Nederlog        

 

4 februari 2007

                                                                 

Onderwijs-enquete

 



Er zou, heette het afgelopen week, een onderwijs-enquete komen, al dan niet parlementair, maar in ieder geval op verzoek van het parlement.

Het doel daarvan zou zijn uit te zoeken wat de oorzaken zijn voor de bestaande puinhopen van het Nederlandse onderwijs, en wellicht ook ideeën te ontwikkelen hoe die puinhopen te ruimen.

Maar het plan gaat toch niet door, begrijp ik nu, en de goede verstaander van de Neder-politiek moet dat als volgt begrijpen:

De PvdA stelde de enquete voor, wetende dat het grootste deel van de bestaande onderwijs-puinhopen aan PvdA-politici en PvdA-bestuurders te wijten is, en de PvdA stelde een dergelijke enquete voor omdat ze zo een enquete .... niet wilde.

Door het namelijk nu voor te stellen, tijdens de formatie, kon de PvdA er bijna zeker van zijn dat het CDA tegen zou zijn. En daarmee zijn ze dan "op een nette manier", heet dat, in PvdA-kringen, van een dergelijke enquete af, zonder daar de schuld van te krijgen, en met het gewin hierna altijd te kunnen roepen het toch indertijd zelf voorgesteld te hebben.

Ik schreef hier de NRC na, voorzover ik deze begreep, maar het komt me heel geloofwaardig voor waar het de PvdA betreft.

Immers, een béétje geslaagde PvdA-er is een type dat aan z'n vrouw voorstelt hun huwelijksproblemen uit te spreken terwijl ze in barensnood ligt, om haar dan te verlaten omdat ze weigert de problemen dan en daar door te spreken: "Jouw schuld, je wilt nu eenmaal nóóit redelijk zijn, zèlfs niet als ik je de kans geef!"

Is het jammer dat er toch géén onderwijs-enquete komt?

Er zijn onderwerpen waarover je de waarheid nauwelijks publiek boven tafel krijgt, omdat er zovelen zijn die er zo graag, zo makkelijk, en zo oncontroleerbaar over willen liegen. (Zie ook: In Nederland regeert de leugen.)

Onderwijs is in Nederland zo een onderwerp, en drugshandel een ander.

Wat véél beter zou zijn is een behoorlijk wetenschappelijk rapport van een paar échte deskundigen, met daarin veel cijfers wat het onderwijs allemaal gekost heeft, de laatste 40 jaar; veel feiten betreffende wie dat allemaal voorgesteld heeft, met welke verhalen; en beschrijvingen van wat het opgebracht heeft, in termen van - sterk verlaagde en verminderde - examen-kennis en vaardigheden. De laatste twee grootheden zijn trouwens heel redelijk meetbaar door het vergelijken van eindexamen-eisen, zeg van 2000, 1950 en 1900. (Wie dat doet en zelf enige kennis heeft zal schrikken: De eisen waren vroeger véél strenger.)

Als er zo een rapport ligt kan daarover gediscussieerd worden, in plaats dat de Van Kemenades, Wallages, Ritzens en Dijksmas de tienduizendzoveelste kans krijgen om voor een camera en een microfoon hun talenten voor leugen en bedrog te vertonen.

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail