Nederlog        

 

28 december 2007

                                                                 

Max Weber, de SP en politiek

 



Omdat ik eerder over de S.P. schreef, in dat verband Max Weber noemde, en mijn oog er op viel is hier een fraai citaat uit Max Weber's "Wirtschaft und Gesellschaft I", dat het begrip "(politieke) partij" definieert.

Ik geef alleen het begin, dat de talloze bewonderaars van Marijnissen en Van Bommel, en trouwens ook de nog véél tallozer bewonderaars van talloos veel andere politieke leiders, tot instructie moge dienen:

"Parteien sollen heiszen auf (formal) freier Werbung beruhende Vergesellschaftungen mit dem Zweck, ihren Leitern innerhalb eines Verbandes Macht und ihren aktiven Teilnehmern dadurch (ideelle oder materielle) Chancen (der Durchsetzung von sachlichen Zielen oder der Erlangung von persönlichen Vorteilen oder beides) zuzuwenden." (p. 167)

Ik citeerde alleen de openingszin van de sectie die over "Parteien" handelt. De S.P.-kaderleden zouden langdurig moeten mediteren op de mantra

"mit dem Zweck, ihren Leitern innerhalb eines Verbandes Macht und ihren aktiven Teilnehmern dadurch Chancen zuzuwenden".

Dáár gaat het om, o politieke idealisten, in de alledaagse politieke praktijk, en één van de deugden van Weber is dat hij dit vrijwel even helder inzag als Machiavelli en Mosca.

Wat Weber helaas niet helder genoeg zag was de nauwe relatie tussen de volgelingen-types die partij-gangers plegen te zijn, het totalitaire gemoed dat zoveel doornee-mensen karakteriseert, en de daarmee weer samenhangende algemeen-menselijke neiging tot wensdenken, chauvinisme, loyaliteit en overigs dat onveranderlijk práchtig is volgens de partijleider of voorganger.

De meeste leden van de S.P. is het bovenstaande niet wčrkelijk duidelijk te maken, of althans alleen waar het ŕndere politieke partijen en ŕndere politieke leiders geldt - die natuurlijk, in S.P.-ogen, allemaal zo geheel de grote morele en intellectuele kwaliteiten van Marijnissen en Van Bommel missen, zodat deze twee in het alledaags S.P.-kaderproza dan ook onbeschaamd publiek toegezongen worden met uitbundig gejubelde frases als

"Dat heeft Onze Vice-Leider super gedaan!"
"De bijdrage van Onze Vice-Leider was geweldig!"
"Onze Vice-Leider is een Heel Goed Vice-Leider!"
"Leve de Vice-Leider!"

Als je, zoals ik, opgegroeid bent in een CPN-milieu, dan geeft dergelijke fraseologie, samen met de werkelijk Baghwan-adepterige toon waarop ze uitgejubeld worden, zéér te denken.

U wilt hier meer van weten? Ik geef drie referenties, die minder dik, minder droog, en meer leesbaar zijn dan de overigens fraaie maar wel érg deutsch-gründliche Weber

  • Orwell: Animal Farm
  • Orwell: 1984
  • Talmon: The origins of totalitarian democracy

De eerste twee geven de literair verbeelde maar zeer scherpzinnig waargenomen visie van een democratisch socialist (want dat was Orwell!) op het totalitair socialisme van zijn tijd in Stalin's Sovjet-Unie.

De laatste is een interessante en goed geschreven geschiedenis van hoe het zogeheten linkse denken sinds de opkomst ervan in de 18e eeuw - Mably, Rousseau, Babeuf, Robespierre, Marat - een uitgesproken totalitaire  onderstroom had, die in de feitelijke praktijk (en zie Weber's definitie) zo vaak macht verwierf, en daarna grote ellende aanrichtte, behalve natuurlijk voor de partijleiders en hun trouwe aanhang.

"Op socialisten! Sluit de rijen!"


P.S.: S.P.-kaderleden en al wie de psyche van dergelijke idealisten wil begrijpen moeten vooral op de Stalin link klikken: Leerzaam!

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail