Nederlog        

 

1 januari 2008

                                                                 

Typisch Nederlands: Dertig jaar ziek, dertig jaar geen hulp

 


Vandaag dertig jaar geleden, op 1 januari 1979, werd ik ziek met wat ruim een week later als mononucleose (Pfeiffer, Kissing Disease) werd gediagnosticeerd, en sinds 1989 als M.E.

Na dertig jaar ben ik nog steeds ziek, feitelijk invalide gedurende al die jaren, en al die jaren zonder enige hulp vanwege invaliditeit, in Onze Democratische Nederlandse Rechtsstaat, waarin iedere junk verwend wordt met gratis heroïne, gratis valse tanden, gratis behuizing, gratis bijscholing, gratis nieuwe kleren, en gratis steun van alles en iedereen bij de GGD, alles vanwege de zo bekende Nederlandse medemenselijkheid.

Ik heb mijn ziekte nu sinds dertig lange en pijnlijke en armlastige jaren gemeld aan de Nederlandse ambtenarij en bestuurders, maar het enige dat dit heeft opgeleverd zijn beledigingen, chicanes, en grote moeilijkheden. Geen hulp. Nooit. Van helemaal niemand die in Nederland bestuurder of ambtenaar is.

Dertig jaar lang niet.

Geen steun. Geen financiële bijstand. Geen hulp bij (gedwongen) verhuizingen. Geen beschermingen tegen inpandig door de burgemeester gevestigde harddrugshandelaren. Zelfs geen enkele toekomendheid bij de UvA vanwege invaliderende ziekte van mijzelf en mijn ex. ("Daar is het gat van de deur": Uva-artsen anno 1982.)

Geen antwoorden op dertig jaar klachten, anders dan dat ik geen antwoord krijg omdat ik deze of gene ambtenaar of bestuurder "gegriefd en/of beledigd" zou hebben - omdat ik het niet vanzelfsprekend vind dat ik met moord bedreigd word door de harddrugshandelaren beschermd door de burgemeester en bestuursdienst-advocaten van Amsterdam, en niet vanzelfsprekend vind dat ik als erkende invalide geen enkele vorm van hulp krijg, buiten geminimaliseerde bijstand, kennelijk uitgekeerd door een corpus van volkomen gedegenereerde sadisten, schoften, en gewillige uitvoerders van welke beestachtigheid ook, alleen geëxcuseerd door hun eveneens beestachtige stompzinnigheid, onbeschaafdheid en totale onwetendheid omtrent alles van menselijke waarde of kennis.

Geen bestuurlijke of bureaucratische antwoorden op mijn site, die nu ruim 11 jaar bestaat, en in totaal meer dan 300 Google-punten heeft, anders dan "Wij kunnen uw site hééélááás niet vinden".

Alleen maar chicanes, leugens, en pogingen om van mijn erkende depressiviteit vanwege een en ander (zoals twintig jaar voortdurende pijn en uitgeputheid) gebruik te maken om mij de zelfmoord in te drijven ten behoeve van de belangen van Van Thijn, Patijn, Cohen en de Amsterdamse drugsmafia. (Zie Nora Salomons: Een Nederlands beestmens en een evidente volkomen opzettelijke sadiste zo er ooit enig Nederlander was die aan deze omschrijving voldeed, en die alleen haar eigen volkomen verziekte geest als excuus kan opvoeren - wat ze ongetwijfeld zal doen als het zo ver komt, met tranentrekkende leugens over "mijn joodse identiteit, al heb ik dat geloof niet", alsof racisme vanzelf spreekt, voor Amsterdamse bestuurders en hun zéér gewillige uitvoerders).

Op dit moment - 1 januari 2008 - mag ik zitten wachten tot een medisch afgestudeerd keurmeester van de firma Achmea, ongetwijfeld minstens dertig jaar jonger dan ik, met minstens 30 IQ-punten minder dan ik, zal gaan bepalen dat ik, bijna 58 jaar oud, en nu 30 jaar hulpeloos invalide, "geïntegreerd zal worden in Onze Democratische Rechtsstaat", zodat ik vakken zal moeten gaan vullen bij Albert Heijn, of solliciteren - als met alleen 10-en afgestudeerd psycholoog - bij de ABN-Amro als typist talen, "want wij moeten allemaal onze bijdrage leveren aan Onze Nederlandse Democratische Rechtsstaat".

Wel... na dertig jaar wachten, vragen, bidden, smeken, roepen, schrijven om steun ga ik het dit jaar anders aanpakken, mede vanwege de fa. Achmea.

U zult wel zien hoe, en het enige wat ik u erover kan beloven is dat B&W van Amsterdam - de executieve organisatie van de Amsterdamse drugsmafia - het vast allemaal "grievend en/of beledigend" zal vinden.

En u vindt mijn verhaal hier, in ME in Amsterdam, al moet ik vrezen dat een en ander voor de grote meerderheid van de Nederlanders ofwel volkomen onverschillig is ofwel aanleiding is tot aanzienlijke vreugde, zoals ook ieder weekend in Nederlandse voetbalstadions weer blijkt, omdat ikzelf nu eenmaal niet geheel uit trotse autochtone doorsnee-materialen gebouwd ben, en dat ook de domste autochtoon snel behoorlijk duidelijk is.

Ja inderdaad - het is zo: Etiamsi omnes, ego non!

En afgezien van de intellectuele verschillen (waar ik ook niets aan kan doen, en u ook niet, want hoezeer de PvdA-ers hierover mogen liegen: Er is verschil in aangeboren aanleg tussen individuen, en geen individu heeft daar enige stem in) is het belangrijkste verschil kennelijk moreel:

De doorsnee Nederlanders, inclusief de Cohens en de Oudkerken, stammen allemaal af van de ca. 99% collaborateurs in de Tweede Wereldoorlog, die gezamenlijk erin slaagden om, in eensgezinde samenwerking met de Duitse bezetter en de Joodsche Raad (geleid door de kennelijke grootvaders van de huidige Amsterdamse bestuurder-mafiosi Cohen en Asscher), meer dan 1% van de Nederlandse bevolking te helpen vermoorden.

Ik niet, en mijn direkte familie al evenmin, en ik ben zo vrij dat voor een overwegend aangeboren verschil te houden, en mijn eigen achtergrond, en die van Cohen, Oudkerk, en Asscher c.s. eens stevig te contrasteren in het komende jaar.

Amsterdam wordt bestuurd door gewillige vergassers, gewillige mafia-maten, gewillige gecorrumpeerden, gewillige, zelfverkozen beestmensen - al zal hun excuus wel zijn dat hun grootvaders geheel gelijkwaardig zijn met hen zelf, en het nóg moeilijker hadden carrière te maken in het Amsterdam van hun tijd.

Er zijn immers beestmensen, leert de menselijke geschiedenis - en de Bijbel, en de Torah, en de christelijke theologie - en ze zijn véél vaker aan de macht dan proportioneel evenredig zou zijn, onder andere omdat ze zich zo vreselijk goed kunnen voordoen als "ein echter Mensch", "een groot humanist", "een vader van het volk" en overig vermeend prachtigs.

Wel: In Amsterdam zijn ze ook al dertig jaren aan de macht; in Amsterdam is vrijwel iedere Amsterdammer voorzien van de geestelijke contactlenzen die naakte burgemeesters met mafia-hoofden en mafia-praktijken automatisch voorziet van het intellectueel patina van Einstein, de moraal van Mandela, en de maat-kleding en glimlach van een Cohen; en in Amsterdam vindt vrijwel iedereen dat geheel vanzelfsprekend, want iedere mafiosi die in Amsterdam met feitelijk racistische krokodillentranen "mijn joodse identiteit" bezingt ("al heb ik dat geloof niet") kan in Amsterdam burgemeester worden, al dertig jaat, en kan de Amsterdamse mafia helpen jaarlijks 10 à 20 miljard om te zetten.

En zo gebeurt in Amsterdam dan ook al dertig jaren, gewoon omdat het winstgevend is voor bestuurders en mafiosi, en de grote meerderheid van de Amsterdammers zelf bestuurder of mafiosi zouden zijn, in algehele menselijke gelijkwaardigheid, als de kans maar zouden krijgen.

Maar ja. Etiamsi omnes, ego non!


P.S. En nee, gegriefde lezer(es): Het is allemaal geen eigen verdienste, maar gewoon aangeboren aanleg, die ik verkoos te gebruiken naar vermogen. Hetzelfde geldt een Cohen, een Van Thijn, een Oudkerk, een Asscher, of een Eichmann. (Allen geheel gelijkwaardig, volgens tienduizendvoudig herhaalde uitingen van de eerste drie. En inderdaad laat ook een Van Thijn graag invaliden vergassen, en misdadigers rijk worden.)

Ook zij kunnen waarschijnlijk niet véél anders dan ze feitelijk doen, en handelen, spreken en schrijven volgens hun eigen overwegend aangeboren karakter en talenten, net als ik doe, met mijn genetische achtergrond.

Het is niet anders, en het geeft bovendien enige gemoedsrust: Er mogen dan hele grote schoften onder de mensen zijn, die gewoonlijk uitblinken in het zich voordoen alsof zij de moreel begaafdsten en intellectueel meest verlichten zijn, maar ook hun losse steekjes zijn eerder aangeboren dan uit eigen kracht verworven.

Op termijn - als deze menselijke ondersoort er niet in slaagt de komende dekaden de hele menselijke soort uit te roeien door hun incompetentie, hebzucht en machtswellust - is er dus enige hoop, al vrees ik een menselijke samenleving die niet bestuurd wordt, behalve bij zeldzame uitzondering, door het grootste uitschot wat erin te vinden is, niet meer te zullen meemaken.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail