Nederlog        

 

19 november 2007

                                                                 

Zelfkennis

 



Zelfkennis is een groot goed. En - ondere andere - omdat ik ondertussen 57 ben, met nogal wat levenservaring en andere kennis, en ook een afgestudeerd psycholoog, ben ook ik niet vrij van zelfkennis.

Heel algemeen gesproken - kennis is waar geloof, des te beter alnaarmate het beter gebaseerd is op goede evidentie - bestaat zelfkennis uit geloof in ware beweringen omtrent men zelf.

In deze zin heeft iedereen die maatschappelijk functioneert minstens enige zelfkennis, want anders kan een mens niet maatschappelijk functioneren.

Aan de andere kant, nogal wat redelijk adekwate zelfkennis van veel mensen wordt gecombineerd met geloof omtrent zichzelf - bijvoorbeeld van religieuze of politieke of morele aard - dat volgens velen niet waar is, en ieder geval geen goede evidentie heeft.

Gewoonlijk geeft dit weinig problemen, zolang men er niet naar handelt, of de handelingen die wel op dergelijke vermeende kennis gebaseerd is, maar feitelijk gebaseerd zijn op onvoldoende evidentie en wensdenkerij, binnen de grenzen van de lokaal geldende wetten en gebruiken blijft.

En laat ik het nu eens wat particulier en individueel nemen, over de man en de mens die ik verreweg het beste ken.

Een deel van mijn eigen zelfkennis bestaat in het van goede evidentie voorziene inzicht dat ik buiten Nederland voor briljant en moedig doorga, en binnen Nederland voor gek en brutaal.

De evidentie van Nederlanders - vooral de niet-hoogbegaafden, de ambtenaren, de bestuurders - voor mijn gekte en brutaliteit vindt u vooral in ME in Amsterdam, in Nederlog, en in Nedernieuws, want die bevatten allemaal veel proza van een soort dat geen andere levende Nederlander schrijft, schreef, of zou kunnen schrijven als ie zou willen.

De daarop gebaseerde konklusie dat ik "dus" wel gek "moet" zijn is dan ook verpletterend: Het is allemaal gehéél niet normaal, en wie niet normaal is, in Nederland en het Nederlands, is "dus" gek.

Wel, ik kan en wil het niet weerleggen, anders dan met de opmerking dat dit iedereen "gek" maakt die niet is als de meerderheid, en dat ik toegeef, en al minstens 50 jaar weet, dat ik niet als de meerderheid ben, in nogal wat opzichten, die trouwens vrijwel allemaal niet mijn keus waren: Ik ben nu eenmaal exceptioneel intelligent, en ben nu eenmaal opgevoed door nogal bijzondere ouders, en de meeste verschillen tussen mij en anderen zijn hiertoe herleidbaar.

Vervolgens, sprekend als psycholoog: U mag vinden van mij wat u wilt, en u mag dat van mij zeggen ook - alleen ken ik mijzelf wel dezelfde rechten toe vice versa. En in psychologische en psychiatrische zin ben ik allerminst gek, en is er geen - niet-gecorrumpeerd - psycholoog of psychiater die z'n handtekening zal zetten onder een bewering dat ik dat wel ben.

Dat hoeft u niet te geloven van mij, bijvoorbeeld bij gebrek aan relevante kennis van psychologie en psychiatrie, die ikzelf niet ontbeer, maar er is uitstekende indirecte evidentie: Als Ed van Thijn, Schelto Patijn of Job Cohen dachten dat ze een redelijke kans hadden mij op te doen nemen in een besloten inrichting, dan hadden ze dat allang geprobeerd.

Ze doen het niet, en de voornaamste reden daarvoor is weer een stukje zelfkennis: ME in Amsterdam is niet feitelijk te weerleggen, en als de feiten ook maar voor de helft waar zijn, dan vergt het goddelijke eigenschappen, die ik geheel ontbeer, om daar niet bijzonder boos, bitter, en verontwaardigd over te zijn.

Zoals Multatuli het zei:

"Wat zoudt gy denken van een man die zulke zaken kon neerschryven zonder bitterheid?"

So far, so good.

BZ: (Bezorgde lezer(es)): Maar waarom schrijft u dan zo boos, zo scherp, zo verontwaardigd, zo "grievend en/of beledigend" ?
 
MM: Waarom zou ik niet? Ik heb toch vrijheid van meningsuiting?
 
BZ: Maar waarom zouden Ed, Schelto, of Job u helpen of ontvangen als u ze voor allerlei vreselijks uitmaakt?
 
MM: U lijkt wel van hun gevoelens. Sinds wanneer hangt het - in redelijkheid en rationaliteit - van de gevoelens van een bestuurder of ambtenaar af of deze zijn wettelijke plicht doet?
 
BZ: Nou ja, goed: Ze zouden u moeten hebben antwoorden, maar ze doen het niet omdat ze boos op u zijn. En daarom krijgt u ook geen hulp.
 
MM: Dat is dan in tegenspraak met hun wettelijke plicht. En overigens: Denkt u echt dat ik het allemaal niet eerst keurig beleefd gevraagd heb? Ik heb dat allemaal wel gedaan, en kreeg ook geen antwoord, of alleen antwoorden die geheel in tegenstrijd zijn met de wettelijke verplichtingen van ambtenaren en bestuurders.
 
BZ: Maar waarom heeft u dan geen advocaat genomen?
 
MM: Dat heb ik geprobeerd, en heel wat keren, maar de mafia-maten willen niet, want ook zij weten heel goed hoe hun brood besmeerd wordt en wie de feitelijke macht in Amsterdam heeft. Daarnaast ben ikzelf al dertig jaar ziek, en ook nog eens doodarm, zodat een beetje Nederlandse advocaat bij voorkeur met een hele grote boog om me heen loopt. En mijn beschikbare maandinkomen is het uurloon van een beetje advocaat, tegenwoordig, in Onze Democratische Rechtsstaat.
 
BZ: Hmm. Maar waarom bent u dan zo weinig vriendelijk over B&W van Amsterdam en hun ambtenaren?
 
MM: Omdat het grote misdadigers zijn, en ik als gevolg van hun misdadigheid nu 20 jaar konstant pijn lijd.

En opnieuw: Daar kan geen redelijke en rationele twijfel over bestaan voor wie ME in Amsterdam doorleest, desnoods met zedig-preuts overslaan van alle proza dat "grievend en/of beledigend" zou zijn voor een zo tere ziel als van Ed van Thijn of Job Cohen.

Trouwens: Andere Nederlanders plegen zéér veel keren meer "grievend en/of beledigend" te zijn dan ik, met véél minder aanleiding.

Kortom, over mijn compos mentis hoeft u zich geen zorg te maken, en ook niet over mijn, inderdaad bestaande, verschillen met anderen.

In feite gebruik ik de laatsten vooral voor mijn site, die op het ogenblik, als ik al wat "grievend en/of beledigend" zou zijn voor deze mafia-burgemeester, gene bestuurlijke mafia-maat, of dergelijke gewillige ambtelijke uitvoerders van misdadige bestuurders, dus ME in Amsterdam, Nedernieuws en Nederlog optel - àlles bij elkaar, inclusief alles dat niet over ME of Amsterdam of Nederland gaat, en dan altijd veel minder onvriendelijk is - zich verhoudt als 45 : 255  = 3 : 17 = 0.176e deel van het totaal.
 

BZ: U bent geniaal!
 
MM: Arme ik, als Nederlander ook, en als iemand die niet uitblinkt in wat de massa interesseert en geen machthebbers mishaagt!

Maar serieus: Ook dit is me al heel wat vaker verteld, en voor het eerst toen ik 16 was. En ik heb bij gelegenheid een zeer ongebruikelijke conversatie.

Overigens komt het me ondertussen vooral voor als een vervloeking, van de Chinese soort "Dat u maar in interessante tijden mag leven!" (dus met veel oorlog en ellende).

Er zijn sommige dingen die ik heel goed kan, beter dan iemand die ik ooit tegenkwam in den vleze, en dat weet ik sinds ongeveer mijn 15e, en daar heb ik mij sindsdien op toegelegd - en niet omdat ik er beter in ben, maar omdat ik de aandrang ertoe heb, de interesse ervoor, de sterke driftnood te weten en begrijpen en formuleren.

Wat daar werkelijk van terecht komt, overeind blijft, onderdeel wordt van de menselijke beschaving, gelezen zal worden lang nadat u en ik dood zijn, weet ik niet en mogen de na mij levenden uitmaken, als het ze genoeg interesseert.

Het enige wat ik kan zeggen is: ik ben bijzonder en heb bijzonder mijn best gedaan. En ik deed dat laatste niet om u of enig ander iemand te behagen, of carrière te maken, of rijk te worden, of bekend te worden, maar omdat ik allerlei dingen wil weten en zo goed mogelijk verwoorden, in taal of wiskunde.

C'est tout: het is ook niet primair moreel of ethisch, maar veel eerder karakter of roeping - ik kan niet anders. Het is ook niet anders met mensen die werkelijk muzikaal zijn, en hun talent daarin bekwaamd hebben: die denken de hele dag aan vrijwel niets anders dan muziek. En mijn muziek zijn filosofie en logica - en ik had en heb in die aanleg geen keus, en het hangt ongetwijfeld samen met een gelukkige (of ongelukkige) combinatie van een stel kleinere talenten.

O ja, als ik dan zo bijzonder bèn: U ziet op mijn site maar een klein deel van wat mij mogelijk zou zijn geweest als ik gezond was geweest of de mij rechtmatig toekomende hulp had gehad. Dank Ed van Thijn, Schelto Patijn, Job Cohen en de leden van de Colleges van Bestuur van de UvA sinds 1977 daarvoor, als u dat mocht willen - én al hun zo bijzonder gewillige ambtelijke uitvoerders!
 

BZ: Maar wat wilt u dan?
 
MM: Zoals ieder mens en ieder dier: Mijn eigen gang gaan, en doen wat me bevalt en waar ik goed in ben of wat ik nodig heb. En in Nederland betekent dat: Filosofie en logica schrijven zolang ik kan, en proberen Nederland te verlaten met een aanzienlijke schadevergoeding.

Het eerste zit in mijn genen en karakter; het tweede is een - dunkt mij - legitiem en begrijpelijk verlangen, geheel overeenkomstig de letter van de Nederlandse wet, zij het niet met de geest van de uitvoerders ervan. In Amsterdam zijn dat namelijk evidente en gewillige misdadigers.
 

Zo duidelijk?

 

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail