+
 

     Nederlog        

 

15 januari 2009

 

Over de "war on terror": eindelijk enig gezond verstand


 

 
We must respond to terrorism by championing the rule of law, not subordinating it, for it is the cornerstone of the democratic society. We must uphold our commitments to human rights and civil liberties at home and abroad. That is surely the lesson of Guantánamo and it is why we welcome President-elect Obama's commitment to close it.

   David Milliband

Enigszins in vervolg op gisteren, dat over Guantánamo ging, en ook in vervolg op eerdere stukjes die ik de afgelopen jaren over terrorisme schreef - u vindt aan het eind een selectie, met links - kan ik u tot mijn vreugde melden eindelijk eens wat zinnigs gelezen te hebben over de "war on terror" van een Europees politiek leider.

Zie het citaat waarmee ik opende, waar ik het geheel mee eens ben, en dat niet zo moeilijk behoort in te zien te zijn voor intelligente mensen van goede wil, en waarvan het hoopgevende vooral de schrijver is, die niet zomaar iemand is, want hij is de Engelse minister van Buitenlandse Zaken.

Voor wie het interesseert is hier de link naar mijn bron, waarover ik leerde uit de NRC van vandaag, die er ook een aardig stuk van hun correspondent over heeft, onder de kop " Oorlog tegen terreur was 'verkeerd en misleidend' ", en wel naar de Engelse The Guardian

Maar ik citeer nog het een en ander, want ik vind het wel leuk gelijk te krijgen, en ik vind het gestelde belangrijk en zinnig:

Seven years on from 9/11 it is clear that we need to take a fundamental look at our efforts to prevent extremism and its terrible offspring, terrorist violence. Since 9/11, the notion of a "war on terror" has defined the terrain. The phrase had some merit: it captured the gravity of the threats, the need for solidarity, and the need to respond urgently - where necessary, with force. But ultimately, the notion is misleading and mistaken. The issue is not whether we need to attack the use of terror at its roots, with all the tools available. We must. The question is how.

Juist - maar het is nogal droevig dat dit toch tamelijk vanzelfsprekende inzicht (zie mijn "Over terrorisme" van ... oktober 2005, dat tamelijk lang maar zinnig en historisch geïnformeerd is) zo'n acht jaar kost om door te dringen tot Westerse politieke leiders.

En overigens is de "merit" van een frase als "war on terror" toch vooral dezelfde als van een frase als "weapons of mass destruction", althans zoals deze frases gebruikt werden: Het deugt als spindoctoring; het deugt als propaganda-frase - maar als analyse, ideaal, of politiek doel is het belachelijk en kwalijk.

Wat verderop zegt Milliband:

The more we lump terrorist groups together and draw the battle lines as a simple binary struggle between moderates and extremists, or good and evil, the more we play into the hands of those seeking to unify groups with little in common.

Juist, en onder andere omdat het ingewikkelde problemen verbaal simplificeert tot verbale oorlogs-heroïek en propaganda, waar zeker geen reden is tot je zelf in een minderheid met je rug tegen de muur op leven en dood vecht, en ik bedoel letterlijk, niet propaganda-figuurlijk.

The "war on terror" also implied that the correct response was primarily military. But as General Petraeus said to me and others in Iraq, the coalition there could not kill its way out of the problems of insurgency and civil strife.

Inderdaad - en laat ik ook opmerken dat dit wél mogelijk is, met atoomwapens bijvoorbeeld, maar niet is wat een beschaafde samenleving doet of zelfs maar overweegt, afgezien van werkelijk gevaar dat de hele menselijke beschaving ten onder gaat. (En zie Over terrorisme voor wat achtergrond-overwegingen, op historische grondslag.)

En hier is de laatste alinea van Milliband's (niet lange) stuk:

The call for a "war on terror" was a call to arms, an attempt to build solidarity for a fight against a single shared enemy. But the foundation for solidarity between peoples and nations should be based not on who we are against, but on the idea of who we are and the values we share. Terrorists succeed when they render countries fearful and vindictive; when they sow division and animosity; when they force countries to respond with violence and repression. The best response is to refuse to be cowed.

Juist. (*)

Hier is het beloofde lijstje van stukjes van mij i.v.m. het terrorisme, op volgorde van datum:

2005

Staatsterrorisme
Over terrorisme
Terrorisme

2006

Staatsterrorisme in de VS
Staatsterrorisme in Nederland

De Afghaanse denkfout
Engelse haters van haters van haat
Over tolerantie en respect
Quis custodiet ipse custodies?

"Het eerste slachtoffer van iedere oorlog..."
Tegen wetgeving van verplichte gevoelens of gedachtes
De kant en klare infra-structuur voor een totalitaire staat
Verzetsstrijders als terroristen
Crises
Terrorisme
Terrorisme-, samenzwerings- en komplot-denken
Der Untergang des Abendlandes


2007

Achtergrond-literatuur inzake Rumsfeld en Bush Jr.
Over tolerantie
De gruwelijke hondenplaag te Irak

2008

Tortuur van vreemdelingen
Een wijs man over "Het Terrorisme"
Over politiek

Er is meer maar het bovenstaande lijkt me genoeg, en ik hoop dat met het aantreden van de regering Obama er eens een wat verstandiger, zinniger, rationeler en redelijker Westerse politiek gevoerd wordt, zoals ik ook hoop dat de maatregelen die ondertussen tegen het terrorisme getroffen zijn - zie o.a. Quis custodiet ipse custodies? en Over terrorisme - voor het grootste deel en snel teruggedraaid worden.

Het gaat tenslotte om de beschaving.


P.S. Nog iets in dit verband dat me verheugt, dat ik op de BBC hoorde: Een Amerikaanse rechter - Sue Crawford, als ik me goed herinner - heeft besloten een terreur-verdachte niet te vervolgen omdat hij, volgens de criteria die zij leerde in haar opleiding gemarteld is. Zó hoort dat, in een behoorlijke rechtsstaat, want deze is niet te verenigen met marteling van gevangenen.

(*) Nog een opmerking in dit verband, namelijk over de media: Het zou een héél grote vooruitgang zijn als serieus politiek nieuws niet meer opgeleukt wordt met dreigende achtergrondmuziekjes of andere infotainment-technieken. (Tot mijn verbazing en ergernis doet zelfs de BBC dat af en toe, maar nee: Serieuze dingen moet je serieus bespreken en weergeven, althans in serieus bedoelde nieuwsprogrammaas. En er komt echt geen betere maatschappij door aldoor maar weer af te dalen, in taalgebruik, in leukigheid, in attentie-spanne, naar het niveau van de domsten, al is dit de meerderheid van de kiezers. Zelfs de domme meerderheid heeft daar namelijk geen werkelijk belang bij - en het maakt het alleen makkelijker ze voor het karretje van politieke publieksmenners te spannen.)

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail