Nederlog        

 

16 augustus 2008

                                                                 

Linkse aksievoerders als Wijnand

 

 

Er is al een paar dagen flink wat media-stennis over Wijnand de Vijand a.k.a. Duyvendak de Politieke Inbreker. Ik neem aan dat u enigszins van de zaak op de hoogte bent, zodat ik niet veel hoef uit te leggen.

Ik zal hieronder uit het artikel 'Veranderde tijden' in de NRC-bijlage Zaterdag&cetera van vandaag citeren, maar hier is alvast de korte samenvatting van het gebeurde waarmee dat artikel begint, zodat u weet waar het om gaat:

Wijnand Duyvendak stal documenten op een ministerie, onthulde dat zelf en moest opstappen als parlementariër van GroenLinks.

En voor verder goed begrip:

Een en ander - de inbraak; de publicatie van de documenten; de bedreigingen van minstens één ambtenaar als gevolg daarvan daarna - speelde allemaal rond 1985 en zijn feitelijk verjaard, terwijl Duyvendak van de bedreigingen van de ambtenaar indertijd nu zegt toen niets geweten te hebben.

Wel... ik vermoed dat ik het gebeurde anders zie dan de meesten, omdat ikzelf véél met Linkse Aksievoerders van mijn generatie aan de UvA te stellen had (die mij voor "fascist" en "terrorist" uitmaakten omdat ik een tegenstander van gepolitiseerd universitair onderwijs was en een studentenbeweging had opgericht die tegen de Asva was), terwijl het ironisch noodlot wil dat ikzelf stam uit een familie van échte - en geen valse, hypocriete, poserende feitelijk carriére-makende - linkse actievoerders en ik mijzelf bekeerd had tot wetenschappelijk realisme als filosofie en tot de wetenschap als beste manier voor intelligente mensen om de wereld te verbeteren op mijn 20ste, begin 1971, heel welbewust en beargumenteerd ook, want ik had daar toen al behoorlijk lang over nagedacht.

Hier zijn om te beginnen - vanwege mijn ongewone perspectief, dat ik voor degenen die ervan willen weten neergeschreven heb - wat links naar eerdere Nederlogstukken, en wel naar de aanvangen van maar liefst vijf series behoorlijk leerzame stukjes - want u vindt dit immers op de website van "een kenner", zoals dat heet.

Kijkt u maar:

De korte samenvatting over de Nederlandse Linkse Aksievoerders van ca. mijn generatie - nu allemaal tussen de 45 en de 70 - gaf ik u al:

In mijn ogen waren het bijna allemaal valse, hypocriete, poserende feitelijk carriére-makende lieden, die dat ook heel goed wisten, ongeveer zoals de grote meerderheid van de andere socialistische gewillige apparatsjiks-cum-carrièremakers in andere linkse bewegingen dat waren en heel goed wisten - en zie Weber.

Het geval wil dat ik dit zometeen met wat treffende  citaten kan illustreren, die geheel overeenstemmen met mijn eigen herinneringen.

En ik begrijp overigens dat mijn mening voor de Van Poelgeesten, Duyvendaks, Brouwers, Ettys, Cohens en dergelijken wat moeilijk ligt,  omdat ik niet alleen van hun intellect maar óók (en vooral) van hun integriteit een heel lage dunk heb, en daar bovendien niet over pleeg te liegen (wat me dan ook heel slecht afgaat, en wat niemand die me kent zou geloven als ik het deed).

U moet dus maar bedenken dat ik waar het kennis van échte actievoerders betreft zeer gekwalificeerd ben en dat indien mijn meningen obscure buitenlanders zou betreffen ("wie carrière maakt in de politiek deugt zelden, en wil ook zelden deugen" - "All power corrupts") in plaats van, zoals het geval is - ocharm: een profeet in eigen land! - Bekende Nederlanders, dat dàn mijn inschattingen zeer veel verteerbaarder zouden zijn voor de meeste Neerlanders, zoals nu niet.

Maar terzake.

Ik noemde boven het artikel 'Veranderde tijden' in de NRC-bijlage Zaterdag&cetera van vandaag en zal daar nu het een en ander uit citeren. Ik vóóronderstel de bovenstaande 5 series Nederlogstukjes daarbij en u moet zich overigens realiseren dat ik vele stenen gooiende Linkse Aksievoerders uit de 80-er jaren (die indertijd helemáál niet vies waren van wat geweld, bedreigingen en bezettingen, zij het dat dit allemaal eigenlijk véél minder om "de revolutie" dan om hun eigen hormonen en carrières draaide) snel daarna of al in die tijd terug zag op heel goed verdienende functies met aanzienlijke persoonlijke macht (gewoonlijk namens een partij of vereniging) in de machtsapparaten en staatsorganen die ze zogenaamd bestreden met hun Linkse Aksies.

Zoals Max Weber dat bepaalde, middels een definitie van "politieke partijen" die zó helder en eerlijk is dat politici deze gemeenlijk niet willen horen of kennen, met mijn vetzettingen:

"Parteien sollen heiszen auf (formal) freier Werbung beruhende Vergesellschaftungen mit dem Zweck, ihren Leitern innerhalb eines Verbandes Macht und ihren aktiven Teilnehmern dadurch (ideelle oder materielle) Chancen (der Durchsetzung von sachlichen Zielen oder der Erlangung von persönlichen Vorteilen oder beides) zuzuwenden." (p. 167, Wirtschaft und Gesellschaft I)

Ik gaf boven de korte samenvatting van "de zaak Duyvendak" van de schrijvers van het stuk (Cees Banning en 'onderzoeksjournalist' Jos Verlaan), en zal nu wat leerzame stukjes plukken uit het lange 'Veranderde tijden - Terugblik op harde acties van toen' (kleurstelling van NRC).

Citaat 1: Hier is wat er gebeurde toen Wijnand de stukken van EZ eenmaal gestolen had:

Zo gingen de publicaties over de EZ-stukken in het krakersblad Bluf!, die deze week uiteindelijk tot het vertrek van Duyvendak leidden, vergezeld van de namen en woonplaatsen van een aantal EZ-topambtenaren. Duyvendak bepaalde de koers van het blad. De oproep: 'Verstoor de rust van deze onruststokers' was een gebruikelijke actiemethode in die dagen. Ambtenaren en stadsbestuurders moesten in die jaren lijdzaam toezien hoe thuis hun ruiten besmeurd werden met verfbommen, of ingeslagen werden.

EZ-topambtenaar George Verberg deed deze week in een open brief aan NRC Handelsblad de gevolgen van de actiemethodes uit de doeken. In zijn huis werd een poging tot brandstichting gedaan. "Ik heb dat nooit geweten en ik heb daaraan nooit meegedaan", zei Duyvendak donderdag tijdens de persconferentie, waarop hij zijn vertrek aankondigde.

Vertrek als Kamerlid dus, voor deze goede verstaander van het Verlaanse Nederlands, van "deze week".

Wie gelooft - "Ich habe dasz nie gewusst, ja selbst nicht vermutet!" - wordt heilig, maar wat mij interesseert is dat ik nu 20 jaar aan het protesteren ben bij eertijdse Linkse Aksievoerders, nu stadsbestuurders over  de poging mij te vergassen; over bijna 4 jaren van terreur en doodsdreigingen tegen mijn toen al invalide persoon; en over de gevolgen van deze jaren van terreur voor mij, die véél ingrijpender waren en zijn dan voor

"EZ-topambtenaar George Verberg".

Maar ik ben zelfs geen behoorlijk antwoord waardig van mijn generatiegenoten de gearriveerde eertijdse Linkse Aksievoerders, nu stadsbestuurders. Al 20 jaar lang niet. In wat volgt zult u dat wellicht iets beter leren begijpen.

Citaat 2: Ik heb al eens beschreven of aangeduid, bijvoorbeeld in mijn CV en mijn Spiegeloogstukken, dat veel van mijn medestudenten indertijd aan de UvA feitelijk afstudeerden dankzij hun politieke standpunten.

Men heeft dat wel eens in e-mail aan mij in twijfel getrokken. Wel:

Actievoerders Hans Krikke en Jan Müter waren medewerkers van het linkse journalistencollectief Opstand
(..)
"Door de actie van Duyvendak kwam de verborgen agenda van het rechtse kabinet Ruud Lubbers boven tafel", zegt Hans Krikke.

"Het was een bevestiging van wat veel mensen al dachten en velen zagen als er een legitimatie in van het potest dat er bestond tegen kernwapens en kernenergie."

"De kraakbeweging was niet alleen een tegenbeweging, maar ook vóór een duurzame, menselijke sociale samenleving. Heel veel mensen waren maatschappelijk actief en dankzij mijn studiebeurs kon ik mij op kosten van de staat bezig houden met de sociale beweging."

Door de telefoon klinkt een luide lach.

"Ik studeerde filosofie. Twee dagen per week zat ik in de collegebanken en vijf dagen voerde ik actie op straat."

En die maatschappelijke betrokkenheid werd door de Universiteit van Amsterdam gehonoreerd.

"Voor de acties die ik bij de kerncentrale Doodewaard organiseerde, kreeg ik studiepunten."

Ook ik studeerde filosofie en ook ik voerde actie aan de UvA (en lag toen al veel vaak moe in bed, en deed 2 of 3 studies tegelijk), maar tegen de Linkse Aksie-voerders - en werd dus alleen beloond met chicanes, geen studiepunten, veel discriminatie, en uiteindelijke verwijdering van de studie filosofie vlak voor mijn doctoraal

"vanwege uw uitgesproken standpunten".

Het is maar ter vergelijking - en zie "Yahooisme en democratie" uit 1989, dat geheel terzake is.

Citaat 3: Bovengenoemde Krikke-compaan Müter komt aan het woord aan het eind van het artikel:

Veel oud-actievoerders zijn, zo signaleert Müter ook, in hun schulp gekropen: "Gezin stichten. carrière maken, hun maatschappelijke betrokkenheid is nu nul komma nul."

Hm... ze waren toch gewoonlijk maatschappelijk gearriveerd door hun aksies? En daar was het ze toch gewoonlijk om te doen? Een baan als leider of voorganger of bestuurder is toch ook véél tastbaarder en financieel voordeliger en realistischer dan het ideaal uit naam waarvan men zogenaamd die baan of dat leiderschap najaagt? Zoals iedere geboren apparatsjik of bureaucraat ook wéét en aanvoelt, was het maar vanwege de eigen speciale apparatsjik of bureaucraten-genen?

De NRC vervolgt het zojuist gegeven citaat zo:

Sociologen en actievoerders begrijpen waarom het nu rustig is in de straten van Amsterdam. Toen woonden de studenten in kraakpanden, "broeinesten van onvrede", signaleert hoogleraar sociologie Bram de Swaan.

"Nu wonen ze in relatief riante woningen en daarmee heeft het gemeentebestuur de rust in de stad afgekocht."

En wel door de mindere Linkse Aksievoerders een véél fraaiere woning te bezorgen dan ze zonder rellenmaken verkregen zouden hebben, en door de Opper-Aksievoerders tot ambtenaar, bestuurder, of parlementslid te maken - alles in dienst van en conform

"Die lange Marsch durch die Institutionen"

die de bekende Duitse Linkse Studentenleider Rudi Dutschke al in 1968 of 1969 afgekondigd had als het ideaal van de studentenleiders.

De NRC vervolgt het zojuist gegeven citaat zó, en komt terug bij De Filosoof Hans Krikke:

Het is gewoon ook een kwestie van geld, meent Hans Krikke.

"Studenten moeten nu hard studeren om hun studiefinanciering te behouden. Ik kon actievoeren met behoud van mijn studiebeurs én incaseerde tentamenpunten."

Inderdaad - zo ging dat werkelijk, aan de UvA en andere univeriteiten (als de KUN en de KUT - Katholieke Universiteit Nijmegen en Tilburg - alwaar de Linkse Aksievoerders indertijd ook al de macht hadden), maar natuurlijk geheel niet voor een invalide filosofische dwarsligger als ik.

Citaat 4: Ik neem aan dat als u niet werkelijk goed ingevoerd bent in hoe Amsterdam en de UvA bestuurd werden (én worden, want de eertijdse Linkse Aksievoerders zijn er nu en sinds dekaden WEThouders, professor of CVB-lid), dat dan het voorgaande u behoorlijk verbaast, vooral als u wat meer weet van mijn "carrière" aan de UvA.

U moet dan bedenken dat ik alleen sta, al dekaden ziek ben, en helemaal nooit een regiment stenen- en Molotov-cocktails-werpende Linkse Aksievoerders kon of wilde dirigeren, zèlfs niet voor mijn eigen carrière en persoonlijk welbevinden, dom en kwalijk als dat ongetwijfeld zal zijn naar waarachtig Neerlands Normbesef (dat nu eenmaal véél meer pleegt weg te hebben van leven liggende op de knieën dan van sterven staande op eigen benen, zowel in Amsterdam als rond Srebrenica).

Maar voor wie wèl zo'n aktivistiese politieke vriendengroep had - zoals de eertijdse Linkse Aksievoerders nu Amsterdamse WEThouders Van Poelgeest en Vos, die ook al JAREN weigeren mijn mails te beantwoorden of mijn schade, pijn, discriminatie en geruïneerde gezondheid te vergoeden - lag dat allemaal héél anders, en zo iemand kon wónderen doen voor zichzelf en z'n vrienden:

Terwijl een deel van het actiefront radicaliseerde, onderhandelden anderen met de gemeente over de legalisering van de panden.

Daar had Amsterdam zelfs een speciale ambtenaar, Arnoud Daalder, voor aagesteld - zijn bijnaam was 'opa van de kraakbeweging'. 'Kopen, kopen, kopen' was zijn opdracht, als alternatief voor ontruimingen. Dat heeft de gemeente miljoenen gekost, maar veel onrust in de stad voorkomen.

En dit bezorgde de toekomstige bestuurders, gemeenreraadsleden en topambtenaren van Amsterdam héél snel héél goede héél goedkope woningen en dat minder "op kosten van de gemeente" dan ten laste van de Amsterdamse belastingbetaler. (Ik daarentegen had 15 jaar invaliditeit en een zeer goede huisarts nodig om op mijn 43ste een enigszins behoorlijke woning in Amsterdam te verkrijgen, want ik heb geen vrienden op het gemeentehuis en geen familie onder ambtenaren, en kom uit een eerlijke dus arme familie).

Hoe ging dat dan allemaal indertijd? Bijvoorbeeld zó:

Daalder kreeg te maken met uitzonderlijke onderhandelingseisen.

"Zo was er een groepje feministische vrouwen die aan legalisering [ongetwijfeld: Van hun kapitale gekraakte pand, heel wel mogelijk aan de grachtengordel - MM] de eis verbond dat er voor verbouwing zaken werden gedaan met een vrouwelijke aannemer. En een vrouwelijke architect. Dat regelde ik dan.

Sprak ik niet van "wónderen"? En dezelfde dames krijsten ongetwijfeld indertijd overal waar dat feministies politiek correct uitkwam als waren zij langzaam gekeelde zeugen over "De Diskriminatie van De Vrouw" en "patriarchale zwijnen" als ik (is ook mij overkomen, ca. 1980) - maar hun beloning was dan ook een goedkoop kapitaal pand als eigen woonoord voor dekaden. "Het persoonlijke is politiek", moet u immers weten, was u ooit feministe van mijn generatie: nu ziet u hoe dat werkte indertijd, in Amsterdam.

En nog véél meer waarachtige wónderen, voor wie in persoonlijke integriteit en karakter gelooft:

Daalder zag hoe veel van zijn toenmalige klanten uit het kraakcircuit stapten en carrière maakten. Ze werken als beleidsmedewerkers op departementen, bij gemeentes of woningcoroporaties. Hebben eigen filmproduktie-maatschappijen opgericht, kwamen in de journalistiek terecht of zijn actief in politieke partijen.

Ziet u? En dat zijn dan weer en opnieuw en nog steeds mijn tegenstanders. U gelooft me niet? Het bovenstaande vervolgt aldus:

Citaat 5:

Hanneke Groenteman, nu presentatrice bij omroep Max, is een roemrucht voorbeeld. Zij kwam destijds al zwaar onder vuur te liggen wegens haar vermeende ophitsende rol als radiomaakster van de Vara tijdens de rellen op 30 april 1980.

Ik vermoed dat Jos Verlaan en Hanneke Groenteman goed bevriend zijn, want hoewel het artikel tot nu toe naar mijn beste weten feitelijk correct was (althans waar ik citeerde) is het dat hier geheel niet:

"Destijds" werd Groenteman vooral geroemd vanwege haar moed en integriteit; wie haar radiobijdrages van indertijd gehoord heeft of terughoort kàn niet anders konkluderen dan dat "ophitsende rol" niet "vermeend" maar geheel waar is; en Groenteman kreeg pas meer dan een dekade later enige  moeilijkheden daarover, volgens mij, en die werden toen snel gesust "omdat het al zo lang geleden" zou zijn en ook vanwege Groenteman's carrière, BN'erschap, o zo goede indertijdse bedoelingen, en haar van morele integriteit overlopende persoonlijke zelf, natuurlijk. (Ikzelf vind het niet zó vreselijk, trouwens, omdat zeer velen van haar generatie ook zo waren, maar - het indertijd al gehoord hebbend, en de rellen van 30 april 1980 aangezien hebbend - wie meent dat haar radiorapportages niet bijdroegen aan die rellen die ... zou ze eens moeten beluisteren.)

Citaat 6: Het bovenstaande citaat vervolgt over een mevrouw die mij al jaren lang niet wenst te beantwoorden, en die dus ook al jaren zwijgend toestemt dat harddrugshandelaren mij met moord mogen bedreigen van haar, en huisjesmelkers mij pogen te vergassen:

Ook partijgenoot van Duyvendak en oud-Tweede Kamerlid Marijke Vos, inmiddels wethouder in Amsterdam, heeft haar wortels in de kraakbeweging. Hetzelfde geldt voor de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport Jet Bussemaker (PvdA). [De laatste is een bijzondere vriendin van mevr. Job Cohen - MM]

Dat wist u waarschijnlijk niet, hè? Nu, troost u: Ik ook niet - maar zó gaat het wel al dekadenlang in Amsterdam.

En om dit aan te vullen en onderstrepen een allerlaatste citaat, niet uit het tot nu toe geciteerde stuk uit de NRC van vandaag, maar een ander, op pagina drie:

Citaat 7:

Duyvendak wil er graag openlijk over discussiëren, net als over de gevolgen van de volgens hem onverwerkte jaren tachtig. Want op veel belangrijke plekken in de samenleving functioneren mensen die toen grenzen hebben overschreden. Maar binnen GroenLinks voelen maar weinigen hier écht voor. Zo zegt Van Poelgeest [nu wethouder van Amsterdam, eertijds Linkse Aksievoerder, die meende te weten dat ik "een fascist" was - MM] dat een serieus debat over de jaren tachtig niet mogelijk is.

"Ik ben bang dat bij iedereen die iets bekent, meteen de kop eraf gaat, zoals bij Wijnand."

Die dan ook nog vrolijk verder leeft, koploos en al, welvoorzien van wachtgelden en spaargelden, waarschijnlijk financieel zéér welvoorzien tot zijn ampele pensioen - maar ja: De nobele, integere, begaafde, morele, voorbeeldige, wethouderlijke Van Poelgeest wilde toen carrière; hij wil nu carrière; het doel heiligt de middelen voor een man als hij; en vandaar dat hij wethouder is en ik bij hem al jaren antwoordloos mag proberen "aan te kaarten" dat ik niet vergast en met moord bedreigd wens te worden door harddrugshandelaren die hij beschermt of die zijn politieke kameraden beschermen, alles uit naam van de idealen van de Februaristaking, of welk verhoereerd ideaal Amsterdamse wethouders en topambtenaren, eertijdse linkse straatterroristen, misbruikten voor hùn opgang, aanzien, carrière en welstand.

En ik wil mijn schade en pijn inderdaad héél graag verrekenen met wethouders Vos en Van Poelgeest en hun gemeente - en zo geheel anders dan zij lijd ik nu 20 jaar pijn en discriminatie vanwege de moed van mijn meningen en vanwege mijn onwil mee te doen met de meute met leugens of te poseren en carrièremaken uit naam van valse idealen.

Ik gaf u al aan dat mijn meningen over de Linkse Aksievoerders van weleer niet geheel politiek correct zijn, volgens de mode van vandaag - net zoals de meningen waarvoor dezelfde personen die mij nu weigeren te antwoorden mij indertijd discrimineerden toen niet politiek correct waren.

Mijzelf komt dat zo slecht niet voor, maar zoals u weet ben ik partijdig, terwijl wethouders Vos en Van Poelgeest graag mogen doen alsof politieke voorlieden van hun verheven menselijkheid onpartijdig, integer, moreel, goedbedoelend, en ook nog eens intelligent en politiek en filosofisch geïnformeerd zouden zijn.

Niet en nooit in mijn ervaring, kan ik u verzekeren.

En omdat dit één van de dingen is die mij nu eenmaal beweegt: Vergeleken met mijn ouders stellen ze moreel en intellectueel héél weinig voor, als ik zo vrij mag zijn.

En zowel de gemeentelijk ombudsman als ik dringen nu al een half jaar op enig antwoord van B&W van Amsterdam op mijn klachten, mijn vordering en mijn site.

Ach ja.

P.S. En wat zal er met Wijnand De Koploze gebeuren? Ik gis héél weinig onaangenaams, want binnenkort is de komkommertijd voorbij en iets minder binnenkort zal hij wel ergens een goedbetaalde sinecure krijgen. Ondertussen leeft hij als een vorst van zijn wachtgelden, en verwacht ik dat hij dankzij het voorgevallene een aantal dekaden van zacht, aangenaam, rustig en zeer wel verzorgd levenseinde tegemoet mag zien. Echt medelijden heb ik dus niet met hem, al zal ook dat wel een moreel gebrek van mij kunnen zijn, geef ik toe.

 Maarten Maartensz

        home - index - top - mail