Nederlog        

 

24 november 2007

                                                                 

De Miranda en mijn vader

 

 
In de NRC van gisteren schrijft ene Maria Barnas - nóóit van gehoord - onder het hoofdje "Inktzwart" over inktzwarte zaken. Eén daarvan betreft De Miranda, voor de oorlog een bekend SDAP'er, in de oorlog vermoord in het concentratie-kamp Amersfoort.

Wat zij daarover schrijft is dit

Godert van Colmjon is in zijn artikel 'Moordenaars gezocht voor Monne de Miranda' (De Gids, oktober) verontwaardigd. Hij reageert op een documentaire, in 1997 uitgezonden door de VARA, waarin werd gesteld dat De Miranda door communisten werd vermoord. Het staat vast dat de Amsterdamse bestuurder in kamp Amersfoort om het leven werd gebracht, niet door Duitse kampbewaarders, maar door Nederlandse medegevangenen. Van Colmjon stelt dat de onthulling dat het om communisten ging ongegrond is. Op zoek naar wie er wel verantwoordelijk was voor de dood van De Miranda, citeert van Colmjon oud-kampgevangenen. Juist de meest beheerste verklaringen komen het hardste aan.

Medegevangene Blans die optrad als hulpverpleger: "Aangezien De Miranda ten gevolge van de zware mishandeling niet over zijn geestesvermogens beschikte, en zijn behoeften liet lopen, heb ik geadviseerd De Miranda te baden. Toen wij met De Miranda in de douchecel waren, kwam Joop van Greeven binnen en bewerkte De Miranda met ijskoud water. Aangezien De Miranda aan hartastma lijdende was, is hij aan de gevolgen hiervan overleden."

De schrijver van dit stuk is op zoek naar de waarheid.

Wel, ik denk dat ik daarmee kan helpen, al betwijfel ik of ik deze hele discussie anno 2007 serieus kan nemen.

De relevante feiten zijn deze.

Mijn vader was een communist, die in juni 1941 gearresteerd werd, vanwege de Februaristaking, net als zijn vader. Ze werden beiden veroordeeld als "politieke terroristen" en opgesloten in het concentratie-kamp Schoorl, en later in het concentratie-kamp Amersfoort.

Mijn grootvader overleefde de oorlog niet, mijn vader wel, en vroeg in 1966 een verzetspensioen aan met een schrijven dat ik in 1996 terugvond in de nalatenschap van mijn moeder.

Ik heb dat schrijven sinds 1997 op mijn site, en kan de lezer meedelen dat wat mijn vader verhaalt indertijd, dus in 1966, toen er zeer veel meer overlevenden van de kampen waren dan nu (mede dankzij 19 prominente leugenaars waaronder mr. Fernhout, de Nationale Ombudsman die mij weigerde te helpen) onderzocht is, en dat ikzelf nooit enig kwaad woord over mijn vader heb gehoord, en van diverse mensen weet - ondertussen ook dood - die zeiden hun leven aan hem te danken, vanwege wat mijn vader deed en durfde in het kamp, waar hij óók in het communistisch verzet zat, zoals hij zelf verhaalt.

Hier is wat hij - werkend als sanitäter, wat geregeld was door de illegale communistische kampleiding - over De Miranda vertelde, al in 1966

  • ik werd sanitäter. een nieuw hoofdstuk begon met grotere zorg en verantwoording voor vele anderen. Er was bijv. een ruimte "ansteckende krankheit" gecreeerd waar de SS in een wijde boog omheen gingen. e.z.m. b.v. ook het "transportunfähig" maken van ter dood veroordeelden
     
  • Het gebeurde in die tijd dikwijls dat Eegdemans letterlijk bij me kwam uithuilen. Hij probeerde nl. in zijn functie van 2e lageroudste harder te brullen dan de gevreesde lagerkommandanten Stover en Berg. Hij draaide daarmee de SS een rad voor oogen. Het lukte hem b.v. om het z.g. "sporten" met gestraften van Berg over te nemen. Hij schreeuwde dan harder dan hij sloeg. Zo wist hij bijv. te bereiken dat de SS-wacht aan de poort, Maup v.d. Berg (met een arm) die in de z.g. "kippenren" gesloten was, deze aan hem toevertrouwde, waarna hij hem letterlijk onder hevig gebrul de barak insloeg uit het gezicht van de SS. Een verblijf 's nachts in de "kippenren" was ook dikwijls het einde.
  • Zo sloeg hij ook menigmaal de Joden uiteen in de hoek tussen barak 2 en 4 bij een der wachttorens vanwaar een der "landwachters" telkens weer onder dreiging van zijn mitrailleur mensonterende orders gaf, tot een of meer van hen in hun wanhoop in de "Spaanse ruiters" bij de kampomheining liepen in afwachting van het "genadeschot" "auf der flugt erschossen".
     
  • In mijn functie moest ik zorgen dat ze weggehaald werden of naar het lijkenhuis gebracht of naar het "badenraum" waar ze in opdracht van Stover of Berg konden doodbloeden. In de nacht kon ik hoogstens pogen hun leiden wat te verzachten met morfineinjecties.

  • In barak 4 achter de keuken heb ik o.m. ook De Miranda in zijn laatste uren kunnen bijstaan. Hij was letterlijk murw geslagen.

Ikzelf heb - volgens de bureaucratische schoften van de gemeente Amsterdam, anno 1984 -

"helemaal niets van doen met wat uw vader in de oorlog gedaan zou hebben"

en er is me gisteren nog verteld door ambtenaar Lont dat ik moet leren vergeten wat mij in het verleden is gebaseerd, dus de afgelopen 20 jaar van pijn, vernederingen en geen hulp. (Ik ben 57 en een briljant afgestudeerd psycholoog. Meneer is waarschijnlijk de helft van mijn leeftijd, heeft kennelijk niets gestudeerd, en denkt - zoals vrijwel alles wat ambtenaart - mij de les te kunnen en mogen lezen. Niet omdat hij daar de vermogens voor heeft, of de kennis, maar omdat meneer mijn Klantmanager van de SD/DWI is, en ik invalide ben.)

Voor juffrouw Barnas en meneer Van Colmjon, ongetwijfeld zonder mijn verzetsachtergrond, zonder mijn onovertrefbaar goede diplomaas, zonder mijn persoonlijke geschiedenis, vast en zeker ook véél jonger dan ik, en zo vast als een huis - tot hun zéér grote en terechte vreugde -geen "cliënt" van de Amsterdamse SD/DWI wordt iets dergelijke niet voorgehouden door de NRC-redactie, anno 2007.

Hoe het zij: Voor mij is de zaak hiermee opgelost - en wie me wil vertellen dat mijn vader loog, niet wist waar hij van sprak, of dat ik lieg, moet me dat in het gezicht komen zeggen.

En als de zwijnen van de PvdA of de VARA indertijd hadden willen weten wat er met De Miranda was gebeurd in Kamp Amersfoort dan hadden ze dat aan mijn vader moeten en kunnen vragen.

Maar in dezelfde tijd dat hij z'n verzetspensioen aanvroeg - waarbij hij afgescheept werd met iets meer dan bijstand, omdat hij een communist was, en de Stichting 40-45 geleid werd door PvdA'ers, die een afschuw hadden van mensen zoals hij, die niet gecollaboreerd hadden in de oorlog, en ook nog eens buitengewoon moedig waren geweest in het concentratie-kamp - organiseerde hij de Sachsenhausen-tentoonstelling, die later de Nationale Verzetstentoonstelling werd, waarvoor hij is geridderd in 1980, op het stadhuis van Amsterdam.

In 1966 was de PvdA-deun een hele andere: Men moet "het verleden vergeten".

Zoals ook tegen mij wéér, anno 2007, over de voorgaande 20 jaar van terreur en mishandeling van mij, door PvdA-burgemeesters, die carrière hebben gemaakt door vals, racistisch gezwaai met "mijn joodse identiteit", mede dankzij mijn vader's Nationale Verzetstentoonstelling, en tegenwoordig ook weer met het pogen opwarmen van "socialistische verzetshelden" van voor mijn geboorte.


P.S. Voor de Nederjeugd, zo gruwelijk slecht opgeleid dankzij 40 jaren minderwaardig PvdA-onderwijsbeleid:

Het is racistisch - zoals ik zelf van mijn vader heb geleerd - omdat het inhoudt dat men oordeelt volgens de Neurenberger rassenwetten van Goebbels. Er is geen "joods ras", er was nooit een "joods ras", en de suggestie dat dit er zou zijn is gestoord of kwaadwillig. Er is een joods geloof, en wie dat belijdt mag en kan zich met recht en reden joods noemen, vanwege exact dezelfde redenen als katholieken zich katholiek mogen noemen, en protestanten protestants.

Het zijn vooral PvdA-burgemeesters van psychopathisch formaat, en idem dezulken die de wetgeving schreven waarmee honderden of duizenden legitieme politieke vluchtelingen uit Nederland geretourneerd zijn naar hun beulen, om opnieuw gemarteld te worden, en PvdA-wethouders met specialismes in hoerenlopen en cocaïne-snuiven en liegen, die het Neerlandse volgeschreeuwd hebben met de valse hun carrières dienende leugen dat

"ik ben joods al heb ik dat geloof niet".

Het zijn misdadigers en leugenaars, al hadden ze dat geloof wel.

En ze doen feitelijk een beroep op racistische nazi-wetten om hun eigen carrières te kunnen plaveien op basis van het schuldgevoel van de Nederlandse bevolking, die in overgrote mate collaboreerde tussen 1940 en 1945.

O ja, en als Barnas of Van Colmjon - allebei ongetwijfeld met weinig relevante kennis, vergeleken met mij, bijvoorbeeld - schrijven dat "Het staat vast " etc. dan lijkt me dat een onwaarheid.

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail