Nederlog        

 

28 februari 2007

                                                                 

Loyaal als een politicus

 



 

"I always voted at my party's call,
And I never thought of thinking for myself at all."
   (W.S. Gilbert )

"Unsere Ehre heisst Treue."
(Wapenspreuk van de SS)

Gisteren had ik het over het spelen van rollen in samenhang met politici en het maken van een carrière in de politiek.

De NRC van dezelfde dag bood circa een pagina opwinding over Wilders aan, die in z'n column op de website Geenstijl.nl o.a. schreef dat

"Met de komst van de aanstaande staatssecretarissen Ahmed Aboutaleb en Nebahat Albayrak (beiden PvdA) heeft de tsunami van de islamisering ook het kabinet bereikt. Sterker nog, nu de heer Aboutaleb en mevrouw Albayrak lid worden van het kabinet, zijn de Marokkaanse en Turkse overheden feitelijk in het hart van het Nederlandse machtscentrum geïnfiltreerd.
De heer Aboutaleb is immers naast Nederlander ook Marokkaan (..) en mevrouw Albayrak - naast Nederlandse ook Turkse (..)
De Partij voor de Vrijheid (PVV) vindt het volkomen absurd dat kabinetsleden (en ook leden van de Eerste of Tweede Kamer) een dubbele nationaliteit mogen bezitten. Een blinde kan zien dat een dubbele nationaliteit een dubbele loyaliteit met zich meebrengt."

En daarna waren vrijwel alle landelijke politici die géén lid van de PVV zijn bijzonder verontwaardigd, en stroomde het ingezonden brieven naar de kranten.

Het probleem is dat dergelijke kwesties niet rationeel te bediscussiëren zijn door Nederlandse politici, want Nederlandse politici, in ieder geval de afgelopen veertig jaar, waren vrijwel allemaal mensen zonder individuele eigen verdiensten, zonder schoonheid, zonder taalvermogen, zonder wetenschappelijk talent, zonder bijzondere kennis, zonder bijzondere moraliteit, zonder kansen op een financieel  gelijkwaardige carrière buiten de politiek, en kennelijk bijna altijd met veel te compenseren leed en afgunst vanwege hun persoonlijk geheel niets bijzonders zijn, waarvoor de politiek ze dan, in onze democratische rechtsstaat, zoals dat heet, zeer vele mogelijkheden biedt, die dan ook vlijtig en financieel zeer voordelig benut worden door wie het ver genoeg geschopt heeft in enig partij-apparaat, wat gewoonlijk het best lukt aan wie intellectueel het meest middelmatig is, en moreel geheel niet bestaat.

Maar er is één enkel essentieel voorbehoud voor wie een politieke of ambtelijke carrière ambieert, gewoonlijk uit gebrek aan talent elders carrière te maken:

De enige absolute voorwaarde om een grote politieke carrière te kunnen maken is loyaliteit - loyaliteit aan De Partij; loyaliteit aan De Leider; loyaliteit aan Ons Geloof; loyaliteit aan Onze Mensen; loyaliteit aan Ons Volk, alles in de praktijk uitwerkend als het onder partijgangers evident gebleken en bewezen  vermogen alle middelen, alle leugens, en alle smerigheden te willen en kunnen gebruiken die De Partij, De Leider, Ons Geloof, Onze Mensen, en Ons Volk dienen, in de perceptie van De Partij etc.

Wie dat doet kan het héél ver brengen zonder de minste talenten, getuige Balkenende, Dijksma, Herben, Varela, hele contingenten PvdA-kamerleden, en een Kamer vol gehele en gedeeltelijke minkukels die alleen in eigen kring of onder heel domme mensen doorgaan voor iets heel bijzonders, natuurlijk afgezien van hun heel bijzondere talent voor loyaliteit, dat ze bracht waar ze zijn, en dat ze maakte tot wie ze zijn: loyale leugenaars voor eigen en partij-belang, uit naam van algemeen belang.

En het is ook om deze reden dat men geen bozer, geen giftiger, geen oprechter verontwaardigd, en geen meer schuimbekkend  politicus kan zien dan één die een afvallige van Onze Partij bespreekt, die de politieke halsmisdaad beging niet loyaal te zijn, en die opeens, na een leven van loyaal liegen, zelfstandig begon te doen of denken, al was ook dat, zoals bijna altijd bij politici, gemotiveerd door eigen carrière-belang.

Hoewel Wilders dus een min of meer geldig punt heeft, is dat punt geheel niet rationeel bediscussieerbaar in de Tweede Kamer, omdat deze vol zit met loyale leugenaars, die ongetwijfeld, net als in het geval van Ali, als één man en één vrouw zich loyaal zullen opstellen achter Twee van Ons, op wie het Somalisch Recht van toepassing is, dat het immers ook volledig vanzelfsprekend maakt dat een Kamerlid is toegestaan wat geen niet-Kamerlid is toegestaan, omdat in Ons Land allen Gelijkwaardig zijn, en Kamerleden het meest.

Het zal morgen dus wel weer een fraaie komedie in het parlement worden, met veel fraai geacteerde valse verontwaardiging, veel solidariteit met onze voorbeeld-vreemdelingen, en momentane grote verontwaardiging over de niet zo héél onredelijke eis aan een Nederlands Kamerlid of regeringsdeelnemer dat er zelfs geen aanleiding voor een verdenking mag zijn dat deze niet loyaal zou kunnen zijn aan Nederland, bijvoorbeeld omdat zijn of haar in het buitenland wonende familie gemarteld zou kunnen worden om het Kamerlid of regeringslid onder druk te zetten.

Maar overigens vind ik Wilders een modaal kamerlid - behalve dat hij, getuige z'n kapsel, pretenties, ideeën en waarden, nog een graad of wat maffer is dan de doorsnee, en dat ik een hekel heb aan rechtse en ethnische populisten, en niet verwacht dat Aboutaleb en Albayrak nóg slechtere of zwakkere mensen zijn dan PvdA-carrièremakers toch al plegen te zijn.

De aanleiding voor de te verwachten grote Kamer-komedie van morgen is dus weer eens een populistische politieke provocatie - al mag je aannemen dat een Wilders, net als zijn kiezers, dom genoeg is om echt te geloven in z'n eigen populistische onzin.

Misschien dat iemand slim en moedig genoeg is morgen om Wilders de geuzennaam te geven die Theo van Gogh zichzelf toekende: "De Nederlandse dorpsidioot"? Zodat z'n volgelingen kunnen wéten welk niveau hun vereerde Leider heeft? ("Geert, lieve schat, jongen van me: Je bent helaas nogal maf en dom geboren, wat jouw schuld ook niet was, maar we houden wèl van je, want - karnavalskraker-melodie -
     O Geert schat van een vent!
     Weet jij wat je werkelijk bent?
     Je bent sinds Theo's wrede dood
     Onze Eigen Nederlandse dorpsidioot.")

Het blijft immers wel een beetje bitter dat deze voorzitter van de Nederlandse Partij voor Laagbegaafden toch nog minstens 9 zetels waard is, in Onze Democratische Rechtsstaat.

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail