Nederlog        

 

13 oktober 2007

                                                                 

Polemiek en satire

 



Na het gezellig mede-menselijk uitje met Hazlitt ben u weer aan mij overgeleverd, lezer(es)!

Ja, 't is triest. Maar ik wilde wat over - de literaire genres - polemiek en satire opmerken, in verband met bureaucraten en bestuurders vooral, en omdat het Nederlandstalige deel van mijn site hier en daar enig licht en luchtig polemisch of satirisch proza bevat, hoewel lang niet alleen van mijn hand.

Het principile punt over polemiek, satire, bureaucraten en bestuurders is dit:

  • De laatste twee begrijpen niets van de eerste twee, en weten niets wezenlijks van literatuur, wetenschap, wiskunde of beschaving, maar zijn wel aangesteld en bijzonder goed betaald om deze te handhaven, al zijn het gewoonlijk de minst geschikten, de meest ambitieuzen, de domsten, de gemakszuchtigsten, de oneerlijksten, de lafsten, de luisten, of de makkelijkst publiek poserend en liegenden.

En in het zeldzame geval dat ze er wl iets van meekrijgen begrijpen ze het zogenaamd niet, en beginnen te mekkeren over "grievend en/of beledigend" "uw taalgebruik" "persoonlijk" en - heel populair onder de 'cognitively challenged' - "verbaal geweld". (Zie ook: oxymoron.)

Dit is ook het probleem van ambtenaar Lont, ambtenaar Edelaar, ambtenares Krol en vele andere ambtenaren die met mijn proza in aanraking zijn gekomen, gewend en opgevoed als ze zijn met Jip en Janneke taal, Annie M.G. Schmidt pozie, en - voor de aller-hoogst begaafden onder hen - het Denken Van Mulisch of Grnberg.

Weten zij veel, de heren en dames ambtenaren en bestuurders!

Multatuli? Van gehrd meneer: gaat over koffie! Hazlitt? U zei? Chamfort? Ik leerde geen Frans, enne - nou we het over Literatuur hebben - Kluun is te gek. Een Echt Schrijver, meneer! Groot Mens ook!

Het is dus begrijpelijk dat deze en gene ambtelijke en bestuurlijke totale onbenullen waar het beschaving, kennis, wetenschap of literatuur aangaat, of zulke genres in de laatste als "polemiek" en "satire" het kniewater uitbreekt als ze mij lezen, en nauwelijks begrijpen waar ik het over heb.

Maar ja, als ik het in bureaucratisch Nederlands vertaal dan wordt het k niet beantwoord, of met een bureaucratische welwillende verwijzing naar een bureaucratische muur vol bureaucratische kasten, allen boordevol bureaucraten met gebureaucratiseerde hersens - prefrontale lobotomie is voorwaarde voor de meeste hoge ambtelijke functies - alleen in staat tot bureaucraten-cant en bureaucraten-menselijkheid en -beschaving.

En vandaar vele misverstanden, helaas.

Hoe het zij, meneer, mevrouw ambtenaar:

't Zijn aangeboren verschillen, tussen u en mij, en ik noch u hadden daar iets in te zeggen of kiezen. En voor u is 't allemaal heel cht Neerlands  gezellig, nietwaar, als gelijkwaardige tussen talloos veel miljoenen gelijkwaardige gezellige Nederlanders. Toch?

Ik moet me troosten met Schopenhauer en dezulken. Maar nee, spijten doet het me niet.

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail