Nederlog        

 

 14 mei 2008

                                                                 

Oud Links en Nieuw Postmodern Links - 2

 

 

Gisteren begon ik over Oud Links en Nieuw Postmodern Links, en merkte op dat er een groot verschil is tussen Oud Links en Nieuw Postmodern Links, en dat dit vooral met waarheid en moraal heeft te maken.

Ik heb u toen uitgelegd hoe ik op dit thema kwam, en vandaag ben ik toe aan een uitleg wat ik ermee bedoel, of beter gezegd: enige onderbouwing van mijn stelling dat:

  • De twee grote verschillen, in ieder geval, tussen Oud Links en Nieuw Postmodern Links zijn dat "Oud Links" voor een groot deel geïnspireerd werd door een geloof in objectieve waarheid en in echte wetenschap, en ook door een humanistische moraal (gehuicheld als die vaak was, door de leiders), en dat "Nieuw Postmodern Links" dat allemaal afwees, ontkende, weigerde, relativeerde, en verving door een algeheel relativisme van kennis en moraliteit, gekoppeld aan een totalitaire bevrijdingsideologie: de wens als vader van de gedachte, en wensdenkerij als maatlat van de werkelijkheid, met zegen van Foucault en Derrida, en ademloze bewondering bij Van Rees academische kameraad, de dialektiekus Scheffer e.v.a. eertijdse Neder-Revolutunaire Marxisten.

Ik doe dit in twee stappen, Achtergronden en Onderscheidingen.

1. Achtergronden

Om te beginnen dan: Ik ben lang niet de enige die er zo over denkt als hierboven gesteld, al ben ik heel wel mogelijk één van de eersten die er zo over dacht, namelijk al meer dan dertig jaar geleden, in 1977, toen ik aan de UvA leerde van mijn mede-studenten filosofie dat ik wel zoiets als "een fascist" moest zijn omdat ik niet geloofde in de vele zegeningen die Het Denken Van Marx en daarna van Lacan, Foucault, en Althusser de mensheid had gebracht, en dat deze huldiging van mijn kwaliteiten standaard Asva-denken was. (Dat ik zelf uit een Amsterdamse familie van zeer authentieke communistische verzetsstrijders stam heb ik deze lieden nooit uitgelegd, inderdaad onder andere uit ordinaire verachting (odi profanunum vulgus et arceo) - ik geef het toe: ook ik ben verre van perfect, en ook mij is niets menselijks vreemd.)

Maar ik vond rond 1977 maar héél weinig medestanders, en het duurde tot 1988 dat ik een boek las van iemand die het ongeveer zo leek te zien en analyseren als ik, maar dan wel een stuk bombastischer en minder wetenschappelijk: Harold Bloom, in "The Closing of the American Mind - How Higher Education Has Failed Democracy and Impoverished the Souls of Today's Students", dat begon met de fraaie en terechte volzin

"There is one thing a professor can be absolutely certain of: almost every student entering the university believes, or says he believes, that truth is relative."

Ik besprak dit kort in 1988 in Waarheid en Waarde.

In 1994 werd Bloom's boek gevolgd door het boek Higher Superstition: The Academic Left and Its Quarrels With Science van de bioloog Paul R. Gross en de wiskundige Norman J. Levitt, die beiden dit in 1997 lieten volgen samen, met co-auteur Martin W. Lewis, door The Flight from Science and Reason.

Het onderwerp staat sindsdien bekend als The Science Wars, mede omdat het eergenoemde boek de natuurkundige Alan Sokal inspireerde tot de zogeheten zéér fraaie Sokal Hoax, waarmee hij aantoonde dat de postmoderne nieuw-linkse academische duisterdenkers inderdaad weinig meer dan ordinaire oplichters of grote pretentieuze domkoppen waren (en zijn).

Voor het laatste fraais, zie o.a. http://en.wikipedia.org/wiki/Sokal_Affair. Hier is de inleiding daarvan die duidelijk maakt waar het om gaat:

The Sokal affair (also Sokal's hoax) was a hoax by physicist Alan Sokal perpetrated on the editorial staff and readership of the postmodern cultural studies journal Social Text (published by Duke University). In 1996, Sokal, a professor of physics at New York University, submitted a paper of nonsense camouflaged in jargon for publication in Social Text, as an experiment to see if a journal in that field would, in Sokal's words: "publish an article liberally salted with nonsense if (a) it sounded good and (b) it flattered the editors' ideological preconceptions."[1]

The paper, titled "Transgressing the Boundaries: Towards a Transformative Hermeneutics of Quantum Gravity"[2], was published in the Spring/Summer 1996 "Science Wars" issue of Social Text, which at that time had no peer review process, and so did not submit it for outside review. On the day of its publication, Sokal announced in another publication, Lingua Franca, that the article was a hoax, calling his paper "a pastiche of left-wing cant, fawning references, grandiose quotations, and outright nonsense", which was "structured around the silliest quotations I could find about mathematics and physics" made by postmodernist academics.

The resulting debate focused on the relative scholarly merits or lack thereof of sociological commentary on the physical sciences and of postmodern-influenced sociological disciplines in general, as well as on academic ethics, including both whether it was appropriate for Sokal to deliberately defraud an academic journal, as well as whether Social Text took appropriate precautions in publishing the paper.

Dit is het begin van een aardige samenvatting, waarvan - om u een beeld te geven van wat Sokal deed - hierbij ook sectie 1:

Claims in the paper

Arguing that quantum gravity has progressive political implications, the paper claims that the New Age concept of the "morphogenetic field" (not to be confused with the developmental biology use of the same term) could be a cutting-edge theory of quantum gravity. It concludes that, since "physical 'reality' ... is at bottom a social and linguistic construct", a "liberatory science" and "emancipatory mathematics" must be developed that spurn "the elite caste canon of 'high science'" for a "postmodern science [that] provide[s] powerful intellectual support for the progressive political project".

Footnotes contain more obvious jokes, such as one that comments:

Just as liberal feminists are frequently content with a minimal agenda of legal and social equality for women and 'pro-choice', so liberal (and even some socialist) mathematicians are often content to work within the hegemonic Zermelo-Fraenkel framework (which, reflecting its nineteenth-century liberal origins, already incorporates the axiom of equality) supplemented only by the axiom of choice.

Dit is allemaal stupide krankzinnige kul voor wie wat van de onderwerpen weet, maar daarvoor moet u dus niet bij Nieuwe Postmodern Links wezen, waarvoor "physical 'reality' ... is at bottom a social and linguistic construct", waarover iedere postmoderne literatuur"wetenschapper" ad libitum en ad nauseam kan meebazelen, en herconstrueren, en ageren tegen "the elite caste canon of 'high science'", altijd uit naam van "postmodern science [that] provide[s] powerful intellectual support for the progressive political project".

Alan Sokal publiceerde in 1998 Fashionable Nonsense: Postmodern Intellectuals' Abuse of Science, dat oorspronkelijk in het Frans werd gepubliceerd als Impostures Intellectuelles, omdat dit - Intellectuele Oplichterij, voor wie geen behoorlijk Frans of Engels meer mocht leren van PvdA-onderwijsstaatssecretarissen met de helft van mijn IQ - de essentie van het postmodernisme is, en omdat Frankrijk de rijkste biotoop voor deze academische ondersoort kent.

U moet maar zien: Het onderwerp is rijk, en Levitt en Sokal zijn zowel uitstekende wetenschappers als uitstekende polemisten, en de bovenstaande links bieden veel dat zowel interessant als bitter is, ter illustratie ook van mijn stelling dat

Stupidity is, in various ways, one of the important 'unacknowledged legislators of  mankind' and an important force of history

2. Onderscheidingen: Negen kontrasten

Het onderwerp is niet alleen rijk, het is ook te complex voor adequate en volledige behandeling in deze haastige en met aanzienlijke pijn en in diepe armoede geschreven stukjes van mij in Nederlog.

Ik heb er daarom even over gepeinsd, en als vingerwijzing en hulp voor de lezer een tafel van kontrasten opgesteld tussen wat ik enerszijds wetenschappelijk realisme noem en anderszijds het postmodernisme:

 



Wetenschappelijk realisme Postmodernisme


Karakterisering

Doel:   Emprisch houdbare testbare rationele verklaringen voor natuurlijke feiten, die gebruikt kunnen worden om menselijke noden en wensen te lenigen. Mediamiek houdbare pretentieuze kretologie en kul, die gebruikt kunnen worden om de carrières van de uitdragers ervan te bestendigen.
Aanname:   Er is een onafhankelijke bestaande werkelijkheid die het best gekend kan worden met wetenschappelijke methodes, en het best uitgelegd en geschreven kan worden met wiskundige methoden. Zowel binnen als buiten Academia kunnen carrièrs, posities, macht en aanzien het makkelijkst bereikt worden met zeer pretentieuze morele poses, intellectuele waanleren en algeheel - cultureel - relativisme


Methodes

Cognitief:  1 realisme relativisme
 2 waarschijnlijkheidstheoretisch totalitair
 3 objectief ideologisch



Moreel:  4 persoonlijke emancipatie sociale nivellering
 5 verandering bevrijding (soi-disant)
 6 persoonlijk en a-politiek politiek en gepolitiseerd



Praktisch:  7 technologische oriëntatie machtsdenken
 8 wetenschappelijk gericht media gericht
 9 individueel denken groepsdenken (Groupthinking)

Misschien dat ik hier later nader op inga, maar ik wil hier wel een korte toelichting geven op de 9 kontrasten in methoden tussen enerszijds de echte wetenschap en anderszijds de echte oplichterij of waanleer die postmodernisme heet:
 
 1 realisme relativisme

Wetenschap is realistisch: beweringen zijn waar of niet, bewijsbaar of niet, en wel of niet goed onderbouwd met beproefde feiten en/of herhaalbare experimenten; postmodernisme leugent het bestaan van  waarheid, en is, als uiteindelijk media-gebeuren voor opgang van academische oplichters zonder wetenschappelijke of wiskundige talenten, zeer sterk gebaat bij relativering van alles dat niet de persoonlijke belangen en inkomens van postmoderne poseurs dient.
 
 2 waarschijnlijkheidstheoretisch totalitair

Wetenschap is fundamenteel waarschijnlijkheidstheoretisch: Beweringen kunnen op grond van objectieve evidentie rationeel als meer of minder waarschijnlijk ingeschat worden, en veel verschijnselen kunnen alleen adekwaat statistisch onderzocht en gerepresenteerd worden; postmodernisme presenteert een totalitaire bevrijdingsideologie met een totalitaire alomvattende zogeheten epistemologie die alles van reclame, porno en media-kul tot echte natuurkunde en zuivere wiskunde op één lijn stelt en zogeheten demokraties reduceert tot wat de plenaire vergadering, de universiteitsraad, of het volk voor de TV ervan vindt, in meerderheid, in hun grote postmoderne gelijkwaardigheid van alles en iedereen.
 
 3 objectief ideologisch

Wetenschap is gebaseerd op kennis van en interesse in objectieve feiten, vastgesteld door onafhankelijke objectieve waarnemers, en op herhaalbare experimenten, waarvoor hetzelfde geldt; postmodernisme houdt dit alles voor ideologie en is zelf expliciet ideologisch en totalitair: Wat tegen de postmoderne bevrijdingsrhetoriek van op dit moment modieuze achtergestelden in lijkt te gaan, of postmoderne carrièremakers in de weg staat wordt postmodern uitgemaakt voor fascistisch en ander fraais.

 4 persoonlijke emancipatie sociale nivellering

Eén zeer belangrijke motivatie van de echte wetenschap en de echte  wetenschappers is de persoonlijke emancipatie van individuele mensen overeenkomstig met hun talenten en menselijke noden; de postmoderne bevrijding bestaat uit sociale nivellering, gelijkschakeling, en gelijkmaking van alles en idereen tot de gelijkwaardigen van postmodernen (behalve dat de postmoderne leiders natuurlijk nèt weer even iéts gelijkwaardiger zijn dan alle anderen, om welke reden aan hèn alle goedbetalende academische baantjes toebehoren, postmodern moreel gezien).

 5 verandering bevrijding (soi-disant)

De wetenschap is bedoeld om de wereld te begrijpen en gebaseerd op dat begrip te veranderen conform de wensen en belangen van mensen; postmodernisme is bedoeld om totaal talentloze sofen, logen en gogen in het genot te stellen van de beste academische baantjes en tot de prominentste mediamieke Talking Heads van de dag te maken, en doet dar door altijd en overal te pretenderen De Bevrijding te brengen van Alle Onderdrukking van De Vrouw, De Zwarte, De Homo en (nadat alle postmodernen academische aanstellingen hebben) wellicht ook van andere mensen. (En deze Bevrijding drukt zich dan weer uit - "physical 'reality' ... is at bottom a social and linguistic construct" - in de gedwongen oplegging aan allen van de brute totalitaire taalterreur die Politieke Correctheid heet.)

 6 individuele emancipatie politiek en gepolitiseerd

Echte wetenschap dient individuele emancipatie van allen, en wordt geproduceerd door de intellectueel meest begaafde individuen, voor wie echte kennis van de werkelijkheid een fundamenteel persoonlijk instrument van beschaving en emancipatie is; postmodernisme brengt de postmodernistische bevrijding van allen door allen te reduceren en nivelleren tot wat ook de allerdomsten, allerluisten en minst morelen, en inzonder professoren postmoderne filosofie en zogeheten literatuur-"wetenschap" (vanouds HET domein voor de driekwartdebiele digibeten die posmodernen plegen te zijn) intellectueel aankunnen.

 7 technologische oriëntatie machtsdenken

Echte wetenschap - en alleen echte wetenschap - leidt tot echte menselijke technologie: Nieuwe door mensen gecreëerde artefacten en constructies die menselijke interesses en belangen dienen, en die als objectief bestaande dingen (medicijnen, apparaten, instrumenten) bruikbaar zijn voor anderen, ook zonder kennis van de wetenschap die voor het creëren ervan nodig was (en zonder te bidden, of priesters, shamanen, of postmoderne media-sofen te hoeven aanroepen); postmodernisme wordt gedreven door maatschappelijk machtsdenken, en de wil de maatschappij revolutionair te veranderen zodat iedereen postmodern bevrijd c.q. genivelleerd kan worden, en heeft uiteindelijk alleen de macht van het woord, de leugen, de pose, en de eventuele democratische sanctie van een domme misleide meerderheid c.q. de journalisten die het onwetende kiesvee bespelen in de media.

 8 wetenschappelijk gericht media gericht

Echte wetenschappers richten zich voornamelijk tot echte wetenschappers, voor kritiek ('peer review') en ondersteuning; postmodernen zijn vooral mediagericht omdat hun boodschap feitelijk populistisch, nivellerend, kretologisch, en berekend op de vermogens van de domme massa is, en feitelijk alleen emancipatie, carrières, inkomen, media-faam, en boekomzetten voor postmoderne voorlieden en hun pijpendragers nastreeft.

 9 individueel denken groepsdenken (Groupthinking)

De echte wetenschapper is een individu dat de moed en de vermogens geeft rationeel voor zichzelf te denken; postmodernen, bij gebrek aan talent en kennis, kunnen alleen in termen van groepsdenken redeneren, en zweren bij democratische meerderheden, hoe ook gemanipuleerd en bedrogen, en bij de zogeheten gelijkheid en gelijkwaardigheid van allen voor alles, uit naam van de menselijke bevrijding en emancipatie, en natuurlijk altijd afgezien van die kleine minderheid van zogeheten 'fascisten' (als ik) die dit durven te ontkennen, en die dringend genivelleerd en bij voorkeur van de postmoderne universiteiten en academies moeten worden getrapt als élitaire arrogante voorstanders van slavenhandel en als aanhangers of bewonderaars van zogeheten Dead White Males (*), volgens postmoderne principes.

Ik hoop dat dit lijstje van kontrasten u enige deugd doet, en als u meer wilt weten dan kunt u zich laven aan de boven gegeven referenties en links, of aan mijn site, die postmodernistisch gezien van zeer grote en aanmatigende gruwelijkheid moet zijn.

Later meer, want ik heb - merkte de opmerkzame lezer ongetwijfeld al op - nog niet de vraag behandeld wat wetenschappelijk realisme te maken heeft met Oud Links, waar het om ging. Er moet dus nog minstens één stap volgen.

En ik wens u veel leesplezier, en zo nodig enige verlichting.

(*) "Dead White Males" somt in één postmoderne popi-kreet drie postmoderne doodzonden op: Dood - niet meer mediamiek; blank - niet Zwart en niet Vrouw; en (gruwel aller gruwelen) mannelijk - in het postmoderne feminisme een diersoort ("from Mars") weinig verschillend van Untermenschen, onderdrukkers, patriarchale zwijnen, en naar hegemonie strevende mannelijke griezels, die daarin geheel en fundamenteel verschillen van De Vrouw ("from Venus"), die Übermensch, Bevrijdster, Moeder-Minnares-Multitasker, en immer Gelijkwaardig, Integer en Eerlijk is - voor meer zie de Neder-Überfeministe en Po-Mo academische oppercarriéremaakster Mary Franken.

Vervolg -

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail