Nederlog        

 

16 januari 2007

                                                                 

Voornemen over mijn M.E.

 

 

Het is wellicht zinnig om eens in de derde persoon uit te schrijven hoe het is om mijn M.E. te hebben, eenvoudig omdat dit maar héél weinigen die het niet hebben duidelijk te maken is hoe ingrijpend dit is.

Met "in de derde persoon" bedoel ik in termen van

"Je voelt je de hele dag uitgeput. Je hebt vrijwel voortdurend spierpijn in armen en benen, die varieert van melkzuurachtig tot de pijn van blauwe plekken. Je slaapt meestal beroerd, omdat het moeilijk is in slaap te vallen vanwege pijn, en je ook weer snel wakker met pijn. Op beroerde dagen resulteert het opstaan uit bed en de twee passen lopen naar de computer in een uitgebreid sproeibad van zweetdruppels van je voorhoofd. Je bent net wakker, stijf als een plank van de spierpijn, uitgeput alsof je de marathon net uitliep, en het zweet druipt in grote droppels van je voorhoofd. Je bent een nieuwe dag begonnen, na letterlijk jaren van zulke dagen, zonder enige hulp, want je woont helaas in Amsterdam."

Etcetera, geheel naar waarheid, gebaseerd op 28 jaar ervaring. Zie verder Twee citaten over recht en rechtvaardigheid.

Wellicht is dit inzichtelijker dan in termen van "ik", omdat ik als ik "ik" schrijf en het over mijn M.E. heb een persoon opvoer die niet inzichtelijk is voor een ander.

Het zal geen vrolijk of leuk verhaal worden, maar wel héél waarachtig, en misschien enigermate inzichtelijk.

Hoe het zij: Wie géén M.E. heeft, of wie met M.E. het grote geluk heeft niet voor zijn zorg en veiligheid af te hangen van de gemeente Amsterdam heeft geen idee hoe bijzonder gelukkig hij of zij is!

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail