Nederlog        

 

10 mei 2007

                                                                 

Premier Pim

 



Het was 6 mei vijf jaar geleden dat Pim Fortuyn werd vermoord, en in de NRC van 5 mei stond een interview met zijn ex-partner, die niet eerder interviews gaf over zijn relatie met Fortuyn.

Het is geen onaardig interview, en het geeft wat achtergrond-informatie over Fortuyn, die er, althans in mijn psychologisch geschoolde ogen, uit oprijst als een wensdenker, een fantast, een moeilijk mens, en volkomen ongeschikt als premier - waarover hij de fantasie koesterde dat hij vijf jaar lang zijn hedonistische leven van vijf dagen per week nichtenbar op zou geven om alles wat verkeerd was in Nederland recht te zetten als premier in die vijf jaar, om daarna tot z'n oude leven van genieten en feestvieren terug te keren.

Hier zijn twee citaten. De spreker is Pim's ex-partner:

"Gelukkig was er ook de anarchistische Pim, die zo iemand het zwembad induwde als het gesprek hem niet beviel. Ik heb het hem zien doen toen we een keer op een partij in Brasschaat waren. Boem. Plons.
Maar in dat anarchisme kon hij ook weer doorslaan. Rood stoplicht? Stond er niet voor hem. Geen alcohl achter het stuur? Honderd kilometer per uur rijden? Gold niet voor hem. Hij maakte zijn eigen regels. Hij stond boven de wet."

"Hij ging altijd door tot zijn tegenstanders op de grond lagen. Hij kon niet verliezen, nooit. Toen ik hem niet meer wilde zien, gooide hij de ruiten bij me in. Hij duwde brandende sigaren door de brievenbus. Hij liet me uit kroegen slaan."

Kortom, het was inderdaad iemand - zoals ik rond 2001 al meende, maar met minder evidentie - met nogal veel borderline-achtige kenmerken, en met een kennelijk grote aanleg voor iets als quizmaster - publiek bespelen, taalgrappen, in de schijnwerpers, schmieren, acteren, veel applaus en bewondering - maar volkomen ongeschikt als premier. (De reden lezer? Een oud Chinees spreekwoord: Wie zichzelf niet kan beheersen is niet geschikt als machthebber.)

En twee redenen om dit uit te schrijven zijn (1) dat er indertijd diverse psychologen waren die meenden dat Pim nogal wat symptomen vertoonde die zij uit handboeken herkenden, wat natuurlijk in kringen van Pim als "demonisering" gold, en (2) dat de zogeheten politieke wetenschappers Pels en De Beus in een "'t Oog" van deze week wel héél makkelijk over het in het interview gestelde heenstapten.

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail