Nederlog        

 

24 januari 2009

 

De hulpverlener als zorguitvreter + 2 citaten


 



Vorig jaar begon ik met het stukje "Typisch Nederlands: Dertig jaar ziek, dertig jaar geen hulp".

Ik had het dit jaar kunnen herhalen, met "Eenendertig", maar volsta met de link, ook omdat het relevant is voor wat volgt - en nee: ik heb nog steeds geen bed, nog steeds geen wasmachine, uiteraard geen antwoord van de SD-DWI, waar mijn "Klantmanager" "met vakantie" is, maar word nu bestookt met formulieren vanwege een Nancy La Reine Roemer (onverzonnen), die blijkens officieel briefpapier "Teammanager Voorzieningen" (onverzonnen) is. (*)

Ik wil maar zeggen: Alles waar ik "menselijkerwijs" mee te maken krijg in bureaucratenland heet tegenwoordig "manager" of noemt zich zo (zoals ook de BLO's al dekaden "colleges" heten, en zelfs kleuters, vond ik al meer dan vijftien jaar geleden uit, tegenwoordig "tentamens doen") en niemand daarvan werkt kennelijk, al dertig jaar niet, en ze doen dat de afgelopen tien jaar allemaal bovendien in blijde afwachting van hun gigantische managements-vertrekbonus.

Het staat in de krant, want de NRC van heden heeft deel 1 van een 2-delige serie "Goudomrand onderpresteren met publiek geld" met als onderkop "Verdubbeling van topinkomens ambtenaren en semiambtenaren volledig terug te voeren op zorgsector".

Die onderkop waag ik te betwijfelen, gezien wat ik zelf bijvoorbeeld van de onderwijsbureaucratie weet, maar het is een aardig en informatief stuk, dat met de volgende inleiding begint

Ruim 2.000 ambtenaren verdienden in 2007 meer dan een ministerssalaris. De helft van hen komt uit de zorg. "Hun beloningscode is een wassen neus."

Dat ministerssalaris is 169.000 euro.

Onder hen een directeur van het ROC Friesland College die een vertrekpremie kreeg van 2,5 ton "omdat er verschil van inzicht was over de invulling van zijn functie" en er "anders meer aan wachtgeld had moeten worden betaald".

Ik vermoed dat dit laatste een heel schunnige leugen is, maar daarover zometeen.

Onder hen ook een communicatiemedewerker van Waterschapsbedrijf Limburg, die door een reorganisatie weg moest. Zij kreeg 240.000 euro mee "om een mooie start te maken met een eigen bedrijf", vertelt een woordvoerder.

Uit belastinggeld, natuurlijk. De woordvoerder voegt toe

"Met een jarenlange sociale uitkering was de belastingbetaler duurder uit geweest."

De woordvoerende communicatiemedewerker voor zijn ex-collega liegt alsof het gedrukt staat:

  1. Het is een brutale leugen die helemaal nergens op gebaseerd is, anders dan leugen, brutaliteit en speculatie.

  2. Volgens de wet heeft iemand recht op een sociale uitkering, en dergelijke woordvoerders claimen dat recht ongetwijfeld.

  3. Zodat de betreffende gewoon een cadeautje heeft gekregen, naar men mag aannemen vanwege eerder veelvuldig bloemrijk liegen voor de eigen collega's die van de belasting parasiteerden.

Niet alleen dat:

ook bestuurders die slecht presteren, worden ruim beloond.

Zo komt het hoogste inkomen voor rekening van Amsterdam thuiszorg: 918.654 euro [2 miljoen 21 duizend achtendertig eertijdse florijnen maar - MM]. Terwijl de thuiszorg op de rand van faillisement stond en ruim veertig werknemers moest ontslaan, kreeg oud-directeur Gerard Tanke 650.000 euro mee [1 miljoen 430 duizend florijnen - MM].

Dit betreft één en dezelfde persoon; het betreft hetzelfde bedrijf dat mij, mijn broer en mijn moeder oplichtte in verband met medische hulp voor de laatste te geven, die wel beloofd maar niet verstrekt werd, en waar dit dievenbedrijf jarenlang weigerde op klachten te reageren (en toen meldde dat "het nu te lang geleden is"); én het is hetzelfde bedrijf dat mij telefonisch herhaaldelijk meedeelde dat ik geen recht heb op thuiszorg omdat - lang nadat het erkend was door de World Health Organization:

"Wij geloven niet in M.E. en daarom krijgt u geen thuiszorg".

Die heb ik nog steeds niet, zo min als een wasmachine of bed (resp. sinds 1993 en 2000), en mijn totale besteedbaar maandinkomen is deze maand 426 euro 10, na inhouding van vaste lasten.

Tanke is niet de enige. De drie bestuurders van het Amphia-ziekenhuis in Breda vetrokken, toen het ziekenhuis in financiële problemen was geraakt, met een kleine anderhalf miljoen euro belastinggeld, waarvan 549.000 euro ontslagvergunning.

Bij Mediant in Overijssel - geestelijke gezondheidszorg - ontvingen de bestuursvoorzitter en medebestuurslid bij vertrek respectievelijk 522.300 en 489.186 euro, inclusief vertrekpremie. Ze moesten in juni weg nadat de raad van toezicht het vertrouwen in hen had opgezegd. De instelling had haar opleidingsbevoegdheid verloren en er dreigden grote financiële problemen.

Er staat nog meer dergelijk fraais in het NRC-artikel, maar persoonlijk word ik hier erg misselijk van: De zwijnen aan de macht!

Het is pure diefstal van gemeenschapsgeld, en gebeurt al sinds dekaden, al zijn de krankzinnige salarissen van de laatste 15 jaren, nadat de (semi-)bureaucratische zwijnen een hondsbrutale leugen doorgedrukt hadden die ik met nog een citaat laat zien:

Edwin Velzel is bestuursvoorzitter van verzekeraar Uvit. Hij verdiende in 2007 meer dan drie ministerssalarissen. Om precies te zijn: 611.000 euro, inclusief pensioenopbouw. Woordvoerder Mark van der Wolf spreekt van een marktconforme beloning. "Wij staan op plaats 25 van de grootste bedrijven van Nederland, tussen KLM, BAM Groep en Essent. (**) Kijk je naar de verantwoordelijkheden van onze bestuurders, dan betalen wij geen topsalarissen." De bestuurder van Uvit ontving bijna twee keer zoveel als collega's. Roger van Boxtel, topman bij Menzis, kreeg 361.579 euro. De bestuursvoorzitter van CZ, Mike Leers, incasseerde 380.000 euro.

Ziet u: "Marktwerking"!  Wat verderop:

Of Velzel voor minder dan de helft van zijn jaarsalaris de organisatie wil leiden? Zijn woordvoerder weet het niet. "Hij werkt hier al heel lang. Maar als we dit soort bedragen niet betalen, dan komen ze niet of houden we ze niet."

Ziet u alweer: "Marktwerking"!

Wat een tuig! Maar goed - ik beloofde u twee citaten in mijn titel, en ze zijn allebei scherp en allebei naar mijn beste weten letterlijk waar, en er zit zo'n 500 jaar tussen hun formuleringen.

Hier is Boétie, sprekend van het ras van Tankers, Velzels etc.:

"En al zal men het niet zo gauw geloven: Toch is het waar: het zijn altijd maar vier of vijf mensen die de tiran staande houden, vier of vijf man die het hele land in horigheid houden. Altijd is het zo geweest dat vijf of zes mensen de aandacht van de tiran hebben, die uit zichzelf naar hem zijn toegegaan of die hij heeft laten komen om medeplichtig te zijn aan zijn wreedheid, de gabbers bij zijn pleziertjes, de pooiers van zijn wellusten en de deelgenoten van de buit van zijn plunderingen. (...)
   Die zes hebben zeshonderd anderen onder zich die meeprofiteren. En de zeshonderd zijn voor hen hetzelfde was de zes zijn voor de tiran.
   Deze zeshonderd hebben zesduizend anderen onder zich, die ze in staatsdienst hebben verheven en aan wie het bestuur van provincies of het beheer van de duiten hebben gegeven, opdat zij de handlangers van hun hebzucht en wreedheid zijn(...)"

Voor meer zie Leeslijstje Cohen - Boétie. Maar zo was het en zo is het, en dit ras van geboren bestuurlijke uitvreters is zelf-perpetuerend en zelf-selecterend, trouwens ook naar eigen normen zelf-regulerend, en één van mijn redenen mijn Bureaucracy-plan op te stellen.

En hier ben ik, op basis van dertig jaar ervaringen met het moderne Neerlandse ras van hulpverleners, dat kennelijk komt uit een zelf-perpetuerende en zelf-selecterende van geboren lakeien van de zo  übermenschlich gesalarieerde Tankes, Velzels etc.:

Hulpverlener: (genus Neerlandicus): Gewoonlijk intellectueel en/of moreel gehandicapte, die zich op mensen die zich niet verweren kunnen werpt om deze weerlozen, tegen een extra-hoog salaris vanwege beweerde menselijkheid en moraal, te voorzien van eindeloze doses burocratische, politieke of religieuze propaganda, zogenaamd in het belang van de zogenaamd geholpenen.

De Wet van De Hulpverlener luidt: De hulpverlener bestaat om hulp te verlenen, aan zichzelf en zijn/haar collegaas, op kosten van degenen die hulp wordt verleend. Er is geen vorm van menselijke misère die niet tot groot voordeel van talloos veel hulpverleners gebruikt kan worden om talloos veel hulpverleners hulp te verlenen en te verrijken.

De mensensoort 'professionele hulpverlener' (in het Neerlandse) wordt vooral bemand en bevrouwd door intellectueel en moreel gehandicapten die niet in staat zijn tot enige zelfstandige intellectuele of artistieke carrière, en het aan moed ontbreekt om zichzelf te verrijken als drugshandelaar of corrupte burocraat of bestuurder.

Het doel en de taak van de professionele hulpverlener is een eeuwigdurende functie als hulpverlener in een zo hoog mogelijke, bij voorkeur ambtelijke, salarisschaal (met vrij reizen naar derde wereldlanden met een subtropisch klimaat), een zo hoog mogelijk pensioen, en een lintje na vijfentwintig jaar zelfverrijking vanwege bewezen moraliteit en menselijkheid.

Een moderne professionele hulpverlener kan herkend worden aan houding en taalgebruik: De houding is die van de kleuterjuf voor debielen, die met een opgeverfde glimlach naast de debieltjes hurkt om ze in Jip en Janneke taal de laatste officiële propaganda in de oren te toeteren, tegen een uurloon dat een veelvoud is van het uurloon van de geholpene; het taalgebruik is immer de laatste variant van het Politiek Correcte Ideologisch Idioom dat de regering, burgemeester of deelraad tot Norm en Waarde van Nu hebben bepaald.

De enige behoorlijke mensen die ik in de Nederlandse hulpverlening heb ontmoet, in eenendertig jaar ervaring met deze kaste van uitvreters, oplichters, bedriegers, parasieten en leugenaars - het spijt me: ik spreek de strikte waarheid van eenendertig bittere jaren én ik heb de voortdurende pijn die ik daardoor heb, in Neerland - zijn een handvol artsen en hun medewerkers, dus inderdaad ook geen gezondheids-bureaucraten.

Het is om deze en dergelijke redenen dat ik zo stellig ben over mijn gissing dat het een bijzonder soort mensen is - de slechtsten, de schofterigsten, de makkelijkst liegenden, de vanzelfsprekendst parasiterenden, tevens zowel moreel als intellectueel als artistiek zo volkomen evident de (vaak verreweg (***)) meest talentlozen, de grauwsten, de achterlijksten  - die zich in Nederland meester hebben gemaakt van de ambtenarij, van de semi-ambtenarij, van de hulpverlening, van de eertijdse nutsinstellingen (gas, electriciteit, water, vervoer), van de NGO's en van de semipublieke organisaties.

Ik heb deze persoonlijkheden en hun gewillige uitvoerders nu eenendertig jaar meegemaakt, en het is nogmaals het geboren of getogen morele en intellectuele menselijk tuig dat zich in die jaren en de tien daaraan voorafgaande omhoog gevochten hebben in de bestuurlijke baantjes, op de golven van algehele nivellering en demokratisering, in tijden dat "alles kan" en "alles mag" en "alles relatief" was - behalve inkomens dan, waar het om ging.

En het spijt me voor u als u dat anders ziet, wat inderdaad heel goed mogelijk is, en redelijkerwijs aanzienlijk waarschijnlijker dan niet zo is - maar het GROTE praktische en menselijke verschil tussen u en mij is dat ik daar al eenendertig jaar mee te maken heb, al eenendertig jaar nergens en van niemand hulp kan vinden (wel "hulp", als boven omschreven) in dit bijna rijkste land ter wereld, en toch niet over mijzelf kan zeggen dat ik dom, achterlijk, slecht schrijvend, slecht argumenterend, onvermogend, ongeïnformeerd of niet handig genoeg in de menselijke omgang ben, of te laf, te bang, of te bleu ben om mijn papieren rechten te proberen geldend te maken.

Dat is namelijk allemaal niet zo, en tòch is er voor mij in dit land al eenendertig jaar geen hulp - en daarom is het wel zo dat ik meen wat ik zeg: het geboren of getogen morele en intellectuele menselijke tuig heeft zich de afgelopen dekaden meester gemaakt van de meeste Nederlandse bestuursfuncties, onder andere omdat werkelijk begaafden daar geen belangstelling voor hebben, aangezien ze zelf véél beter kunnen en willen dan de voor een normale bureaucratische of bestuurs-functie benodigde zeer geringe menselijkheid (die vaak trouwens ook vereist is om deze functie uit te kunnen en willen oefenen, zoals dat feitelijk gebeurt).

Ik kan het anders niet behoorlijk rationeel verklaren (****), eenvoudig vanwege de zéér vele geheel gratuite c.q. evident sadistische schofterigheden die het ambtelijk, bestuurlijk en hulpverlenerstuig zich tegen mij konden verwaardigen, menende dat ik me toch niet kan verweren, en dat zij in ieder geval boven iedere redelijke mogelijkheid van vervolging staan - en dat laatste is helaas ook feitelijk waar, want om te beginnen is het tuig meestal functioneel anoniem, en sowieso zijn ze zelf in bezit van al mijn persoonlijke gegevens, en weet ik zelden meer van hen dan dat ze tot de grootste schoften en leugenaars behoren die ik ooit meegemaakt heb.

Mocht u het anders zien - wat nogmaals waarschijnlijker is dan niet voor wie mijn rijkheid aan ervaringen en twintig jaren pijn niet heeft - dan komt dat omdat u niet eenendertig jaar bent overgeleverd geweest aan het bureaucratisch en bestuurlijk Nedertuig waar ik van spreek, terwijl ikzelf toch een uitstekend verstand heb, en de moed heb het te gebruiken en de waarheid te spreken, ook met een niet-erkende invaliditeit en met voortdurende pijn en moeheid.

Het heeft me de doorsnee-mens en wat daaronder ligt, waar ikzelf niet uit geboren en niet door ben opgevoed, leren kennen in eenendertig jaar zoals andere deze de doorsnee-mens leerden kennen in een concentratie-kamp, in minder tijd en met nog meer wreedheid en pijn:

Ik geloof werkelijk dat beestmensen bestaan; dat dit voor het grootste deel teruggaat op hun gebrek aan enige werkelijke menselijke begaafdheid, enig talent, van enig belang, gecombineerd met de kans om straffeloos macht uit te oefenen; dat dit - degenen die ik in die eenendertig jaren heb leren kennen als de modale bureaucraat en bestuurder in tegenwoordig Neerland - dezelfde soort mensen zijn die, als ze de kans krijgen, concentratiekampen inrichten, bewaken, en exploiteren, eenvoudig omdat dit voor hun soort vanzelf spreekt; en overigens dat er geen behoorlijke menselijke maatschappij mogelijk is met bureaucratische instituties die er als het ware voor gemaakt zijn om precies deze menselijke ondersoort te "faciliteren".

Maar ja.


P.S. Wat is ertegen te doen? Zie het Bureaucracy-plan: Deze kaste moet opgeheven en afgeschaft worden door het soort instituties waarin ze gedijen, groeien, ontstaan, parasiteren, en zich verrijken als levenslange gewillige slaven en uitvoerders van de feitelijke machthebbers af te schaffen. En trouwens niet alleen in Nederland.

(*) Ik ga er nu vanuit - ook gezien de burgemeesterlijke brief van 2008 - dat dit een open uitnodiging is tot wéér een SM-spelletje met ambtenaren, die daar in mijn ervaring zéér van houden, als geboren minderwaardigen die hun minderwaardigheid hebben gebruikt om bureacraat te worden. (Ik spreek als briljant psycholoog, als "begenadigd mathematisch logicus", en als iemand waarvan de ambtenarij en bestuur van de gemeente Amsterdam WEET dat ik al 20 jaren pijn lijd door HUN welbewuste opzettelijke misdadigheid.)

(**) Merk op: Twee of drie semi-publieke corpora, gedragen door belastinggeld, werkzaam met rijkssteun.

(***) Het is ook niet voor niets dat dit zo vreselijk vaak uiterlijk zulke lelijke, kleine, en/of vervette, wanstaltige types zijn, en dat ze in de persoonlijke omgang zo bijzonder vaak een combinatie van hoogdravende half-onderkende onwelsprekendheid paren aan gruwelijke  omgangsvormen, grote houterigheid, en totaal onvermogen tot enige groothartige menselijkheid, zelfs al was het puur vertoon.

(****) En u hoeft hier niet aan mij te denken, maar gewoon aan hoe - bijvoorbeeld - tegenwoordig bejaarden in zorginstellingen "geholpen" worden door moderne Neerlandse hulpverleners: Alsof het vee is.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail