Nederlog        

 

30 september 2007

                                                                 

Koekjesgeur

 

 

Wie in Neerland literatuurwetenschap studeert, wat geheel niet moeilijk en dus zeer populair is, onder de uitgelezen intellecten die zich in Neerland bekwamen als de academici van de toekomst, wordt zr vaak welmenend doodgegooid met de anecdote van de - buitenlander dus - zr geniale Schrijver Marcel Proust, over de evocatieve potentialen van koekjesgeur.

Aangezien mijn Nederlandse lezers en lezeressen - ongetwijfeld! - allen tot de meest begaafden en meest geleerden onder moderne Nederlanders behoren, neem ik aan dat ik u met dit bescheiden vertoon van geleerdheid niet nader verlicht, en dat u weet waar ik van spreek.

Wel... gisteren had ik k zo'n ervaring, namelijk toen ik de NRC opsloeg, en de Russische - ex-Sovjet: hoe mooi moet dat "ex" vele Russen klinken, nog steeds - Spoetnikbouwer Oleg Ivanovski zag, met Een Sculptuur in de armen van de eerste Spoetnik.

Dit sculptuur bestaat uit een soort gestyleerd fragment van een op de kant gelegde parabool, eindigend in een gouden bol, waaraan draden onspruiten als was het een komeet: De eerste Spoetnik, het eerste menselijke ruimtevaartuig, gelanceerd op 4 oktober 1957, verbeeld door deze of gene Sovjetkunstenaar.

Mijn communistische ouders hadden er een replica van, gekocht in de DDR als ik het wel heb, waar mijn vader wel eens kwam om het Reel Bestaande Socialisme verder te bestendigen, als districtsbestuurder van de CPN van Amsterdam, en als ex-KZ-gevangene (en KPD-lid).

De replica was vl kleiner dan die Ivanovski op handen draagt op de foto in de NRC, maar een en ander is wel hl herkenbaar, en vandaar mijn - "epifanie", zeggen Literatuurwetenschappers hier graag, die zich nooit schamen te overdrijven, voor eigen voordeel - Proustiaanse ervaring gisteren.

Het enige verschil met Ivanovski's origineel, afgezien van het formaat, en voorzover ik kon zien, is dat waar op de zijne "CCCP" staat (voor "Unie der Socialistische Sovjet-Republieken", in het Russisch), op de replica van mijn ouders "MIR" stond, wat Russisch is voor "vrede".

Maar goed... een emotioneel weerzien van een oud welhaast vergeten stukje propaganda; een dj-vu dat oprijst uit de zaterdagse krant; een vleugje emotie uit mijn kindertijd.

Waar een krant al niet goed voor is.

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail