Nederlog        


   3 juli 2008

                                                                 

Zalig zot zomernieuws + Vrouwen Voetbal

 



Het is heel wel mogelijk dat mijn lezers niet vrolijker worden van mijn proza de afgelopen dagen, want nauwelijks had ik het menselijk hoofdprobleem (gebrek aan karakter) opgevoerd, of het aantal van mijn lezers viel prompt, als was het een barometer bij naderend onweer.

Ik begrijp dat wel, en het spijt me zelfs een beetje (maar u sprak nooit en te nimmer met Leon Edelaar of de gewillige ambtelijke uitvoerders van Nora Salomons of Ed van Thijn - of indien wel, dan bent u zeer te beklagen of benijden, en zeker zr veel rijker dan ik), en ook herhaalde ik mijzelf inderdaad, maar u moet maar denken:

Het dient een hoger doel; u krijgt nog een aflevering of vier over de Aabb-mensen, die - vrees ik - een aanzienlijk deel van mijn pijn en moeheid, en van mijn "structureel-functionele" invaliditeit, de komende jaren zullen vergen, omdat ik vr mijn dood het collectief en persoonlijk portret van de Aabb-mens zo goed mogelijk geschetst wil hebben, als in een grote tentoonstelling van hun wezen, van hun waarachtige menselijke essentie, en dat alles ook met naam, toenaam n passende terminologie en iconologie, en (naar sommigen wellicht zal verheugen) met beeldmateriaal, van grote symbolische en emotionele lading ook, opdat de n ons levenden de mogelijkheid kunnen benutten zich van deze ondersoort te bevrijden, voordat ze erdoor uitgemoord worden, of er in ieder geval - zo begrijp ik uit de nieuwe wetgeving die minister Donner,  overigens een werkelijk perfect christen-voorbeeld van bedoelde ondersoort, die trouwens reeds met veel passie bezongen werd door Johannes Calvijn en Jonathan Edwards - gedwongen te werk worden gesteld ("Arbeit macht frei!") in cht Neerlandse opvoedkampen en gedwongen tewerkstellingen: Wie niet werkt zal niet eten, in Ons Gristendemocratisch Neerland van Donner en de zijnen, ook met steun van de nobele Wouter.

Maar terzake, want mijn titel beloofde enige vrolijkheid, en die is er inderdaad ook, verbonden met enige lering bovendien, zoals u zult zien, en wel - u staat verbaasd, nietwaar? - over de grote maatschappelijke deugden en betekenis van voetbal.

Alhoewel er tot vandaag toe nog gn sprake was van loslopende poema's, ontsnapte gifslangen, of in de riolen levende kaaimannen stond er een mij vrolijk stemmend berichtje in de NRC van gisteren, en wel op de sportpagina, met vetzetting van de NRC, waarschijnlijk opdat zo weinig mogelijk mensen het missen:

Voetbal leuker dan seks

MADRID, 2 juli. Het jaarlijkse erotische filmfestival in Madrid bleef dit jaar met lege zalen zitten, door het succes van Spanje op het EK voetbal. Het driedaagse evenement trok afgelopen weekeinde slechts 15.000 mensen. Voorgaande jaren wisten nog ruim 50.000 mensen de weg naar de bioscopen te vinden, aldus de organisatie.
(..)
"Voetbal is een van de weinige dingen die kan concurreren met seks", stelde festivaldirecteur Juli Simon teleurgesteld vast.
(...)
Pepe Catman, een van de aanwezige regisseurs in Madrid, kwam door gebrek aan bezoekers zelfs in de problemen. Hij wilde tijdens het festival de laatste beelden schieten van een pornofilm, maar moest mensen met 25 euro 'omkopen' om ze de bioscoop in te lokken.

Prachtig toch? De getrainde psycholoog of wiskundige ziet hier ook onmiddellijk allerlei helaas verloren gegane mogelijkheden tot verantwoord sociaal-wetenschappelijk onderzoek, en wel inzake vergelijkingen, ongelijkheden, en systemen van (lineaire) vergelijkingen, rondom te Madrid vastgestelde empirische wetten over de waarde der dingen, althans in het doorsnee mannelijk gemoed:

(1) 1 keer voetbal = 3 1/3 keer sex
(2) 0 < porno < voetbal < porno + 25

"Meten is weten", zo weet de methodologisch kundige psychosociale wetenschapper immers, en zr leerzame vergelijkingen en ongelijkheden als de bovenstaanden zijn de empirische basis van alle sociaalwetenschappelijke theorievorming.

Helaas is een en ander ongetwijfeld niet grondig wetenschappelijk aangepakt door regisseur Pepe Catman, en had hij ongetwijfeld de mogelijkheid om zowel sociaalwetenschappelijk als satirisch een meesterproef af te leggen:

Pepe: Hola, hola, senorita y senor! Wij van Cumshots De Espana - hier heeft u mijn kaartje, 3D hologram met lingam + joni inclusief - hebben vaginale flashes en vulvaparades voor u van Britney, van Kate n van de grote Neerlandse heel hippe ster Sophie Hillebrands; wij hebben...
Senorita: Muchos gracias! Wij willen naar voetballen!
Pepe: Por amor de dios! Hier is een bedrag, een onbekend bedrag, dat ik u en uw senor wil bieden...
Senor: Gracias, maar wij hebben onszelf al gefilmd. Have a nice...
Pepe: ...no, no, No, NO! Ik heb heel bekwame acteurs, maar ik wil een publiek, senor y senorita, ik zoek een publiek dat van sex houdt, dat...
Senor y senorita (in koor): Niet in Espana, niet vandaag en niet deze week ook: Het Vaderland roept! Wij staan pal!
Pepe: Por favor! Wat ik u bidden mag! Maar ventjes! 't Is gratis! Nee? Tien euro erbij? Vijfentwintig euro? Vijftig euro, mt close-ups van de spleet van Kate? Honderd euro dan, ook met Croeff - u weet wel: hij is van Barcelona, en Hij weet lles - in het zwembad, en geheel zonder Zijn Goddelijke Dany, al is het lang geleden? Ok niet? Madre de Dios! Senor! Senorita! U bent jong! Tweehonderd euro plus nooit vertoonde opnames van Sophia Loren?
Senor y senorita (in koor):  Buenos dias, senor! Wij kennen onze Spaanse burgerplicht! Viva Espana!

Dat was dus helaas een verloren kans, en zo kwam ik ook aan het peinzen - omdat ik niet van voetbal houd, tenzij het damesvoetbal is, en verder zr veel meer zie in damesvolleybal, bijvoorbeeld, ook dan de dames zelf, naar het schijnt - over het mysterie waarom vrouwenvoetbal niet veel populairder is dan het is.

Immers: Het is zr emanciperend; het verenigt de beide zogeheten genders (PC-terminologie); het levert ongetwijfeld vl fraaier televisie dan de zwetende Godenzonen Van der Kerkhof, of hoe Onze Verdedigers tegenwoordig mogen heten; het zal het gemiddeld vrouwelijk inkomen in Nederland radikaal verhogen als Onze Meiden Gelijkwaardig betaald worden; Rob Oudkerk en Job Cohen zouden buitengewoon graag, ook zonder enig winstoogmerk, Bijzonder Ambassadeur worden van Onze Meiden; en het zou veel natuurlijker zijn om miljoenen onder oranje pruiken verscholen echte trotse kerels van stavast - achterkleinzonen van Tromp en De Ruyter - in oranje kruipboeken in totale oranje orgiastische extase te zien geraken over 11 knappe meiden die een heel aardig potje kunnen ballen, tegenwoordig, en die voor Oranje en Ons Volk Van Kampioenen alsnog de grasmat aandweilen met die gore moffenmeiden voor een miljardenpubliek, dan dezelfde, gewoonlijk ook oerlelijke bierbuiken, te zien geilen op 11 kerels, uiterlijk begaafd als een Seedorf of Kerkhof, hoewel heel knappe voetballers, natuurlijk.

Maar nee.

Hoe kmt dat, vroeg ik mijzelf vervolgens af, logisch diepgravend als mijn aard is, en kwam tot het volgende, dat veel voetballiefhebbers zullen onderschrijven, evenzeer als sommigen die mij alleen maar voor een oude, zure cynicus houden, die alleen maar klaagt, en geen oog heeft voor het vele mooie en goede dat Onze Moderne Democratische Samenleving biedt, rond voetbal bijvoorbeeld.

Ten eerste.

Modern voetbal is een grote vooruitgang in beschaving vergeleken met het ouderwetse 'panem et circenses' van de Romeinen, die niet uit hun bol gingen voor een geslaagde pass, maar voor een leuke castratie of lekkere decapitatie.

Ten tweede.

Het geeft miljoenen iedere week weer bijzondere kansen hun gemoed min of meer vreedzaam te luchten in grote stadions, samen met tienduizenden gelijkwaardigen, en uit te schreeuwen - "al-le jo-den aan ut gas", "wie aar duh tsjem-pions" en overige Normen En Waarden die Ons Volk zo diep en waarachtig inspireren - wat immers znder dergelijke massaal gedeelde opluchtingen van het gemoed van miljoenen gezonde Nederlandse kerels maar al te makkelijk populaire publieke praktijken zouden kunnen worden.

Ten derde.

Het geeft talloos veel miljoenen, inclusief ook al talloos veel miljoenen academisch bekwaamden aan Neerlandse en overige postmoderne universiteiten, een daadwerkelijke, praktische, voor hen geheel begrijpelijke visie op waarachtig humane Normen En Waarden, en dan bovendien van exact die soort die Onze Moderne Democratische Samenleving het meest bindt, en het meest inspireert.

Ten vierde.

Bij het dalend kerkbezoek van de laatste dekaden, en zelfs (!) de dalende verkoop van de toch zo grote potische meesterwerken van de grote Nederlandse dichter-priester-profeet Oosterhuis, behoort het vooral de oplettende sociale wetenschapper of politicus grote deugd te doen dat Ons Volk, in democratische saamhorigheid ook, een nieuwe godsdienst en zondagsbesteding heeft gevonden, en dat er tegenwoordig op zondag ook mr dominees en priesters ter stadion dan ter kerke gaan, om mee te delen met hun kuddes in de normen, waarden n de geluksbelevingen van Onze kuddes.

Ten vijfde.

Voetbal, en de waarden die voetbal uitdraagt, zoals Trots Op Nederland, Niet Lullen Maar Poetsen, Eenheid of Denaturalisatie, en typisch Neerlandse waarachtig aangeboren Liefde voor Ons Koningshuis En Onze Rechtsstaat, is uiteindelijk, althans in de alledaagse maatschappelijke praktijk, en Bij De Mensen Thuis, Voor De Televisie, de chte religie, en de waarchtige moraal, die Ons Trots Volk bijeenhoudt, en geeft ze evident  ook de hoge idealen waar zij zich in kunnen herkennen, waar zij voor willen strijden, naar streven en - dulce et decorum est... - zlfs Geuniformeerde Vredeswerker of Opbouwwerker in verre landen zouden willen worden, k als daar weinig of niet gevoetbald zou worden, om ook daar, Trots op Nederland, de grote menselijke zegeningen van de moderne voetbaldemocratie te helpen vestigen, die ook vl vrouwvriendelijker is dan de Talibaanse achterlijkheden, die immers geheel niet om voetbal draaien, en die daarop neerkijken, waaruit hun zeer geringe menselijkheid dus direct evident is.

U ziet, lezer, dat ik mij hl wel, en toch ook tamelijk helder, bewust ben van de zr grote maatschappelijke waarde en betekenis van Het Voetbal voor Onze Democratische Nederlandse Rechtsstaat.

Maar ik heb nog geen antwoord gegeven op de mij prangende vraag waarom vrouwenvoetbal - u mag ook, van mij, zeggen: meidensoccer: "Sock it, babes! Sock it!" - vl minder populair is onder heren dan herenvoetbal, terwijl de meeste heren, in Ons Trotse Neerland, en dat ondanks voorbeeldige kerels van stavast als Pim en Ed S. en Paul de L., tch de herenliefde niet zijn toegedaan, al vermoed ik dat voetbal voor de gelovers in deze Pimmiaanse vorm van de mensenmin een bijzonder fraai spel is.

Na lang peinzen - geef toe, lezer(es), en vooral indien u zich bekwaamd hebt in de psycho-analyse, dat hier een vrijwel tegennatuurlijk raadsel verborgen ligt, een diepe paradox ook, die schruwt om verheldering of oplossing - ben ik toch bij de (een) verklaring aangeland. En ook deze verklaring is weer geheel overeenkomstig de bovenstaande vijf voortreffelijkheden van voetbal:

Ten zesde.

Het menselijk maatschappelijk leven draait uiteindelijk (afgezien van de ambtelijke stand, die innerlijk anders ingericht is, naar het zich laat aanzien voornamelijk door aangeboren (on)vermogens) om empathie. Wie zich niet kan of wil verplaatsen in, of voor een deel identificeren met, een ander mens (of wat daar op lijkt), kan hem of haar niet als mens begrijpen. En vandaar, en overigens in samenhang met de intellectuele vermogens die de modale voetbalsupporter kenmerken, dat de normale en ook geheel gezonde (al mag ik dat niet zeggen van de COC) Neerlandse man-en-jongen evident orgiastisch extatisch wordt, regelmatig ook tot kwijlens toe, door de inspanningen van zwetende heren: Hij kan zich niet identificeren - "WIE aar duh tsjem-pions", immers - met meiden, al voetballen ze hl fraai, zelfs niet als ze in Oranje tenu gaan.

Goh - k vandaag heb ik weer een brandend probleem opgelost, en wel n dat dusdanig ingewikkeld is dat zlfs een hoogbegaafde voetbalkenner als Auke Kok het nit zo snel opgelost zou hebben, en dat uiteraard niet vanwege zijn gebrek aan denkkracht - perish the thought! - maar door zijn geheel natuurlijke empathie met zijn eigen gelijkwaardigen.

Ik vrees dus dat er voor mij ook de komende jaren geen reden zal zijn om toch nog een TV te bevragen bij die zeer voorbeeldige mens, ambtenaar, Amsterdammer, n Neerlander die Leon Edelaar heet, en mij ook geen wasmachine of bed waardig acht, in zijn beminnelijke medemenselijkheid, met toestemming en aanmoediging van Onze Burgemeester ook.


Maarten Maartensz


        home - index - top - mail