Nederlog        

 

17 januari 2008

                                                                 

Die Partei hat tausend Augen - 2

 



Ik schreef eerder over het bovenstaand thema, en ik moet u en ex-wethouder Harry Verhey mijn welgemeende excuses maken, want mijn geheugen, dat weliswaar heel redelijk is, had me bedrogen, en ik schreef aan de Grote Humanist Verhey toe wat feitelijk het werk was van de Grote Nederlandse Literator Theun de Vries.

Wat wil het geval namelijk? Ik schreef eerder - en het spijt me méér dan ik kan uitdrukken - dat Harry Verhey de schrijver zou zijn geweest van

"het misselijkmakend Gedicht op Stalin dat ik hier nog wel eens zal citeren."

Niets is minder waar, en ik weet dat omdat ik zojuist het exemplaar van het Theoretisch Maandblad van de CPN uit April 1953 terugvond, Politiek en Cultuur geheten (8ste jaargang nr. 4), waar ik me een en ander uit meende te herinneren.

Tot mijn excuus moge dienen dat ik indertijd nog geen drie was (en ook nog geen woord gesproken had, tot bezorgdheid van mijn ouders, want dat deed ik pas ruim na mijn derde, maar dan wel gelijk in hele zinnen met bijwoorden en bijvoegelijke naamwoorden), en dat ik dit fraaie exemplaar van Politiek en Cultuur lang niet ingezien heb.

Hoe zat het dus werkelijk?

Als volgt. De grote humanist Verhey opent gezegde Politiek en Cultuur, geheel gewijd aan "J.W. Stalin 1879-1953", toen een maand dood, met het zeer leerzame en prachtig geschreven artikel - ik neem de belettering over van de wethouder -

    "ONOVERWINNELIJK onder de BANIER VAN 'T STALINISME"

Ik citeer wat de - volgens Marcus Bakker, bij directe logische implicatie uit zijn artikel 1 van de Nederlandse Grondwet - geniale Harry Verhey indertijd schreef, en ik citeer, net als ik zijn trouwe navolger prof.dr. Paul Scheffer deed, weer integraal en continu:

"Met Jozef Wissarionowitsj Stalin is de grootste theoreticus van het marxisme-leninisme, de grootste aanvoerder van de internationale arbeidersklasse in de strijd voor het socialisme, de geniale veldheer uit de laatste wereldoorlog, de Eerste Strijder voor de Vrede, heengegaan.

Gids van het communisme

Stalins genialiteit verlicht in ons tijdperk de weg van de internationale arbeidersklasse, het tijdperk van de zegevierende socialistische revolutie, het tijdperk van de definiteve verankering van het marxisme-leninisme in de arbeidersbeweging, het tijdperk waarin de macht van de bewuste arbeidersbeweging tot een onoverwinnelijke macht is geworden.

Stalin heeft zijn stempel op ons tijdperk gedrukt, ons tijdperk is het Stalinistisch tijdperk, waarin Stalin de Sovjet-volken het socialisme bracht, het tijdperk waarin Stalin de gids was voor de historische overwinning van het Chinese volk en van de volken der sociaaldemocratische landen, een tijdperk waarin Stalin de menselijke beschaving redde van het barbarisme door de overwinnig op Hitler-Duitsland.

Er is geen strijd , er is geen gebeurtenis die de vooruitgang in de laatste tientallen jaren heeft gediend, waarin de hand en de geest van Stalin niet voelbaar is.

Aan alle overwinningen der vooruitgang ligt het wegwijzende en leidinggevende genie van Stalin ten grondslag.

Harry Verhey."

Zo, dan weet u dat ook! Ik zou u nog zéér veel meer prachtigs en inspirerends kunnen citeren uit dit zo leerzame artikel van deze zo voortreffelijke (voormalige) Wethouder van Amsterdam, die een hóógst integer mens is, maar zal mijn lust daartoe hier inperken, om een ander Groot Nederlander te huldigen en danken.

Het betreft de reeds genoemde Grote Schrijver (wijlen) Theun de Vries, wiens onnavolgbaar poëtisch genie geïnspireerd werd tot de volgende hymne, die het schitterend essay van Harry Verhey direct volgt:

"UITVAART

(Moskou. 9 maart 1953)

In het grote grijze zwijgen van het eeuwenoude plein
Wachtte hem voor 't laatst de garde, wachttten makkers groot en klein.

Vaders hieven kindren hoger toen de wagen kwam
Door de donkere geleedren lichtend als een morgenvlam.

Maar het rode trotse dundoek, waarmee blijde mensenstoeten
Hem in andre jaren zingend op ditzelfde plein begroetten

Dekte nu de vriend en vader, in de diepste slaap verzonken,
En alleen de zilvren klachten van de treurmuziek weerklonken.

(..)

De gedachten van millioenen; hun gelofte vulde 't zwerk;
Om de dode held, die uitrust van het bovenmenslijk werk.

Hij zal rusten, hij zal slapen; wat hij schiep houdt macht en adem;
Onder mensen woont het; mensen drijft het voort tot heldendaden.

Tot geen schuilhoek meer ontdekt wordt, waar nog slavernij kan tieren.
Tot de volkeren verbroederd Stalin's naam in vrede vieren.

THEUN DE VRIES."     

Ik heb u het middendeel van dit schitterend poëem hier ontnomen, maar u gelooft mij ongetwijfeld als ik u verzeker dat het méér van hetzelfde is.

U ziet, ook ik ben menselijk, en ook ik kan me vergissen, alles geheel in tegenstelling tot - leerden Wethouder Verheij en Dichter De Vries ons, gedurende dekaden - het Genie onder Genieën dat ze zozeer inspireerde tot zoveel groots en verheffends.

 Meer Lob der Partei 


P.S. Ik draag dit stukje op aan mijn generatie-genoot de ook al geniale drs. Rob Milikowski, voormalig partij-theoreticus en hoofdredacteur van Politiek en Cultuur, in de tijd dat prof.dr. Paul Scheffer daar een groot lezer en bewonderaar van was, uit diepe dankbaarheid voor zijn grote eerlijkheid en onnavolgbaar intellect.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail