Nederlog        

 

21 januari 2007

                                                                 

Of ik pessimistisch ben?

 

 

Zou ik pessimistisch zijn als ik schrijf

Misschien - ik ben nu eenmaal tamelijk optimistisch - dat er ca. 2107 weer een generatie van Nederlandse 18-jarigen zal zijn die even goed kan spellen en rekenen als de 12-jarigen van 1962 of eerder?

Hm. Helemáál serieus was ik niet, maar een optimist over de meeste mensen en hun vermogens ben ik zeker niet. Mijn leven en wat ik weet van de menselijke geschiedenis en psychologie geven geen aanleiding voor méér dan een heel beperkt optimisme over sommigen.

Maar inderdaad: Er zijn en waren altijd goede en intelligente mensen. In een kleine minderheid. Vandaar enerszijds de voortgang van de beschaving en anderszijds het gemiddelde resultaat ervan:

"History is little else but the register of the crimes, follies and misfortunes of mankind."
   (Gibbon)

En ik heb, heel welbewust ook, veertig jaar voortdurend verval van het Nederlands onderwijs in alle geledingen aanschouwd, dat plaatsvond in een tijd dat Nederland rijker, vreedzamer en meer bevolkt was dan ooit, zonder dat meer dan een enkeling zich daar ook maar iets van aantrok, terwijl de grote meerderheid de voortdurende nivelleringen toejuichte, uitvoerde, ondersteunde of negeerde.

Voor iemand als ik, die meent dat de menselijke beschaving gebaseerd is op werkelijke kennis, zodat het uiteindelijk goed onderwijs is dat een beschaving in stand houdt en continueert, is dat niet om vrolijk van te worden. Abusus optimi pessimus, nietwaar.

Toelichting voor de onwetend gehouden jeugd van tegenwoordig: Het zojuist geciteerde was een Latijns spreekwoord, en betekent "Het misbruik van het beste is het slechtste".

Ik vergat dat indertijd boven mijn "Hoeren van de rede" te schrijven, als motto. Het geldt ook de overgrote meerderheid van mijn hele generatie.

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail