% CO2: De big voelt zich kennelijk wat vreemd, net als ik indertijd.

3. na 18 seonden en 45% CO2: Het lieve diertje heeft kennelijk problemen, net als ik indertijd, die me plotseling nogal beroerd ging voelen: duizelig, misselijk, tot flauwvallen geneigd.

4. na 21 seconden en 54% CO2: Het schattige biggenkindje schreeuwt kennelijk om z'n moeder, en ik riep indertijd om mijn buurvrouw, omdat ik me plotseling zo beroerd voelde en ook en vooral alsof ik flauw of bewusteloos zou gaan vallen.

5-7: na in totaal 28 seconden en 66% CO2: Het allerliefste diertje valt om, met de pootjes omhoog, ook weer net als ik indertijd, zij het na iets meer tijd, namelijk in de orde van een paar minuten.

8: na 32 seconden en 71% CO2: Het biggenschatje ligt op de grond met het bekje (mondje?) open, kennelijk op apegapen, net als ik indertijd, met mijn buurvrouw bovenop me, bijna overgeleverd aan "the cure for all diseases" (***), alles dankzij de liefdevolle minnaar van de harddrugshandel drs. Ed van Thijn en zijn zeer loyale vergassende ambtenaren.

U ziet ondertussen hoe gruwelijk het lijden van ons arme lieve biggetje geweest kn zijn, al zal het lieve diertje er heel weinig van begrepen hebben, trouwens alweer net als ik toen het mij gebeurde, hoewel niet daarna, want ik overleefde het net, ook hierin weer net als de big in de foto's die ik niet kon vinden, en ik kon het, geheel anders dan dit roze schatje van Marianne, wl navertellen, doch niet tot enige vreugde, begrip of instemming van enig Neerlands politicus, de afgelopen twintig jaar.

Gelukkig kan Marianne Thieme voor de meest kwetsbare wezens van - let wel, lezer: - Onze Samenleving spreken, en God zij gedankt en geprezen doen zij en haren dat hgst objectief:

Varkens in Nood stelt dat controle op het lijden van de dieren onmogelijk is (..) omdat de verdoving plaats heeft in afgesloten ruimtes die geen ramen hebben en waarin geen camera's zijn genstalleerd. (****)

U begrijpt natuurlijk op dit punt: Nt als in Auschwitz! Ok geen ramen en geen camera's! En daar betrof het toch wel bijna "de kwetsbaarste wezens uit onze samenleving", nietwaar? Of is dit oneerbiedig jegens J.J. Voskuil, de nobele oprichter van de Stichting Varkens in Nood, die volgens zijn goede vriendin Elsbeth over de meeste Neerlanders geheel nders dacht dan over de meeste varkens:

"Kwam hij een mens in het land tegen dan heette het al snel:
  "Hij heeft een fel, fascistisch  
  gezicht en draagt een oranje
  trui met een open kraag.""
(J.J. Voskuil, over "de" Nederlandse medemens, volgens Elsbeth Etty)

Maar gelukkig voor mij - hoewel ik de Neerlandse en Voskuilse perfectie mis varken te zijn - waren er bij mij weliswaar ook geen camera's, maar dankzij de goede zorg van B&W en de Neerlandse wetgeving, toch wel ramen (en ook inpandige harddrugshandelaren met moorddreigingen en burgemeesterlijke vergunning tot illegale handel) in de Amsterdamse armzalige krotwoning waar ik maar moest zien te overleven, als niet-erkende invalide, die toen ook nog niet eens wist van de naam van de ziekte waaraan hij toen al 10 jaar leed, zonder enige hulp of erkenning, omdat er uit hem immers gn goed spek valt te maken, en die trouwens ook gn Stichting Varkens in Nood had om bij te klagen en als gezegd ook al enige perfecties mist.

Ik hp dus maar dat wat ik nu ga zeggen Marianne en Elsbeth en ook wijlen de hoogstgeniale Voskuil niet l te zeer ontrieft, maar als ervaringsdeskundige, hoewel niet geheel van de perfectie van een varken in Ons Moderne Neerland, en hoewel ook niet vergast door CO2, maar door een mengsel van CO2 en CO1 waarin CO1 waarschijnlijk overwoog, is het tch (meen ik, met zulke relevante tegenwoordig zeldzame ervaringskennis) mijn wetenschappelijke, morele en - als ik het mg zeggen - dierlijke plicht met u te delen dat, althans voor dit ondertekenende menselijke zwijn, en met het gezegde mengsel, waarachtige vergassing gn fysieke pijn deed.

Het was wel beangstigend voor mij, net als voor boven opgevoerde inzielig biggetje, maar u moet maar denken dat dit niet echt lang duurde, want ook ik donderde hl snel om, en zelfs zonder pijn, en dit werd ook pas echt serieus voor mij toen B&W weigerde enig antwoord te geven op mijn klachten, en de Bouw- en Wonindienst-advocaten mij lachend lieten weten dat ik een leugenaar was, en heel bestuurlijk Amsterdam gn onderzoek wilde instellen bij iets zo minderwaardigs als ik, die immers door de bermenschen die ambtenaar zijn in Amsterdam voor leugenaar wordt uitgemaakt en die zelf niet eens ambtenaar of BN'er is, en natuurlijk k omdat het voor iemand als ik vl minder geeft dan voor een heel jeugdig en heel schattig biggetje, want ik was toen allang mijn eerste jeugd voorbij, en heb bovendien de grote handicap wl te begrijpen wat er met me gebeurd was, dat natuurlijk een groot verschil maakt, en de zaak - althans volgens vele Noordhollandse dierenliefhebbers inclusief het gehele bestuur van Amsterdam - uiteraard zr veel minder serieus maakt (c.q. eigenlijk heel wenselijk, want niets menselijks is de ware Noordhollander vreemd!)

Ik wil dus maar zeggen of vragen, o beminde mede-Neerlanders, ook gezien jullie miljoenvoudige gekoesterde zo nobele morele prioriteiten en de grote menselijkheid en diervriendelijkheid in het doorsnee Neerlandse gemoed:

  • Zou het niet moreel en menselijk vl beter zijn om biggen te vergassen met koolmonoxide en ze daarvr een woning mt ramen n camera's in Amsterdam aan te bieden, zodat ze wat meer kunnen genieten van hun leven?

Marianne Thieme, Elsbeth Etty en Harry Mulisch vinden dit ongetwijfeld ook, en dat zijn zeer eerbiedwaardige mensen, met een buitengewoon groot moreel besef, in de laatste twee gevallen al reeds sinds veertig integere morele jaren.

Immers, het gaat om De Centrale Norm En Waarde waar Onze Samen(!)leving, smen met elkaar, om draait c.q. behoort te draaien, volgens genoemde drie denkers van wereldformaat:

"De kwetsbaarste wezens uit onze samenleving worden bij miljoenen gevangen, gemarteld, mishandeld, uitgebuit en afgemaakt. We kunnen en mogen niet langer werkeloos toekijken, n is de tijd om een daad te stellen. We staan voor een historisch breekpunt in de strijd voor de rechten van het dier."

Ik dank u dus voor uw medeleven met deze "kwetsbaarste wezens uit onze samenleving", mede (en vooral) namens burgemeester Cohen, wethouder Asscher en ex-wethouder en tegenwoordige "kanjer" Rob Oudkerk, die u vast alledrie in koor zullen willen toezingen dat ondergetekende, in hun ogen, zowel menselijkerwijs als dierlijkerwijs, nog niet de prijs van een karbonaadje waard is, uit soja natuurlijk, want gezegde heren zijn voorbeeldig moreel, en vrijwel zeker sympathisant en donateur van de Stichting Varkens in Nood, vanwege hun uiterst menselijke normen, waarden, prioriteiten en hun boven iedere redelijke twijfel verheven diepmenselijke integriteit. (*****)


P.S. Het is een schnde, lezer, dat enig Neerlander de brutale moed heeft z te schrijven over integere Amsterdamse bestuurders! Toch?

Ik bedoel: Al die bestuurlijke medemensen bedoelen het toch vreselijk goed? Zeggen ze immers zo vaak zelf, met trots, voor camera's? Wat kn een integer Amterdams bestuurder of ambtenaar immers doen aan enige vergassing van enig Amsterdammer? Of enige moorddreiging door harddrugshandelaren, zeker die met vergunning van de burgemeester? Er berust toch geen enkele morele plicht op enig Amsterdams ambtenaar of bestuurder om in enig opzicht beter (ongelijkwaardig) te zijn aan enig mens, inzonder veel verdienende en betalende drugshandelaren?

(*) Dit is immers evident moreel allerhoogstwaardig meesterlijk Nederlands van evident stylistich en moreel allerbegaafdst niveau, dus volledig aansluitend bij de Mulischiaanse en Ettysche niveaus?

(**) U moet hierbij echter bedenken dat, nders dan Neerlandse varkentjes, volgens mijn mafia-meesterlijke zegslieden bij de Bestuursdienst n bij de DWI-Amsterdam

"Ieder Nederlander voor zijn eigen schade opdraait",

zodat ik dus maar invalide en nog maar slechts 2 dekaden in pijn moet opdraaien voor mijn schade vanwege de schade van Van Thijn's harddrugshandelaren en aan de tere Van Thijnse ziel - toch wel bijna zo gevoelig als die van een waarachtig zwijn, als u mij de vrijheid excuseert - die mijn onmenselijk gruwelproza niet kon, wilde noch hoefde te dragen, ook niet van alle Nationale en Amsterdamse Ombudsmannen sindsdien, die ook allemaal zr integere mensen zijn, en vast ook allemaal Mill kennen, over de relatieve plezieren van een varken en van Socrates, die zo neerbuigend en ongelijkwaardig over ons eerste van deze twee medeschepselen is.

(***) Voor wie minder op de hoogte is van Engelse zegswijzen: "Death is the cure of all diseases." Of volledig - en u ziet de morele lering ongetwijfeld, voor mij: "We all labour against our own cure, for death is the cure of all diseases." (Sir Thomas Browne).

(****) Aangezien ik een logische geest heb spel ik het maar uit: Mevrouw Thieme (en Etty en Mulisch) zijn z geniaal en moreel - dialekties ook! - dat zij wten dat een varken lijdt als zij wten dat zij dat onmogelijk kunnen weten. Daarvoor moet je echt dialekties of theologisch geschoold voor zijn, als de genoemden Neerlandse morele helden, doch niet schrijver dezes.

(*****) Uiteraard - zie de voorgaande noot - is het volledig onmogelijk, ja volstrekt ondnkbaar, dat drie denkers van het niveau als de genoemden in die noot ooit enige morele prioriteit of norm verkeerd zouden knnen zien, bijvoorbeeld over wat "de kwetsbaarste wezens uit nze samenleving" zouden zijn of waar een menselijke samenleving om draait.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail