Nederlog        

 

10 maart 2007

                                                                 

Beste brave Borst

 



In de NRC van heden bezingt - prof.dr. - Piet Borst zijn goede vriend en collega - prof.dr. - Ronald Plasterk weer (zie: De zoveelste Neerlandse Leibniz, Wonderdoeners en Jongensdromen) - en het feit dat ik hier eerder over schreef is mijn voornaamste reden er nog enkele regels aan te wijden.

Het begint zo:

"RONALD PLASTERK minister."

En het eindigt zo:

"Ik geef toe, ik ben bevooroordeeld, want ik ken Plasterk goed, maar ik denk echt dat hij een goede minister wordt. Hij dwingt niet alleen respect af door zijn verstand, werkkracht en efficiency, als Macher en communicator, maar hij wint ook makkelijk loyaliteit door zijn warmte en directheid. (...)
Onderwijs, wetenschap en cultuur in Nederland gaan een mooie tijd tegemoet. En de parlementaire democratie krijgt een opkikker."

De laatste bewering heet bij mij non sequitur, maar goed. (Ongetwijfeld krijgen we ook heel mooi weer, dankzij Plasterk en de PvdA.)

Mijn voornaamste probleem met Plasterk, afgezien van mijn ongeloof aan alles wat zijn vrienden of journalisten over hem melden, is toch echt dat langjarige PvdA-lidmaatschap.

Kàn iemand wel een behoorlijk mens zijn die zich de afgelopen 30 jaar in de PvdA naar boven heeft gevochten?

De vraag is niet zo héél gek, voor wie wat meer over de PvdA weet, zonder van die club van carrièremakers te profiteren, of wie de moeite neemt mijn Over "De illusie van democratie" door te lezen, dat vooral over de PvdA gaat, geschreven is in een tijd dat Plasterk daar nog druk in bezig was te klimmen, en volstaat met ter zake kundige commentaren op de PvdA.

Ik citeer een paar meningen van professoren politicologie die in dat stuk opgevoerd worden, mede over de achtergronden van Plasterk's benoeming, en over wat politieke partijen tegenwoordig zijn:

"Wat blijft er dan van de partijen over? 
Volgens Bart Tromp, politicoloog: een uitzendbureau voor leden die een hoge bestuursfunctie ambieren.
Volgens Roel in 't Veld, bestuurskundige: een headhuntersbedrijf voor het openbaar bestuur.
Volgens Frank Ankersmit, politicoloog: een onmisbaar verschijnsel dat tegelijk totaal irrelevant is. En volgens Philip van Praag: een aanhangsel van het staatsapparaat."

Piet Borst méént het allemaal vast goed, en het zou wel héél bijzonder onnederlands zijn als een collega z'n collega niet zou  bejubelen - maar ik vermoed dat ook de goedmenende Borst een PvdA'er is, was het alleen omdat dit het carrièremaken in en rond Amsterdam, zowel in het bestuur als in de universiteit, zo bijzonder vergemakkelijkt heeft, sinds dekaden, en dat voor alle betrokken carrièremakers heel financieel profijtelijk was.

Zoals zijn drie medeprofessoren in het citaatje hierboven al zo goed wisten anno 2002. En ongetwijfeld rekent Borst de komende jaren op fikse subsidies voor z'n eigen instituut, natuurlijk, and Borst is an honourable man.

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail