Nederlog        

 

28 augustus 2007

                                                                 

Eimert De Gristenmens

 


In de NRC van gisteren staat een tamelijk lang interview met Eimert van Middelkoop, de gristelijke minister van defensie, die één jaar ouder is dan ik, maar door zijn God toegerust werd met een uiterlijk dertig jaar ouder dan het mijne, en met zeiloren.

Maar goed - zijn positie is niet te benijden, met nu tien dode Nederlandse soldaten in Afghanistan (één door zelfmoord), en er is een werkelijk mirakels verstand nodig om het Nederlandse Afghaanse avontuur (Opbouwwerkers in papaver en Bijbels) recht te praten, op grondslag van de Bijbel.

Wat dit stukje motiveert is echter wat anders, namelijk dit citaat:

"Eimert van Middelkoop's belangstelling voor politiek ontstond pas op de Erasmusuniversiteit, waar hij in de jaren zestig sociologie studeerde. De seksuele moraal verschoof. De samenleving begon te seculariseren. God leek verder weg dan ooit. (...)
Van Middelkoop las ook wel Marx en Marcuse, zegt hij. "Ik wilde er greep op krijgen, al was het maar in mijn eigen hoofd." Hij ervoer de omwenteling in die tijd als een bedreiging. Hij besefte ineens dat hij met zijn opvattingen tot een minderheid behoorde. Zijn hang naar de christelijke politiek versterkte daardoor. Van Middelkoop keek graag op naar hoogleraren, naar toen in die periode de ene na de andere hoogleraar ook linkse opvattingen ging uitdragen en zwichtte voor de eisen van de studenten, keerde hij de universiteit de rug toe.
"Ik voelde me er niet meer thuis.""

Ik pluk dit eruit omdat dit ook mijn desillusie met de Nederlandse academici van mijn generatie (en van die Van Thijn, Pronk, Kok, en overige feitelijke dienaars van de jaarlijke 50-miljard mega-Neerland-industrie die drugshandel heet) aangeeft - alleen formuleer ik wat beter dan deze Gristenmens-cum-kandidaats-socioloog

Ze logen vrijwel allemaal - net als academici in Duitsland onder Hitler, die in grote meerderheid nationaal-socialist werden (zoals de Van Thijns, maar dan van de PvdA), en net als de academici onder Stalin, die o zo vreselijk partij-trouw werden. En ze logen welbewust, opzettelijk, huichelachtig.

Maar er is een principieel verschil, en dat heeft sindsdien in mijn keelgat gezeten, en kennelijk niet in dat van Eimert:

De Nederlandse academici die de Nederlandse universiteiten en het wetenschappelijk onderwijs ruïneerden voor een carrière en inkomen deden dat geheel vrijwillig - niet onder dwang, dreiging of terreur (afgezien van wat puberaal gescheld).

Het waren allemaal (met twee of drie uitzonderingen, zoals Daudt en Hermans) laffe liegende meelopers, en geheel en volledig ordinary men, gewone mensen - en dat is uiteindelijk een soort die eenvoudig niet thuis hoort aan een universiteit, maar die daar wel, karakterloos, hebzuchtig, carrière- en status-geil, in Nederland, via ambtenaren-kontrakten en dommocratische meerderheden, de macht heeft overgenomen en nu Masters of Art diplomaas uitdeelt aan een meerderheid van studenten die in de 50'er jaren eenvoudig nooit en te nimmer een - toen nog behoorlijk - VWO hadden kunnen aflopen, vanwege evident gebrek aan hersens daarvoor.

Nu is dat niveau de academische bloem der natie, opgeleid als Master of Business, Master of European Studies, Master of Queer Studies, of Master Mafia-Maat ("Nederlands Recht" heette die studie vroeger) en overige meesterschappen in flut, kul, wind, Engelse notting en anstellingitis.

Mag ik mijn landgenoten met een IQ boven de 130 - 1 op de 100: toch niet zo bijzonder! - er nog eens op wijzen dat er voor u in Nederland geen enkele kans is op behoorlijk universitair onderwijs dat aansluit bij uw talenten? Emigreert als uw intellect u lief is!

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail